Sağlık İletişimi: Yaşlıların Televizyonda Yayınlanan Sağlık Programlarını İzleme Motivasyonları

Abdullah Koçak; Yasin Bulduklu

doi:10.18094/si.72403

Sağlık İletişimi: Yaşlıların Televizyonda Yayınlanan Sağlık Programlarını İzleme Motivasyonları

Öz

Sağlık ve iletişim kavramlarını yan yana getiren sağlık iletişimi, akademik çevrelerin son yıllarda çokça ilgilenmeye başladıkları disiplinler arası bir alandır. Son 30 yılda özellikle Amerika'da adından sıkça söz ettiren sağlık iletişimi alanına ülkemizde de son yıllarda bir yöneliminin olduğu görülmektedir. Alan, kitle iletişim araçları üzerinden sağlık mesajlarının verilmesinin yanı sıra sağlık hizmetlerinin sunumu ve tüketimi, hasta – doktor iletişimi, gibi geniş bir yelpazeyi kapsamaktadır. Sağlık iletişimini konu edinen bu araştırma yaşlıların televizyonda yayınlanan sağlık programlarını izleme motivasyonlarını ortaya koymayı amaçlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

Sağlık iletişimi; yaşlılar; sağlık programları.

Kaynakça

Ajzen I (2005) Attitudes, Personality and Behavior, (2nd. Edition), McGraw-Hill, NY.
Babrow S A ve Mattson M (2003) Theorizing About Health Communication, In, T.L Thompson, A. Dorsey, K.I. Miller, R. Parrott (Eds.), Handbook of Health Communication, Lawrence Earlbaum Associates, NJ, pp. 35-61.
Baltaş Z (2004) Sağlık Psikolojisi Halk Sağlı- ğında Davranış Bilimleri, (2. Basım), Remzi Kitabevi, İstanbul.
Bennett P ve Hodgson R (1992) Psychology and Health Promotion, In R. Bunton & G. Macdonald (Eds.), Health Promotion Disciplines, Diversity, and Developments, (2nd Edition), Routledge, London. pp.22-39.
Brown J D ve Walsh-Childers K (2002) Effects of Media on Personal and Public Health, In Bryant & D. Zillmann (Eds.), Media Effects Advances in Theory and Research, Lawrence Erlbaum Associates, London, pp. 453-488.
Burnett J J (1991) Examining The Media Habits of the Affluent Elderly, Journal of Advertising Research, October/November, 33-41
Calman K C (1998) The Potential for Health: How to Improve the Nation’s Health, Oxford University Pres, Oxford.
Chory-Assad R M ve Yanen A (2005) Hopelessness and Loneliness as Predictors Of Older Adults’ Involvement With Favorite Television Performers, Journal of Broadcasting & Electronic Media, 49 (2), 182-201.

Cirhinlioğlu Z (2001) Sağlık Sosyolojisi, Nobel Yayınevi, Ankara.
Cohen H L (2002) Developing Media Literacy Skills to Challenge Television’s Portrayal of OlderWomen, Educational Gerontology, 28 (7), 599-620.
Curtis A J (2000) Health Psychology, Routledge, NY. Çam O ve Bilge A (2007) Ruh Hastalığına Yönelik İnanç ve Tutumlar, Anadolu Psikiyatri Derg, 8 (3), 215-223.
Çınarlı İ (2008) Sağlık İletişimi ve Medya, Nobel Yayınevi, Ankara.
Edwards J R (1992) A Cybernetic Theory of Stress, Coping, and Well-being in Organizations, Academy of Management Review, Vol: 17, pp.238 – 274.
Fişek N H (1983) Halk Sağlığına Giriş, Hacettepe Üniversitesi Yayınları, Ankara.
Gard P R (2000) A Behavioural Approach to Pharmacy Practice, Blackwell Publishing Ltd. U.K.
Gorin S S (2006). Models of Health Promotion, In, S. S. Gorin & J.Arnold (Eds.) Health Promotion in Practice, Jossey-Bass A Wiley Imprint, San Francisco, pp.21-66.
Graney M J ve Graney, E E (1974) Communications Activity Substitutions in Aging, Journal of Communication, 24 (4), 88-96.
Hilt M L ve Lipschultz J H (2004) Elderly Americans and the Internet: E-Mail, TV News, Information and Entertainment Websites, Educational Gerontology, 30 (1), 57-72,
Koçak A, Terkan B ve Balcı, Ş (2009) Yaşlıların Medya Kullanım Alışkanlıkları ve Motivasyonları, Nisan 2009, TÜBİTAK Projesi MacDonald T H (1998) Rethinking Health Promotion A Global Approach, Routledge, London.
McClelland C ve Rees L (2000) A Foundation for Health Promotion in Pharmacy Practice, In, P. Gard (Eds.) A Behavioural Approach to Pharmacy Practice, Blackwell Publishing Ltd. Oxford, pp.59-90.
Mittelmark M B (2007) Shaping the Future of Health Promotion: Priorities for Action, Health Promotion International, 23 (2), 98- 102.
Montaño D E ve Kasprzyk D (2008) Theory of Reasoned Action, Theory of Planned Behavior, and Integrated Behavioral Model, In K. Glanz, B. K. Rimer ve K. Viswanath (Eds.), (4.th Edition), Health Behavior and Health Education Theory, Research, and Practice, JosseyBass A Wiley Imprint, San Francisco, pp. 67- 96.
Murphy S ve Bennet P (2002) Psychology and Health Promotion, In R. Bunton and G. Macdonald (Eds) Health Promotion Disciplines, Diversity, and Developments, Routledge, London, pp.31-52.
Parrott R (2004) Emphasizing Communication in Health Communication, Journal of Communication, 54 (4), 751-787.
Pecchioni L L, Wright K B ve Nussbaum J F (2005) Life-Span Communication, LWA, Mahwah.
Polan E U ve Taylor D R (2007) Journey Across the Life Span Human Development and Health Promotion, Third Edition, F. A. Davis Company, Philadelphia.
Ratzan S C (2001) Health Literacy: Communication for the Public Good, Health Promotion International, 15 (3) Oxford University Pres, GB, pp.207-214.
Redding C A, Rossi J S, Rossi R S, Velicer W F ve Prochaska J O (2000) Health Behavior Models, The International Electronic Journal of Health Education, V:3, Special Issue, pp.180- 193.
Robinson J D ve Skill T (1995) Media Usage Patterns and Portrayals of the Elderly, Coupland, J. ve Nussbaum, J. F. (Eds) Handbook of Communication and Aging Research, LEA, Mahwah, pp: 359-391.
Schiavo R (2007) Health Communication From Theory to Practice, A Wiley Imprint, San Francisco.
Tabak R S (2003) Sağlık İletişimi, 2. Baskı, Literatür Yayınları, İstanbul. Wallner F (1997) Searching for Common Ground in A Local Media Campaign, New South Wales Public Health Bulletin, 8 (4).
Wexler B (2007) Health and Wellnes Illness Among Americans, Thomson Gale, Texas.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Abdullah Koçak Bu kişi benim

