Evaluation of Düzce Province’s Tourist Product Diversity Within The Scope of Sustaniable Tourism

Öz

The aim of this research is to evaluate the diversity of tourism products in Düzce province within the framework of sustainable tourism. Data for the research were collected from tourism stakeholders in Düzce using a semi-structured interview technique. The 11 questions in the interview form were examined within 5 dimensions: diversity of tourism products, attractions, accessibility, activities, tourism businesses, and image in Düzce province. Sustainable tourism was evaluated under 3 dimensions: economic, socio-cultural, and environmental. The obtained data were analyzed using descriptive and content analysis techniques. As a result of the findings, it was determined that Düzce province has strong potential in terms of attractions, activities, and accessibility in terms of tourism product diversity. However, it was concluded that tourism businesses and image are not at a sufficient level. When the economic, socio-cultural, and environmental sustainability of tourism in Düzce is evaluated, it is emphasized that the positive effects of tourism activities are greater. In addition, it was revealed that tourism stakeholders do not fully understand the concept of sustainable tourism, and these activities and practices are in the development stage.

Anahtar Kelimeler

• Düzce
• Sustainable Tourism
• Tourist Product Diversity

Düzce İlinin Turistik Ürün Çeşitliliğinin Sürdürülebilir Turizm Kapsamında Değerlendirilmesi

Öz

Araştırmanın amacı, Düzce ilinin turistik ürün çeşitliliğini sürdürülebilir turizm kapsamında değerlendirmektir. Araştırmaya ilişkin veriler yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile Düzce’deki turizm paydaşlarından toplanmıştır. Görüşme formunda yer alan 11 soru Düzce ilinde yer alan turistik ürün çeşitliliği, çekicilikler, ulaşılabilirlik, etkinlikler, turizm işletmeleri ve imaj olmak üzere 5 boyut kapsamında incelenmiştir. Sürdürülebilir turizm ise ekonomik, sosyokültürel ve çevresel açıdan 3 boyut altında değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler betimsel ve içerik analizi tekniği ile analiz edilmiştir. Bulgular neticesinde Düzce ilinin sahip olduğu çekiciliklerin, etkinliklerin ve ulaşılabilirliğin turistik ürün çeşitliliği açısından güçlü potansiyele sahip olduğu tespit edilmiştir. Ancak turizm işletmelerinin ve imajının yeterli düzeyde olmadığı sonucu ortaya çıkmıştır. Düzce’deki turizmin ekonomik, sosyokültürel ve çevresel sürdürülebilirliği değerlendirildiğinde turizm faaliyetlerinin olumlu etkilerinin daha fazla olduğu vurgulanmıştır. Ayrıca turizm paydaşlarının sürdürülebilir turizm kavramına tam olarak hâkim olmadıkları için bu faaliyetlerin ve uygulamaların gelişim aşamasında olduğu ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Düzce
• Sürdürülebilir Turizm
• Turistik Ürün Çeşitliliği

Kaynakça

1. Acar, V., & Karaosmanoğlu, K. (2019). Çerkes mutfak kültürünü deneyimlemeye yönelik bir tur önerisi: Düzce ili örneği. Uluslararası Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 3(2), 177-197. https://doi.org/10.30625/ijctr.580354
2. Akıncı, Z., & Öksüz, E. N. (2020). Local people's view on tourism in context of sustainable tourism principles: An importance-performance analysis. Advances in Hospitality and Tourism Research, 10(4), 501-529. https://doi.org/10.30519/ahtr.894259
3. Akkuş, G. (2019). Destinasyon bileşenleri ile duygusal deneyimler arasındaki ilişki ve değişkenlerin davranışsal niyet üzerindeki etkisi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(71), 1261–1277. https://doi.org/10.17755/esosder.510858
4. Baltacı, A. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 231-274.
5. Baltacı, A. (2019). Nitel araştırma süreci: Nitel bir araştırma nasıl yapılır? Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 368-388. https://doi.org/10.31592/aeusbed.598299
6. Baran, Z., & Karaca, Ş. (2021). Coğrafi işaretin sürdürülebilir gastronomi turizminde önemi. Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(2), 253-263.
7. Baykal Baysal, D. (2023). Sürdürülebilir turizm kapsamında kış koridorunun marka imajı (Tez No. 867355) [Doktora tezi, Atatürk Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
8. Benur, A. M., & Bramwell, B. (2015). Tourism product development and product diversification in destinations. Tourism Management, 50, 213-224.

