Alyılmaz, C. Bilge Tonyukuk Yazıtları, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları, 2021, ss. XII+ 518. ISBN: 978-975-17-4884-3

Öz

Alyılmaz, C. Bilge Tonyukuk Yazıtları, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları, 2021.

Anahtar Kelimeler

• Bilge
• Tonnyukuk
• Yazıtları

Kaynakça

1. Alyılmaz, C. (2001). Bilge Tonyukuk Yazıtları Üzerine Birkaç Düzeltme. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı Belleten 2000, 11-18.
2. Awğali, E. (2011). Orhon Yazıtlarındaki Bazı Sözlerin Anlambilimsel Karşılıkları Hakkında. In Ölmez, M. et al. (Eds.), Ötüken’den İstanbul’a Türkçenin 1290. Yılı (720-2010) Sempozyumu Bildirileri [3-5 Aralık 2010, İstanbul] (pp. 275-279). İstanbul: İstanbul Büyükşehir Belediyesi Yayınları.
3. Aydın, E. (2006). Tonyukuk Yazıtı’nda Geçen Ek Tag Üzerine. Belleten, 257, 83-94.
4. Barthold, W. (1979). Tacik. İslam Ansiklopedisi, XI: Suğd-Tarika. Milli Eğitim Basımevi. İstanbul: 616b-617a.
5. Bussmann, H. (1996). Routledge Dictionary of Language and Linguistics. Translated and edited by Trauth, G. & Kazzazi, K. London and New York: Roudledge.
6. Chen, Hao (2021). A History of the Second Türk Empire (ca. 682-745 AD). Leiden-Baston: Brill.
7. Clark, L. (2017). Uygur Manichaean Texts, Texts-Translations-Commentary III: Ecclesiastical Texts. Turnhout (Belgium): Brepols Publishers.
8. Clauson, Sir G. (1972). An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth Century Turkish. Oxford: Oxford University Press.

