CHILD WELFARE IN TURKEY: A DISCUSSION OF AND A MODEL FOR CHILD OMBUDSMANSHIP
Öz
Ombudsmanship is a modern and independent mechanism of investigation aiming to prevent violation of rights, maladministration, and to provide a legal administration, and is being increasingly adopted by countries around the world. This mechanism has not only increased in number but it has also become varied in order to address issues in different areas. Making use of historical and descriptive research methodology based on literature review, this study aims to lay forth the reasons why the institution of Child Ombudsmanship is necessary is Turkey, and to provide recommendations on what characteristics such an institution needs to have. It is also aimed to theorize a new administrative organizational model for protecting and maintaining the rights of children as well as providing child welfare, and to bring into question the issue of the necessity of Child Ombudsmanship. A literature review has revealed that this study is the first of its kind as it deals with this issue regarding Turkey in particular, and therefore it is hoped that it may lead the way for future research
Anahtar Kelimeler
TÜRKİYE’DE ÇOCUK REFAHI İÇİN ÇOCUK OMBUDSMANLIĞI ÖNERİSİ12
Öz
Ombudsman, hak ihlallerini önlemek, kötü yönetimden korunmak ve idarenin hukuka uygun işlemesini sağlamak gibi amaçlar doğrultusunda günümüzde ülkeler tarafından artan ölçüde benimsenmiş çağdaş ve bağımsız bir denetim mekanizmasıdır. Ombudsmanlık kurumu, işlevselliği nedeniyle sayıca artış gösterdiği gibi aynı zamanda farklı alandaki sorunlara çözüm olması amacıyla çeşitlenmiştir. Bu mekanizma Türkiye’de çocuk refahının sağlanması ve çocuk haklarının güvence altına alınması açısından tartışılması gereken oldukça önemli bir konudur. Bu kapsamda, bu makalede bir tür ombudsmanlık çeşidi olan Çocuk Ombudsmanlığı’nın Türkiye için zorunlu olmasının sebepleri ortaya konulduktan sonra bu kurumun taşıması gereken özellikler konusunda öneriler geliştirilmektedir. Literatüre dayalı araştırmalar bağlamında tarihsel ve betimsel araştırma yöntemlerinin kullanıldığı bu makale, yeni bir yönetsel model kurgusu ile Türkiye’de çocuk haklarının güvence altına alınmasına ilişkin öneriler geliştiren kuramsal ve tanımlayıcı (descriptive) bir çalışmadır. Ayrıca bu çalışma ile Türkiye’de Çocuk Ombudsmanlığı kurumunun gerekliliği konusu tartışmaya açılarak, çocuk refahı konusunda yeni bir yönetsel örgütlenme modeli ortaya konulmaktadır. Literatür tarandığında bu konuyu akademik alanda Türkiye özelinde irdeleyen bir araştırmaya rastlanmamıştır. Bu anlamda, bu çalışmanın alanda bundan sonra yapılacak başka çalışmalar için öncü olması beklenmektedir
Anahtar Kelimeler
