Self-Efficacy Scale for Turkish Lesson: A Study of Validity and Reliability

Öz

A significant role is played by the idea of self-efficacy, which involves students' perceptions of their unique skills and ability to do well in Turkish lectures. The purpose of this study is to create a measurement tool that is both valid and reliable for assessing secondary school students' self-efficacy toward Turkish language instruction. In the 2022–2023 academic year, 420 kids who are enrolled in the fifth, sixth, seventh, and eighth grades at four different public secondary schools in Aksaray city center make up the study group. The package applications AMOS 24.00 and SPSS 22.00 were used to analyze the data. To test the scale's construct validity, factor analysis was done. The exploratory factor analysis produced a 4-factor scale with 23 items as a result. A total of 52.088% of the variance is explained by the scale. The scale's 4-factor structure was verified by confirmatory factor analysis. The fit indices derived by confirmatory factor analysis were found to exhibit satisfactory or outstanding fit. The reliability of the scale's items was evaluated using analyses, and it was found that the scale's Cronbach's Alpha internal consistency coefficient was .89. The research's findings demonstrate that the scale that was created in response to them is a reliable and valid measurement tool for assessing secondary school students' self-efficacy toward Turkish courses. The self-efficacy of fifth, sixth, seventh, and eighth-grade pupils toward Turkish classes can be assessed using this scale.

Anahtar Kelimeler

• Turkish lesson
• self-efficacy scale
• scale development
• validity and reliability study
• secondary school students

Kaynakça

1. Akkaya, N., & Çıvğın, H. (2020). Dijital okuma öz yeterlilik ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Güneş, F. & Işık, A. D. (Ed.), Girişimcilik ve Yenilikçilik (s.20-29). SEAD.
2. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191–215. https://psycnet.apa.org/doi/10.1037/0033-295X.84.2.191
3. Bandura, A. (1982). Self-efficacy mechanism in human agency. American Psychologist, 37 (2), 122-147. https://psycnet.apa.org/doi/10.1037/0003-066X.37.2.122
4. Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Prentice-Hall.
5. Bandura, A. (1994) Self-efficcy. In V. S. Ramachaudran (Ed.), Encyclopedia of Human Behavior (p.71-81). Academic Press.
6. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of self-control. W. H. Freeman and Company.
7. Başol, G. (2019). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Pegem Akademi.
8. Büyükikiz, K. (2012). Türkçeyi ikinci dil olarak öğrenen yabancılar için yazma becerisi öz yeterlilik ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(18), 69-80. https://dergipark.org.tr/tr/pub/mkusbed/issue/19552/208324

9. Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Akademi.
10. Byrne, B. M. (2016). Structural equation modeling with AMOS: Basic concepts, applications, and programming. Routledge.
11. Can, A. (2020). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. Pegem Akademi.
12. Çarkıt, C., & Altun, K. (2020). Eleştirel dinleme/izleme özyeterlik ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Anemon Muş Alparslan üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(3), 711-717. https://doi.org/10.18506/anemon.616010
13. Çocuk, H. E., Alıcı, D., & Çakır, Ö. (2015). Türkçe öğretmenliği özyeterlik algısı ölçeğinin geliştirilmesi: Güvenirlik ve geçerlik çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 48(2), 1-18. https://doi.org/10.1501/Egifak_0000001361
14. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2021). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. Pegem Akademi
15. Delican, B. (2017). İlk okuma yazma öğretimine yönelik öz yeterlik ölçeği. Turkish Studies, 11(3), 861-878. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.9277
16. Demir, T. (2014). Yazma öz yeterlik ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. E-Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi,1(2), 28-35. https://dergipark.org.tr/tr/pub/kafkasegt/issue/19193/204083
17. Demirkol, S. (2023). Konuşma eğitimini etkileyen boyutların çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Tez No. 779483) [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp
18. DeVellis, R. F. (2017). Ölçek geliştirme kuram ve uygulamalar. Çev. Tarık Totan. Nobel.
19. Durukan, E., & Maden, S. (2012). Türkçe dersi özyeterlik algısı ölçeği (TDÖAÖ): Güvenirlik ve geçerlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 43, 164-173. https://dergipark.org.tr/tr/pub/hunefd/issue/7795/102021
20. Epçaçan, C., & Demirel, Ö. (2011). Okuduğunu anlama özyeterlik algısı ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi The Journal of International Social Research, 4(16), 120-128. https://www.sosyalarastirmalar.com/articles/validity-and-reliability-study-on-the-scale-of-belief-selfefficiency-reading-comprehension.pdf
21. Er, M. (2019). Ortaokul öğrencilerinin Türkçe dersi öz yeterlik algıları (Tez No. 584677) [Yüksek lisans tezi]. Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp
22. Erkuş, A. (2019). Psikolojide ölçme ve ölçek geliştirme I: Temel kavramlar ve işlemler. Pegem Akademi.
23. Gömleksiz, M. N., Sinan, A. T., & Doğan, F. N. (2020). Türkçe öğretmeni adaylarının Türkçe öğretmenliği öz yeterlik algıları. Electronic Turkish Studies, 15(8), 3471-3505. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.47259
24. Güneş, F., Kuşdemir, Y., & Bulut, P. (2017). Yazma öz yeterlik ölçeğinin psikometrik özellikleri. The Journal of Academic Social Science Studies, 58(2), 101-114. http://dx.doi.org/10.9761/JASSS7109
25. Güngör, H., & Kan, A. (2020). Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenlerin okuma öz yeterliklerinin belirlenmesine yönelik bir ölçek geliştirme çalışması. International Journal of Language Academy, 8(3), 49-62. http://dx.doi.org/10.29228/ijla.41758
26. Harrington, D. (2009). Confirmatory factor analysis. Oxford Universtiy Press.
27. Hasırcı Aksoy, S., Arıcı, M. A., & Kan, M. (2021). Ortaokul öğrencileri için konuşma özyeterlik ölçeği geliştirme çalışması. OPUS International Journal of Society Researches, 18(41), 3631-3653. https://doi.org/10.26466/opus.935427
28. Howard, M. C. (2016). A review of exploratory factor analysis decisions and overview of current practices: What we are doing and how can we improve? International Journal of Human-Computer Interaction, 32(1), 51-62. https://doi.org/10.1080/10447318.2015.1087664
29. Hu, L.-t., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
30. Jerusalem, M., & Schwarzer, R. (1992). Self-efficacy as a resource factor in stress appraisal processes. In R. Schwarzer (Ed.), Self-efficacy: Thought control of action (pp. 195-213). Hemisphere Publishing Corp.
31. Karadeniz, A. (2014). Eleştirel okuma özyeterlilik algısı ölçeğinin geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Bartın University Journal of Faculty of Education, 3(1), 113-140. https://dergipark.org.tr/tr/pub/buefad/issue/3814/51170
32. Karatay, H., Destebaşı, F., Tezel, K. V., & Pektaş, S. (2018). Öğretmenlerin okuryazarlık öğretimi özyeterlilik algısı ölçeği Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Milli Eğitim Dergisi, 47(220), 105-132. https://dergipark.org.tr/tr/pub/milliegitim/issue/40715/488548
33. Katrancı, M., & Melanlıoğlu, D. (2013). Öğretmen adaylarına yönelik konuşma öz yeterlik ölçeği: Geçerlik ve güvenilirlik çalışması. The Journal of Academic Social Science Studies, 6(6), 651-665. http://dx.doi.org/10.9761/JASSS1407
34. Keskin, H. K., & Atmaca, T. (2014). Okur öz algısı ölçeği-2'nin Türkçeye uyarlanması. İlköğretim Online, 13(1), 306-318. https://ilkogretim-online.org/fulltext/218-1596897614.pdf?1692298272 Koç, C., & Arslan, A. (2017). Ortaokul öğrencilerinin akademik öz yeterlik algıları ve okuma stratejileri bilişüstü farkındalıkları. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14 (1), 745 778. https://dergipark.org.tr/tr/pub/yyuefd/issue/28496/340212
