Evaluation of Cultural Intelligence in Tourism Employees In Terms of Ethnocentric Behavior

Öz

Since the tourism sector has a multicultural structure, it requires people from different cultures to worktogether and causes individual differences. Businesses need cultural intelligence in order to managethese differences and increase the efficiency and productivity of their employees. In order forbusinesses to be more successful in international activities, employees should stay away from anethnocentric behavior, which is expressed as the view that their own ideas and values are superior toother cultures. The aim of this research is to determine the effect of cultural intelligence levels on theethnocentric behavior of tourism workers. In this research, the importance of cultural intelligence interms of employee ethnocentrism is explained theoretically with secondary data. As a result of thesystematic literature review, it has been concluded that as the cultural intelligence levels of tourismemployees is higher, it can reduce their tendency to behave ethnocentrically, that cultural intelligenceis a must-have feature in tourism employees and that it can play an effective role in regulating therelations between employees.

Anahtar Kelimeler

• Cultural Intelligence
• Etnocentrism
• Employee Ethnocentrism
• Tourism

Turizm Çalışanlarında Kültürel Zekanın Etnosentrik Davranışlar Açısından Değerlendirilmesi

Öz

Turizm sektörü, çok kültürlü bir yapıya sahip olduğundan farklı kültürlerden kişilerin bir arada çalışmasını gerektirir ve bireysel farklılıkların ortaya çıkmasına neden olur. İşletmeler bu farklılıkları yönetebilmek ve çalışanların etkinliğini, verimliliğini artırabilmek için kültürel zekâya ihtiyaç duymaktadırlar. İşletmelerin uluslararası faaliyetlerde daha başarılı olabilmeleri için, çalışanların kendi fikir ve değerlerinin diğer kültürlerden daha üstün olduğu görüşü olarak ifade edilen etnosentrik bir davranıştan uzak durmaları gerekmektedir. Bu araştırmada kültürel zekânın işgören etnosentrizmi açısından önemi ikincil verilerle teorik olarak açıklanmaktadır. Yapılan sistematik literatür taraması sonucunda turizm çalışanlarının kültürel zeka düzeylerinin etnosentrik davranma eğilimlerini azaltabileceği, kültürel zekanın turizm çalışanlarında bulunması gereken bir vasıf olduğu ve çalışanlar arasındaki ilişkileri düzenlemede etkili bir rol üstlenebileceği sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kültürel Zeka
• Etnosentrizm
• İşgören Etnosentrizmi
• Turizm

Kaynakça

1. Akın M., Çiçek R., Gürbüz E. & İnal E. (2009). Tüketici etnosentrizmi ve davranış niyetleri arasındaki farklılığın belirlenmesinde cetscale ölçeği. Ege Akademik Bakış, 9 (2), 489-512.
2. Altunışık R, Coşkun R, Bayraktaroğlu S, Yıldırım E (2010) Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri – SPSS Uygulamalı (Sakarya Yayıncılık, Sakarya).
3. Ang S, Dyne LV, Koh C, Ng KY, Templer KJ, Tay C, Chandrasekar NA (2007) Cultural Intelligence: Its Measurement and Effects on Cultural Judgement and Decision Making, Cultural Adaptation and Task Performance. Management and Organization Review, 3(3): 337-338.
4. Barbuto JE, Beenen G, Tran H (2015) The Role of Core Self-Evaluation, Ethnocentrism, And Cultural Intelligence In Study Abroad Success. The International Journal of Management Education, 13(3): 268-277.
5. Basci, Pelin, "Social Trauma and Telecinematic Memory: Imagining the Turkish Nation Since the 1980 Coup" (2017). World Languages and Literatures Faculty Publications and Presentations. 104.
6. Bingöl, D. (2010). İnsan Kaynakları Yönetimi, (7.bs)., Beta Basım Yayın, İstanbul.
7. Bizumic B (2014) Who Coined the Concept of Ethnocentrism? A Brief Report. Journal of Social and Political Psychology, 2(1): 3-10.
8. Chen, F. F. (2007). Sensitivity of goodness of fit indexes to lack of measurement invariance. Structural Equation Modeling, 14(3), 464–504.

