KIRSALDA DÜZENLENEN REKREASYONEL AKTİVİTELERİN SOSYAL SERMAYE VE YAŞAM DOYUMUNA ETKİSİ

Öz

Bu çalışmanın amacı, Karatepe köyünde yaşamını sürdüren kadınların rekreasyonel aktiviteye katılım ile sosyal sermaye ve yaşam doyum düzeylerinin gösterdiği değişim ve gelişimi incelemektir. Araştırmanın örneklemini Antalya Konyaaltı ilçesine bağlı Karatepe Köyünde yaşayan çalışmaya gönüllü olarak katılım gösteren 34 kadın ( Xyaş=39,67±7,66) oluşturmaktadır. Çalışma 4 (dört) aylık periyotta haftada 3 (üç) gün 1 (bir) saat pilates egzersizi, uygulama yapılan her ay, ayda 1 (bir) defa tüm köyün katılımına açık olan ve yüksek oranda katılımın gerçekleştiği 1 (bir) kermes ve uygulamanın son 1(bir) ayında tüm köyün katılım gösterdiği, hazırlıkları 2 (iki) ay süren, belirli bir konu üzerinde köy çocuklarının doğaçlama replik oluşturarak oynadığı 1 (bir) tiyatro ve hava durumu göz önüne alınarak her hafta Cuma akşamları gerçekleştirilen 6 (altı) açık hava sineması etkinlikleri gerçekleştirilmiştir. Etkinlikler köye bağlı KAR-DER (Karatepe Mahallesi Kültür Dayanışma ve Yaşatma Derneği) salon ve alanlarında gerçekleştirilmiştir. Çalışma da veri toplama aracı olarak yaşam doyumu düzeylerini belirlemek için Diener ve arkadaşları (1985) tarafından geliştirilen ve Türkçe uyarlaması Köker (1991) tarafından gerçekleştirilen yaşam doyumu ölçeği; sosyal sermaye düzeylerini belirlemek için Onyx ve Bullen (2000) tarafından geliştirilen, Türkçe geçerlilik ve güvenirliliği Ardahan (2012) tarafından yapılan sosyal sermaye ölçeği kullanılmıştır ( Diener vd., 1985; Köker, 1991; Onyx ve Bullen, 2000; Ardahan, 2012). Ölçümlerin analizinde veriler normal dağılım gösterdiğinden grupların ön-son test değerleri arasındaki fark parametrik testlerden paired sample t testi ile sorgulanmıştır. Araştırma sonucunda; katılımcıların sosyal sermaye ölçeği alt boyut puanlarının tümünde ve yaşam doyum ölçeği puanlarında son test lehine anlamlı sonuçlar bulunmuştur (p<0,05). Bu sonuçlar göstermektedir ki rekreatif temelli aktivite ve egzersizler kişilerin sosyal sermaye düzeylerinde ve yaşam doyum düzeylerinde olumlu etkiler gösterdiği söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Rekreasyon
• Köy ve Rekreasyon
• Sosyal Sermaye
• Yaşam Doyumu

Kaynakça

1. Altay B. ve Avcı İ. (2009). Huzurevinde yaşayan yaşlılarda özbakım gücü ve yaşam doyumu arasındaki ilişki. dicle tıp dergisi;36;4;275-282.
2. Altun, N. (2011). Sosyal sermayenin çocuk ve genç suçluluğuna etkisi. Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmış Doktora Tezi, Sakarya.
3. Arai, S. (2000). Typology of volunteers for a changing socio-political context: The impact on social capital, citizenship and civil society. Society and Leisure, 23, 327–352.
4. Ardahan, F. (2012) Sosyal Sermaye Ölçeği Geçerlilik, Güvenirlilik Çalışması, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, vol.9, pp.773-789.
5. Ardahan, F. (2014a). Bireylerin sosyal sermaye profili: Antalya örneği, ASOS Journal, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2:38-56.
6. Ardahan, F. (2014b). The Impacts of Social Capital and Some Demographic Variables on Life Satisfaction: Antalya, Kamla-Raj, Anthropologist, 18(3): 765-776.
7. Ardahan, F. (2014c). Examining the relation between social capital, life satisfaction, and academic achievement: a school of physical education and sport case, Sosyal sermaye, yaşam doyumu ve akademik başarı ilişkisi: BESYO örneği. International Journal of Human Sciences, 11(1): 1212-1226. doi: 10.14687/ijhs.v11i1.2754
8. Ardahan, F. (2018). Comparison of the social capital, life satisfaction, achievement perception, and emotional intelligence level of the volunteers and non-volunteers. European Journal of Physical Education and Sport Science.4(6):45-68. doi: 10.5281/zenodo.1249064.

