About Dry Grasses and the Fourth Wall: An Analysis of Credibility and Coherence

Öz

The scene in Nuri Bilge Ceylan’s film About Dry Grasses (2023) where the fourth wall is broken stands out as an unusual choice in his filmography, considering the director’s known realistic and unadorned style. In this study, it was examined how the scene affects the film’s narrative integrity in the context of V. F. Perkins’s concepts of credibility (the film creating a world consistent with its own internal logic) and coherence (the harmony of narrative and formal elements). The study’s analytical approach is based on evaluating Perkins’s core concepts, along with contemporary interpretations of these concepts (such as functional credibility) and related cinematic techniques like direct address. In the close reading examination, the scene was evaluated not only as a singular moment but also in connection with the film’s overall structural and thematic texture (the protagonist Samet’s moral ambiguity, ambiguities in the plot, and other moments of direct address). The analysis reveals that although this Brechtian effect challenges Perkins’s classic criteria, it does not completely break the film’s aesthetic illusion. The scene is observed to, rather than alienating the viewer, add depth to the narrative and integrate with the film’s dominant theme of ambiguity. Consequently, it is understood that this unexpected cinematic choice has a complex, post-Brechtian function that does not undermine the film’s credibility, and even reinforces its coherence. The study also shows that Perkins’s theoretical tools, flexibly interpreted, still maintain their validity today in analyzing such innovative narrative forms.

Anahtar Kelimeler

• Breaking the fourth wall
• Direct address
• Credibility
• Coherence
• Nuri Bilge Ceylan

Kuru Otlar Üstüne’de Dördüncü Duvar: Bir İnanılırlık ve Tutarlılık Analizi

Öz

Nuri Bilge Ceylan’ın Kuru Otlar Üstüne (2023) filminde yer alan dördüncü duvarın yıkıldığı sahne, yönetmenin bilinen gerçekçi ve yalın üslubu göz önüne alındığında filmografisinde alışılmadık bir tercih olarak dikkat çekmektedir. Bu çalışmada, söz konusu sahnenin, filmin anlatısal bütünlüğünü V. F. Perkins’in inanılırlık (filmin kendi iç mantığına uygun bir dünya kurması) ve tutarlılık (anlatısal ve biçimsel unsurların uyumu) kavramları bağlamında nasıl etkilediği incelenmiştir. Çalışmanın analitik yaklaşımı, Perkins’in temel kavramlarını, bu kavramların (fonksiyonel inanılırlık gibi) güncel yorumları ve doğrudan hitap gibi ilişkili sinematik tekniklerle birlikte değerlendirmeye dayanmaktadır. Yakın okuma yöntemiyle gerçekleştirilen incelemede, sahne sadece tekil bir an olarak değil, filmin genel yapısal ve tematik dokusuyla (protagonist Samet’in ahlaken muğlaklığı, olay örgüsündeki muğlaklıklar ve diğer doğrudan hitap anları) bağlantılı olarak değerlendirilmiştir. Analiz, bu Brechtyen etkinin, Perkins’in klasik kriterlerini zorlasa da, filmin yarattığı estetik illüzyonu tam olarak bozmadığını ortaya koymaktadır. Sahnenin, izleyiciyi yabancılaştırmaktan çok anlatıya derinlik kattığı ve filmin baskın teması olan muğlaklıkla bütünleştiği görülmüştür. Sonuç olarak, bu beklenmedik sinematik tercihin, filmin inanılırlığını zedelemeyen, hatta tutarlılığını güçlendiren, post-Brechtyen nitelikte karmaşık bir işlev üstlendiği anlaşılmaktadır. Çalışma ayrıca, Perkins’in kuramsal araçlarının, esnek bir bakış açısıyla yorumlandığında, bu tür yenilikçi anlatım biçimlerini çözümlemede günümüzde de geçerliliğini koruduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Dördüncü duvarın yıkılması
• Doğrudan hitap
• İnanılırlık
• Tutarlılık
• Nuri Bilge Ceylan

