Okul Dışı Öğrenme Ortamlarının 5. Sınıf Öğrencilerinin Güneş, Dünya Ve Ay Ünitesine Yönelik Akademik Başarı Ve Tutumlarına Etkisi

Öz

Bu araştırmanın amacı okul dışı öğrenme ortamlarında, ortaokul 5. sınıf Fen Bilimleri Dersi “Güneş, Dünya, Ay” ünitesindeki kazanımlarına yönelik yapılan öğretim uygulamalarının öğrencilerin akademik başarı ve tutumlarına etkisini incelemektir. Bu uygulama, 5. sınıf Fen Bilimleri Dersi “Güneş, Dünya, Ay” ünitesinde yer alan öğretim uygulamaları deney grubundaki 28 öğrenciyle okul içi ve okul dışı öğrenme ortamlarında gerçekleştirilirken, kontrol grubunda ise 27 öğrenciyle sadece okul içi ortamında gerçekleştirilmiştir. Deney grubundaki öğrenciler ile ilgili ünite 8 saat sınıf ortamında işlenmiştir. Daha sonra okul dışında deney grubundaki öğrenciler 4 saat Sancaktepe Bilim Merkezi’nde Güneş’in yapısını teleskop ile gözlemlediler ve planetaryum aracılığıyla da gök cisimlerinin simülasyonunu izlediler. Deney grubundaki öğrenciler, diğer bir 4 saat boyunca Kocaeli Bilim Merkezi’nde üç boyutlu materyalleri incelediler, buradaki atölye çalışmalarında ise Ay’ın evreleri ile ilgili üç boyutlu materyal hazırladılar ve Güneş, Dünya, Ay’ın büyüklüklerine göre model oluşturdular. Kontrol grubundaki öğrencilerle ise 16 saat boyunca okul içinde ilgili ünite işlenmiştir. Bu çalışmadan elde edilen nicel verilerden, tutum son-test puanları (p<0,05) ile başarı testinden elde edilen son-test puanları (p<0,05) deney grubu lehine istatistiki olarak anlamlı farklılıkların olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• astronomiye karşı tutum
• bilim merkezleri
• güneş-dünya ve ay
• non-formal öğrenme
• okul dışı öğrenme.

The Effect of Out-Of-School Learning Environments on The Academic Success And Attitudes Of 5th Year Students For The Sun, World And Moon Unit

Öz

The purpose of this research is to examine the effects of teaching practices on students' academic achievement and attitudes in out-of-school learning environments, aimed at the achievements of the 5th grade Science Lesson "Sun, Earth, Moon" unit. This application was carried out in the classroom and out-of-school learning environments with 28 students in the experimental group, while the teaching practices in the "Sun, Earth, Moon" unit of the 5th grade Science Lesson were carried out only in the school environment with 27 students in the control group. The unit about the students in the experimental group was taught in the classroom for 8 hours. Then, outside the school, the students in the experimental group observed the structure of the Sun with a telescope at Sancaktepe Science Center for 4 hours and watched the simulation of celestial bodies through the planetarium. The students in the experimental group studied three-dimensional materials at Kocaeli Science Center for another 4 hours, and in the workshops there, they prepared three-dimensional materials about the phases of the Moon and created models according to the sizes of the Sun, Earth and Moon. With the students in the control group, the related unit was taught in the school for 16 hours. From the quantitative data obtained from this study, it was seen that there were statistically significant differences in favor of the experimental group in the attitude post-test scores (p<0.05) and the post-test scores obtained from the achievement test (p<0.05).

Anahtar Kelimeler

• Attitude towards astronomy
• science centres
• sun-earth and moon
• non-formal learning
• out-of-school learning

Kaynakça

1. Akın F., (2012). Okul İçi ve Okul Dışı Öğrenmelerin Öğrenci Başarısına Etkisi, Yüksek Lisans Tezi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Burdur, Türkiye, 322251.
2. Alpar C. R., (2013). Uygulamalı Çok Değişkenli İstatiksel Yöntemler, 5. baskı, Detay Yayıncılık, Ankara,.
3. Baştürk R., (2010). Nonparametrik İstatistiksel Yöntemler, 1. baskı, Anı Yayıncılık, Ankara.
4. Cantürk Günhan B., Başer N., (2008). Probleme Dayalı Öğrenme Yönteminin Öğrencilerin Geometriye Yönelik Özyeterlilik İnançlarına Etkisi, e-Journal of New World Sciences Academy Social Sciences, 3, 551-562.
5. Coombs P.H., Prosser C., Ahmed M., (1973). New Paths to Learning for Rural Children and Youth, New York: International Council for Educational Development.
6. Çepni S., (2001). Araştırma ve Proje Çalışmalarına Giriş, 1. baskı, Erol Ofset, Trabzon. Dairianathan A., Subramaniam R., (2011). Learning about Inheritance in an Out‐of‐School Setting, International Journal of Science Education, 33(8), 1079-1108.
7. Dewey J., (1916). Democracy and Education, 1st ed., Macmillan, ABD. EC/SEC(2000)1832, Memorandum on Lifelong Learning, Commission of the European Communities, Brussels,
8. Eshach H., (2007). Bridging In-school and Out-of-School Learning : Formal, Non-Formal, and Informal Education, Journal of Science Education and Technology, 16(2), 171-190. EUROSTAT 3/2006/F/N°31, Classifications for Learning Activities-Manual, European Statistics, Luxembourg, 2006.

