The Effect of Distance Education on the Physical Activity and Nutrition Levels of Nursing Students: The First Year of the Pandemic Period

Öz

Objective: The aim of this study is to determine the effect of remote learning applied in the first year of the pandemic on the physical activity and nutrition levels of nursing students. Material and Method: This descriptive study was conducted between May 1st and October 31st, 2021 with 569 nursing students studying at a state university in Istanbul (N=1050). The data of the study were collected using the Collected with Personal Information Form, International Physical Activity Survey, Nutrition-Exercise Behavior Scale, evaluated using percentage distribution, mean, Wilcoxon test, Mann Whitney U, and Kruskal Wallies test. Results: When the total and sub-dimension mean scores of the students on the nutrition-exercise behavior scale were compared with the period and before the pandemic, it was found that the mean score received from the “unhealthy nutrition-exercise behavior” sub-dimension decreased during the pandemic period (p<0.001). Students eat healthier in this period. Upon examination of the distribution of physical activity levels of students according to the international physical activity survey during the pandemic period, it was found that 24.2% were inactive, 48.8% were minimally active, and 27% were very active. During the pandemic period, the Sitting MET mean score of those who were obese according to body mass index was significantly higher than those who were normal (p=0.044). Conclusion and recommendations: Low unhealthy nutrition-exercise behavior of students during the pandemic suggests that they withdrew from unhealthy nutrition behavior. It could be argued that the pandemic lowered physical activity levels of students attending remote learning, increasing inactivity. It is considered that students that completed adolescence would be affected from negative results of inactivity in the near future which creates a health risk. The fact that obese people have higher sitting met scores compared to other groups before and during the pandemic poses a threat to their health, and arrangements should be made to increase physical activity in this group.

Anahtar Kelimeler

• Eating level
• Covid-19
• physical activity
• nursing students
• distance education

Uzaktan Eğitimin Hemşirelik Öğrencilerinin Fiziksel Aktivite ve Beslenme Düzeylerine Etkisi: Pandemi Döneminin İlk Yılı

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı pandeminin ilk yılında uygulanan uzaktan eğitimin, hemşirelik öğrencilerinin fiziksel aktivite ve beslenme düzeylerine olan etkisini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipte olan bu araştırma 01 Mayıs-31 Ekim 2021 tarihleri arasında İstanbul’da bir devlet üniversitesinde öğrenim gören 569 hemşirelik öğrencisi ile yürütüldü (N=1050). Araştırmanın verileri Kişisel Bilgi Formu, Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi, Beslenme-Egzersiz Davranış Ölçeği kullanılarak toplandı, yüzdelik dağılım, ortalama, Wilcoxon test, Mann Whitney U, Kruskal Wallies testleri ile değerlendirildi. Bulgular: Öğrencilerin, beslenme-egzersiz davranış ölçeği toplam ve alt boyut puan ortalamaları, pandemi dönemi ve öncesi ile karşılaştırıldığında “sağlıksız beslenme-egzersiz davranışı’’ alt boyut puan ortalamasının, pandemi döneminde düştüğü tespit edildi (p<0.001). Pandemi döneminde, öğrencilerin uluslararası fiziksel aktivite anketine göre fiziksel aktivite düzeylerinin dağılımları incelendiğinde %24.2’sinin inaktif, %48.8’inin minimal aktif, %27’sinin çok aktif olarak bulundu. Pandemi sürecinde beden kitle indeksine göre obez olanların Oturma MET puan ortalaması normal olanlara göre anlamlı derecede yüksekti (p=0.044). Sonuç ve Öneriler: Pandemi döneminde öğrencilerin sağlıksız-beslenme egzersiz davranışının düşmesi, sağlıksız beslenme davranışından uzaklaştığını düşündürmektedir. Öğrenciler bu dönemde daha sağlıklı beslenmektedir. Pandeminin, uzaktan eğitim gören öğrencilerin fiziksel aktivite düzeylerini düşürdüğü, inaktiviteyi arttırdığı söylenebilir. Ergenlik dönemini tamamlamamış olan öğrencilerin yakın gelecekte inaktivitenin olumsuz sonuçlarından etkileneceği düşünülmektedir ve bir sağlık riski oluşturmaktadır. Obez insanların pandemi öncesinde ve döneminde oturma met puanlarının diğer gruplara oranla yüksek olması sağlıkları açısından tehdit oluşturmaktadır, bu gruba fiziksel aktiviteyi arttırmaya yönelik düzenlemeler yapılmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Beslenme düzeyi
• Covid-19
• fiziksel aktivite
• hemşirelik öğrencileri
• uzaktan eğitim

