The Relationship Between Online Learning Readiness Level and Demographic Characteristics of Undergraduate Students: Example of ESOGU Tourism Faculty

Abstract

Covid-19 which is emerged for the first time in Wuhan, China on December 31, 2019, and later declared as a global pandemic by the World Health Organization (WHO), disrupted education and training activities in universities. With the sudden closure of the universities, educational institutions have turned to distance education systems. Therefore, the transition from traditional education to online lessons has been made.This research aims to determine the online learning readiness levels of undergraduate students studying in Tourism during the Covid-19 pandemic and examine the relationship between their demographic characteristics. The data were obtained from using the online survey technique. Relational scanning model was used in the research.For the Analysing of the data which is obtained by survey technique, percentage, frequency, t-test and variance analysis were used with the SPSS program. According to the research findings; Undergraduate students’online self-efficacy and learner control are high; computer self-efficacy and self-learning were found to be moderate, and motivation factor for e-learning was low. In general, it can be said that undergraduate students are ready to learn online in the context of this research. Research findings shows that undergraduate students are ready for online learning. During the Covid -19 pandemic process in Turkey, improvements need to be made to increase the quantity and quality of online trainings.

Keywords

• Covid-19 Pandemic
• Online Learning
• Readiness

Lisans Öğrencilerinin Çevrimiçi Öğrenmeye Hazır Bulunuşluk Düzeyi ve Demografik Özellikleri Arasındaki İlişki: ESOGÜ Turizm Fakültesi Örneği

Öz

31 Aralık 2019 tarihinde ilk kez Çin’in Wuhan kentinde ortaya çıkan daha sonra Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) tarafından salgın olarak ilan edilen Covid-19 ile birlikte üniversitelerdeki eğitim ve öğretim faaliyetleri kesintiye uğramıştır. Üniversitelerin ani bir şekilde kapanmasıyla birlikte eğitim kurumları uzaktan eğitim sistemlerine yönelmiştir. Bu nedenle, geleneksel eğitimden çevrim içi derslere geçiş yapılmıştır. Bu araştırma, Covid-19 salgını sürecinde turizm eğitimi alan lisans öğrencilerinin çevrim içi öğrenmeye hazırbulunuşluk düzeylerini belirlemeyi ve demografik özellikleri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Veriler, online anket tekniğiyle elde edilmiştir. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Anket tekniğiyle toplanan verilerin analizinde, SPSS programı ile yüzde, frekans, t-testi ve varyans analizlerinden yararlanılmıştır. Araştırma bulgularına göre; lisans öğrencilerinin çevrim içi iletişim öz yeterliği ve öğrenen kontrolü yüksek; bilgisayar öz yeterliği ve kendi kendine öğrenme orta düzeyde ve e-öğrenmeye yönelik motivasyon faktörü ise düşük olarak bulunmuştur. Araştırma bulguları, lisans öğrencilerinin çevrim içi öğrenmeye hazır olduklarını göstermektedir. Covid-19 salgını sürecinde Türkiye’de çevrim içi eğitimlerin niceliğinin ve niteliğinin artırılması yönünde iyileştirmeler yapılması gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19 Salgını
• Çevrimiçi Öğrenme
• Hazır Bulunuşluk

Kaynakça

1. Akaslan, D. & Law, E.L.C. (2011). Measuring student e-learning readiness: A case about the subject of electricity in higher education institutions in Turkey. H. Leung, E. Popescu, Y. Cao, R. W. H. Lau ve W. Nejli (Yay. Haz.). Advances in Web Based Learning-ICWL 2011, 10th International Conference Hong Kong, China, (LNCS 7048) içinde (s. 209-218). Berlin: Springer Verlag.
2. Akyüz, H.İ. & Numanoğlu, G. (2020). Üniversite öğrencilerinin e-öğrenme ortamlarına ilişkin hazır bulunuşluk ve beklentileri, Online Journal of Mathematics, Science and Technology Education, 1(1).
3. Al-Fraihat, D. Joy, M. & Sinclair, J. (2017). Identifying success factors for e-learning in higher education, In ICEL (June 2017) Proceedings of the 12th International Conference on e-Learning (pp. 247). Academic Conferences and Publishing Limited.
4. Anderson, T. (2011). Towards a theory of online learning. In: T. Anderson (Ed.), The theory and practice of online learning (pp. 45–74). Edmonton: Athabasca University Press.
5. Alqahtani, A.A. (2010). The Effectiveness of Using E-learning, Blended Learning and Traditional Learning on Students. Achievement and Attitudes in a Course on Islamic Culture: An Experimental Study Doctor Thesis Durham University.
6. Aydın, C.H. & Taşçı, D. (2005). Measuring readiness for e-learning: Reflections from an emerging country. Educational Technology and Society, 8, 244-257.
7. Bernard, R. M., Brauer, A., Abrami, P. C., & Surkes, M. (2004). The development of a questionnaire for predicting online learning achievement. Distance Education, 25(1), 31–47.
8. Borotis, S.A. & Poulymenakou, A. (2004). E-learning readiness components: Key issues to consider before adopting e-learning interventions. Proceedings of World Conference on E-Learning in Corporate, Government, Healthcare and Higher Education. Washington, DC, USA.

