Akkaya Barajını Besleyen Kızılca (Karasu) Deresindeki Bakteriyolojik Kirlenmenin İncelenmesi Ve Kirliliğin Azaltılması İçin Çözüm Önerileri

Öz

Yüzeysel su kaynaklarının sürdürülebilir korunmasına yönelik olarak, bu kaynakları kirleten akarsulardaki bakteriyolojik kirlenme üzerine yapılan araştırmalar büyük bir önem arz etmektedir. Bu sebeple, Niğde İli sınırları içerindeki Akkaya baraj gölü için en önemli besleyici ve kirletici bir kaynak durumunda olan Kızılca deresi yüksek bakteriyel kirletici yüklemelerden dolayı aşırı kirletildiğinden ve kullanılamaz hale geldiğinden, Ekim 2014 ve Eylül 2015 tarihleri arasında 1 yıllık süre ile mevsimlere bağlı olarak göl ile onu besleyen derenin su kalitesi incelenmiş ve su kirliliği mevzuatında bildirilen kıta içi su kalite standartlarına göre sınıflandırmak için su kalite parametreleri analiz edilmiştir. Dere ve baraj içerisinde seçilen 6 farklı istasyonda aylık olarak su örnekleri toplanmıştır. Tüm istasyonlardan toplanan örnekler üzerinde sıcaklık, pH, Çözünmüş Oksijen (ÇO), Fekal Koliform (F.Koli.) kirletici parametreleri analiz edilmiştir. Deneysel sonuçlardan elde edilen veriler Kızılca deresi ile Akkaya baraj gölünün su kirliliği mevzuatında bildirilen kıta içi su kalite standartlarına göre F.Koli. açısından IV. sınıf kalite su özelliğinde olduğunu göstermiştir. Çalışmadan elde edilen sonuçlara göre genel bir değerlendirme yapıldığında Kızılca deresinin Niğde Belediyesi Atıksu Arıtma Tesisi (NBAAT) deşarjlarından sonraki mansap kısımlarında aşırı derecede kirletildiği ve adeta bir atıksu kanalına dönüştürüldüğü ve neticesinde de Akkaya baraj gölünün su kalitesini olumsuz yönde etkilediği sonucuna varılmıştır.

Kaynakça

1. Adhikari, H., D. Barnes, S. Schiewer and D. White, 2007. Total coliform survival characteristics in frozen soils, J. Environ. Eng.133: 1098–1105.
2. Akdoğan, F. ve P. Köksaldı, 2010. “Niğde Belediyesi ve Akkaya Baraj Gölü”, Akkaya Baraj Gölü ve Çevre Sorunları Çalıştayı, 10 Şubat, Çalıştay Kitapçığı, Niğde, s.6-9.
3. An, J. Y. and G.P. Breidenbach, 2005. Monitoring E. coli and total coliforms in natural spring waters as related to recreational mountain areas, Environmental Monitoring and Assessment, 102: 131-137.
4. Anonymous, 2008. Bacteria: Sources, Types, Impact on Water Quality-A General Overview, Minnesota Pollution Control Agency, https://www.pca.state.mn.us/sites/default/files/wq-iw3-20.pdf.
5. Byappanahalli, M., M. Fowler, D. Shively and R. Whitman, 2003. Ubiquity and persistence of E. coli in a midwestern coastal stream, Appl. Environ. Microbiol.69: 4549–4555.
6. Bellitürk, K., 2011. Edirne İli Uzunköprü ilçesi Tarım Topraklarının Beslenme Durumlarının Belirlenmesi. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 8 (3): 8-15.
7. Chambers, M., M. Ford, D. White, D. Barnes and S. Schiewer, 2008. Distribution and transport of fecal bacteria at spring thaw in a rural Alaskan community, J. Cold Reg. Eng. 22: 16–37.
8. Chao, K. K., C.C. Chao and W.L. Chao, 2003. Suitability of the traditional microbial indicators and their enumerating methods in the assessment of fecal pollution of subtropical freshwater environments, J. Mikrobiol. Immunol Infec.36: 288-293.

