Assessment of Ecotourism Potential of Safranbolu Yörük Village and its Surroundings

Öz

Ecotourism has gained great importance after 2000s, especially in the rural areas where natural and cultural assets have been protected. Eco-tourism has seen as an efficient tool for rural development as it aims to protect natural environment and provide economic and social benefits to the local community while performing nature-based activities. In this study Yörük, a protected area of the Ministry of Culture and Tourism and a village of Safranbolu which is a UNESCO World Heritage city and its surroundings are examined. In order to determine the current situation of the village at first, observations and empirical survey then R'WOT analysis were carried out. In this paper ecotourism opportunities in Yörük village and its surrounding and the importance of rural development are discussed. Besides in order to develop ecotourism in the area some recommendations are presented.

Anahtar Kelimeler

• Ecotourism, rural development, cultural heritage, Safranbolu, Yörük Village.

R'WOT Analizi ile Safranbolu Yörük Köyü ve Yakın Çevresinin Ekoturizm Potansiyelinin Değerlendirilmesi

Öz

2000’li yıllardan sonra büyük ölçüde önem kazanan ekoturizm faaliyetleri özellikle son yıllarda, doğal ve kültürel özellikleri büyük ölçüde korunmuş kırsal alanlarda rağbet görmeye başlamıştır. Ekoturizm; doğaya dayalı turizm faaliyetleri gerçekleştirilirken, aynı zamanda doğal çevreyi korumayı ve halka ekonomik ve sosyal açıdan fayda sağlamayı hedeflediği için kırsal kalkınmada etkili bir araç olarak görülmektedir. Bu çalışmada Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından koruma altına alınan, UNESCO Dünya Miras Kenti Safranbolu’ya bağlı Yörük köyü ve yakın çevresi ele alınmıştır. Çalışmada ilk olarak yerinde gözlem ve anket çalışmaları ile mevcut durum saptanmış sonrasında ise R'WOT analizi yapılmıştır. Çalışmada ayrıca Yörük Köyü ve yakın çevresinde ekoturizm olanakları ve ekoturizmin kırsal kalkınmadaki önemi tartışılarak, öneriler geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Ekoturizm, kırsal kalkınma, kültürel miras, Safranbolu, Yörük Köyü.

Kaynakça

1. Altan Ş. (2006). Türkiye’de Ekoturizm Uygulamaları ve Ekonomiye Katkıları (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi). Niğde: Niğde Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Anonim (2014). Karabük Üniversitesi 16.12.2014 tarihinde http://www.karabuk.edu.tr/etk_detail.asp?etkinlikID=1409. adresinden erişildi.
2. Benzer N. A. (2006). Bolu-Göynük ve Yakın Çevresi Doğal ve Kültürel Kaynaklarının Ekoturizm Açısından Değerlendirilmesi (Basılmamış Doktora Tezi). Ankara: Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
3. Cengiz T. (2003). Peyzaj Değerlerinin Korunmasına Yönelik Kırsal Kalkınma Modeli Üzerine Bir Araştırma: Seben İlçesi (Bolu) Alpağut Köyü Örneği (Basılmamış Doktora Tezi). Ankara: Ankara Üniversitesi. Fen Bilimleri Enstitüsü.
4. Demirarslan D. (2011). Eski Bir Bektaşi Yerleşimi: Yörük Köyü’nde Evler Ve Odanın Oluşumu. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, Sayı 58,Kocaeli.
5. Gürbüz F. ve Öztürk E. (2013). Bir Tekstil Sanayi Sevkiyat Bölümünde R'WOT Analizi Uygulanması, Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 29(3):247-253
6. Kara T. (2005). Safranbolu Yörükköyü Köyümüzde Geleneksel Yaşam, Örf ve Adetlerimiz. Grafiker Ofset Ltd. Şti., 1. Baskı, Ankara.
7. Kılıç F. ve Kökel C. (2006). Bektaşilik Üzerine Değerlendirmeler ve Çalçakırlar Köyü Örneğinde Bektaşi Kültürü. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, Sayı 40, Ankara.
8. Kiper T. (2006). Safranbolu Yörük köyü Peyzaj Potansiyelinin Kırsal Turizm Açısından Değerlendirilmesi (Basılmamış Doktora Tezi). Ankara: Ankara Üniversitesi. Fen Bilimleri Enstitüsü.

9. Öztürk M. (1996). Bektaşilik. Kültür Bakanlığı Yayınları, c. I, Ankara.
10. Pedersen A. (2002). ManagingTourism at World Heritage Sites: a Practical Manual for World Heritage Site Managers. Published by UNESCO World Heritage Centre, Paris.
11. TÜİK, 2012. Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi Nüfus Sayımı, Türkiye İstatistik Kurumu, Karabük.
12. Turoğlu H. ve Özdemir H. (2005). Bartın İlinin Ekoturizm Potansiyelinin Belirlenmesi. Doğu Coğrafya Dergisi, Sayı 13, Konya.
13. Turker, N. Yıldırım, M. ve Gül, T. (2013). Bektashi-Yoruk Culture within the Context of Culture Tourism and Tourism Perceptions of the Villagers, I. Uluslararası Karadeniz Kültür Kongresi Bildiri Kitabı. Karabük Üniversitesi yayını, 617-628.
14. Türker N. (2013). Batı Karadeniz Bölümü Ekoturizm Kaynaklarının Değerlendirilmesi ve Bir Ekoturizm Rotası Önerisi. The Journal of Academic Social ScienceStudies, International Journal of Social Science, Volume 6, Issue 4, s. 1093-1128.
15. Türker N., Çetinkaya, A., Barutçu, H. ve Emir, G. (2011). Zonguldak, Karabük ve Bartın Illeri Turizm Sektör Analizi. Turmatsan Matbaacılık, İstanbul.
16. Türker N. ve Çetinkaya A. (2009). Batı Karadeniz Bölümü Ekoturizm Potansiyeli, ISBN: 978-605- 89395-0-9, Ankara: Detay Yayıncılık.
17. Yılmaz E. (2006). R'WOT Tekniği: Arıcılık Sektöründe Katılımcı Yaklaşım ile Örnek Bir Uygulaması, (DOA Dergisi, T.C. Çevre ve Orman Bakanlığı, Doğu Akdeniz Ormancılık Araştırma Müdürlüğü, 40 (6): 93, Tarsus.