Narrative Landscape Design for Strengthening Place Identity: A Case Study of Böcüzade Park (Isparta, Türkiye)

Öz

This study investigates the potential of narrative landscape design to strengthen place identity and spatial experience through the case of Böcüzade Park in Isparta, Türkiye. A qualitative, design-oriented methodology was adopted, consisting of conceptual review, site analysis, and development of a narrative landscape design model. Spatial, historical-cultural, and functional analyses were conducted to identify the physical characteristics, cultural references, collective memory, and identity values of the site. Based on these findings, Isparta’s rose production culture, Seljuk geometric design principles, traditional production practices, and the historical legacy of the Böcüzade family were transformed into spatial design strategies. The proposed model integrates experiential routes, focal points, thresholds, symbolic elements, and sensory landscape components. The study demonstrates that narrative landscape design can contribute to making cultural memory visible, strengthening local identity, enhancing genius loci, and creating meaningful relationships between users and urban public spaces.

Anahtar Kelimeler

• Narrative Landscape Design
• Place Identity
• Genius Loci
• Cultural Memory
• Spatial Experience
• Urban Public Space.

Destekleyen Kurum

The project design for Böcüzade Park in Isparta was prepared by Dr. Gizem Dinç and her student Nisanur Gedik from the Department of Landscape Architecture, Süleyman Demirel University. The author would like to express sincere gratitude to the staff of Isparta Municipality for their valuable support throughout the project process. The article complies with national and international research and publication ethics. Ethics Committee approval was not required for the study.

Yer Kimliğinin Güçlendirilmesine Yönelik Anlatısal Peyzaj Tasarımı: Böcüzade Parkı (Isparta, Türkiye) Örneği

Öz

Bu çalışma, anlatısal peyzaj tasarımının yer kimliğini ve mekânsal deneyimi güçlendirme potansiyelini Isparta, Türkiye'deki Böcüzade Parkı örneği üzerinden incelemektedir. Çalışmada kavramsal inceleme, alan analizi ve anlatısal peyzaj tasarım modelinin geliştirilmesinden oluşan nitel ve tasarım odaklı bir metodoloji benimsenmiştir. Alanın fiziksel özellikleri, kültürel referansları, kolektif belleği ve kimlik değerleri; mekânsal, tarihsel-kültürel ve işlevsel analizler aracılığıyla değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular doğrultusunda, Isparta'nın gül üretim kültürü, Selçuklu geometrik tasarım ilkeleri, geleneksel üretim pratikleri ve Böcüzade ailesinin tarihsel mirası mekânsal tasarım stratejilerine dönüştürülmüştür. Önerilen model; deneyim güzergâhları, odak noktaları, eşikler, sembolik unsurlar ve duyusal peyzaj bileşenlerini bütünleştirmektedir. Çalışma, anlatısal peyzaj tasarımının kültürel belleği görünür kılma, yerel kimliği güçlendirme, genius loci algısını geliştirme ve kullanıcılar ile kentsel kamusal mekânlar arasında anlamlı ilişkiler kurma potansiyeline sahip olduğunu ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Anlatısal Peyzaj Tasarımı
• Yer Kimliği
• Yerin Ruhu
• Kültürel Bellek
• Mekânsal Deneyim
• Kentsel Kamusal Alan.

Destekleyen Kurum

The project design for Böcüzade Park in Isparta was prepared by Dr. Gizem Dinç and her student Nisanur Gedik from the Department of Landscape Architecture, Süleyman Demirel University. The author would like to express sincere gratitude to the staff of Isparta Municipality for their valuable support throughout the project process. The article complies with national and international research and publication ethics. Ethics Committee approval was not required for the study.