Kaynakça

1. Akkuş, Ö. Ö., Asil, E. & Yılmaz, M. V. (2021). COVID-19 pandemisi sürecinde bireylerin beslenme davranışlarının ve ortorektik eğilimlerinin değerlendirilmesi. Beslenme Diyetetik Dergisi, 49(3), 29-38.
2. Arslan, S. A., Daşkapan, A. & Çakır, B. (2016). Üniversite öğrencilerinin beslenme ve fiziksel aktivite alışkanlıklarının belirlenmesi. TAF Preventive Medicine Bulletin, 15(3), 171-180.
3. Barğı, G., Şahin, E. & Çimenli, Ç. (2021). Covid-19 Pandemisi Sebebi ile Uzaktan Eğitim Gören Üniversite Öğrencilerinde Stres, Anksiyete, Depresyon ve Fiziksel Aktivite Düzeylerinin İncelenmesi. Izmir Democracy University Health Sciencs Journal, 4(2):159-168. https://doi.org/10.52538/iduhes.941379
4. Barışkan, H. & Kumsar, A. (2020). Sağlık Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinde Abdominal Obezite Sıklığı ve Yeme Farkındalık Düzeyleri. Koç Üniversitesi Hemşirelik Eğitim ve Araştırma Dergisi, 17(2),162-169. https://doi.org/10.5222/HEAD.2020.44452
5. Berk, Y., Öner, S. & Sarıkaya, M. (2021). Covid-19 pandemi sürecinde fiziksel aktivitenin yaşam kalitesi ve duygudurum üzerine etkisinin incelenmesi. Roll Spor Bilimleri Dergisi, 2(2), 52-64.
6. Booth, F. W., Roberts, C. K, Thyfault, J. P., Ruegsegger, G. N. & Toedebusch, R. G. (2017). Role of inactivity in chronic diseases: evolutionary insight and pathophysiological mechanisms. Physiological Reviews, 97(4), 1351–1402.
7. Brooks, S. K., Webster, R. K., Smith, L. E., Woodland, L., Wessely, S., Greenberg, N., & Rubin, G. J. (2020). The psychological impact of quarantine and how to reduce it: rapid review of the evidence. The Lancet, 395(10227), 912-920.
8. Bulguroğlu, H. I., Bulguroğlu, M., & Özaslan, A. (2021). Covid-19 pandemi sürecinde üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite, yaşam kalitesi ve depresyon seviyelerinin incelenmesi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 12(2), 306-311.