9. Chung, E., Subramaniam, G., & Dass, L. C. (2020). Online learning readiness among university students in Malaysia amidst Covid-19, Asian Journal of University Education, 16(2), 46-58.
10. Churiyah, M., Sholikhan, S., Filianti, F. & Sakdiyyah, D. A. (2020), Indonesia education readiness conducting distance learning in Covid-19 pandemic situation, International Journal of Multicultural and Multireligious Understanding, 7(6), 491-507.
11. Creswell, J. W. (2009). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. USA: Sage.
12. Demir, Ö. (2015). Öğrencilerin ve öğretim elemanlarının e-öğrenmeye hazır bulunuşluk düzeylerinin incelenmesi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi örneği (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi), Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
13. Doculan, A.A.D. (2016). E-learning readiness assessment tool for philippine higher education institutions. International Journal on Integrating Technology in Education, 5(2), 33-43.
14. Durmuş, B., Yurtkoru, E.S. & Çinko, M. (2018). Sosyal bilimlerde SPSS’le veri analizi. İstanbul: Beta Yayınları.
15. Ertürk, (1998). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Meteksan Yayınları.
16. Kaur, K. & Abas, Z.W. (2004). An assessment of e-learning readiness at the Open University Malaysia. International Conference on Computers in Education (ICCE). Melbourne, Australia.
17. Kline, P. (1994). An easy guide to factor analysis. New York: Routledge.
18. Konak, S. & Özhasar, Y. (2019). Turizm lisans öğrencilerinin turizm ile ilgili bölümleri tercih nedenleri, International Journal of Contemporary Tourism Research, 1, 1-11.
19. Limayem, M. & Cheung, C. M. (2008). Understanding information systems continuance: The case of internet-based learning technologies. Information & Management, 45(4), 227-232.
20. Lind, D.A., Marchal, W.G., & Wathen, S.A. (2006). Basic statistics for business & economics. Boston: McGraw-Hill/Irwin.
21. McVay, M. (2000). Developing a web-based distance student orientation to enhance student success in an online bachelor’s degree completion program [Paper presentation]. (Unpublished practicum report presented to the Ed. D. program), Nova Southeastern University, FL, United States.
22. Olcay, A., Döş, B., Sürme, M., & Düzgün, M. (2018). Turizm eğitimi alan öğrencilerin elektronik öğrenmeye hazır bulunuşluklarını belirlemeye yönelik bir çalışma. Kastamonu Education Journal, 26(2), 427-438.
23. Orban, C. M., Teeling-Smith, R. M., Smith, J. R., & Porter, C. D. (2018). A hybrid approach for using programming exercises in introductory physics. American Journal of Physics, 86(11), 831-838.
24. Rezaei Mood, F. (2006). Challenges assessment and ways of implementing E-learning in Iran. (Unpublished master thesis), Sharif University of Technology, Iran.
25. Sakal, M. (2017). Çevrimiçi öğrenmede öğrencilerin hazırbulunuşluk düzeylerinin demografik özelliklerine göre incelenmesi, Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 18(39), 81-102.
26. Sarıtaş, E. & Barutçu, S. (2020). Öğretimde dijital dönüşüm ve öğrencilerin öğrenmeye hazır bulunuşluluğu: Pandemi döneminde Pamukkale Üniversitesi öğrencileri üzerinde bir araştırma, İnternet Uygulamaları ve Yönetimi, 11(1).
27. Sönmez, E. & Akgül, H. (2015). Üniversite öğrencilerinin teknolojiye hazır bulunuşluk düzeyi ve kişilik özellikleri arasındaki ilişki: Erciyes Üniversitesi örneği, Yönetim Bilimleri Dergisi, 13(26), ss. 305-327.
28. Stansfield, M., McLellan, E., & Connolly, T.M. (2004). Enhancing student performance in online learning and traditional face-to-face class delivery. Journal of Information Technology Education, 3, 173– 188.
29. Singh, V. & Thurman, A. (2019). How many ways can we define online learning? A systematic literature review of definitions of online learning (1988-2018), American Journal of Distance Education, 33(4), 289-306.
30. Smith, P. J., Murphy, K. L., & Mahoney, S. E. (2003). Towards identifying factors underlying readiness for online learning: An exploratory study, Distance Education, 24(1), 57–67.
31. Ural, A. & Kılıç, İ. (2013). Bilimsel araştırma süreci ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Detay Yayıncılık.
32. Usta, E. & Mahiroğlu, A. (2008). Harmanlanmış öğrenme ve çevrimiçi öğrenme ortamlarının akademik başarı ve doyuma etkisi, Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 1-15.
33. Yılmaz, R., Sezer, B., & Yurdugül, H. (2019). Üniversite öğrencilerinin e-öğrenmeye hazır bulunuşluklarının incelenmesi: Bartın Üniversitesi örneği, Ege Eğitim Dergisi, 20(1), 180-195.
34. Yurdugül, H. & Demir, Ö. (2017). Öğretmen yetiştiren lisans programlarındaki öğretmen adaylarının e-öğrenmeye hazır bulunuşluklarının incelenmesi: Hacettepe Üniversitesi örneği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(4), 896-915.
35. Widodo, SFA., Wibowo, YE., & Wagiran, W. (2020). Online learning readiness during the Covid-19 pandemic, Journal of Physics: Conference Series.
36. Warner, D., Christie, G., & Choy, S. (Eds.). (1998). The readiness of VET clients for flexible delivery including on-line learning. Australian National Training Authority.
37. World Health Organization, www.who.int, Erişim tarihi: 12. 03. 2020.
38. w.w.w.ogu.edu.tr, öğrenci sayıları, http://oidb.ogu.edu.tr/Sayfa/Index/175/ogrenci-sayılari, Erişim tarihi: 09.02.2021.