Tokat Kazova Arazilerinin Şeftali Yetiştiriciliğine Uygunluklarının Coğrafi Bilgi Sistemi Yardımıyla Belirlenmesi

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

Tokat Kazova Arazilerinin Şeftali Yetiştiriciliğine Uygunluklarının Coğrafi Bilgi Sistemi Yardımıyla Belirlenmesi

Öz

Bu çalışma ile, Coğrafi Bilgi Sistemi (CBS) olanakları kullanılarak, Tokat Kazova arazileri içerisinde şeftali yetiştirilebilecek bahçe alanları yerlerinin belirlemesi ve bu arazilerin şeftali yetiştiriciliğine uygunluk sınıflamasının yapılması amaçlanmıştır. Tokat Kazova koşulları için şeftali yetiştiriciliğine uygun alanların sınıflandırılmasında kriter olarak; arazilerin ovada mevcut su kaynaklarına uzaklıkları, arazilerin ovadaki mevcut su kaynaklarından olan kot farkları, toprak profil derinliği, toprak profil bünyesi, don riski, arazi bakısı, ve arazi eğimi dikkate alınmıştır. CBS ArcMap yazılımı ortamında bu kriterlerden her biri ağırlıkları ile birlikte ele alınarak, ağırlıklı veri analiz metodu ile şeftali yetiştiriciliği için uygun alanlar belirlenerek, sınıflandırılmıştır. Analiz sonucunda; çalışma alanı arazilerinin % 18’inin şeftali yetiştiriciliğine uygun, % 38’inin orta derecede uygun, % 15’inin düşük derecede uygun, % 11’inin çok düşük derecede uygun ve % 19’unun ise uygun olmadığı bulunmuştur. CBS ortamında yapılan uydu görüntülerinin analizleri sonucunda ise, genelde ovada kurulu bahçelerin yarıdan fazlasının şeftali yetiştiriciliği açısından 2. derecede uygun arazilerde yer aldığı, yetiştiricilik açısından 1. sınıf olarak belirlenen bir kısım arazilerin ise ana sulama kanallarının üstünde yer aldığı ve bunların mevcut durumda şeftali bahçesi olarak değerlendirilmediği sonuçları bulunmuştur

Anahtar Kelimeler

• Don riski, sulama, arazi değerlendirmesi, sayısal sorgulama, şeftali yetiştiriciliği için uygun alanlar

Kaynakça

1. Ağaoğlu, Y.S., H. Çelik, M. Çelik, Y. Fidan, Y. Gülşen, A. Günay, N. Halloran, A.İ. Köksal ve R. Yanmaz, 2001. Genel Bahçe Bitkileri, Ankara Üniversitesi, Eğitim, Araştırma ve Geliştirme Vakfı Yayınları, No:5, Ankara, 369s.
2. Anonim, 2006. Tokat Tarım İl Müdürlüğü, Meyvecilik kayıtları, Tokat.
3. Anonim, 1970. Yeşilırmak Havzası Toprakları, Raporlar Serisi: 29, Yayın No: 241, TOPRAKSU Genel Müdürlüğü, Ajans-Türk Maatbaacılık Sanayii, Ankara, 143 s.
4. Anonim, 1971. Tokat İli Toprak Kaynağı Envanter Haritası, Raporlar Serisi: 11, Yayın No: 223, TOPRAKSU Genel Müdürlüğü, Toprak Etütleri ve Haritalama Dairesi Arazi Tasnif Şubesi, Ankara, 24 s.
5. Braud, J.H.J. and P.L. Hawthorne, 1965. Cold protection for Louisiana strawberries, Bulletin No. 591, Louisiana State University, LO, 40 p.
6. Dengiz, O. 2006. Comparison of different irrigation methods based on the parametric evaluation approach. Turk. J. Agric. For. 30:21-29.
7. Durak, A. 1989. Türkiye genel toprak haritasının toprak taksonomisine göre Düzenlenebilme olanaklarının Tokat bölgesi örneğinde araştırılması. Doktora Tezi, Çukurova Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Toprak Anabilim Dalı,Adana, 229 s.
8. FAO, 1976. A Framework for Land Evaluation. Soils Bulletin 32. FAO, Rome, 72 p.

