Doğal Peyzaj Özelliklerinin Kırsal Turizm Gelişimine Etkisi: Tekirdağ İli Şarköy İlçesi Örneği

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

Doğal Peyzaj Özelliklerinin Kırsal Turizm Gelişimine Etkisi: Tekirdağ İli Şarköy İlçesi Örneği

Öz

Araştırma sonucunda Şarköy’ün doğal peyzaj özelliklerinin (makilik, bağlık ve zeytinliklerle örtülü doğal bitki dokusu, mikroklimatik iklim özellikleri, deniz ve kıyısı ve hareketli topoğrafik yapısı vb.) kırsal turizme önemli bir etkisi olduğu ortaya konmuştur

Anahtar Kelimeler

• Kırsal turizm, doğal peyzaj özellikleri, Tekirdağ, Şarköy

Kaynakça

1. Anonim, 2007. Tekirdağ İl Çevre Durum Plan Raporu, 2007. T.C. Tekirdağ Valiliği İl Çevre ve Orman Müdürlüğü, s.
2. Anonim, 2009a. 1976-2006 Yılları arası Şarköy, Gelibolu, Çorlu, Tekirdağ, Çanakkale iklim istasyonlarına ait iklim verileri. Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü, Ankara.
3. Anonim, 2009b. Tekirdağ İl Çevre Durum Plan Raporu, 2009. T.C. Tekirdağ Valiliği İl Çevre ve Orman Müdürlüğü, s. 314.
4. Anonim, 2009c. 1/100.000 ölçekli Trakya Alt Bölgesi, Ergene Havzası Revizyon Çevre Düzeni Plan Raporu. TC. Çevre ve Orman Bakanlığı, İstanbul Büyükşehir Belediyesi İmar ve Şehircilik Daire Başkanlığı, Trakap, İstanbul Metropolitan Planlama ve Kentsel Tasarım Merkezi, s. 490.
5. Asan, A. ve Y. Yarcı, 1993. Trakya'da botanik gezileri. Ekoloji Çevre Dergisi. 2 (7): 26-29.
6. Aydınözü, D., 2008. Maki formasyonunun Türkiye’deki yayılış alanları üzerine bir inceleme. Kastamonu Eğitim Dergisi /Kastamonu Education Journal,16 (1):207-220.
7. Aydınözü, D., 2009. Barındırdığı bitki varlığı açısından Trakya’nın karasallık derecesi. Kastamonu Eğitim Dergisi /Kastamonu Education Journal, 17(1): 203- 212.
8. Cengiz, T. ve E. Çalışkan, 2005. Şavşat İlçesi Turizm Potansiyelinin Belirlenmesi. Hürriyet Ofset, s. 90, Artvin.

9. Cengiz, T. ve S. Güngör, 2006. Artvin İli topoğrafik yapı potansiyelinin saptanması ve turizm faaliyetleri açısından değerlendirilmesi. Kafkas Üniversitesi, Artvin Orman Fakültesi Dergisi, 7(2): 94-105.
10. Çeken, H., L. Karadağ, T. Dalgın, 2007. Kırsal kalkınmada yeni bir yaklaşım kırsal turizm ve Türkiye’ye yönelik teorik bir çalışma. Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 8 (1): 1-14.
11. Düşünen,K., 2008. Ganos (Işıklar) Dağı Bitki fotoğrafları.
12. Frangialli, F., 2005. Turizmde kaynak olarak iklim. Technical Conference on Climate as A Resource (1-2 November 2005), Beijing, China.
13. Gunn, C., 1988. Tourism planning tourism planning, Second Edition, Taylor &Francis, New York.
14. Halbway, C.J. ve N. Taylor, 2006. The business of tourism seventh edition. Prentice Hall England, s.199.
15. Inskeep, E., 1991. Tourism plamnning: an ıntegrated and sustainable development approach . New York: Van Nostrand Reinhold.
16. Kalem, S., 2001. Doğal ve kültürel değerlerin korunabilmesi belirlenmesinde bir yöntem yaklaşımı ve Kastamonu Kıyı Bölgesi ve yakın çevresinde uygulanması. Ankara Ün. Fen Blm. Ens. Peyzaj Mim. Ana Bilim Dalı, Doktora Tezi (Basılmamış), s. 271. turizm potansiyelinin
17. Mill, C.R. ve A. Morrison, 1992. The tourism system: an ıntroductory text. Second Edition, Prentice Hall International.
18. Olgvay, V. 1973. Design with climate, bıoclimatic approach to architectural regionalism. Princetion University Press, New Jersey.
19. Özbek, H., S. Şenol, U. Dinç, S. Kapur ve N. Güzel, Ceyhan Ovası topraklarının genesisi, önemli fiziksel, kimyasal özellikleri ve sınıflandırılması üzerine araştırmalar. Tübitak, Toag, Subtunit-6, s.128.
20. Özgüç, N., 2007. Turizm coğrafyası: özellikler ve bölgeler. Çantay Kitabevi, İstanbul,
21. Özkan, N., 2006. Trakya Bölgesi (Kırklareli, Tekirdağ, İstanbul ve Çanakkale) Chironomid faunası . Ege Ün. Su Ürünleri Dergisi, 23(1-2), 125-132.
22. Soykan, F., 1999. Doğal çevre ve kırsal kültürle bütünleşen bir turizm türü: kırsal turizm. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, Mart Haziran, Ankara.
23. Soykan, F., 2004. Kırsal alanların turizm potansiyelinin saptanması ve Şirince (İzmir) Köyüne uygulanması. Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları, İzmir.
24. Sümengen, M. ve İ. Terlemez, 1991. Güneybatı Trakya Yöresi eosen çökellerinin stratigrafisi. MTA Dergisi, 113: 17-30.
25. Şerefoğlu, Ç., 2010. AB’nde kırsal turizm ve Türkiye’ye yönelik öneriler. Ekev Akademi Dergisi, 14 (45): 297- 310.
26. Turoğlu, H., 2005. Fiziksel planlama ve coğrafi bilgi sistemleri. Ege Üniversitesi, Coğrafya Bölümü, Coğrafi Bilgi Sistemleri Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 355- 368.
27. Ülker, İ., 1994. Sağlık turizmi kaynakları planlama tanıtım. T.C. Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara.
28. Weaver, D. ve M. Opperman, 2000. Tourism management. John Wiley & Sons, Australia, 468 p.
29. www.home.cc.umanitoba.ca/benbow/climtour.htm Climate and Tourism.
30. Yarcı, C., 2000. Işıklar Dağı’nın (Tekirdağ) vejetasyonu üzerinde fitososyolojik ve ekolojik araştırmalar. Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 16 (1-2): 1-10.
31. Not: 109Y162 No’lu TÜBİTAK Hızlı Destek Projesinden yararlanılarak hazırlanmıştır