9. Ardahan, F. and Mert, M. (2014). Profile of the bike users and evaluation of motivational factors for cycling with respect to some demographic variables: an example from Turkey. Türkiye Klinikleri, Journal of Sports Sciences. 6(2): 53-57.
10. Ardahan, F., Turgut, T. ve Kalkan, A.K. (2016). Her Yönüyle Rekreasyon (editör: :Faik Ardahan), Detay Yayıncılık, Ankara.
11. Arı, A. ve Öz, N. D. (2023). Investigation of social capital, empathy and individual responsibility parameters in dual career athletes: an exploratory study. Physical Education of Students, 27(2), 89-96.
12. Aydoğdu, Ç. (2010). Kalkınma Ajansları ve Toplumsal Sermaye İlişkilerinde Stratejik Yaklaşım, Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
13. Barsbuğa, Y., Yılmaz, N.D., Arı, A. (2019). Üniversiteler arası spor karşılaşmalarına katılan üniversite öğrencilerinin sosyal sermaye düzeylerinin incelenmesi. Sosyal Sermaye Düzeylerinin İncelenmesi. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 11(1): 59–72.
14. Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin, 95, 3, 542-575.
15. Diener, E. ve Lucas, R. E. (1999). Subjective well-being: Three decades of progress. Psychological Bulletin, 125(22), 276-303.
16. Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J. and Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment, 49 (1), 71-75.
17. Dolu, O., Uludağ, Ş., & Doğutaş, C. (2010). Suç korkusu: nedenleri, sonuçları ve güvenlik politikaları ilişkisi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 65(01), 57-81.
18. Enfield, R., & Nathanial, K. (2013). Social capital: Its constructs and survey development. New Directions for Youth Development, 13, 15–30.
19. Eşki, H. (2010). Sosyal sermaye, kişisel ve kurumsal gelişmeye farklı bir yaklaşım. Orion Kitapevi. İstanbul. Glover, T. D., & Hemingway, J. L. (2005). Locating leisure in the social capital literature. Journal of Leisure Research, 37, 387–401.
20. Godbey, G. (2000). The future of leisure studies. Journal of Leisure Research, 32(1), 37-41.
21. Hazar, A. (2014). Rekreasyon ve Animasyon, Detay Yayıncılık, Ankara.
22. Hemingway, J.L. (1996). Emancipating Leisure: the Recovery the Freedom in Leisure. Journal of Leisure Research, 28(1), 27-43.
23. Heral, I. (2006). Social Capital (In Turkish: Sosyal Sermaye), [http://www.eastweststudies.org/tr/makale_detail.php?makale=58&tur=100] Date Retrieved: 25.03.2019.
24. Hitt, M. A., Lee, H. U., &Yucel, E.,2002. The importance of social capital to the management of multinational enterprises: Relational networks among Asian and Western firms. Asia Pacific Journal of Management, 19(2-3), 353- 372.
25. Ibrahim H. and Cordes K.A. (2002). Outdoor Recreation, Enrichment For a Lifetime. Second Edition, Sagamore Publishing, Il, p. 5-150.
26. Kapu, H. (2008). Sosyal sermaye ve organizasyonların öngörü yeteneğini geliştirme gücü. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 22(1): 259-288.
27. Keleş, Ş. , Dilmaç, M. & Dikmen, AT (2015). Sosyal Sermayenin Kırsal Alanda Yaşama İsteği Üzerinde Etkisi: Erzurum Kırsal Alanında Bir Araştırma. Sosyal Bilimlerde Uluslararası Yeni Sayılar, 1(1), 91-116.
28. Köker, S. (1991). Normal ve sorunlu ergenlerin yaşam doyumu düzeylerinin karşilaştirilmasi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
29. Kula, S., & Çakar, B. (2015). Maslow ihtiyaçlar hiyerarşisi bağlamında toplumda bireylerin güvenlik algısı ve yaşam doyumu arasındaki ilişki. Bartın Üniversitesi İİ BF Dergisi, 6(12), 191-210.
30. Luthans, F. (1994). Organizational Behavior. New York: McGraw-Hill, Inc.
31. Miracle, J.W. (2013). Hıgher Educatıon In The Creatıon Of Indıvıdual Socıal Capıtal: A Student Organızatıon Ethnography. Unıversıty Of Pıttsburgh School Of Educatıon published a doctoral dissertation. ABD.
32. Onyx, J. ve Bullen, P. (2000). Measuring social capital in five communities, Journal of Applied Behavioral Science, 36(1): 23-42.
33. Öz, N.D. ve Ardahan, F. (2019). Köyde rekreasyon engelleri ölçeği geçerlilik ve güvenirlilik çalışması. Mediterranean Journal of Humanities, 9(1), 141-151.
34. Putnam, R. (2000). Bowling alone: The collapse and renewal of American community. New York: Touchstone-Simon & Schuster.
35. Sirgy, M.J. (1986). A Quality-of-Life Theory Derived from Maslow's Developmental Perspective: Quality Is Related to a Progressive Satisfaction of Needs, Lower Order and Higher. American Journal of Economics and Sociology 45:329–42.
36. Taylor, P., Davies, L., Wells, P., Gilbertson, J., & Tayleur, W. (2015). A review of the social impacts of culture and sport. London.
37. Tezcan, M. (1985). Ülkemizde Orta Öğrenim Gençliği Açısından Boş Zamanların Değerlendirilmesi, 42.117.119.
38. Turgut, T. (2012). Suya Dayalı Rekreasyon Ve Antalya İlinde Suya Dayalı Rekreasyon Alanında Faaliyet Gösteren İşletmelerin Profillerini Belirlemeye Yönelik Bir Uygulama, Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi.
39. Trujillo, J. L. (2007). Leisure meanings, experiences, and benefits: a cross-cultural analysis of young adults (Doctoral dissertation, University of Florida).
40. Woolcok, M. (1998). “Social Capital and Economic Development: Toward a Theoretical Synthesis and Policy Framework. Theory and Society, 151-208.
41. Yaşartürk, F., Akyüz, H., Karataş, İ . (2017). Examination Of University Students’ Levels Of Leisure Boredom Perception And Life Satisfaction Towards Recreative Activities. Uluslararası Kültürel Ve Sosyal Araştırmalar Dergisi (Uksad), 3 (Special Issue 2), 239-252.
42. Yılmaz, Ş. (2007). Rekreasyon Faaliyetlerinin Yönetim Ve Organizasyonu “Antalya Bölgesindeki Beş Yıldızlı Otel İşletmelerine Yönelik Bir Uygulama”, Akdeniz Üniversitesi Sosyal bilimler Enstitüsü Yayınlanmış, Yüksek Lisans Tezi, Antalya.
43. Yetim, U. (1993) Life satisfaction: A study based on the organization of personal projects. Social Indicators Research, 29, 277-289. 0403.