Lise Öğrencilerinde Şiddet Eğilimi Ve Etkileyen Faktörler

Öz

Amaç: Araştırma, Nevşehir’in Avanos ilçesinde öğrenim gören lise öğrencilerinin şiddet eğilimi düzeyini ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır.

Gereç ve Yöntem: Araştırma, tanımlayıcı tipte olup, evreni Nevşehir ili Avanos ilçesindeki lise öğrencilerinin (N=849 kişi) tamamı oluşturmuştur. Örneklem seçimine gidilmeyip, araştırmaya katılmayı kabul eden öğrencilerin tamamı (n=796 kişi) dahil edilmiştir (% 93.7). Veriler, sosyo-demografik özelliklere ve şiddet eğilimine ilişkin soruların yer aldığı anket formu ve Şiddet Eğilim Ölçeği kullanılarak, ilgili kurumlardan izin alındıktan sonra toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde sayı, yüzde dağılımı, Mann Whitney-U ve Kruskal Wallis testleri kullanılmıştır.

Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin yaş ortalaması 16.37±1.05 ve % 49.6’sı kızdır. Öğrencilerin % 90.2’sinin anne ve babası birlikte yaşamaktadır. Öğrencilerin % 21.7’si daha önce şiddete maruz kaldığını belirtmişlerdir. Öğrencilerin şiddet eğilim düzeyi puan ortalaması 43.95±12.49’dur. Öğrencilerin % 48.9’unun şiddet eğilim düzeyinin fazla, % 37.5’inin az ve sadece % 3’ünün çok az olduğu tespit edilmiştir. Erkek öğrencilerin ve şiddete maruz kalanların şiddet eğilim düzeyi daha yüksek bulunurken (p<0.05), ebeveyn eğitim düzeyi, ebeveyn tutumu, gelir durumu açısından şiddet eğilimleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05).

Sonuç: Öğrencilerin çoğunluğunun şiddet eğilim düzeylerinin “fazla” olduğu, erkeklerin şiddete daha eğilimli olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• genç şiddeti,Şiddet,zorbalık,saldırganlık

Violence Tendencies and Related Factors In High School Students

Öz

Objective: This study was conducted to determine the level of violence tendency and related factors of high school students in Avanos province of Nevşehir.

Methods: The research was descriptive and the universe consisted entirely of high school students (N = 849 people) in the province of Avanos in Nevşehir province. All of the students who agreed to participate in the survey (n = 796 people) were included in the sample selection (93.7%). The data were collected after obtaining permission from the relevant institutions, using a scale on violence tendencies and questions on socio-demographic characteristics and trends in violence. Number, percentage distribution, Mann Whitney-U and Kruskal Wallis tests were used in the evaluation of the data.

Results: The average age of the students who participated in the survey was 16.37 ± 1.05 and 49.6% were girls. 90.2% of the students live with their parents. 21.7% of the students stated that they had been exposed to violence before. The average level of the students' level of violence tendency is 43.95 ± 12.49. 48.9 % of the students had more violence tendency, 37.5% few, and only 3% were found to be very few. There was no statistically significant difference between violent tendencies in terms of parental education level, parental attitude and income status (p> 0.05), while male students and those exposed to violence had a higher level of violence tendency (p <0.05).

Conclusion: The majority of students have come to the conclusion that the levels of violence are "too high" and that men are more tendency to violence.