9. Bozkurt, M., & Şahin, B. (2015). Turizm pazarlaması. Paradigma Akademi.
10. Bozkurt, Y., & Efe, F. (2024). Sürdürülebilir kalkınma ve yeşil ekonomik büyüme açısından çevrenin sürdürülebilirliğine eleştirel yaklaşım. Dumlupınar Üniversitesi İİBF Dergisi, 13, 12-25.
11. Coltman, M. M. (1989). Introduction to travel and tourism: An international approach. Van Nostrand Reinhold.
12. Creswell, J. W. (2013). Qualitative inguiry and research design: Choosing among five approaches. Sage.
13. Dempsey, N., Bramley, G., Power, S., & Brown, C. (2011). The social dimension of sustainable development: Defining urban social sustainability. Sustainable Development, 19(5), 289-300. https://doi.org/10.1002/sd.417
14. Doğu Marmara Kalkınma Ajansı, (2024). Düzce ili turizm strateji raporu. https://duzcetso.org.tr/resim/upload/sb6274a.pdf, Erişim Tarihi: 14.06.2026
15. Durcan, Ö., & Öztürk, E. (2025). Düzce’nin kamp turizmi potansiyelinin kamp destinasyonu bileşenleri kapsamında değerlendirilmesi. İçinde Taşkıran, E. & Gültekin, S. (Ed.), 23. Geleneksel Turizm Sempozyumu Bildiri Kitabı (ss. 295–311). Düzce Üniversitesi Yayınları, Yayın No: 67.
16. Düzce Belediyesi, (2025). Düzce genel bilgi. https://duzce.bel.tr/9-genel-bilgi, Erişim Tarihi: 14.06.2026
17. Düzce İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, (2026). Düzce turizm faaliyetleri. https://www.duzce.gov.tr/kultur-ve-turizm, Erişim Tarihi: 24.06.2026
18. Düzce Valiliği, (2026). Düzce ili genel bilgi. https://www.duzce.gov.tr/sehrimiz, Erişim Tarihi: 24.06.2026.
19. Ege, D. (2025). Iğdır’da turistik ürün çeşitlendirilmesi ve pazarlaması (Tez No. 931186) [Yüksek lisans tezi, Iğdır Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
20. Er, Ö. (2016). Kültürel değerlerin sürdürülebilir turizm kapsamında turistik ürün çeşidi olarak değerlendirilmesi: Edirne örneği (Tez No. 423022) [Yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi] Ulusal Tez Merkezi.
21. Goodland, R. (1995). The concept of environmental sustainability. Annual Review of Ecology and Systematics, 26, 1-24.
22. Gökçe, G. F., Öztoprak, Ö., Gujratı, R., Özbay, M., Uygun, H., & Demirel, Ö. (2022, Kasım 16–20). Somut olmayan kültürel miras unsurlarının sürdürülebilir turizm kapsamında değerlendirilmesi: Düzce ili örneği [Tam metin]. İçinde Özer, Ç., Dalgın T. & Bingöl, Z. (Ed.), IV. Uluslararası Turizm ve Kültürel Miras Kongresi Bildiri Kitabı (ss. 111–125). UTKM.
23. Göral, R., & Tuna, M. (2018). Turistik ürün bileşeni olarak kültürel çekiciliklerin turizm sektörü rekabetçiliği açısından önemi. Uluslararası Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 2(1), 1-12. https://doi.org/10.30625/ijctr.393632
24. Hacıoğlu, N., & Avcıkurt, C. (2011). Turistik ürün çeşitlendirmesi. Nobel Yayın Dağıtım.
25. Hatırnaz, B. (2023). Çok kültürlülüğün menülere yansımaları: Akçakoca restoranları üzerinde bir araştırma. Anadolu İktisat ve İşletme Dergisi, 7(2), 128-142.
26. Hennink, M., & Kaiser, B. N. (2022). Sample sizes for saturation in qualitative research: A systematic review of empirical tests. Social Science & Medicine, 292, 114523. https://doi.org/10.1016/j.socscimed.2021.114523
27. Işık, M. (2022). Turistik ürün çeşitlendirmesi kapsamında Ege Bölgesinde yer alan Yedi Kiliselerin inanç turizmi potansiyelinin belirlenmesine yönelik bir çalışma (Tez No.741016) [Yüksek lisans tezi, İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi] Ulusal Tez Merkezi.
28. Jafari, J. (1974). The components and nature of tourism. Annals of Tourism Research, 1(3), 73-89. https://doi.org/10.1016/0160-7383(74)90034-6
29. Karagöz, A., & Mesci, Z. (2020). Bölgesel kalkınmada turizm girişimciliğinin rolü: Akçakoca örneği. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 17(2), 203-231. https://doi.org/10.24010/soid.665678