35. Kotaman, H. (2009). Ana-babaların hikâye kitabı okumaya ilişkin özyeterlilik ölçeği. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(4), 767-780. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tebd/issue/26109/275080
36. Kurudayıoğlu, M., & Güngör, H. (2017). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenenlerin konuşma öz yeterliklerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 6(2), 1105-1121. https://dergipark.org.tr/tr/pub/teke/issue/30306/327518
37. Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel psychology, 28(4), 563-575. https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.1975.tb01393.x
38. Maddux, J. E. (1995). Self-efficacy, adaptation, and adjustment: Theory, research, and application. Plenum Press.
39. Maden, A. (2020). Ortaokul öğrencilerinin Türkçe dersi öz yeterlik algıları. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür ve Eğitim Dergisi, 9 (3), 1136-1150. https://dergipark.org.tr/tr/pub/teke/issue/56890/798918
40. Ocak, G., & Karataş, S. (2019). Ortaokul sekizinci sınıf öğrencilerinin Türkçe dersi öz yeterlik düzeyi. International Journal of Field Education, 5(1), 1-20. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ijofe/issue/45469/425346
41. Özdamar, K. (1999). Paket programlar ile istatistiksel veri analizi-1: SPSS-MINITAB. Kaan Kitabevi.
42. Özgüven, İ. E. (2017). Psikolojik testler. Nobel.
43. Pehlivan, A., & Aydın, İ. S. (2022). Dil becerilerinin geliştirilmesinde psikolojik etmenlerin ölçülmesi ve değerlendirilmesi. G. Çetinkaya (Ed.), Türkçe eğitimi sürecinde ölçme ve değerlendirme. (ss. 293-330). Anı Yayıncılık.
44. Pituch, K. A., & Stevens, J. P. (2016). Applied multivariate statistics for the social sciences: Analyses with SAS and IBM’S SPSS. Routledge.
45. Sallabaş, M. E. (2012). Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenlerin konuşma öz yeterliliklerinin değerlendirilmesi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 162(162). https://dergipark.org.tr/tr/pub/tsadergisi/issue/21489/230355
46. Sallabaş, M. E. (2013). Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenler için konuşma öz yeterlik ölçeği: Geçerlilik ve güvenirlilik çalışması. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (36), 261-270. https://dergipark.org.tr/tr/pub/dpusbe/issue/4778/65853
47. Schunk, D. (1995). Self-efficacy and education and instruction. J. E. Maddux (Ed.) Self-Efficacy, Adaptation, and Adjustment: Theory, Research, and Application. Plenum Press.
48. Sevim, O., & Varışoğlu, B. (2023). Türkçe öğrenen yabancı öğrenciler için üretici dil becerisi öz yeterlilik ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 33(1), 187-202. https://doi.org/10.18069/firatsbed.1214107
49. Şahin, E., & Öztahtalı, İ. (2019). Etkili okuma özyeterlik algı ölçeği'nin geliştirilmesi: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Electronic Turkish Studies, 14(4), 2685-2703. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.
50. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics. Pearson.
51. Tavşancıl, E. (2014). Tutumların ölçülmesi ve spss ile veri analizi. Nobel.
52. Tulumcu, F. M. (2014). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenenlerin anlama becerilerine yönelik öz yeterlikleri (Tez No. 363445) [Yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi] YÖK Tez Merkezi https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp
53. Ulu, H. (2018). Ekran okuma öz yeterlik algı ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(1), 148-165. https://doi.org/10.16916/aded.371163
54. Ülper, H., Yaylı, D., & Karakaya, İ. (2013). Okur özyeterlik ölçeğinin geliştirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 85-100. https://dergipark.org.tr/tr/pub/kefad/issue/59473/854634
55. Varışoğlu, B., & Sevim, O. (2022). Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenler için alıcı dil becerisi öz yeterlilik algısı ölçeğinin geliştirilmesi. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (28), 72-92. https://doi.org/10.29000/rumelide.1132515
56. Yılmaz Soylu, M., & Akkoyunlu, B. (2019). Yazma öz-yeterlik ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Kastamonu Eğitim Dergisi 27(5), 2233-2242. https://doi.org/10.24106/kefdergi.3423
57. Yurdugül, H. (2005, 28-30 Eylül). Ölçek geliştirme çalışmalarında kapsam geçerliği için kapsam geçerlik indekslerinin kullanılması [Sözlü bildiri]. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Denizli, Türkiye. https://yunus.hacettepe.edu.tr/~yurdugul/3/indir/PamukkaleBildiri.pdf
58. Zimmerman, B. J. (1990). Self-regulating academic learning and achievement: The emergence of a social cognitive perspective. Educational Psychology Review, 2, 173–201. https://link.springer.com/article/10.1007/BF01322178
59. Zimmerman, B. J. (2002). Becoming a self-regulated learner: An overview. Theory into Practice, 41, 64-70. https://www.leiderschapsdomeinen.nl/wp-content/uploads/2016/12/Zimmerman-B.-2002-Becoming-Self-Regulated-Learner.pdf