9. Craig, C. L., Marshall, A. L., Sjöström, M., Bauman, A. E., Booth, M. L., Ainsworth, B. E., Pratt, M., Ekelund, U., Yngve, A., Sallis, J. F. & Oja, P. (2003). International physical activity questionnaire: 12-country reliability and validity. Medicine and Science in Sports and Exercise, 35, 1381-1395.
10. Çiçek, B., Şahin, H., & Erkal, S. (2021). Covid-19 salgın döneminde üniversite öğrencilerinin akıllı telefon bağımlılığının incelenmesi. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 9 (Özel Sayı) 52-57.
11. Erdoğan, B., & Revan, S. (2019). Üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeylerinin belirlenmesi. Kilis 7 Aralık Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(2), 1-7.
12. Erdoğan R. (2021). Pandemi döneminde beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin beslenme alışkanlıkları ve fiziksel aktivite düzeylerinin belirlenmesi. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 17(Pandemi Özel Sayısı), 1.
13. Eskici, G. (2020). Covid-19 karantinası: beslenme, ağırlık kontrolü ve bağışıklığa yönelik öneriler gündem: karantinada ramazan ayı beslenme önerileri. Spor Bilimleri Fakültesi Dergisi, 25(1), 1-9.
14. Gençalp, K. D. (2020). COVID-19 salgını döneminde ilk ve acil yardım öğrencilerinin beslenme alışkanlıkları ve fiziksel aktivite durumlarının değerlendirilmesi. Paramedik ve Acil Sağlık Hizmetleri Dergisi, 1(1), 1-15.
15. Gürel, S., & Akçil Ok, M. (2021). Covid-19 salgın sürecinin, sağlık eğitimi alan öğrencilerin beslenme alışkanlıkları, fiziksel aktivite ve vücut ağırlıkları üzerine etkisinin saptanması. Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 6 (Özel Sayı), 1-15.
16. Keohane, D. M., McGillivary, N. A., & Daly, B. (2018). Physical activity levels and perceived barriers to exercise participation in Irish General Practitioners and General Practice trainers. Irish Medical Journal, 111(2), 690.
17. Kızar, O., Kargün, M., Togo, O. T., Biner, M., & Pala, A. (2016). Üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeylerinin incelenmesi. Marmara Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 61-72.
18. Koyucu, R. G., & Yalazi, R. Ö. (2021). Covid-19 sürecinde sağlık bilimleri fakültesi öğrencilerinin premenstrual sendrom düzeylerinin belirlenmesi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 12(2), 496-501.
19. Kutlu, Z., İbiş, S., Pişkin, N. E., Yavuz, G., Akan, H., & Aktuğ, Z. B. (2021). Covid-19 salgın sürecinde üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyinin yaşam kalitesi üzerine etkisi. Journal of History School, 53, 2957-2972.
20. Macit, M. S. (2020). Covid-19 salgını sonrası yetişkin bireylerin beslenme alışkanlıklarındaki değişikliklerin değerlendirilmesi. Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 13(3), 277-288.
21. Öncen, S., Aydın, S., & Molla, E. (2020). Covid-19 pandemisi döneminde sokağa çıkma sınırlaması olan ve olmayan illerde yaşayan spor bilimleri öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeylerinin değerlendirilmesi. Electronic Turkish Studies, 15(6), 739-749.
22. Özden, G., & Kılıç, S. P. (2021). The effect of social ısolation during COVID-19 pandemic on nutrition and exercise behaviors of nursing students. Ecology of Food and Nutrition, 60(6), 663-81.
23. Özkan, A. (2021). Covid-19 salgın döneminde sağlıklı yaşam biçimi, fiziksel aktivite ve egzersizin rolü. Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 6(Özel Sayı), 56-72.
24. Öztürk, M. (2005). Üniversitelerde eğitim-öğretim gören öğrencilerde uluslararası fiziksel aktivite anketinin geçerliliği ve güvenirlik ve fiziksel aktivite düzeylerinin belirlenmesi. [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
25. Salgın, A. (2020). Üniversite Öğrencilerinin Sağlıklı Yaşam Biçim Davranışları ve Fiziksel Aktivite Düzeylerinin İncelenmesi. [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Muğla.
26. Subaşı-Baybuğa, M. (2020). Covid-19, medya ve halk sağlığı hemşireliği. Türkiye Klinikleri, COVID-19 Özel Sayı, 83-90.
27. Şengül, E., & Ünal, E. (2020). COVID-19 salgınında halk sağlığı yönetimi. Medical Research Reports, 3(1), 162-171.
28. Tural, E. (2020). Covid-19 pandemi dönemi ev karantinasında fiziksel aktivite düzeyinin yaşam kalitesine etkisi. Van Sağlık Bilimleri Dergisi, 13(Özel Sayı), 10-18.
29. Ünal, E., Özdemir, A., & Kaçan, Y.C. (2020). Covid-19 pandemisinin hemşirelik öğrencilerinin beslenme ve hijyen alışkanlıklarına etkisi. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 46(3), 305-311.
30. Yazıcı, H., Tosun, C., Özdemir, M., Karsantik, Y., Aydın, B., & Saki, V. (2021). COVID-19 salgın döneminde üniversite öğrencilerinde kişisel sağlık davranışları ve öznel iyi oluş. Toplum ve Sosyal Hizmet Dergisi, 1(Covid-19 Özel Sayı), 141-159.
31. Yurt, S., Save, D., & Yıldız, A. (2016). Adölesanlar için beslenme egzersiz davranışlarını değerlendirme ölçüm aracının geliştirilmesi, geçerliliği ve güvenirliği. Türkiye Klinikleri, 2(1), 19-25. Yükseköğretim Bilgi Yönetim Sistemi. (2021). Öğrenci Düzeyine Göre Öğrenci Sayısı. https://istatistik.yok.gov.tr/