30. Karataş, Z. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Manevi Temelli Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 1(1), 62-80.
31. Khan, M. R., Khan, H. U. R., Lim, C. K., Tan, K. L., & Ahmed, M. F. (2021). Sustainable tourism policy, destination management and sustainable tourism development: A moderated-mediation model. Sustainability, 13(21), 12156. https://doi.org/10.3390/su132112156
32. Kotler, P. & Keller, K. L. (2012). Marketing management. Pearson Education Inc, Upper Saddle River.
33. Kozak, M. (2020). Sürdürülebilir turizm. Detay Yayıncılık.
34. Kozak, M. A. (2012). Genel turizm bilgisi. Anadolu Üniversitesi.
35. Kozak, M. A., & Bahçe, S. (2012). Özel ilgi turizmi. Detay Yayıncılık.
36. Kozak, N., Kozak, M. A. & Kozak, M. (2015). Genel turizm: İlkeler-kavramlar. Detay Yayıncılık.
37. Kuru, D., & Leblebici Koçer, L. (2024). Ulusal yazında destinasyon imajı çalışmaları: Sistematik literatür taraması. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 12(1), 516-537. https://doi.org/10.21325/jotags.2024.1392
38. Kuter, N., & Ünal, H. E. (2009). Sürdürülebilirlik kapsamında ekoturizmin çevresel, ekonomik ve sosyo-kültürel etkileri. Kastamonu Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 9(2),146-156
39. LeCompte, M. D., & Goetz, J. P. (1982). Problems of reliability and validity in ethnographic research. Review of Educational Research, 52(1), 31-60.
40. Leung, Y. F., Marion, J. F., & Farrell, T. A. (2008). Recreation ecology in sustainable tourism and ecotourism: A strengthening role. İçinde S. F. McCool & R. N. Moisey (Ed.), Tourism, recreation and sustainability: Linking culture and the environment (ss. 19–38). CABI.
41. Li, K. X., Jin, M., & Shi, W. (2018). Tourism as an important impetus to promoting economic growth: A critical review. Tourism Management Perspectives, 26, 135-142. http://dx.doi.org/10.1016/j.tmp.2017.10.002
42. Lu, J., & Nepal, S. K. (2009). Sustainable tourism research: An analysis of papers published in the Journal of Sustainable Tourism. Journal of Sustainable Tourism, 17(1), 5-16. https://doi.org/10.1080/09669580802582480
43. Mair, J., & Whitford, M. (2013). An exploration of events research: Event topics, themes and emerging trends. International Journal of Event and Festival Management, 4, 6–30. https://doi.org/10.1108/17582951311307485
44. McColl, S. F., & Moisey, R. N. (2008). Pathways and pitfalls in the search for sustainable tourism. İçinde S. F.
45. McColl & R. N. Moisey (Ed.), Tourism, recreation and sustainability: Linking culture and the environment (ss. 1–17). CABI.
46. Mesci, M., & Öztürk, E. (2017). Akçakoca’nın kırsal turizm eğilimleri ve geleceğe yönelik öneriler. Journal of Aksaray University Faculty of Economics & Administrative Sciences ,9(3), 73-82.
47. Mesci, Z., Mesci, M., Karagöz, A., & Özgenç, C. (2018). Kadın girişimcilerin bölgesel kalkınmada rolü: Akçakoca ilçesi örneği. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(39), 387-412. https://doi.org/10.31795/baunsobed.437830
48. Meydan Uygur, S. (2017). Örnek olaylarla turizm pazarlaması. Detay Yayıncılık. Morelli, J. (2011). Environmental sustainability: A definition for environmental professionals. Journal of Environmental Sustainability, 1(1), 1-9.
49. Nisari, M., & Yılmazer, M. (2018). Yerel yemeklerin ziyaretçi motivasyonuna etkisi. International Journal of Contemporary Tourism Research, 1, 68-77. https://doi.org/10.30625/ijctr.435022
50. Özgenç, C., & Mesci, M. (2020). Botanik turizm bağlamında botanik bahçesi kurulumuna yönelik paydaş görüşleri: Gümüşova örneği. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 21(2), 238–257. https://doi.org/10.37880/cumuiibf.670167