9. Chen GM (2010) The Impact of Intercultural Sensivity on Etnocentrism and Intercultural Communication Apprehension. Intercultural Communication Studies, 19(1): 1-9.
10. Çapraz B, Kesken J, Ayyıldız NA, İlic D (2009) “Yönetsel Zekâ”ya Doğru: Yönetsel Zekâ ve Bileşenlerini Tanımlamaya Yönelik Kavramsal Bir Çalışma. Ege Akademik Bakış, 9(1): 187-211.
11. Dilek NK (2014) Kültürel Farklılıkların Yönetimi Sürecinde Kültürel Zekânın Etkinliği: A Grubu Seyahat Acentaları Yöneticileri Üzerine Bir Alan Araştırması. Yüksek Lisans Tezi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Turizm İşletmeciliği Anabilim Dalı, Muğla.
12. Dong Q, Day DK, Collaco CM (2008) Overcoming Ethnocentrism Through Developing Intercultural Communication Sensitivity and Multiculturalism. Human Communication, 11: 27-38.
13. Dyne LV, Ang S, Livermore D (2010) Cultural Intelligence: A Path Wayfor Leading in a Rapidly Globalizing World. içinde Hannum KM, McFeeters B, Booysen L (Eds.). Leading across Differences: Casesand Perspectives, (131-138).
14. Earley PC, Mosakowski E (2004) Cultural Intelligence. Harvard Business Review, 82(10): 139-146.
15. İşçi E, Söylemez Ö, Kaptanoğlu AY (2013) Örgütlerde Kültürel Zekâ ve Hastane İşletmelerinde Kültürel Zekâ Düzeyinin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(5): 1-18.
16. Kagitcibasi, C. (2013). Autonomous-Related Self. In Family, self, and human development across cultures: Theory and applications (pp.165-207). Mahwah, NJ: Erlbaum.
17. Kinder, Donald R .; Kam, Cindy D. (2009). Onlara karşı biz: Amerikan görüşünün etnosantrik temelleri . Chicago: Chicago Press Üniversitesi. ISBN 978-0226435718.
18. Li M, Mobley WH, Kelly A(2016) Linking Personality to Cultural Intelligence: An Interactive Effect of Openness and Agreeableness. Personality and Individual Differences, 89: 105-110.
19. McCroskey, J. C. (1997). Willingness to Communicate, Communication Apprehension, and Self Perceived Communication Competence: Conceptualizations and Perspectives. In J. A. Daly, J. C. McCroskey, J. Ayres, T. Hopf, & D. M. Sonadre (Eds.), Avoiding Communication: Shyness, Reticence, and Communication Apprehension (2nd ed.). Cresskill, NJ: Hampton.
20. Özbek MF (2004) Geleneksel Toplumlar ve Güven Bağlamında Etnosentrik Eğilim İlişkisi. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3: 1-8.
21. Podsakoff, P. M., MacKenzie, S. B., Lee, J. Y. & Podsakoff, N. P. (2003). Common method biases in behavioral research: A critical review of the literature and recommended remedies. Journal of Applied Psychology, 88(5), 879-903.
22. Sumner WG (1906) Folkways: A Study of The Socialogical Importance of Usages, Manners, Customs, Mores, and Morals (Ginnand Company, Boston). Sternberg RJ (2005) The Theory of Successful Intelligence. Interamerican Journal of Psychology, 39(2): 189-202.
23. Székelyi, Mária ? Örkény, Antal Barna, Ildikó, The Interpretation of Trust in Empirical Research, Two examples: trust in ethnic and social conflicts in Eastern and Central Europe, Paper prepared for the workshop on "Trust and Honesty", Collegium Budapest, 25-26 May, 2001
24. Şahin F (2011) Liderin Kültürel Zekâsının Astların Örgütsel Vatandaşlık Davranışı ile İş Doyumu Üzerine Etkisi. Savunma Bilimleri Dergisi, 10(2): 80-104.
25. Şahin F, Gürbüz S (2012) Kültürel Zekâ ve Öz-Yeterliliğin Görev Performansı ve Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Üzerinde Etkisi: Çokuluslu Örgüt Üzerinde Bir Uygulama. İş Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 14(2): 123-140.
26. Şahin F, Gurbuz S, Köksal O (2014) Cultural Intelligence (CQ) in Action: The Effects of Personality and International Assignment on the Devepolment of CQ. International Journal of Intercultural Relations, 39: 152-163.
27. Tajfel, H., & Turner, J. C. (1979). An integrative theory of intergroup conflict. In W. G. Austin, & S. Worchel (Eds.), The social psychology of intergroup relations (pp. 33-37). Monterey, CA: Brooks/Cole.
28. Tan, Joo-Seng, (2004). “Issues & observations: Cultural intelligence and the global economy”, Leadership in Action, 24 (5), 19-21.
29. Tanrıverdi, S . (2017). Öğrencilerinin Depresyon Düzeylerini Yordayan Değişkenlerin Belirlenmesi: Multinominal Lojistik Regresyon Analizi . Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , 14 (1) , 1517-1543 .
30. Tay, C., Westman, M. & Chia, A. (2008). Antecedents and consequences of cultural intelligence among short-term business travelers, in Ang and Van Dyne (Eds.), Handbook of Cultural Intelligence: Theory, Measurement, and Applications, London: M.E. Sharpe, 126-144.
31. Templer, K., Tay, C. ve Chandrasekar, A. (2006). Motivational Cultural Intelligence, Realistic Job Preview, Realistic Living Conditions Preview, and Cross Cultural Adjustment, Group & Organization Management, 31 (1): 154-173.
32. Özçelik D.G., Torlak Ö. (2011). Marka kişiliği algısı ile etnosentrik eğilimler arasındaki ilişki: Levis ve Mavi Jeans üzerine bir uygulama. Ege Akademik Bakış, 11(3): 361-377.
33. Triandis, H. C. (2006). “Cultural intelligence in organisations”, Group& Organisations Management, 31 (1), 20-26.
34. Yeşil S (2009) Kültürel Farklılıkların Yönetimi ve Alternatif Bir Strateji: Kültürel Zekâ. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(16): 100-131.
35. Yeşil S (2010) 21. Yüzyılın Küresel Örgütleri İçin Kültürel Zekâ. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2), 147-168.
36. Young, C. A., Haffejee, B., & Corsun, D. L. (2017). The relationship between ethnocentrism and cultural intelligence. International Journal of Intercultural Relations, 58, 31–41.
37. Zorel Fİ (2014) Uluslararası İşletme Çalışanlarının Sahip Olması Gereken Niteliklerden Biri Olarak Kültürlerarası Yetkinlik. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(30): 122-135.