MODERN SANAT VE PİET MONDRİAN ARAKESİTİNDE TEMEL TASARIM

Resim, heykel, seramik ve mimari, ortak biçimsel ilkeleri paylaşmakta olan birbirleriyle beslenen ve etkileşimleri olan disiplinlerdir. Sosyo-kültürel değişimin şiddetlendiği disiplinler arası eğitimin şekillenmeye başladığı 20.yy ’da sanatta farklı tutumlar ortaya çıkmıştır. Sanat var olduğundan beri doğadan ilham almıştır ancak birbiriyle peşi sıra farklı kuramların ortaya atıldığı bu yüzyılda temsili sanat anlayışından sapmıştır. Disiplinler arası çalışmalara ev sahipliği yapacak De Stijl akımının temelini oluşturan Piet Mondrian’ın geliştirdiği Teosofi öğretileri ile beslenen Neoplastisizm akımı Soyut Sanatın gelişimine katkıda bulunmuştur. Sanatçı, temel renkler ve basit geometrik biçimler arasında kurduğu ilişkiler ile kurguladığı eserlerinde soyutlama eğilimini daha anlaşılır kılmıştır. Çalışmanın amacı Mondrian’nın soyutlama üzerine kurgulanan eserlerinin ışında, sanat ve tasarım eğitiminde disiplinler arası eğitim altını çizmek adına ‘Temel Tasarım ’dersinde temel öğretilerle beraber Soyut Sanattan sanat eseri analiz yöntemiyle Temel Tasarım eğitiminde farklı bir bakış açısı kazandırılmasıdır. Temel Tasarım dersinde üretme sürecinde soyut ve somut arasında ilişki kurarken tasarım ilkeleri ve öğelerinin üslup niteliğine erişmiş eserlerden yararlana bilineceğini ön plana çıkmaktadır. Çalışma kapsamında Mondrian’ın sanat anlayışı ve eserleri üzerinden literatür araştırması yapılmıştır. Piet Mondrian’ın savlarının mimari, iç mimari, endüstri ürünlerinden seramik tasarımına uzanan tasarımlarda yansımalarına örnekler üzerinden değinilmiştir. Bu kapsamda deneysel çalışma ile öğrencilerin bahsi geçen sanatçının öne sürdüğü Neoplastiszm ve De Stijl akımları ilgili kuramsal bilgiyi özümsedikleri sanatçının eserinden tasarım ilke ve öğelerini analiz edip sentezleyip yeni bir tasarım geliştirildikleri görülmüştür.