51. Özkan, N. (2019). Turizm tanıtım ve pazarlama faaliyetlerine yönelik paydaş analizi: Düzce-Konuralp'te bir araştırma (Tez No. 587890) [Yüksek lisans tezi, Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
52. Šerić, M., Patrizi, M., Ceccotti, F., & Vernuccio, M. (2024). Resident perspectives unveiled: The role of a sustainable destination image in shaping pro-sustainable responses. Journal of Retailing and Consumer Services, 81, 103985.
53. Siliv, C. (2022). Sürdürülebilir turizm göstergeleri çerçevesinde Antalya Kaleiçi Bölgesinin mevcut durum değerlendirmesi (Tez No. 742071). [Yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi] Ulusal Tez Merkezi.
54. Stojanović, T., Trišić, I., Brđanin, E., Štetić, S., Nechita, F., & Candrea, A. N. (2024). Natural and sociocultural values of a tourism destination in the function of sustainable tourism development-An example of a protected area. Sustainability, 16(2), 759. https://doi.org/10.3390/su16020759
55. Streimikiene, D., Svagzdiene, B., Jasinskas, E., & Simanavicius, A. (2021). Sustainable tourism development and competitiveness: The systematic literature review. Sustainable Development, 29(1), 259–271. https://doi.org/10.1002/sd.2133
56. Şeyhanlıoğlu, H. Ö., & Kıngır, S. (2021). Ağrı destinasyonunun alternatif turizm potansiyeline ilişkin yerel paydaşların bakış açısı. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(1), 619-634. https://doi.org/10.33206/mjss.815624
57. Tresidder, R., & Deakin, E. L. (2019). Historic buildings and the creation of experiencescapes: looking to the past for future success. Journal of Tourism Futures, 5(1), 193-201. https://doi.org/10.1108/JTF-04-2019-0034
58. Trisnayoni, R. A. (2025). The economic and socio-cultural dynamics of event tourism: A comprehensive analysis of destination development and community impact. TOURBIS: Journal of Tourism and Business, 1(1), 10–17.
59. Tutar, H. (2023). Nitel araştırma deseni belirleme ölçütleri ve gerekçelendirilmesi. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 25(1), 334-355. https://doi.org/10.21180/iibfdkastamonu.1190123
60. Ulusan, Y., & Batman, O. (2010). Alternatif turizm çeşitlerinin Konya turizmine etkisi üzerine bir araştırma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23, 243-260.
61. Uyar, M. (2021). Turistik ürün olarak yerel mutfağın turist tiplerinin seyahat motivasyonu ve seyahat deneyimlerine etkisi üzerine bir değerlendirme. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 9(1), 236-252. https://doi.org/10.21325/jotags.2021.787
62. Ünüvar, Ş., & Cesur, G. (2023). Düzce mutfak kültürü üzerine bir çalışma. Journal of Global Tourism and Technology Research, 4(1), 29-39. https://doi.org/10.54493/jgttr.1248838
63. Yen, H. P., Chen, P. C., & Ho, K. C. (2021). Analyzing destination accessibility from the perspective of efficiency among tourism origin countries. Sage Open, 11(2), 1-14. https://doi.org/10.1177/21582440211005752
64. Yerdelen Karagöz, B. (2017). Uluslararası ilişkilerde imaj kavramı ve batı nostaljisindeki bir aksaklık olarak Türk imajı. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, 35, 43-65.
65. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2005). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
66. Yılmaz, H. (2023). Destinasyon pazarlama, destinasyon çekiciliği ve turizm gelişimi aracı olarak hüzün turizmi: Ankara ili örneği (Tez No. 819846) [Yüksek lisans tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
67. Yoon, Y., Gursoy, D., & Chen, J. S. (2001). Validating a tourism development theory with structural equation modeling. Tourism Management, 22(4), 363-372.