Kaynakça

1. Alangoya, K. A. (2015). Genius loci” kavramı ve mimarlık eğitiminde doğal ve yapılı çevre ilişkisi. Mimarlık, (385).
2. Alon-Mozes, T. (2006). From ‘reading’the landscape to ‘writing’a garden: The narrative approach in the design studio. Journal of Landscape Architecture, 1(1), 30-37. https://doi.org/10.1080/18626033.2006.9723362
3. Ando, T. (2001). Tadao Ando: Complete works. Phaidon Press.
4. Aydemir, Ç., & Cesur Durmaz, B. (2024). Isparta kentinin doğal ve kültürel kimlik değerlerinin korunmasına yönelik irdeleme. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 14(2), 402-423. https://doi.org/10.17714/gumusfenbil.1385681
5. Aydemir, Ç., Gül, A., & Akın, T. (2020). Yapılı çevre üretiminde kentsel tasarımın yasal, politik ve ekonomik boyutu. İdealkent, 11 (Kentleşme ve Ekonomi Özel Sayısı), 1313-1338. https://doi.org/10.31198/idealkent.649992
6. Ayyıldız, S., & Ertürk, F. (2017). Kentsel kimlik bileşenleri ile yerel kimliğin izlerini sürmek: Kapanca Sokak örneği. Mimarlık ve Yaşam, 2(1), 65–88.
7. Bulkens, M., Minca, C., & Muzaini, H. (2015). Storytelling as method in spatial planning. European Planning Studies, 23(11), 2310–2326.
8. Çakılcı, D., & Duran, Ş. G. (2025). İki dönemin tanığı bir bina: Isparta İdadisi / Orta Mektebi binasının tarihi. Recent Period Turkish Studies, (47), 221–242.

