Çevrim İçi Eğitimde Öğrencilerin Devamsızlık Nedenlerinin Araştırılması

Öz

Bu çalışmanın amacı, tüm dünyada ve ülkemizde görülen Covid-19 pandemi sürecinde, ortaokul seviyesinde, çevrim içi eğitime devamsızlık yapan öğrencilerin devamsızlık nedenlerini araştırmaktır. Ayrıca araştırma kapsamında, çalışmaya katılan öğrencilerin devamsızlık yaptıkları ders saatlerinde vakitlerini nasıl geçirdikleri, eksik kaldıkları konuları nasıl telafi ettikleri, yaptıkları devamsızlığın sonuçlarının neler olabileceği, ailelerin devamsızlık konusunda çocuklarına yaklaşımları, öğrencilerin çevrim içi eğitime devam edebilmeleri için önerilerinin neler olabileceği ile ilgili öğrenci görüşleri alınmıştır. Araştırmada olgu bilim deseni, nitel araştırma yöntemlerinden biri olarak kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, İstanbul’da devlete bağlı bir ortaokulda 30 kız, 50 erkek toplamda 80 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışmada kullanılmak üzere 9 maddelik görüşme formu hazırlanmış, çalışmaya katılan öğrenciler ile yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılırken bu form kullanılmıştır. Bu görüşmelerden elde edilen verilerin çözümlenmesi için ise betimsel analiz tekniği seçilmiştir. Öğrenci görüşlerine göre; cihaz eksikliği ve internet bağlantı problemleri ön plana çıkmış, bunun yanında psikolojik, ailesel ve ortamsal faktörler ile sağlık faktörünün de öğrencilerin çevrim içi eğitimdeki devamsızlığında etkili olduğu belirlenmiştir. Öğrenciler, çevrim içi eğitime devam edebilmek için cihaz temin edilmesi, internet bağlantısı sağlanması, uygun sessiz bir ortamın oluşturulması, derslere katılma isteğini arttıracak içeriklerin sunulması gibi birçok öneride bulunmuşlardır.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19 (Koronavirüs)
• çevrim içi eğitim
• devamsızlık

Öz

The purpose of this study is to investigate the reasons for absenteeism of students who are absent from online education at the secondary school level during the Covid-19 pandemic process seen all over the world and in our country. In addition, within the scope of the research, students' opinions were taken about how the participating students spend their time during their absentee lessons, how they make up for the missing issues, what the consequences of their absenteeism might be, the approaches of families to their children regarding absenteeism, and what suggestions the students could be to continue their online education. Phenomenology design was used as one of the qualitative research methods in the study. The study group of the research consists of 30 girls and 50 boys, a total of 80 middle school students in a state-owned secondary school in Istanbul. A 9-item interview form was prepared to be used in the study, and this form was used when conducting semi-structured interviews with the students participating in the study. Descriptive analysis technique was chosen to analyze the data obtained from these interviews. According to student views; device deficiency and internet connection problems came to the fore, besides, psychological, familial and environmental factors and health factors were found to be effective in students' absenteeism from online education. The students made many suggestions such as providing devices to continue their online education, providing an internet connection, creating a suitable quiet environment, and presenting content that will increase the desire to participate in the lessons.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19 (Coronavirus)
• online education
• absenteeism

Kaynakça

1. Ak, Ş., Gökdaş, İ., Öksüz, C. & Torun F. (2021). Uzaktan Eğitimde Eğiticilerin Eğitimi: Uzaktan Eğitime Yönelik Öz Yeterlik ve Yarar Algısına Etkisi. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 7, 24-44.
2. Akkaş Baysal & E, Ocak, G. (2020). Covid-19 Salgını Sonrasında Okul Kavramındaki Paradigma Değişimine ve Okulların Yeniden Açılmasına İlişkin Öğretmen Görüşleri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 18(2), 676-705.
3. Atalay, M. (2019). Ortaokullarda Eğitim Bilişim Ağı'nın (EBA) incelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Anabilim Dalı, Konya.
4. Banar, K. & Fırat, M. (2015). Bütüncül Bir Bakıştan Açık ve Uzaktan Eğitim: Türkiye Özeli, Yeğitek Uzaktan Eğitim Özel Sayısı, 18-23. Ankara: MEB Yenilik ve Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü.
5. Bilgin, H.C. (2015). Ortaokul Öğrencilerinin Bilgisayar Oyun Bağımlılık Düzeyleri ile İletişim Becerileri Arasındaki İlişki. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Pamukkale Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
6. Bozkurt, A. (2017). Türkiye’de Uzaktan Eğitimin Dünü, Bugünü ve Yarını. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, Cilt 3, Sayı 2, 85-124.
7. Erdoğan, T. (2020). Temassız Oyunlar, MEB Eğitim Bakanlığı yayınları, http://cdn.eba.gov.tr/kitap/temassizoyunlar/#p=4
8. Evgin, D., Çalışkan, Z.I., Kaplan, B. & Caner, N. (2019). Ortaokul Öğrencilerinin Saldırganlık Durumları ve Oynadıkları Bilgisayar Oyunları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 8(72), 1520-1540.

9. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E. & Hyun, H. H. (2012). How to Design and Evaluate Research in Education (8. Baskı). New York: The McGraw-Hill Companies
10. Giorgi, A. (1997). The Theory, Practice, and Evaluation of the Phenomenological Method as a Qualitative Research Procedure. Journal of Phemomenological Psychology, 28(2), 235-260.
11. Hoşgörür, V. & Polat, M. (2015). Ortaokul Öğrencilerinin Okula Devamsızlık Nedenleri. MSKU Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 25-42.
12. İzleme ve değerlendirme raporu 2020 “Küresel Salgın Döneminde Uzaktan Eğitim” (b.t.) 27.02.2021, https://www.ogretmensitemiz.com/images/upload/01.pdf
13. Kapıkıran, Ş. (2017). Ebeveyn Akademik Başarı Baskısı ve Desteği Ölçeğinin Psikometrik Değerlendirmeleri ve Yapısal Geçerlik: Ortaokul ve Lise Öğrencileri. Ege Eğitim Dergisi 62-83. Karataş, S. & Çakmak, E.K. (2020). Çevrimiçi Öğrenme: Farklı Bakış Açıları (1. Baskı), Pegem Akademi, Ankara.
14. Kaya, Z. (2002). Uzaktan Eğitim (1. Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
15. Kaynar, H., Kurnaz, A., Doğrukök, B. & Şentürk, C. (2020). Ortaokul Öğrencilerinin Uzaktan Eğitime İlişkin Görüşleri. Turkish Studies, 15(7), 3269-3292.
16. Küçükali, A. (2015). Çocukların Oyun Oynama Hakkı ve Değişen Oyun Kültürü. Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(1), 1-14.
17. Miles, M.B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative Data Analysis: An Expanded Sourcebook. Sage.
18. Milli Eğitim Bakanlığı, 2020, "2019 Yılı İdare Faaliyet Raporu” http://sgb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2020_03/12144540_28191618_Milli_EYitim_BakanlYYY_2019_YYlY_Ydare_Faaliyet_Raporu_28.02.2020.pdf
19. Mustafaoğlu, R. ve Yasacı, Z. (2018). Dijital Oyun Oynamanın Çocukların Ruhsal ve Fiziksel Sağlığı Üzerine Olumsuz Etkileri. Bağımlılık Dergisi, 19, 51-58.
20. Özbaş, M. (2010). İlköğretim Okullarında Öğrenci Devamsızlığının Nedenleri. Eğitim ve Bilim Dergisi, 35(156), 32-44.
21. Özdoğan, A.Ç. & Berkant, H.G. (2020). Covid-19 Pandemi Dönemindeki Uzaktan Eğitime İlişkin Paydaş Görüşlerinin İncelenmesi, Milli Eğitim, 49(1), 13-43.
22. Özgür, K. (2009). İlköğretim 5., 6., 7. ve 8. Sınıf Öğrencilerinin Uyku Düzenlerinin İncelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa.
23. Pınar, M.A. & Akgül, G.D. (2020). Covid-19 Salgını Sürecinde Fen Bilimleri Dersinin Uzaktan Eğitim ile Verilmesine Yönelik Öğrenci Görüşleri. Journal of Current Researches on Social Sciences, 10(2), 461-486.
24. Rose, P., Beeby, J. & Parker, D. (1995). Academic rigour in the lived experience of researchers using phenomenological methods in nursing. Journal of Advanced Nursing, 21(6), 1123-1129.
25. Roser, M., Ritchie, H., Ortiz-Ospina, E. & Hasell, J. (2020). "Koronavirüs Salgını (COVID-19)". 01.03.2021, https://ourworldindata.org/coronavirus
26. Selçuk, Z. (2020) MEB Uzaktan Eğitim Sürecinin Detayları, 28.02.2021, https://www.meb.gov.tr/uzaktan-egitim-surecinin-detaylari/haber/21990/tr
27. Tekindal, M. & Uğuz-Arsu, Ş. (2020). Nitel araştırma yöntemi olarak fenomenolojik yaklaşımın kapsamı ve sürecine yönelik bir derleme. Ufkun Ötesi Bilim Dergisi, 20 (1), 153-182.
28. UNESCO (Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü), COVID-19'un Eğitime Etkisi (01.03.2021) https://en.unesco.org/covid19/educationresponse
29. Ünal, M. (2009). Çocuk Gelişiminde Oyun Alanlarının Yeri ve Önemi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(2), 95-110.
30. WHO COVID-19 Kontrol Paneli. Cenevre: Dünya Sağlık Örgütü, (2020) Çevrimiçi olarak erişilebilir: (01.03.2021). https://covid19.who.int/
31. Yamamoto, G. & Altun, D. (2020). Coronavirüs ve Çevrimiçi (Online) Eğitimin Önlenemeyen Yükselişi, Üniversite Araştırmaları Dergisi, 3(1), 25-34
32. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
33. Yılmaz, E., Güner, B., Mutlu, H. & Arın Yılmaz, D. (2020). Farklı Öğrenim Kademelerindeki Öğrencilere Verilen Uzaktan Eğitim Hizmetinin Veli Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi. Milli Eğitim, 49(1), 477-503.
34. Yılmaz, E., Mutlu, H., Güner, B., Doğanay, G. & Yılmaz, D. (2020). Veli Algısına Göre Pandemi Dönemi Uzaktan Eğitim Sürecinin Niteliği, Konya: Palet Yayınları.