Anahtar Kelimeler

• Violence,teen violence,bullying,agressiveness,high school student

Kaynakça

1. Ağlamaz, T. Lise Öğrencilerinin Saldırganlık Puanlarının Kendini Açma Davranışı Okul Türü, Cinsiyet, Sınıf Düzeyi, Anne-Baba Öğrenim Düzeyi Ve Ailenin Aylık Gelir Düzeyi Açısından İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Samsun (2006).
2. Avcı, Ö.H., Yıldırım, İ. (2014). Ergenlerde şiddet eğilimi, yalnızlık ve sosyal destek. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(1):157-168.
3. Avcı, Ö.H., Yıldırım İ. (2015). Prevalence of violence tendency in adolescents. Journal of Theoretical Educational Science, 8(1):106-124.
4. Ayan, S. (2007). Aile içinde şiddete uğrayan çocukların saldırganlık eğilimleri. Anadolu Psikiyatr Dergisi, 8(3): 206-214.
5. Aydın, P., Ersoy, A., Aktaş, N. (2015). Aktif spor yapan ve yapmayan 12-14 yaş ortaokul öğrencilerinin şiddet eğilimlerinin incelenmesi. Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1):1-9.
6. Batrinos, M.L. 2012;Testosterone and aggressive behavior in man. TSK Koruyucu Hekim Bulteni, 10(3): 563-568.
7. Bert, S.C., Guner, B.M., Lanzi, R.G. (2009). The influence of maternal history of abuse on parenting knowledge and behavior. Family Relations, 58(2): 176-187.
8. Dünya Sağlık Örgütü (2013) Violence and Injury Prevention. Erişim adresi: http://www.who.int/topics/violence/en/. Erişim tarihi: 01.03.2016.

9. Dünya Sağlık Örgütü (2014) Global status report on violence prevention. Erişim adresi: file:///C:/Users/asus/Downloads/9789241564793_eng.pdf. Erişim tarihi: 04.04.2016.
10. Dünya Sağlık Örgütü (2015). Preventing youth violence: An overview of the evidence. Erişim adresi: http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/181008/1/9789241509251_eng.pdf?ua=1&ua=1&ua=1 Erişim tarihi: 01.02.2016.
11. Evren, H., Tokuç, B., Ekuklu, G. (2011). Trakya üniversitesi öğrencilerinde şiddet davranışları ve algılanan sağlık ilişkisi, Balkan Medical Journal, 4: 380-384.Genç, Y. (2016) Gençlerin sözel şiddeti öğrenme yoları ve şiddet eğilimleri. Asos Journal. (30): 144-155.
12. Gençoğlu, C., Kumcağız, H., Ersanlı, K. (2014). Ergenlerin şiddet eğilimine etki eden ailevi faktörler. Electronic Turkish Studies, 9(2):639-652.
13. Göktaş E. Özel ve Devlet Liselerinde Şiddete Eğilim Nedenleri Ve Şiddet Etkenlerinin Karşılaştırılması: Üsküdar Örneği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul (2010).
14. Güleç, H., Topaloğlu, M., Ünsal, D., Altıntaş, M. (2012). Bir kısır döngü olarak şiddet. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 4(1): 112-137.
15. Gümüş, A.B., Şıpkın, S., Tuna, A., Keskin, G. (2015). Üniversite öğrencilerinde problemli internet kullanımı, şiddet eğilimi ve bazı demografik değişkenler arasındaki ilişki. TSK Koruyucu Hekim Bulletin, 14(6):460-467.
16. Haxhihamza, K., Doarn, C.R., Marija, R., Dimitrinka, J.P., Rozalinda, I., Izabela,F., ,Lidija S. (2011). Domestic and peer violence in secondary school among adolescents: Can telemedicine help? Telemed J E Health, 17(9): 700-704.
17. Özgür, G., Yörükoğlu, G., Baysan-Arabacı, L. (2011). Lise öğrencilerinin şiddet algıları, şiddet eğilim düzeyleri ve etkileyen faktörler. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 2(2): 53-60.
18. Scarth, M., O'Toole, M.E., Richman, J.G. (2016). Preventing violence with diet, exercise, sleep, and lifestyle modification. Violence and Gender, 3(2): 75-77.
19. Silver, M.E., Field, T.M., Sanders, C.E., Miguel, D. (2000). Angry adolescents who worry about becoming violent. Adolescence, 35(140): 663.
20. Şahin, M. (2014). Üniversite öğrencilerinde internet bağımlılığı ve saldırganlık. Düşünen Adam, 27(1): 43.
21. Şen, M. (2011). Türkiye’de ergen profili. Aile ve Toplum, 27(7): 89-102.
22. Tuzgöl, M. (2000). Ana-baba tutumları farklı lise öğrencilerinin saldırganlık düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2 (14).
23. Yaman, M. (2013) .Ataerkil Kapitalist Tahakküm Altında Kadın Emeği, Kadın Bedeni, 1. Basım, Kayhan matbaacılık, İstanbul.
24. Yıldız, E., Erci, B. (2011). Anne baba tutumları ile adölesan saldırganlığı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 1(3), 6-11.