9. Czeglédy, K. (1962). Čoγay-Quzï, Qara-Qum, Kök-Öng. Acta Orientalia Academiae Scientiarum Hungaricae, 15(1), 55-69.
10. Dankoff, R. & Kelly, J. (1984). Mahmut el–Kāşγarī: Compendium of the Turkic Dialects (Dīvān Luγāt at–Türk) II. Harvard: Harvard University Press.
11. Doerfer, G. (1994). Zu inschrifttürkisch ē/e. Ural-altaische Jahrbücher Neue Folge, 13, 108-132.
12. Erdal, M. & Chen, Hao (2017). The Khocho Toñukuk Tradition in Runiform, Uygur and Chinese Sources. Central Asiatic Journal, 60(1), 109-117.
13. Erdal, M. (1991). Old Turkic Word Formation: A Functional Approach to the Lexicon I-II. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag.
14. Erdal, M. (2004). A Grammar of Old Turkic. Leiden-Boston: Brill.
15. Fragner, B. G. (2000). Tādjīk. The Encyclopedia of Islam. New Edition, X: T-U. Brill. Leiden: 62a-64b.
16. Gabain, A. von (1974). Alttürkische Grammatik. 3. Auflage. Wiesbaden: Otto Harrassowitz.
17. Gemalmaz, E. (2001). Yazıya Geçirme (Transcription) ve Yazıçevirimi (Transliteration). Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 17, 25-37.
18. Geng, Shimin (2005). 古代突厥文碑銘研究 [Studies of the Old Turkic Inscriptions]. Beijing: Zhongyang Minzu Daxue Chubanshe.
19. Giraud, R. (1961). L’inscription de Baïn Tsokto (Édition critique). Paris: Librairie d’Amerique et d’Orient.
20. Kaya, C. (2021a). Bir Başka Açıdan Tonyukuk. In Ildırı, N. & Kotan, H. (Eds.), Uluslararası Yunus Emre ve Dünden Bugüne Türkçe Sempozyumu Bildirileri (pp. 262-267). Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınevi.
21. Kaya, C. (2021b). Uygurca Altun Yaruk, Giriş, Metin ve Dizin. Gözden Geçirilmiş Baskı. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
22. Lane, E. W. (1865). An Arabic-English Lexicon II. Edinburgh: Williams and Norgate.
23. Nauta, A. H. (1969). A Grammar of Orkhon Turkic, by Talât Tekin, Indiana University Publiations, Uralic and Altaic Series, Volume 69, 419 S. Mouton & co. The Hague 1968. Central Asiatic Journal, 13(4), 308-311. (Rezension)
24. Orucov, E. et al. (2006). Azerbaycan Dilinin İzahlı Lüğeti I-IV. Bakı: Şerq-Qerb.
25. Radloff, W. (1899). Die alttürkischen Inschriften der Mongolei, Zweite Folge: die Inschrift des Tonjukuk. St. Petersburg: Buchdruckerei der kaiserlichen Akademie der Wissenschaften.
26. Róna-Tas, A. (1987). On the Development and Origin of the East Turkic ‘Runic’ Script. Acta Orientalia Academiae Scientiarum Hungaricae, 4(1), 7-14.
27. Rybatzki, V. (1997). Die Toñuquq-Inschrift. Szeged: University of Szeged.
28. Rykin, P. & Telitsin, N. (2020). An Interpretation of Two Personal Names in the Ninth Line of the Tonyukuk Inscription (Toñ S2). Journal of the American Oriental Society, 140(2), 287-299.
29. Stachowski, M. (1998). Zwei alttürkische Konsonantenwechsel (š ~ s, š ~ l), die Runik und die Altaistik. In Laut J. P. & Ölmez, M. (Eds.), Bahşı Ögdisi, Klaus Röhrborn Armağanı (pp. 391-399). Freiburg-İstanbul: Simurg Yayınları.
30. Tekin, T. (1963). On Kök Turkic “Büntägı”. Central Asiatic Journal, 8(3), 196-198.
31. Tekin, T. (1980). Üçüncü Kişi İyelik Eki Üzerine. Genel Dilbilim Dergisi, 2(7-8), 10-17.
32. Tekin, T. (1994). Tunyukuk Yazıtı. Ankara: Simurg Yayınları.
33. Tekin, T. (2014). Orhon Yazıtları. 5. Baskı. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
34. Tezcan, S. (2010). Yazıtlarda Yeni Okuyuş ve Anlamlandırma Önerileri. In Alyılmaz, C. et al. (Eds.), I. Uluslararası Uzak Asya’dan Ön Asya’ya Eski Türkçe Bilgi Şöleni Bildirileri (pp. 273-280). Afyonkarahisar: Afyon Kocatepe Üniversitesi Yayınları.
35. Thomsen, V. (1916). Turcica; études concernant l’interprétation des inscriptions turques de la Mongolie et de la Sibérie. Helsingfors: Société finno-ugrienn.
36. Uçar, E. (2017a). Notizen zur Etymologie des alttürkischen özäl- ‚sich quälen‘. Central Asiatic Journal, 60(1), 1-11.
37. Uçar, E. (2017b). Tuñukuk Yazıtındaki nçAYIDms (T I K 10 = 34) Yazıçevrimi Üzerine Bir Not. Türk Kültürü, 2017/2, 31-38.
38. Uçar, E. (2021a). A New Interpretation of …] süŋ(ü)g(ü)n (a)čd(ı)m(ı)z (I North 4 = 28) in the Tuńuquq Inscription. Central Asiatic Journal, 63(1), 1-9.
39. Uçar, E. (2021b). tüg(ü)zl(ü)g (a)t(ı)γ - eine neue Lesart zu tög(ü)nl(ü)g (a)t(ı)γ in den Tuñuquq-Inschriften (II, Ostseite 4 [= Kolumne 54]). Central Asiatic Journal, 64(1-2), 49-55.
40. Uçar, E. (2021c). Tuñuquq Yazıtlarının 8. Satırındaki (I/Güney 1) İki Müphem Cümle veya Problemli Bir Runik İşaret Üzerine. Türkbilig, 42, 19-26.
41. Uçar, E. (2022). Tuñuquq Yazıtlarında İnce Sıradaki Ok Enklitiğinin Yazımı ve Bazı Satırların (11 = I/G 4, 16 = I/G 9, 21 = I/D 4 ve 30 = I/K 6) Yeniden Yorumlanması. Journal of Old Turkic Studies, 6(1), 135-147.
42. Wilkens, J. (2021). Handwörterbuch des Altuigurischen, Altuigurisch-Deutsch-Türkisch. Göttingen: Universitätsverlag Göttingen.
43. Yıldız, H. (2013). Sıska ve Semiz Boğa Uzakta Ne Yapıyordu? Türk Dilleri Araştırmaları, 23(2), 113-134.