9. Castro, M. (2025, February). Landscape, tourism and storytelling. In Proceedings (Vol. 113, No. 1, p. 15). MDPI.
10. Childs, M. C. (2026). Narrative Landscapes and Urban Design. In The Routledge Handbook of Urban Design Practice (pp. 923-930). Routledge.
11. Cosgrove, D. (1993). Landscapes and myths, gods and humans. Landscape (1st ed.). Routledge.
12. Cosgrove, D., & Daniels, S. (Eds.). (1988). The iconography of landscape: essays on the symbolic representation, design and use of past environments (Vol. 9). Cambridge University Press.
13. Dinç, G. & Gül, A. (2022). Site inventory and analysis in urban landscape design. In E. Sönmez, H. Gözlükaya. (Eds.) Architectural sciences and spatial design (401-441). ISBN: 978-625-8213-86-7. Ankara: Iksad Publications.
14. Doğan, N. Ş. (2009). Selçuklu ve Hamidoğulları döneminde Isparta: Kültürel ortam. Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(22), 69–90.
15. Dönmez, Ş., Koçak, N., & Çakır, M. (2019). A new design approach for Süleyman Demirel University Botanical Garden. Turkish Journal of Forestry, 20(1), 62-71. https://doi.org/10.18182/tjf.474236
16. Ersoy, M. (Ed.). (2012). Kentsel Planlama Kuramları (2. bs.). İmge Kitabevi.
17. Francis, M., & Hester, R. T. (Eds.). (1990). The meaning of gardens: Idea, place, and action. MIT Press.
18. Garman, K. L. (2006). The art of designing a meaningful landscape through storytelling (Doctoral dissertation, Virginia Tech).
19. Gedik, N. (2026). Author's personal photo archive.
20. Gül, A., Akın, T., Pekgöz, M., Apaydın, A., Aydemir, Ç., Cesur, B., Meydan, S., & Gül, İ. E. (2020). İslamköy yerleşimi doğal ve kültürel kaynak değerleri envanteri. In A. Gül & İ. E. Gül (Eds.), Kültürel miras değeri, yerel kimliği ve köy planlaması & tasarımı açısından İslamköy’ün mevcut durumu ve geleceği (pp. 23–52). Astana Yayınları.
21. Gül, A., Cesur, B., & Aydemir, Ç. (2019). Kültürel turizm kapsamında yerel kimlik oluşturma yöntem yaklaşımı. Eurasian Education & Literature Journal, UTKM3 Special Issue, 461–476.
22. Gül, A., Dinç, G., & Gül, H. E. (2022). Relationship and Integration of Building and Landscape Design Projects in Urban Design. 2nd. International Architectural Sciences and Applications Symposium “ IArcSAS-2022” September 09-10-11, 2022, p. 788- 814. Baku, Azerbaijan
23. Haştemoğlu, H. Ş., & Tekin, Y. (2023). Anadolu kentlerinde tarihi kiliselerin yeniden işlevlendirilmesi: Isparta Aya Payana örneği. Yalvaç Akademi Dergisi, 8(2), 1–17.
24. Havik, K., & Van Haeren, K. (2016). A story of three: A narrative approach to reading atmosphere and making place. SPOOL, 3(2), 5–24.
25. Kılcı, A. (2010). Selçuklu ve Beylikler döneminde Isparta: Siyasi ve kültürel ortam. Sosyal Bilimler Dergisi, 12(2), 77–81.
26. Korkmaz, M., & Özçelik, H. (2015). Türkiye güllerinin (Rosa L.) yöresel adları ve yetiştikleri yöreler. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 19(1), 75-82.
27. Küçük, F., Karagöz, A. S., Yurter, Z. M., Toraman, Y. D., & Şenol, U. Ö. (2024). Isparta’da gül yetiştiriciliğinin modernleşme süreci ve Gülbirlik. Middle East Technical University.
28. Lorimer, H. (2005). Cultural geography: the busyness of being more-than-representational. Progress in human geography, 29(1), 83-94.
29. Moenandar, S. J., & Miller, N. K. (2019). Not ever absent: Storytelling in arts, culture and identity formation. Brill.
30. Naiboğlu, D. İ., & Çebi, P. D. (2024). Mimari tasarım stüdyosunda anlatılar ile yapılan düşsel keşif gezileri. IDA: International Design and Art Journal, 6(2), 171–186.
31. Norberg-Schulz, C. (1980). Genius loci: Towards a phenomenology of architecture. Academy Editions.
32. Özçelik, H., & Gül, A. (2018). Isparta’nın gülleri ve tarihsel süreci. Plant Peyzaj ve Süs Bitkiciliği Dergisi, 8, 28–29.
33. Özçelik, H., & Orhan, H. (2014). Türkiye'nin Gülleri. Süleyman Demirel University Faculty of Arts and Science Journal of Science, 9(1), 43-55.
34. Selçuk, H. T. (2018). Mudurnu’da “yerin ruhu” üzerine değerlendirme. In 2018 Uluslararası Mudurnu Araştırmaları Ahilik ve Halk Kültürü Sempozyumu Bildiri Kitabı (pp. 366–386).
35. Tanrıbir, E., & Akten, M. (2020). Isparta kent merkezinin mekânsal algı değerlendirmesi. Journal of Architectural Sciences and Applications, 5(2), 165-180. https://doi.org/10.30785/mbud.695520
36. Tekeli, İ. (2011). Kent, Kentli Hakları ve Kentsel Dönüşüm. Tarih Vakfı Yayınları.
37. Temurçin, K., & Babacan, H. (2006). XIX. yüzyılın ilk yarısında Isparta şehrinde sosyo-ekonomik yapı ve gayrimüslimler. Erdem, 15(45–47), 155–182.
38. Ustaoğlu, Z. (2020). XV.–XVI. yüzyıllarda Isparta kazası: Nüfus ve yerleşme. Gazi Akademik Bakış, 13(26), 299–314.
39. Van der Hoeven, A. (2019). Historic urban landscapes on social media: The contributions of online narrative practices to urban heritage conservation. City, Culture and Society, 17, 61–68.
40. Yüzbaşı, E., & Akça, B. (2021). 1923–1980 yılları arasında Isparta sanayisi ve ekonomiye katkıları. Gazi Akademik Bakış, 14(28), 303–330.