Kaynakça

1. Anadolu, B. (2020). Biri yer biri yapar, kıyamet ondan kopar: Zengin Mutfağı’nın beyazperdede “sahnelenmesi”. İçinde Z. Akmeşe, Türk sinemasına özgül bakışlar: Kültür tarih gelenek (ss. 71-99). Doruk Yayınları.
2. Aydemir, Ş. (2023, Eylül 22). Kuru Otlar Üstüne: Karanlık, daha fazla karanlık! Gazete Duvar. 20 Aralık 2024 tarihinde https://www.gazeteduvar.com.tr/kuru-otlar-ustune-karanlik-daha-fazla-karanlik-makale-1638965 adresinden alındı
3. Açar, M. (2023, Ekim 2). ‘İnsan olduğu için…’. Habertürk. 6 Ocak 2025 tarihinde https://www.haberturk.com/ozel-icerikler/mehmet-acar/3625275-insan-oldugu-icin adresinden alındı
4. Brown, T. (2012). Breaking the fourth wall: Direct address in the cinema. Edinburgh University Press.
5. Carroll, N. (1988). Philosophical problems of classical film theory. Princeton University Press.
6. Ceylan, N. B. (Yönetmen). (2023). Kuru Otlar Üstüne [Sinema Filmi]. NBC Film, Memento Production, Komplizen Film. Crouse, J. (2004). Fueled by enthusiasms: Jeffrey Crouse interviews V. F. Perkins. Film International, (9), 14-27.
7. Dimitriadis, G. (2018). Evaluating the coherence of a cinematic universe as a prerequisite for worldmaking in digital cinema. Facta Ficta Journal of Theory, Narrative & Media, 2(2), 53-70.
8. Elsaesser, T., & Buckland, W. (2002). Studying contemporary American film: A guide to movie analysis. Arnold Publishers.

9. Festival de Cannes. (2023, Mayıs 20). Les herbes sèches - Press conférence - EV - Cannes 2023. YouTube. 29 Kasım 2024 tarihinde https://youtu.be/VOaH7DNg6IM adresinden alındı
10. Gibbons, A., & Whiteley, S. (2021). Do worlds have (fourth) walls? A Text World Theory approach to direct address in Fleabag. Language and Literature: International Journal of Stylistics, 105-126. https://doi.org/10.1177/0963947020983202
11. Kazım, M. (2023, Ekim 7). “Kuru Otlar Üstüne”: Apolitik vs politik. Birikim. 12 Aralık 2024 tarihinde https://birikimdergisi.com/guncel/11514/kuru-otlar-ustune-apolitik-vs-politik adresinden alındı
12. Klevan, A. (2018). Aesthetic evaluation and film. Manchester University Press.
13. Lash, D. (2017). Film as Film in the twenty-first century: The function and evaluation of diegesis and disruption. Screen, 58(2), 163-179.
14. Martin, A. (2022). The phantom thread of Victor Perkins. Movie: A Journal of Film Criticism, (10), 35-45.
15. Perkins, V. F. (1993). Film as film: Understanding and judging movies. De Capo Press.
16. Perkins, V. F. (2011). İlk dönem sinema kuramının eleştirel bir tarihi. E. Yılmaz içinde, Filmde yöntem ve eleştiri (ss. 35-59). De Ki Basım Yayım Ltd. Şti.
17. Plantinga, C. (2018). Screen stories: Emotions and the ethics of engagement. Oxford University Press.
18. Plantinga, C. (2019). Brecht, emotion, and the reflective spectator: The case of ‘BlacKkKlansman’. NECSUS: European Journal of Media Studies, (8), 151-169.
19. Ray, R. B. (2022). Why did film studies ignore Perkins? Movie: A Journal of Film Criticism, (10), 84-88.
20. Schaefer, J. P. (2015). An edgy realism: Film theoretical encounters with Dogma 95, new French extremity, and the shaky-cam horror film. Cambridge Scholars Publishing.
21. Sinemori. (2023, Kasım 8). Nuri Bilge Ceylan, herkesin merak ettiği sahneyi açıkladı! YouTube. 28 Kasım 2024 tarihinde https://youtu.be/SOJICqdc4Y8 adresinden alındı
22. Smuts, A. (2006). V. F. Perkins’ functional credibility and the problem of imaginative resistance. Film and Philosophy, (10), 85-99.
23. Walters, J. (2011). Sense and sensibilities: The value of coherence in the contemporary twist film. L. Hubner içinde, Valuing films: Shifting perceptions of worth (ss. 32-48). Palgrave Macmillan UK.
24. Walters, J. (2022). V. F. Perkins and television. Movie: A Journal of Film Criticism, (10), 74-83.
25. Wolf, W. (2013). Aesthetic illusion. W. Wolf, W. Bernhart, & A. Mahler içinde, Immersion and distance: Aesthetic illusion in literature and other media (ss. 1-63). Rodopi B.V.
26. Yücel, F. (2023, Ekim 7). Kuru Otlar Üstüne: “Bir şeylere” inanmak üstüne. Altyazı. 20 Kasım 2024 tarihinde https://altyazi.net/yazilar/elestiriler/kuru-otlar-ustune-bir-seylere-inanmak-ustune/ adresinden alındı