9. FAO, 1985. Guidelines: Land Evaluation for Irrigated Agriculture - FAO soils bulletin 55, Rome, 231 p.
10. FAO, 2007. Land and Water Discussion Paper 6. FAO, Rome, 124 p.
11. Günbatılı, F. 1979. Tokat-Kazova koşullarında şeftalinin su tüketimi (J. H. Hale). Tokat Bölge TOPRAKSU Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü Yayınları No. 35, Tokat, 40s.
12. Gündüzoğlu, G. 2004. Batı Anadolu’da CBC yöntemiyle (zeytin örneğinde) doğal ortam analizi. 3. Coğrafi Bilgi Sistemleri Bilişim Günleri, Fatih Üniv., İstanbul. 8 s.
13. Güngör, Y. ve O. Yıldırım, 1989. Tarla Sulama Sistemleri. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ders Kitabı: 325, Ankara, 325 s.
14. Kılıç, K. 1998. Kazova ve Niksar ovasında yer alan Yeşilırmak ve Kelkit çayı teras topraklarının toprak gelişim oranları. Doktora Tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Toprak Anabilim Dalı, Tokat, 68 s.
15. Kılıç, M. 1987. Tokat yöresindeki kırmızımsı toprakların mikromorfogenesisi ve sınıflandırılması. Cumhuriyet Üniversitesi, Tokat Ziraat Fakültesi Yayınları: 5, Tokat, 37 s.
16. Marini, R.P. 1997. Growing peaches and nectarines in Virginia. Virginia Cooperative Extension, Publication Number: 422-019, Virginia State University.
17. McCraw, D. 2007. Planting and early care of the peach orchard. Oklahoma Cooperating Extension Service, HLA-6244, http://osufacts.okstate.edu, 4 p.
18. Oğuz, İ. 1993. Köy Hizmetleri Tokat Araştırma Enstitüsü Arazisinin toprak etüdü, haritalanması ve sınıflandırılması. Yüksek Lisans Tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Toprak Anabilim Dalı, Tokat, 77 s.
19. Özçağıran, R., A. Ünal, E. Özeker ve M. İsfendiyaroğlu, 2005. Ilıman İklim Meyve Türleri-Sert Çekirdekli Meyveler, Cilt-I (3. Baskı). Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No. 553, İzmir, 229 s.
20. Reis, S. and T. Yomralioglu, 2006. Detection of current and potential hazelnut plantation areas in Trabzon, North East Turkey using GIS and RS. J. Environ. Biol. 27:653:650.
21. Rossiter, D.G. and A.R. van Wambeke, 1997. Automated Land Evaluation System ALES Version 4.65 User’s Manual. Cornell University, NY, 284 p.
22. Rumayor-Rodriguez, A., J.A. Zegbe and G. Medina-Garcia, 1998. Use of a geographical information system (GIS) to describe suitable production areas for peach. Acta Hort.(ISHS). 465:549-556.
23. Sezgin F. ve M. Özgürel, 1992. Don olayı ve mücadele yöntemleri. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi. 29:159-166.
24. Simsek, H., T. Öztekin and A. Durak, 2007. Variability in some irrigation related soil properties of the alluvial soils formed by the Yesilirmak River. Asian Journal of Chemistry. 19:5601-5608.
25. Susam, T. 2000. Yüksek çözünürlüklü uydu verileri ve sayısal arazi modeli entegrasyonu ile Tokat karar destek sisteminin kurulması. Doktora Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul, 96 s.
26. Susam, T., S. Karaman ve T. Öztekin, 2006. Yüzey Suları Coğrafi Bilgi Sistemi; Tokat İli Örneği. GOÜ Ziraat Fakültesi Dergisi. 23:75-82.
27. Taşova, H. 1992. Tokat Ziraat Fakültesi yerleşim alanının toprak etüt, haritalanması ve sınıflandırılması. Yüksek Lisans Tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Toprak Anabilim Dalı, Tokat, 45 s.
28. Taşova, H. 1997. Kazova Tarım İşletmesi arazisinin toprak etüdü, haritalanması ve sınıflandırılması. Doktora Tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Toprak Anabilim Dalı, Tokat, 187 s.
29. Öztekin, T. 2008. Analysis of frost damage risks in peach orchards around Tokat, Turkey. Int. J. Nat. and Eng. Sci. 2: (Basımda)
30. Wahba, M.M., Kh. M. Darwish, and F. Awad, 2007. Suitability of specific crops using Micro LEIS program in Sahal Baraka, Farafra Oasis, Egypt. J. App. Sci. Res. 3:531-539.
31. Yorgancı, A. 2004. Kuzey Kıbrıs’ta arazi kullanımı açısından uygun buğday alanlarının mekansal analizi. 3. Coğrafi Bilgi Sistemleri Bilişim Günleri, Fatih Üniv., İstanbul. 16 s.
32. Zinoni, F., G. Antolini, T. Campisi, V. Marletto and F. Rossi, 2002. Characterisation of EmiliaRomagna region in relation with late frost risk. Physics and Chemistry of the Earth. 27:1091-1101.