Presentation of Case Study with Juvenile Pushed to Crime and Their Families As Part of Ecological System Approach

Öz

Ecological system approach takes the person as a being who lives together with the environment  and  takes into consideration this matter while evaluating person’s behavior and sorts out the problem starting from this point of view. In this study , Ecological system approach is used for the 16 years old teen who was decided to take advisory support by the reason of stealing from a supermarket. Accordingly, the teen, has been evaluated within the existing social systems and his problematical behaviors are corrected by means of changing these systems. 

Anahtar Kelimeler

• Ecological System Approach,Juvenile delinquency,social service

Ekolojik Sistem Yaklaşımı Üzerine Bir Olgu Sunumu: Suça Sürüklenen Çocuk ve Ailesiyle Çalışma

Öz

Ekolojik sistem yaklaşımı, bireyi, çevresi içerisinde yaşayan bir varlık olarak ele alır ve bireyin davranışını değerlendirirken bu çevreyi de göz önünde bulundurur ve sorunun çözümüne bu noktadan hareketle başlar. Bu çalışmada, bir bakkal dükkanından hırsızlık yaptığı gerekçesiyle ilgili mahkemece hakkında Danışmanlık Tedbiri kararı verilen 16 yaşında bir erkek çocuğu ile yapılan mesleki çalışmada Ekolojik Sistem yaklaşımı kullanılmıştır. Buna göre, çocuk, içinde bulunduğu sistem içerisinde değerlendirilmiş ve her bir sistemin değiştirilmesi yoluna gidilerek çocuğun sorunlu davranışlarının düzeltilmesi sağlanmıştır.  

Anahtar Kelimeler

• Ekolojik Sistem Yaklaşımı,Çocuk Suçluluğu,Sosyal Hizmet

Kaynakça

1. Arıkan, Ç. (1986). Psiko-sosyal yönleriyle sapma, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Hizmetler Yüksekokulu Dergisi, 4: 2-3.
2. Çelik, C. (2007). Niklas Luhmann’da Sosyal Sistem Olarak Toplum ve Modern Toplumun Karmaşıklığı Sorunu, Bilimname XII, 2007/1: 51-74. Çocuk Koruma Kanunu (2005). T. C. Resmi Gazete, 25876, 15.07.2005.
3. Danış, Z. ( 2006). Davranış Bilimlerinde Ekolojik Sistem Yaklaşımı, Aile ve Toplum, 8 (3): 45-53. Danış, Z. ve Şahbikan, İ. (2014). Suça Sürüklenmiş Çocukların Yeniden Toplumsallaşma Sürecinde ve İnsan Hakları Bağlamında Sosyal Hizmet Yaklaşımlarının Yeri ve Önemi, Tarih Okulu Dergisi (TOD), 7 (18): 627-651.
4. Danışmanlık Tedbir Kararlarının Uygulama Usul ve Esasları Hakkında Tebliğ (2008). T.C. Resmi Gazete, 27035, 25.10.2008.
5. Davaslıgil, Ü. ( 1997 ). Ekolojik Yaklaşımın Psikoloji ve Eğitime Uygulanması, Eğitim ve Bilim Dergisi, 21 (103): 66-79
6. Doğan, A. (2010). Ekolojik Sistemler Kuramı Çerçevesinde Akran Zorbalığının İncelenmesi, Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 17 (3), 149-162.
7. Duyan, V. (2013). Sosyal Hizmet Kuramları ve Yaklaşımları. Erzurum: Atatürk Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Yayınları.
8. Giddens, A. (2000). Sosyoloji (H. Özel ve C. Güzel Çev.). Ankara: Ayraç Yayınevi.

9. Gökten E. (2011) 2009-2011 yılları arasında bir devlet hastanesinde Çocuk Psikiyatrisi Polikliniği’ne yönlendirilen adli olgular, Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 18(2): 105-116.
10. Kılıçarslan, F. (2006). Çocuk ve Aile Sorunlarının Terapi ile Tedavisi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
11. Kızılcelik S. Erjem Y. (1996). Açıklamalı Sosyoloji Sözlüğü. İzmir: Saray Kitabevleri
12. Kozaman, S. ve Şengezer, B. (2013). Sosyo- Ekolojik Sistem Yaklaşımı Bağlamında Türkiye’de Çevresel Değişimler ve Sosyo Ekonomik Yapı İlişkisi, Megaron, 8(3):179-189.
13. Köknel, Ö. (1987) İnsanı Anlamak. İstanbul: Altın Kitaplar.
14. Öter, A. (2005). Çocuk Suçluluğunun Toplumsal Nedenleri (Antalya Örneği) (Yüksek Lisans Tezi). Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
15. Özbesler, C. ve Bulut, I. (2013). Sosyal Hizmette Genelci Yaklaşım ve Ekolojik Perspektif. Sosyal Politika ve Kamu Yönetimi Bileşenleriyle Sosyal Hizmet Temelleri ve Uygulama Alanları, Akademi, 2013: 97-107
16. Salk, L. (1998) Çocuğun Duygusal Sorunları (E. Onur Çev.). İstanbul: Remzi Kitapevi.
17. Sankır, H. (2014). Gençlerin Sapmış ve Suçlu Davranışlara Yönelmelerinde Benlik Saygısının Etkisi: Lise 11. Sınıf Örneği, Turkish Studies, 9/2: 1311-1333.
18. Uşaklı, H. (2013). Eşinden Ayrılmış Annelerin Görüşü Açısından Çocuklarının Sorunu, Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(2) 195-208.
19. Yavuzer, H. (2006). Çocuk ve Suç. İstanbul: Remzi Kitabevi.
20. Yavuzer, H. (2011). Gençleri Anlamak. İstanbul: Remzi Kitapevi.
21. Yolcuoğlu, İ. Galip (2010). Çocukların İhmal-İstismara Uğramasında Aile ve Çocuklara Yönelik Risk Faktörleri ve Sosyal Hizmet Müdahalesi, Toplum ve Sosyal Hizmet 21(1): 73-83.
22. Yörükoğlu, A. (1978). Çocuk Ruh Sağlığı. Ankara: T.C. İş Bankası Kültür Yayınları.
23. Yücel, T. Mustafa (1993). “1980–1992 Yılları Arasında Türkiye’de Çocuk Suçluluğu”, Adliye ve Çocuk Suçluluğu Sempozyumunda Sunulan Bildiri, İstanbul: Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi, Yayın no: 441: 155-177.