Hemşirelik Öğrencilerinde Motivasyonel Görüşmenin Kilo Verme Üzerine Etkisi

Elif Ardıç; Gül Ünsal Barlas; Semra Karaca

Hemşirelik Öğrencilerinde Motivasyonel Görüşmenin Kilo Verme Üzerine Etkisi

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı, pre-obez ve obez hemşirelik öğrencilerinde kullanılan Motivasyonel Görüşme Tekniğinin kilo verme üzerine etkisini incelemektedir. Gereç ve Yöntem: Çalışma yarı deneysel randomize kontrollü olarak yapılmıştır. Çalışma İstanbul İli Anadolu yakasında yer alan bir devlet üniversitesinin Sağlık Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören hemşirelik bölümü öğrencileri ile yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Hemşirelik Bölümü’nde öğrenim gören 1002 öğrenci, örneklemini ise BKİ > 25 ön koşulunu sağlayan 144 öğrenci oluşturmuş olup; tüm kriterleri sağlayan 60 öğrenci ile çalışma tamamlanmıştır. Veri toplama aracı olarak sosyodemografik soru formu ve yapılandırılmış Motivasyonel Görüşme Formları (MG) kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmada, MG uygulaması öncesi deney ve kontrol gruplarının kilo durumu ile MG uygulaması sonrası deney ve kontrol gruplarının kilo durumları arasında anlamlı derecede fark vardır (z=-2.166, p=0.030; z=-2.126, p=0.034). Deney ve Kontrol gruplarının, BKİ değerlerinde, MG tekniği uygulaması öncesi anlamı bir fark bulunurken (z=-2.274, p=0.023); MG tekniği uygulaması sonrasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır (z=-.404 p=0.686). Sonuç: Bu çalışmada uygulanan MG tekniği öğrencilerin kilo vermesini sağlamada etkili bir yöntemdir ancak, BKİ üzerinde fark yaratacak kadar etkili olup olmadığı tartışma konusudur, daha fazla çalışma yapılması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Arkkukangas M, Hultgren S. Implementation of motivational interviewing in a fall prevention exercise program: experiences from a randomized controlled trial. BMC Research Notes. 2019;12:270.
Babaoğlu K, Hatun Ş. Çocukluk çağında obezite. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi. 2002;11:8-10.
Bandura A. Self-efficacy: toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review. 1977;84:191-215.
Bilge C, Beji N. (2016). Obesity and lower urinary tract symptoms in Women. Florence Nightingale Nursing Journal. 24(2), 72-79.
Brennan L, Walkley J, Fraser FS, Greenway K, Wilks R. Motivational interviewing and cognitive behavior therapy in the treatment of adolescent overweight and obesity: Study design and methodology. Contemporary Clinical Trials. 2008;29:359-375.
Brent VD. The use of motivational interviewing in weight loss. Current Diabetes Reports. 2007;7:386-390.
Boz DB. Kök hücre nakli sonrası uygulanan motivasyonel görüşmenin cinsel yaşantı, cinsel öz-bilinç ve cinsel öz yeterliğe etkisi. İstanbul Medipol Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2019.
Carels RA, Darby L, Cacciapaglia HM. Using motivational interviewing as a supplement to obesity treatment: a steppedcare approach. Health Psychology. 2007;26:369-374.

Chien WT, Mui HCJ, Ceheung FC, Gray R. Effects of motivational interviewing-based adherence therapy for schizophrenia spectrum disorders: a randomized controlled trial. Trials. 2015;16:(270):1-14.
Çakmak SH. Oral kemoterapi ilaç kullanan kanser hastalarında motivasyonel görüşme temelli danışmanlığın ilaç uyumu ve öz-etkililiğe etkisi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, 2018.
Doğru A. Diyabetik hastalarda motivasyonel görüşme tekniğinin öz yönetim algısı ve metabolik değişkenlere etkisi. Gaziantep Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2016.
Dorsten VB.The Use of motivational interviewing in weight loss. Current Diabetes Reports.2007;7:386-390.
Dunn C, Deroo L, Rivara FP. The use of brief interventions adapted from motivational interviewing across behavioral domains: a systematic review. Addiction. 2001;96:1725-1742.
Ertem YM, Duman CZ. The effect of motivational interviews on treatment adherence and insight levels of patients with schizophrenia: A randomized controlled study. Perspective Psychiatric Care. 2019;55:75-86.
Fiore H, Travis S, Whalen A, Auinger P, Ryan S. Potentially protective factors associated with healthful body mass index in adolescents with obese and nonobese parents: a secondary data analysis of the third national health and nutrition examination survey, 1988–1994. Journal of the American Dietetic Association. 2006;106:55-64.
Golay A. Dietary and body weight control: therapeutic education, motivational interviewing, and behavioral approaches for long-term weight maintenance. Nestlé Nutrition Institute Workshop Series: Clinical & Performance Program. 2006;11:127-134.
Goldberg JH, Kiernan M. Innovative techniques to address retention in a behavioral weight loss trial. Health Education Research. 2005;20:439-447.
Gülcü GZ. Bipolar hastalarda motivasyonel görüşme ve telepsikiyatrik izlemin ilaç uyumuna etkisi. Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2018.
Güngör S. Primer hipertansiyon hastalarında düzenli fiziksel egzersizin kan basıncı regülasyonuna etkisi. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Tıp Fakültesi Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı, Uzmanlık Tezi, 2014.
Hettema J, Steele J, Miller RW. Motivational interviewing. Annual Review of Clinical Psychology.2005; 1:91-111.
Kanter R, Caballero B. Global gender disparities in obesity: A review. Advances in Nutrition. 2012;3;491-498.
Lawendowski AL. A motivational intervention for adolescent smokers. Preventive Medicine.1998;27:39-46.
Ling-Ling L, Arthur A, Avis M. Evaluating a communitybased walking intervention for hypertensive olderpeople in Taiwan: A randomized controlled trial. Preventive Medicine.2007;44:160-166