Yasin Bulduklu Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

19 Kasım 2013

Gönderilme Tarihi

4 Aralık 2013

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2010 Cilt: 6 Sayı: 3

DOI

https://doi.org/10.18094/si.72403

IZ

https://izlik.org/JA56KT42FU

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Koçak, A., & Bulduklu, Y. (2013). Sağlık İletişimi: Yaşlıların Televizyonda Yayınlanan Sağlık Programlarını İzleme Motivasyonları. Selçuk İletişim, 6(3), 5-17. https://doi.org/10.18094/si.72403

AMA

1.Koçak A, Bulduklu Y. Sağlık İletişimi: Yaşlıların Televizyonda Yayınlanan Sağlık Programlarını İzleme Motivasyonları. Selçuk İletişim. 2013;6(3):5-17. doi:10.18094/si.72403

Chicago

Koçak, Abdullah, ve Yasin Bulduklu. 2013. “Sağlık İletişimi: Yaşlıların Televizyonda Yayınlanan Sağlık Programlarını İzleme Motivasyonları”. Selçuk İletişim 6 (3): 5-17. https://doi.org/10.18094/si.72403.

EndNote

Koçak A, Bulduklu Y (01 Kasım 2013) Sağlık İletişimi: Yaşlıların Televizyonda Yayınlanan Sağlık Programlarını İzleme Motivasyonları. Selçuk İletişim 6 3 5–17.

IEEE

[1]A. Koçak ve Y. Bulduklu, “Sağlık İletişimi: Yaşlıların Televizyonda Yayınlanan Sağlık Programlarını İzleme Motivasyonları”, Selçuk İletişim, c. 6, sy 3, ss. 5–17, Kas. 2013, doi: 10.18094/si.72403.

ISNAD

Koçak, Abdullah - Bulduklu, Yasin. “Sağlık İletişimi: Yaşlıların Televizyonda Yayınlanan Sağlık Programlarını İzleme Motivasyonları”. Selçuk İletişim 6/3 (01 Kasım 2013): 5-17. https://doi.org/10.18094/si.72403.

JAMA

1.Koçak A, Bulduklu Y. Sağlık İletişimi: Yaşlıların Televizyonda Yayınlanan Sağlık Programlarını İzleme Motivasyonları. Selçuk İletişim. 2013;6:5–17.

MLA

Koçak, Abdullah, ve Yasin Bulduklu. “Sağlık İletişimi: Yaşlıların Televizyonda Yayınlanan Sağlık Programlarını İzleme Motivasyonları”. Selçuk İletişim, c. 6, sy 3, Kasım 2013, ss. 5-17, doi:10.18094/si.72403.

Vancouver

1.Abdullah Koçak, Yasin Bulduklu. Sağlık İletişimi: Yaşlıların Televizyonda Yayınlanan Sağlık Programlarını İzleme Motivasyonları. Selçuk İletişim. 01 Kasım 2013;6(3):5-17. doi:10.18094/si.72403