Learning Experience of Nursing Students in a Public University by Serving the Community: A Qualitative Study

Öz

Objective: This study aims to examine the views and experiences of senior nursing students in a public university about community service practices carried out within the scope of nursing education course.

Method: This qualitative study was conducted with 172 students who took and attended all sessions of nursing education course offered in 2019-2020 academic year fall semester. Within the scope of this course, the instructor and nursing students identified ten educational subjects and held a number of educational activities in various places in the city center. Data were collected using the diaries filled by students that includes the skills gained and the non-clinical nursing interventions performed.

Results: The students has gained establishing effective communication, recognizing what nurses can do outside of the hospital, collaborating across sectors, learning while teaching, reinforcing what is known or correcting what is known wrong and gaining social awareness. The students have stated that had an opportunity to identify and solve non-health problems affecting people’s health outside the clinic, had a chance to intervene with problems in a wider context, cooperated with administrators and had an opportunity to make decisions alone about nursing care and the mostly used researcher nursing role.

Conclusion: By serving the community, students have gained experience on social sensitivity, preventive health care and recognizing the social determinants of health. In line with these results, it is recommended to apply these practices at every stage of undergraduate nursing education.

Anahtar Kelimeler

• nursing students,nursing education, community

Bir Devlet Üniversitesinde Okuyan Öğrenci Hemşirelerin Topluma Hizmet Ederek Öğrenme Deneyimi: Nitel Bir Araştırma

Öz

Amaç: Araştırmanın amacı, bir devlet üniversitesinde okuyan hemşirelik bölümü dördüncü sınıf öğrencilerinin hemşirelikte öğretim dersi kapsamında yürütülen topluma hizmet uygulamaları hakkındaki görüş ve deneyimlerini incelemektir.

Gereç ve Yöntem: Nitel türdeki araştırma, 2019-2020 yılı güz döneminde yürütülen hemşirelikte öğretim dersini alan ve devamsızlık yapmayan 172 öğrenci ile yürütülmüştür. Ders kapsamında öğrenciler ve öğretim elemanı tarafından on adet eğitim konusu belirlenmiş, il merkezindeki çeşitli yerlerde, çok sayıda eğitim etkinliği gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri, öğrencilerin ders uygulaması sırasında doldurduğu, kazanılan beceriler ve klinikten farklı olarak yapılan uygulamaları yazdıkları günlükler ile toplanmıştır.

Bulgular: Öğrencilerin THEÖ ile kazandığı beceriler; etkili iletişim kurma, hemşirenin hastane dışında yapabileceklerini fark etme, kurumlar arası işbirliği yapma, eğitim verirken öğrenme, bilineni pekiştirme ya da yanlış bilineni düzeltme, toplumsal duyarlılık kazanma şeklinde sıralanmaktadır. Öğrenciler, klinikten farklı olarak sağlığı etkileyen sağlık dışındaki sorunları saptayıp çözme fırsatı bulduklarını, bir soruna daha geniş bağlamda müdahale etme şansı bulduklarını, kurum yöneticileri ile işbirliği yaptıklarını, hemşire olarak bakım ve eğitim hakkında tek başına karar verebildiklerini ve en çok hemşirenin araştırıcı rolünü kullandıklarını ifade etmişlerdir.

Sonuç ve Öneriler: Araştırmada öğrencilerin topluma hizmet ederek öğrenme ile toplumsal duyarlılık, koruyucu sağlık hizmeti ve sağlığın sosyal belirleyicilerini fark etme konularında deneyim kazandıkları belirlenmiştir. Bu sonuçlar doğrultusunda topluma hizmet ederek öğrenme uygulamalarının lisans eğitiminin her aşamasında uygulanması önerilir. 

Anahtar Kelimeler

• öğrenci hemşire,hemşirelik eğitimi,toplum

Kaynakça

1. Abaan, S.,Altıntoprak, A. (2005). Hemşirelerde problem çözme becerileri: Öz değerlendirme sonuçlarının analizi. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 12, 62-76.
2. Arcagök, S., Şahin, Ç. (2013). Öğretim elemanları ve sınıf öğretmeni adaylarının topluma hizmet uygulamaları dersine ilişkin görüşleri. OMÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 21-54.
3. Atasoy, I.,Sütütemiz, N. (2014). Bir grup hemşirelik son sınıf öğrencisinin hemşirelik eğitimi ile ilgili görüşleri. F.N.Hem.Derg, 22, 94-104.
4. Azak, A., Taşçı, S. (2009). Klinik karar verme ve hemşirelik. Türkiye Klinikleri J MedEthics, 17, 176-183.
5. Bayık-Temel, A. (2008). Kültürlerarası (çok kültürlü) hemşirelik eğitimi. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 11, 92-101.
6. Berman, S. (2006). Service Learning: A guidetoplanning, implementing, andassessingstudent Project:CorwinPress.
7. Birol, L. (2016). Hemşirelik süreci, ilke, süreç ve yöntemleri: İmaj matbaacılık.
8. Hemşirelik Yönetmeliği (2010). Erişim adresi: https://www.mevzuat.gov.tr/Metin.Aspx?MevzuatKod=7.5.13830&MevzuatIliski=0&sourceXmlSearch=hem%C5%9Firelik%20y

9. Hemşirelik Ulusal Çekirdek Eğitim Programı (HUÇEP)(2014) Erişim adresi: http://www.hemed.org.tr/images/stories/hucep-2014-pdf.pdf
10. Karaöz, S. (2000). Cerrahi hemşireliği ve etik. C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 4, 1-8.
11. Karaöz, S. (2004). Hemşirenin politik gücü. C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 8, 30-36.
12. Kaya, H., Akçin, E. (2002). Öğrenme biçemleri/stilleri ve hemşirelik eğitimi.C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 6, 31-35.
13. Küçükoğlu, A., Ozan, C., Taşgın, A. (2016). Topluma hizmet uygulamaları dersi sürecinin yansıtıcı günlükler yoluyla incelenmesi. İlköğretim Online, 15, 787-803.
14. Türk Tabipleri Birliği(2019). TTB’nin 2019 Yılı Bütçe Değerlendirmesi. Erişim adresi:https://www.ttb.org.tr/haber_goster.php?Guid=b3f8d0a6-0433-11e9-afdc-3ccd512ef234
15. Yükseköğretim Kurumu (2007). Eğitim Fakültelerinde Uygulanacak Yeni Eğitim Programları Hakkında Açıklama. Erişim adresi:https://www.yok.gov.tr/Documents/Kurumsal/egitim_ogretim_dairesi/Ogretmen-Yetistirme/1-aciklama_programlar.pdf ).