Slopaganda and AI-Generated Images: A Semiotic Analysis of Trump

Öz

Slopaganda refers to a new form of digital propaganda where AI-generated images are used to disseminate political and ideological messages. This study examines how AI-generated political images circulating on social media platforms in 2025-2026 generate meaning within the context of slop aesthetics and post-truth rhetoric. The research focuses on images associated with Donald Trump and the White House. Twenty images, selected using purposive sampling within a qualitative research approach, were analyzed using Roland Barthes' semiotic analysis method. The analyses evaluated elements specific to slop aesthetics, such as denotation, connotation, and myth layers, as well as hyperrealism, over-symbolism, and popular culture references. The findings indicate that the images are more geared towards creating emotional impact and political perception than producing truth. This study offers a semiotic perspective on the relationship between AI-generated images and digital propaganda.

Anahtar Kelimeler

• Slopaganda
• AI slop
• Semiotic Analysis
• Digital propaganda

Slopaganda ve Yapay Zekâ Görselleri: Trump Üzerine Göstergebilimsel Bir Analiz

Öz

Slopaganda, yapay zekâ üretimi görsellerin politik ve ideolojik mesajların dolaşıma sokulmasında kullanıldığı yeni bir dijital propaganda biçimini ifade etmektedir. Bu çalışma, 2025-2026 yıllarında sosyal medya platformlarında dolaşıma giren yapay zekâ üretimi politik görsellerin slop estetiği ve post-truth retorik bağlamında nasıl anlam ürettiğini incelemektedir. Araştırma, Donald Trump ve Beyaz Saray ile ilişkilendirilen görseller üzerine odaklanmaktadır. Nitel araştırma yaklaşımı kapsamında amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilen 20 görsel, Roland Barthes’in göstergebilimsel analiz yöntemiyle analiz edilmiştir. Analizlerde düz anlam, yananlam ve mit katmanlarının yanı sıra hiper-gerçekçilik, aşırı sembolizm ve popüler kültür referansları gibi slop estetiğine özgü unsurlar değerlendirilmiştir. Bulgular, görsellerin doğruluk üretmekten çok duygusal etki ve politik algı oluşturmaya yöneldiğini göstermektedir. Çalışma, yapay zekâ üretimi görseller ile dijital propaganda ilişkisine göstergebilimsel bir perspektif sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Slopagada
• AI Slop
• Göstergebilim
• Dijital propaganda

Etik Beyan

Bu çalışma, kamuya açık sosyal medya platformlarında dolaşıma giren yapay zekâ üretimi görsellerin incelenmesine dayanmaktadır. Araştırma kapsamında yalnızca herkese açık içerikler kullanılmış, herhangi bir katılımcıdan veri toplanmamış ve kişisel veri işlenmemiştir. Bu nedenle çalışma için etik kurul izni gerekmemektedir. Araştırma sürecinde bilimsel araştırma ve yayın etiği kurallarına uyulmuş; kullanılan tüm kaynaklara akademik atıf kurallarına uygun şekilde yer verilmiştir.

Kaynakça

1. Al-Kadi, T. T., & Alzoub, A. A. (2023). The mythologist as a virologist: Barthes’ myths as viruses. Philosophies, 8(1), Makale 5. https://doi.org/10.3390/philosophies8010005
2. Alpay, Y. (2021). Yalanın siyaseti. Destek Yayınları.
3. Barthes, R. (1972). Mythologies (A. Lavers, Trans.). Hill and Wang.
4. Barthes, R. (1977). Image, music, text (S. Heath, Ed. & Trans.). Fontana Press.
5. Barthes, R. (1985). Rhetoric of the image. In R. E. Innis (Ed.), Semiotics: An introductory anthology (pp. 192–205). Indiana University Press.
6. Baudrillard, J. (2011). Simülakrlar ve simülasyon. Doğu Batı Yayınları.
7. Benkler, Y., Faris, R., & Roberts, H. (2018). Network propaganda: Manipulation, disinformation, and radicalization in American politics. Oxford University Press.
8. Bingöl, S. (2024). Roland Barthes’ta mit ve burjuva ideolojisi. Kilikya Felsefe Dergisi, (1), 33–49. https://izlik.org/JA83RS57UN

