Namık Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi (Tekirdağ) Öğrencilerinin Rekreasyonel Eğilim ve Taleplerinin Belirlenmesi

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

Namık Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi (Tekirdağ) Öğrencilerinin Rekreasyonel Eğilim ve Taleplerinin Belirlenmesi

Öz

Bu araştırmada, Namık Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi öğrencilerinin rekreasyonel eğilimleri, mevcut rekreasyonel etkinliklere katılım düzeyleri ve rekreasyonel taleplerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla çalışmada standart formlar aracılığı ile yerinde anket yöntemi kullanılmıştır. Araştırma, Mayıs 2008 tarihinde toplam 360 kişi ile tamamen tesadüfi bir yöntemle yürütülmüştür. Araştırmada elde edilen verilerin sayısal ve yüzdelik dağılımları tablolar halinde gösterilmiştir. Anket sonuçlarına göre, öğrencilerin çoğunluğu mevcut rekreasyon alanlarını yetersiz bulmaktadır. Öğrencilerin rekreasyon talepleri öncelikle kültürel, sportif ve doğaya yönelik olmak üzere, sosyal yönü kuvvetli rekreasyonel tesisler yönündedir. Araştırmada ortaya çıkan sonuçlar yeni kurulan Namık Kemal Üniversitesi’nin sürdürülebilir gelişimi açısından fiziksel gelişim planlarına da ışık tutmayı hedeflemektedir

Anahtar Kelimeler

• Rekreasyon, rekreasyonel eğilim ve talepler, Namık Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi öğrencileri

Kaynakça

1. Alptekin, E., M.A. Bakır, C. Aydın ve E. Gürbüzsel, 2001. Temel Örnekleme Yöntemleri. Literatür Yayınları, İstanbul, 509 s.
2. Anonim, 2008. Namık Kemal Üniversitesi Ziraat Fakültesi Öğrenci İşleri Daire Başkanlığı, Tekirdağ.
3. Aslan, L. N. 1994. Üniversite Öğrencilerinin Serbest Öğretmen Yetiştiren Kurumlarda Karşılaştırmalı Bir Araştırma. Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 329 s.
4. Balcı, V. ve A. İlhan, 2006. Türkiye’deki Üniversite Öğrencilerinin Rekreatif Etkinliklere Katılım Düzeylerinin Belirlenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, IV (1):11-18.
5. Cardinal, B. J., K. M. Jacques, S. S. Levy, 2002. Evaluation of a University Course Aimed At Promoting Exercise Behavior. Journal of Sports Medicine and Physical Fitness, 42 (1): 113-119.
6. Ceyhun, S. 2008. Spor Tesislerinin Rekreatif Açıdan Kullanımı. Kastamonu Eğitim Dergisi, 16 (1):325-332.
7. Daly, J. 2000. Recreation and Sport Planning and Design, Second Edition, Human Kinetics, U.S.A, 155 p
8. Dawer P.W. and R.P. Pangraz 1975. Dynamic Physicl Education For Elementary School Children. 4 th Edition, Washington, USA.

9. Kılbaş, Ş. 2001. Rekreasyon. Anaca Yayınları. 1.Baskı, Adana, 149 s.
10. Kunz. J.L. and K. Graham, 1996. Life Cource Changes in Alcohol Consumption in Leisure Activities of Men and Women. Journal of Drug Issues, 26: 805-827.
11. Lee, J. H., D. Scott and M. F. Floyd, 2001. Structural Inequalities in Outdoor Recreation Participation: Stractification Perspective. Journal of Leisure Research, 33 (4): 427-449. Hierarchy
12. Mansuroğlu, S., 2002. Akdeniz Üniversitesi Öğrencilerinin Serbest Zaman Özellikleri ve Dış Mekan Rekreasyon Eğilimlerinin Belirlenmesi. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 15(2): 53-62. Matthews, D.O. 1977. Campus Recreation Department of Division. In J.A. Peterson & L.S. Preo (Eds.) Intramural Directors Handbook, 7- 10 Champing. IL: Leisure Press, USA.
13. Müderrisoğlu, H. ve S. Uzun, 2004. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Düzce Orman Fakültesi Öğrencilerinin Süleyman Fakültesi Dergisi , 2: 108-121. Eğilimleri. Demirel Üniversitesi Orman Kırsal Rekreasyonel Faaliyetlerde
14. Önder, S. 2003. Selçuk Üniversitesi Öğrencilerinin Rekreasyonel Belirlenmesi Üzerinde Bir Araştırma. S.Ü. Ziraat Fakültesi Dergisi, 17 (32): 31 -38.
15. Özbaydar, S. 1983. İnsan Davranışlarının Sınırları ve Spor Psikolojisi. Altın Kitaplar Yayınevi, İstanbul, 50 s.
16. Rowland, M. 1996. Principles for Campus Landscape Planning. The Regents of the University of California, USA.
17. Sağcan, M., 1986. Rekreasyon ve Turizm. Cumhuriyet Basımevi, İzmir, 280 s.
18. Sankır, H. 2001. Üniversite Öğrencilerinin Sosyo- Ekonomik Özelliklerine Göre Serbest Zaman Faaliyeti Olarak Sanat Tüketimleri Hacettepe Üniversitesi Örneği. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 158 s.
19. Sezgin, S. 1987. Türk Toplumunun Rekreasyon Alışkanlıkları Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, İstanbul. Örneği, Marmara
20. Şahin, Ş., A. Çabuk, ve F. Dilek, 2001. Sürdürülebilir Peyzaj Planlama Kapsamında Mersin / Tarsus Kıyı Bölgesinin Turizm Açısından Üniversitesi Yayınları, 73 s. Ankara Fonu Müdürlüğü
21. Tanrıvermiş, E., 2000. Ankara Koşullarında Suya Dayanıklı Planlanması Üzerine Bir Araştırma. A.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı, Doktora Tezi, Ankara. Faaliyetlerinin
22. Tekin, M., M. Yıldız, M. Akyüz ve O.A Uğur, 2007. Karaman Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Öğrencilerinin Rekreatif Etkinliklere Katılım ve Beklentilerinin İncelenmesi. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1): 121-134. Üniversite
23. Tezcan, M., 1982. Sosyolojik Açıdan Bos Zamanların Değerlendirilmesi. A.Ü.Yayını, Ankara.
24. Wells, M., T. Merriman, 2002. The Outdoors and the Classroom. Parks and Recreation. 37 (3): 94-100.