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Sağlık Kurumları Yönetimi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Elif Ardıç ^* Bu kişi benim
0000-0003-3327-115X
Türkiye

Gül Ünsal Barlas Bu kişi benim
0000-0001-8533-2511
Türkiye

Semra Karaca Bu kişi benim
0000-0002-1616-104X
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

30 Mayıs 2021

Gönderilme Tarihi

1 Kasım 2019

Kabul Tarihi

30 Aralık 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021 Cilt: 1 Sayı: 2

IZ

https://izlik.org/JA52PL53KM

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Ardıç, E., Ünsal Barlas, G., & Karaca, S. (2021). Hemşirelik Öğrencilerinde Motivasyonel Görüşmenin Kilo Verme Üzerine Etkisi. Journal of Health Sciences and Management, 1(2), 69-74. https://izlik.org/JA52PL53KM

AMA

1.Ardıç E, Ünsal Barlas G, Karaca S. Hemşirelik Öğrencilerinde Motivasyonel Görüşmenin Kilo Verme Üzerine Etkisi. JOHESAM. 2021;1(2):69-74. https://izlik.org/JA52PL53KM

Chicago

Ardıç, Elif, Gül Ünsal Barlas, ve Semra Karaca. 2021. “Hemşirelik Öğrencilerinde Motivasyonel Görüşmenin Kilo Verme Üzerine Etkisi”. Journal of Health Sciences and Management 1 (2): 69-74. https://izlik.org/JA52PL53KM.

EndNote

Ardıç E, Ünsal Barlas G, Karaca S (01 Mayıs 2021) Hemşirelik Öğrencilerinde Motivasyonel Görüşmenin Kilo Verme Üzerine Etkisi. Journal of Health Sciences and Management 1 2 69–74.

IEEE

[1]E. Ardıç, G. Ünsal Barlas, ve S. Karaca, “Hemşirelik Öğrencilerinde Motivasyonel Görüşmenin Kilo Verme Üzerine Etkisi”, JOHESAM, c. 1, sy 2, ss. 69–74, May. 2021, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA52PL53KM

ISNAD

Ardıç, Elif - Ünsal Barlas, Gül - Karaca, Semra. “Hemşirelik Öğrencilerinde Motivasyonel Görüşmenin Kilo Verme Üzerine Etkisi”. Journal of Health Sciences and Management 1/2 (01 Mayıs 2021): 69-74. https://izlik.org/JA52PL53KM.

JAMA

1.Ardıç E, Ünsal Barlas G, Karaca S. Hemşirelik Öğrencilerinde Motivasyonel Görüşmenin Kilo Verme Üzerine Etkisi. JOHESAM. 2021;1:69–74.

MLA

Ardıç, Elif, vd. “Hemşirelik Öğrencilerinde Motivasyonel Görüşmenin Kilo Verme Üzerine Etkisi”. Journal of Health Sciences and Management, c. 1, sy 2, Mayıs 2021, ss. 69-74, https://izlik.org/JA52PL53KM.

Vancouver

1.Elif Ardıç, Gül Ünsal Barlas, Semra Karaca. Hemşirelik Öğrencilerinde Motivasyonel Görüşmenin Kilo Verme Üzerine Etkisi. JOHESAM [Internet]. 01 Mayıs 2021;1(2):69-74. Erişim adresi: https://izlik.org/JA52PL53KM