9. Blake, A. (2017, Ocak 22). Kellyanne Conway says Donald Trump’s team has ‘alternative facts.’ Which pretty much says it all. The Washington Post. https://www.washingtonpost.com/news/the-fix/wp/2017/01/22/kellyanne-conway-says-donald-trumps-team-has-alternate-facts-which-pretty-much-says-it-all/
10. Bradshaw, S., & Howard, P. N. (2019). The global disinformation order: 2019 global inventory of organised social media manipulation (Working Paper No. 2019.3). Project on Computational Propaganda. demtech.oii.ox.ac.uk.
11. Campbell, J. (2002). Liars tale: A history of falsehood. WW Norton.
12. Chadwick, A. (2017). The hybrid media system: Politics and power. Oxford University Press.
13. Collin, S., & Klincewicz, M. (2026). How slopaganda exploits features of human cognition (ss. 1–27). OSF. https://doi.org/10.31234/osf.io/3zbdn_v1
14. Çulha, D. (2025). Roland Barthes’ın mit kuramı ile görsel anlatı çözümlemesi: John Heartfıeld’ın üç fotomontajı üzerine bir okuma. The Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 15(3), 967–983. https://doi.org/10.7456/tojdac.1674095
15. Edelman Trust Institute. (2026, January 13). 2026 Edelman Trust Barometer Global Report. Edelman. https://www.edelman.com/sites/g/files/aatuss191/files/2026-01/2026%20Edelman%20Trust%20Barometer%20Global%20Report_01.21.26_0.pdf
16. Fiske, J. (1990). Introduction to communication studies. Taylor & Francis.
17. Foucault, M. (1980). Power/knowledge: Selected interviews and other writings, 1972-79 (C. Gordon, Ed.). Pantheon.
18. Gentile, E. (2006). Politics as religion (G. Staunton, Trans.). Princeton University Press.
19. Hall, S. (2001). Foucault: Power, knowledge and discourse. In M. Wetherell, S. Taylor, & S. Yates (Eds.), Discourse, theory and practice (pp. 72–81). Sage Publications.
20. Harari, Y. N. (2018). 21. yüzyıl için 21 ders. Kolektif Kitap.
21. Hariman, R., & Lucaites, J. L. (2007). No caption needed: Iconic photographs, public culture, and liberal democracy. University of Chicago Press.
22. Jones, C. A., Gupta, H., & Ritchie, M. (2024). Visual artists, technological shock, and generative AI. An MIT Exploration of Generative AI, (August). https://doi.org/10.21428/e4baedd9.b4f754fd
23. Jowett, G. S., & O'Donnell, V. (2015). Propaganda & persuasion. SAGE Publications.
24. Kendall, G., & Wickham, G. (2011). Using Foucault's methods. SAGE Publications. https://doi.org/10.4135/9780857020239
25. Keyes, R. (2021). Hakikat sonrası çağ: Günümüz dünyasında yalancılık ve aldatma. Delidolu.
26. Klincewicz, M., Alfano, M., & Fard, A. E. (2025). Slopaganda: The interaction between propaganda and generative AI. arXiv. https://arxiv.org/abs/2503.01560
27. Lewandowsky, S., Ecker, U. K., & Cook, J. (2017). Beyond misinformation: Understanding and coping with the “post-truth” era. Journal of Applied Research in Memory and Cognition, 6(4), 353–369.
28. Lilleker, D. G. (2006). Key concepts in political communication. SAGE Publications.
29. Madsen, D. Ø., & Puyt, R. W. (2025). When AI turns culture into slop. AI & Society, 41, 1287–1288. https://doi.org/10.1007/s00146-025-02630-1
30. McIntyre, L. (2019). Hakikat-sonrası. Tellekt.
31. Mitchell, W. J. (1994). The reconfigured eye: Visual truth in the post-photographic era (3rd ptg.). MIT Press.
32. Newman, N., Arguedas, A. R., Robertson, C. T., Nielsen, R. K., & Fletcher, R. (2025). Reuters Institute Digital News Report 2025. Reuters Institute. https://reutersinstitute.politics.ox.ac.uk/sites/default/files/2025-06/Digital_News-Report_2025.pdf
33. Osterman, M. (2007). The technical evolution of photography in the 19th century. In M. R. Peres (Ed.), The Focal encyclopedia of photography: Digital imaging, theory and applications, history, and science (pp. 27–36). Elsevier/Focal Press.
34. Oxford Dictionaries. (n.d.). Word of the Year 2016 - Oxford Dictionaries. Oxford University Press. https://global.oup.com/academic/content/word-of-the-year/?cc=tr&lang=en&
35. Papacharissi, Z. (2015). Affective publics: Sentiment, technology, and politics. Oxford University Press.
36. Parsa, A. F. (2004). İmgenin gücü: Görsel kültürün yükselişi. Medyada Yeni Yaklaşımlar, 215–237.
37. Rifat, M. (2013). Açıklamalı göstergebilim sözlüğü: Kavramlar, yöntemler, kuramcılar, okullar. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
38. Shaib, C., Chakrabarty, T., Garcia-Olano, D., & Wallace, B. C. (2025). Measuring AI "slop" in text. arXiv. https://arxiv.org/abs/2509.19163
39. Silbey, J. M., & Hartzog, W. (2025). AI slop. SSRN. https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=5870742
40. Somaini, A. (2023). Algorithmic images: Artificial intelligence and visual culture. Grey Room, 93, 74–115. https://doi.org/10.1162/grey_a_00383
41. Stanley, J. (2015). How propaganda works. Princeton University Press.
42. Statista Research Department. (2026, March 16). Global: Facebook users 2029. Statista. https://www.statista.com/statistics/273067/current-coverage-of-facebook-by-world-region/
43. Sunstein, C. R. (2007). Republic.com 2.0. Princeton University Press.
44. Tesich, S. (1992). A government of lies. The Free Library. https://www.thefreelibrary.com/A+government+of+lies.-a011665982
45. Thompson, G. (2020). Post-truth public relations: Communication in an era of digital disinformation. Routledge.
46. Varan, G. (2025). Hakikat sonrası uçurumda yön bulmak: Sentetik medya ve yapay zekânın ikili kullanım ikilemi. Yeni Medya, (18), 522–529.
47. Waisbord, S. (2018). Truth is what happens to news: On journalism, fake news, and post-truth. Journalism Studies, 19(13), 1866–1878.
48. Wardle, C., & Derakhshan, H. (2017). Information disorder: Toward an interdisciplinary framework for research and policymaking (Vol. 27, pp. 1–107). Council of Europe.
49. Weber, M. (1947). The theory of social and economic organization. Simon and Schuster.
50. Woolley, S. C., & Howard, P. N. (Eds.). (2018). Computational propaganda: Political parties, politicians, and political manipulation on social media. Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/oso/9780190931407.001.0001
51. Woolley, S. C., & Howard, P. N. (2016). Political communication, computational propaganda, and autonomous agents: Introduction. International Journal of Communication, 10, 4882–4890.