9. Falk J. H., Dierking L. D., (1997). School Field Trips: Assessing Their Long‐Term Impact, Curator The Museum Journal, 40(3), 211-218.
10. Jarvis T., Pell A., (2005). Factors Influencing Elementary School Children’s Attitudes Toward Science Before, During and After a Visit to the UK National Space Centre, Journal of Research in Science Teaching, 42(1), 53-83.
11. Kanad F., (1963). Pedogoji Tarihi, 4. baskı, Milli Eğitim Basımevi, İstanbul.
12. Kaplan G., (2011). İlköğretim Beşinci Sınıfa Devam Eden Zihinsel Yetersizliği Olan ve Olmayan Öğrencilerin Temel Astronomi Kavramlarını Algılama Şekilleri, Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu, 278592.
13. La Belle T. J., (1982). Formal, Nonformal and Informal Education: A Holistic Perspective on Lifelong Learning, International Review of Education, 28, 159-175.
14. Laçin Şimşek C., (2011). Okul Dışı Öğrenme Ortamları ve Fen Eğitimi, Fen Öğretiminde Okul Dışı Öğrenme Ortamları, 1. baskı, Pegem Akademi, Ankara.
15. Maarschalk J., (1988). Scientific Literacy and Informal Science Teaching, Journal of Research in Science Teaching, 25, 135-146.
16. OECD (2007). Qualifications Systems: Bridges to Lifelong Learning, Organisation for Economic Co-operation and Development, Paris,.
17. Özay Köse, E., Gül Ş., (2019). Lise Öğrencilerinin Botanik Bahçeleri ile İlgili Tutumlarının Farklı Değişkenlere Göre İncelenmesi, Uluslarası Beşeri Bilimler ve Eğitim Dergisi, 5(12), 1019-1036.
18. Ramey-Gassert L., (1997). Learning Science Beyond the Classroom, The Elemantary School Journal, 97, 433-450. Saraç H., /2017). Türkiye’de Okul Dışı Öğrenme Ortamlarına İlişkin Yapılan Araştırmalar: İçerik Analizi Çalışması, Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 2, 60-81.
19. Selçuk Z., Kayılı H., Okut L., (2003). Çoklu Zeka Uygulamaları, 2. baskı, Nobel Yayınları, Ankara.
20. Sprent P., Smeeton N. C., (2007). Applied Nonparametric Statistical Methods, 4th, Chapman and Hall/CRC, USA.
21. Şahin F., Sağlamer Yazgan B., (2013). Araştırmaya Dayalı Sınıf Dışı Laboratuar Etkinliklerinin Öğrencilerin Akademik Başarılarına Etkisi, Sakarya University Journal of Education, 3, 107-122.
22. URL-1: https://2023vizyonu.meb.gov.tr/, (Ziyaret Tarihi: 10 Haziran 2019).
23. URL-2: http://www.oecd.org/document/ 25/0,3343,en_2649_39263238_37136921_1_1_1_1,00.html, (Ziyaret Tarihi: 15 Ekim 2019).
24. URL-3: https://www.yok.gov.tr/Documents/Kurumsal/egitim_ogretim_dairesi/Yeni-Ogretmen-Yetistirme-Lisans Programlari/Fen_Bilgisi_Ogretmenligi_Lisans_Programi, (Ziyaret Tarihi: 15 Haziran 2019)..
25. Yavuz M., Kıyıcı F. B., (2012). İnformal Öğrenme Ortamlarının İlköğretim Öğrencilerinin Fene Karşı Kaygı Düzeylerinin Değişmesine ve Akademik Başarılarına Etkisi: Hayvanat Bahçesi Örneği, X. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, Niğde, Türkiye, 27-30 Haziran 2012.
26. Werquin P., (2007). Terms, Concepts and Models for Analysing the Value of Recognition Programmes, 24, Organisation for Economic Co-operation and Development,Vienna, Austria.