AN ANALYSIS OF THE SPATIAL USES OF THE BED AS AN OBJECT AND ITS EFFECTS ON BELONGING IN MIGRATION-THEMED FILMS: THE CASE OF DHEEPAN

Öz

This study examines how the bed, as an everyday object, gains meaning through micro-space, the body, and belonging in migration-themed film narratives, using the film Dheepan as a case study. In this context, the bed is addressed in relation to both temporary and permanent spaces associated with the the phenomenon of migration. The hypothesis of the study is that the bed functions as an interior spatial indicator that makes visible how belonging is shaped and reconfigured within anonymous and transient spaces in migration-themed films. Rather than approaching cinema as an object of analysis, the study conceptualizes film as an analytical ground through which interior space, object, and body relations can be examined, with a particular focus on the role of the bed in the production of a sense of place. The scope of the study is limited to the camp and housing spaces represented in Dheepan. A qualitative research method was adopted to examine everyday practices and spatial representations. The research was conducted in two stages: in the first stage, a conceptual framework was developed based on the spatial theories of Augé, Foucault, Perec, and Bachelard; in the second stage, selected scenes from the film were analyzed with a specific focus on the bed as a spatial object. The findings indicate that the bed does not carry a fixed meaning throughout the narrative; rather, it transforms from an anonymous sleeping surface under conditions of temporary shelter into a micro-spatial setting defined by intimacy and everyday practices within the domestic interior. This transformation makes visible a spatial process through which experiences of displacement give way to the partial formation of a sense of place.

Anahtar Kelimeler

• Migration Cinema
• Micro-Space
• Belonging
• Sense of Place
• Everyday Objects

GÖÇ TEMALI FİLMLERDE YATAK NESNESİNİN MEKANSAL KULLANIM BİÇİMLERİ VE AİDİYET ÜZERİNDEKİ ETKİLERİNİN İNCELENMESİ: DHEEPAN FİLMİ ÖRNEĞİ

Öz

Bu çalışma, göç temalı film anlatılarında yatak nesnesinin mikro-mekân, beden ve aidiyet ilişkileri üzerinden nasıl anlam kazandığını Dheepan filmi üzerinden incelemektedir. Araştırmada yatak nesnesi, göç olgusu ile ilişkili geçici ve kalıcı mekânlar bağlamında ele alınmıştır. Çalışmanın hipotezi, yatak nesnesinin göç temalı filmlerde kimliksiz ve geçici mekânlarda aidiyet kurma süreçlerini görünür kılan bir iç mekân göstergesi olduğudur. Araştırmanın amacı, sinemayı doğrudan bir inceleme nesnesi olarak ele almak yerine, iç mekân, nesne ve beden ilişkilerinin çözümlenebildiği analitik bir zemin olarak kullanarak, yatak nesnesinin yer duygusunun üretimindeki rolünü ortaya koymaktır. Çalışmanın kapsamı, Dheepan filminde yer alan kamp ve konut mekânlarıyla sınırlıdır. Günlük yaşam pratiklerini ve mekânsal temsilleri değerlendirmek amacıyla nitel bir araştırma yöntemi benimsenmiştir. Araştırma iki aşamada yürütülmüştür. İlk aşamada Augé, Foucault, Perec ve Bachelard’ın mekân kuramları doğrultusunda kavramsal çerçeve oluşturulmuştur. İkinci aşamada ise filmdeki sahneler yatak nesnesi odağında analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, yatak nesnesinin anlatı boyunca sabit bir anlam taşımadığı; geçici barınma koşullarında anonim bir uyku yüzeyinden, konut mekânında mahremiyet ve gündelik pratikler yoluyla tanımlanan bir mikro-mekâna dönüştüğü görülmüştür. Bu dönüşümün, yerinden edilme hâlinden kısmi bir yer duygusunun oluşumuna uzanan süreci görünür kıldığı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Göç Sineması
• Mikro-Mekân
• Aidiyet
• Yer Duygusu
• Gündelik Nesneler

Kaynakça

1. Alakuş, İ. ve Özgenç Erdoğdu, N. (2022). 1960 Sonrası Resim Sanatında Mekânsal Aidiyet Temsili Olarak Eşya. Uluslararası İletişim ve Sanat Dergisi, Sayı 7, s. 60–82.
2. Augé, M. (1995). Non-places: Introduction to an Anthropology of Supermodernity. London: Verso.
3. Aydıngüler, M. H. (2023). Göstergebilimsel Açıdan Film Çözümlemesi: Eşkıya Filmi Örneği. Uluslararası Disiplinlerarası ve Kültürlerarası Sanat, Cilt 8, Sayı 16, s. 13-24.
4. Bachelard, G. (2013). Mekânın Poetikası (A. Tümertekin, Çev.). İstanbul: İthaki. (Orijinal eser 1958).
5. Barthes, R. (1977). Image, Music, Text (S. Heath, Trans.). London: Fontana Press.
6. Chiodo, S. ve Forino, I. (2026). Beds as Symbols of Human Identity: A Varied History of Power. D. De Cristofaro (Ed.), Sleep and Its Meanings: Sociocultural Investigations from Critical Sleep Studies. The MIT Press. ISBN: 9780262052306.
7. Comanducci, C. (2010). Metaphor and Ideology in Film (MPhil Tezi). University of Birmingham, Department of American and Canadian Studies.
8. Deleuze, G. (1985). Cinema 2: The Time-Image (H. Tomlinson and R. Galeta, Trans.). Minneapolis: University of Minnesota Press.

9. Eisenstein, S. (1949). Film Form: Essays in Film Theory (J. Leyda, Trans.). New York: Harcourt, Brace & World.
10. Foucault, M. (1977). Discipline and Punish: The Birth of the Prison. New York: Pantheon Books.
11. Gökdemir, G. ve Uçar, U. E. (2023). İç Mekânda Yatağın Örtük Anlamı: Thomas Rowlandson’ın Yatak Temsilleri Üzerine Bir İnceleme. Turkish Online Journal of Design Art and Communication, Cilt 13, Sayı 2, s. 333–347.
12. Kavaz Altun, İ. ve Karabekir, G. (2025). Çok Kuşaklı Yaşam Alanları: Konut Tasarımına Güncel Bir Bakış. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 34, Sayı 2, s. 1669–1686.
13. Kracauer, S. (1960). Theory of Film: The Redemption of Physical Reality. Princeton, NJ: Princeton University Press.
14. Monahan, T. (2017). Regulating Belonging: Surveillance, Inequality, and the Cultural Production of Abjection. Journal of Cultural Economy, Vol. 10, Issue 2, s. 191- 206.
15. Perec, G. (1997). Species of Spaces and Other Pieces. London: Penguin.
16. Ponzanesi, S. (2012). The Non-Places of Migrant Cinema in Europe. Third Text, Vol. 26, Issue 6, s. 675-690.