9. Crabill, C., J. Donald, J. Snelling, R. Foust G. and Southam, 1999. The impacts of sediment fecal coliform reservoirs on seasonal water quality in Oak Creek, Arizona, Water Res. 33: 2163–2171.
10. Davis, K.,. M. Anderson and M.V. Yates, 2005. Distribution of indicator bacteria in Canyon Lake, California, Water Research.39: 1277–1288.
11. Davies, C., J. Long, M. Donald and N. Ashbolt, 1995. Survival of fecal microorganisms in marine and freshwater sediments, Appl. Environ. Microbiol.61: 1888– 1896.
12. Elmacı, A., A.Teksoy, F.O. Topaç, N. Özengin ve H.S. Başkaya, 2008. Uluabat gölünün mikrobiyolojik özelliklerinin mevsimsel değişiminin incelenmesi, Uludağ Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi, 13: 93-103.
13. Hadas, O., M.G. Corradini and M. Peleg, 2004. Statistical analysis of the fluctuating counts of fecal bacteria in the water of Lake Kinneret, Water Research, 38: 79-88
14. Karafistan, A. ve F.A. Çolakoğlu, 2005. Physical, chemical and microbiological water quality of the Manyas Lake, Turkey, Mitigat. Adap.Strateg. Global Change, 10: 127-143.
15. Lamka, KG, M.W. LeChevallier and R.J. Seidler, 1980. Bacterial contamination of drinking water supplies in a modern rural neighborhood, Applied and Environmental Microbiology, 39:734-8.
16. Lechevallier, M., N.J. Shaw and D.B. Smith, 1996. Chapter 5, Factors Limiting Microbial Growth in the Distribution System: Laboratory and Fullscale Experiments, (Ed(s): M.W. LeChevaller and N.J. Shaw). American Water Works Association Publishers, USA. p:57-66.
17. McCambridge, J. and T.A. McMeekin, 1984. Effect of solar radiation and predacious microorganisms on survival of fecal and other bacteria, Applied Environmental Microbiology, 41: 1083-1087.
18. Saldutti, S., 2009. The Assessment of Fecal Coliform Bacteria in Cumberland Valley Springs, Pennsylvania, USA.
19. Schnabel, W.E., A.M. Asce, T. Wilson, R. Edwrds, G. Stahnke, M. Maselko, D.C. Maddux and K. N. Duddleston, 2010. Variability, Seasonality, and Persistence of Fecal Coliform Bacteria in a Cold-Region, Urban Stream, Journal of Cold Regions Engineering, 24:54:75
20. Speicher, A.R., 2015. An investigation into bacterial contamination in an urban nebraska stream using microbial source trackıng, Thesis of Master of Science, University of Nebraska, Faculty of Graduate College, Lincoln, Nebreska, USA.
21. Sullivan, T. J., K.U. Snyder, E. Gilbert, J.M. Bischoff, M. Wusternberg, J. Moore and D. Moore, 2005. Assessment of water quality in association with land use in the Tillamook Bay watershed, Oregon, USA, Water, Air and Soil Pollution.161: 3-23.
22. TS ISO 9308-1, 1990. Water quality-Detection and enumeration of coliform organisms, thermotolerant coliform organisms and presumptive Escherichia coli–Part 1: Membrane filtration method, 1990-10-01
23. USEPA, 2002. Implementation guidance for ambient water quality criteria for bacteria, US EPA-823-B-02- 003, US EPA, Washington DC., USA.
24. USEPA, 2003. Bacterial water quality standards for recreational waters, Washington, D.C., USA.
25. YSKYY, 2012. Yüzeysel Su Kalitesi Yönetimi Yönetmeliği, Orman ve Su İşleri Bakanlığı, RG: 30.11.2012, Sayı:28483, Ankara.
26. SKKY, 2004. Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, RG: 31.12.2004, Sayı: 25687, Ankara.