Giresun'da Sürdürülebilir bir Ekoturizm için Ekoturizm Rotası Önerisi

Öz

Geleneksel kitle turizmi yaklaşımı, bireyler arasında artan çevresel farkındalık ve kitle turizminin olumsuz etkilerine alternatif arayışı sonucunda ekoturizm kavramının ortaya çıkmasına yol açmıştır. Çevresel koruma ve yerel toplulukların refahını artırma gibi önemli özelliklere sahip olan ekoturizm, bölgesel kalkınmayı kolaylaştırabilir. Giresun, ekoturizm faaliyetleri için uygun doğal unsurlara sahip olmasına rağmen, turizm gelişimi zayıf olup bilgi ve tanıtım eksikliği bulunmaktadır. Bu bağlamda, çalışma, Giresun'un ekoturizm potansiyelini değerlendirmeyi ve bu değerlendirme doğrultusunda bir ekoturizm rotası oluşturmayı amaçlamaktadır. Nitel araştırma deseni kullanılarak gerçekleştirilen çalışmada, turizm alanında uzman 22 kişiyle yüz yüze görüşmeler yapılmıştır. Veriler, katılımcılardan Ekoturizm Fırsatları Spektrumu (ECOS) yöntemi kullanılarak toplanmıştır. Araştırma sonucunda, Giresun'da bulunan ekoturizm kaynakları için iki adet ekoturizm rotası geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• ekoturizm
• turizm rotası
• ECOS
• Giresun

A Proposal for an Ecotourism Route for Sustainable Ecotourism in Giresun

Öz

The traditional mass tourism approach has led to the emergence of the concept of ecotourism as a result of increasing environmental awareness among individuals and the search for alternatives to the negative impacts of mass tourism. Ecotourism, which has important features such as environmental conservation and enhancing the welfare of local communities, can facilitate regional development. Although Giresun possesses natural elements suitable for ecotourism activities, its tourism development is weak and there is a lack of information and promotion. In this context, the study aims to evaluate the ecotourism potential of Giresun and to create an ecotourism route based on this evaluation. The study, conducted using a qualitative research design, involved face-to-face interviews with 22 experts in the field of tourism. Data were collected from the participants using the Ecotourism Opportunity Spectrum (ECOS) method. As a result of the research, two routes were developed for the ecotourism resources found in Giresun.

Anahtar Kelimeler

• ecotourism
• tourism route
• ECOS
• Giresun

Kaynakça

1. Adıgüzel, A.D. and Doğan, Ö. S. (2024). Tarsus kent merkezinde yaya olarak turistik kaynaklara ulaşılabilirlik: Zaman ve mesafe optimizasyonu ile rota analizi. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 12 (4), 2643-2659.
2. Ahmadova, S. and Akova, O. (2016) Türkiye’de organik ekoturizm çiftlikleri üzerine bir araştırma. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(1), 14-29.
3. Akın, T. and Gül, A. (2020). Isparta-Atabey yöresinin ekoturizm potansiyeli ve turizm rotalarının belirlenmesi. Mimarlık Bilimleri ve Uygulamaları Dergisi, 5(2), 221-240.
4. Akpınar, E. and Bulut, Y. (2010). Ülkemizde alternatif turizm bir dalı olan ekoturizm çeşitlerinin bölgelere göre dağılımı ve uygulama alanları. III. Ulusal Karadeniz Ormancılık Kongresi, 20-22 Mayıs 2010, Cilt: IV, 1575-1594.
5. Apalı, Y. (2015). Ekoturizmin sosyolojik açıdan değerlendirilmesi ve Ardahan’ın ekoturizm potansiyeli. Ardahan Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (2),111-124.
6. Arslan, E.S. (2019). Burdur’da doğa turizmi ile ilişkili alternatif rotaların belirlenmesi. International Journal of Geography and Geography Education (IGGE), 40, 332-346.
7. Avşin, N. and Aras, M. (2024). Avşin-Aras (Kağızman) Bazalt sütunlarının morfolojik yapısı, oluşumu ve ekoturizm potansiyeli (Kars). Sosyal, Beşerî ve İdari Bilimler Dergisi, 7(8), 588-605. Ayaz Dönmez, N., and Helvacıoğlu, F. (2023). Apiturizmin geliştirilmesi kapsamında apirota oluşturulmasına yönelik bir araştırma: Marmaris örneği. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 20(1), 41- 56.
8. Aydınözü, D. and Solmaz, F. (2003). Doğu Karadeniz Bölümü yaylacılık faaliyetlerine bir örnek: Giresun Kümbet Yaylası. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(3), 55-69.

9. Aytuğ, H.K. (2019). Kuşadası ekoturizm potansiyelinin değerlendirilmesi. Turkish Studies, 14(4), 1187-1211.