Occupational Diseases and Shipyards in Turkey

Öz

In this study, the current level of occupational health and safety awareness for occupational diseases in Turkey is investigated as a compilation article. The diagnosis of occupational diseases has great importance in terms of treatment methods and progressive outcomes. Making risk analysis for occupational diseases within the framework of legal obligations will be a guiding role in reviewing the deficiencies in this field throughout the world and in Turkey. The importance and necessity of periodic health examinations can be better understood with the establishment of awareness for responsibility and prevention of occupational diseases. Scores of casualties in Turkish shipyards are due to occupational accidents and diseases. Due to inadequate awareness and imprudent approaches based on a lack of foresight in occupational diseases, there can be undesirable results.

Anahtar Kelimeler

• Occupational Health and Safety,Occupational Disease,shipyards,Turkey

Türkiye’de Meslek Hastalıkları ve Tersaneler

Öz

Derleme makalesi şeklinde hazırlanmış olan bu çalışmada Türkiye’de meslek hastalıklarına yönelik iş sağlığı ve güvenliği açısından yasal zemine dayalı mevcut durumun incelenmesi ile taraflar bakımından farkındalık seviyesinin arttırılması amaçlanmıştır. Meslek hastalıklarının teşhisinin akabinde düzenli olarak takibinin yapılması, ilerleyen safhalarda tedavi yöntemleri açısından büyük önem arz etmektedir. Meslek hastalıklarına yönelik risk analizinin işletmeler nazarında ciddiyetle yapılması ve yasal yükümlülükler çerçevesinde sağlam bir zemine oturtulması, dünya genelinde ve Türkiye’de bu alandaki eksikliklerin yeniden gözden geçirilmesi bakımından yol gösterici niteliği taşıyacaktır. Taraflar nezdinde meslek hastalıklarının önlenmesine yönelik sorumluluk bilincinin yerleştirilmesi ile birlikte periyodik sağlık muayenelerinin önemi ve gerekliliği daha iyi anlaşılacaktır. Önemli ağır sanayi kuruluşlarından biri olan tersanelerde iş kazaları ve meslek hastalıklarına bağlı olarak her geçen gün pek çok kişi yaşamını yitirmektedir. Bu alandaki bilincin yetersiz olması ve öngörü eksikliğine dayalı tedbirsiz yaklaşımlar neticesinde istenmeyen sonuçlarla karşılaşılabilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• İş Sağlığı ve Güvenliği,Meslek Hastalığı,Tersaneler,Türkiye

Kaynakça

1. Aleksic, M., Heckenkamp, J., Gawenda, M., Brunkwall, J. (2006). Occupation- related vascular disorders, of the upper extremity - Two-case reports, Angiology, Vol.57, No.1, s. 107-114.
2. Arıcı, K. (1999). İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Dersleri. Ankara: TES-İŞ Eğitim Yayınları.
3. AUISG, (2019). ILO Meslek Hastalıkları Listesi, Ankara Uzman İSG (AUISG), https://www.ankarauzmanisg.com.tr/dosyalar/pnomokonyoz/ilo-meslek-hastaliklari-listesi.pdf
4. Aybora, D. (2013). Türkiye’de İş Kazaları ve Meslek Hastalıkları ve Sosyal Güvenlik Sistemi İçindeki Yeri, International Conference on Eurasian Economies, s. 328-336.
5. Berk, M., Önal, B., Güven, R. (2011). Meslek Hastalığı Rehberi, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğü, Matsa Basımevi, Ankara.
6. Chen, Y.Q., Turner, S., Hussey, L., Agius, R. (2005). A study of work-related musculoskeletal case reports to The Health and Occupation Reporting network (THOR) from 2002 to 2003, Occupational Medicine-Oxford, Vol.55, No.4, s. 268-274.
7. Çarpışan, İ. (2012). İş Güvenliği Uzmanlık Sınavı için Yönetmelikler, http://carpisan.blogspot.com/
8. Erkul, İ. (1983). Sosyal Politika Dersleri, C.1, Eskişehir.

9. Gerek, H. N. (2008). İş Sağlığı ve İş Güvenliği. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi AÖF Yayınları.
10. Güney, M. (2015). Titreşim, http://www.meslekhastaligi.net/titresim/
11. Güven, R. (2012). Dünyada Ve Ülkemizde Meslek Hastalıkları, Ankara, Çalışma Ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Sağlığı Ve Güvenliği Genel Müdürlüğü.
12. Ilıman, E.Z. (2015). Türkiye’de Meslek Hastalıkları, Uluslararası Sağlık Yönetimi ve Stratejileri Araştırma Dergisi, s. 21-36.
13. Karadağ, Ö.K. (2017). Meslek Hastalıkları, İstanbul Teknik Üniversitesi 1. İş Sağlığı ve Güvenliği Çalıştayı, İTÜ Vakfı Yayınları, İstanbul, s. 35-39.
14. Makal, A. (1997). Osmanlı İmparatorluğu’nda Çalışma İlişkileri: 1850 – 1920 Türkiye Çalışma İlişkileri Tarihi, Ankara: İmge Kitabevi.
15. Marie, I., Herve, F., Primard, E., Cailleux, N., Levesque, H. (2007). Long-term follow-up of hypothenar Hammer syndrome - A series of 47 patients, Medicine, Vol. 86, No. 6, s. 334-343.
16. Menteşe, G., İnce, E., Özcan, B. (2017). Gemi İnşa Sanayinde İş Sağlığı ve Güvenliği Bilincinin İncelenmesi, Mühendis ve Makina Dergisi, Cilt:58, Sayı:688: 53-78.
17. Milli Eğitim Bakanlığı, (2014). Mesleki gelişim, İş güvenliği ve iş sağlığı, Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı, 26-34.
18. SGK, (2016). Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) İstatistikleri, (erişim tarihi: 4 Nisan 2019) http://www.sgk.gov.tr/wps/portal/sgk/tr
19. Talas, C. (1992). Türkiye’nin Açıklamalı Sosyal Politika Tarihi, Ankara: Bilgi Yayınevi.
20. URL-1, (2006). Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5510.pdf
21. URL-2, (2012). İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.6331.pdf