Türkiye'de Negatif Siyasal Reklamlar: 1995, 1999 ve 2002 Genel Seçimleri Üzerine Bir Analiz
Öz
Demokratik toplumlarda siyasi parti ya da adaylar çeşitli yöntemler kullanmak suretiyle insanları etkilemeye ve kendilerine oy vermeleri konusunda ikna etmeye çalışırlar. Bu stratejilerden birisi de hiç şüphesiz negatif siyasal reklamlardır. Negatif siyasal reklamcılık, rakip adayın kişisel özelliklerine, ortaya attığı ve savunduğu düşüncelere veya üyesi olduğu partilere yönelik saldırıları içeren reklamlar olarak ön plana çıkmaktadır. Bu tür reklamlar vasıtasıyla rakip parti ya da adayın yeterliliği ve gücü sorgulanırken; seçmen nezdinde onlara ilişkin bir şüphe yaratılmak istenmektedir. İşte bir siyasal kampanya stratejisi olarak negatif siyasal reklamcılığın konu edildiği bu çalışmada, 1995, 1999 ve 2002 Genel Seçimleri'nde Türkiye'deki siyasi partilerin negatif siyasal reklamları kullanma sıklıkları, hangi tür negatif reklamlara daha çok önem verdikleri ve bu tür reklamlarda ön plana çıkarılan konuların neler olduğu tartışılmıştır. İçerik çözümlemesi bulgularına göre; negatif siyasal reklam kullanımı bakımından seçim dönemleri ve partiler arasında anlamlı bir farklılaşma bulunmaktadır. Analiz edilen üç seçim dönemi içerisinde negatif siyasal reklamların en çok kullanıldığı dönem 24 Aralık 1995 Genel Seçimleri'dir. 1995 Seçimleri'nde ANAP, CHP, DYP ve RP; 1999 Seçimleri'nde CHP, DYP ve FP; 2002 Seçimleri”nde ise ANAP, CHP, DYP ve MHP siyasal kampanya çalışmalarında negatif reklamlara yer veren partiler olmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abadan N (1966) Anayasa Hukuku ve Siyasal Bilimler Açısından 1965 Seçimleri’nin Tahlili, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları, Ankara.
- Alver F (2003) Basında Yabancı Tasarımı ve Yabancı Düşmanlığı, Der Yayınları, İstanbul.
- Ansolabehere S and Iyengar S (1995) Going Negative: How Attack Ads Shrink and Polarize The Electorate, The Free Press, New York.
- Balcı Ş (2005) Medya ve Siyaset İlişkilerinde Siyasal Reklam: Güncel Örnekler Üzerinden Bir Değerlendirme, Z Damlapınar (Ed.), Med- ya ve Siyaset İlişkileri Üzerine, Turhan Kita- bevi, Ankara, ss. 141-176.
- Banwart M C (2002) Videostyle and Webstyle in 2000: Comparing the Gender Diferences of Candidate Presentations in Political Adverti- sing and on the Internet, Unpublished Doctoral Dissertation, University of Oklahoma Graduate College, UMI Dissertation Information Servi- ce.
- Basil M, Schooler C and Reeves B (1991). Positive and Negative Political Advertising: Effectiveness of Ads and Perceptions of Can- didates, F Biocca (Ed.), Television and Politi- cal Advertising, Vol. 1: Psychologial Process- es, Lawrence Erlbaum Associates, New Jersey, pp. 245-262.
- Bettinghaus E P and Cody M J (1987) Persua- sive Communications, Holt Rinehart and Win- ston Inc., New York.
- Bostancı M N (1996) RP’yi Anlamak, Türkiye Günlüğü, 38, Ocak-Şubat, 67-70.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yazarlar
Şükrü Balcı
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
19 Kasım 2013
Gönderilme Tarihi
9 Aralık 2013
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2007 Cilt: 4 Sayı: 4
