Fitness Katılımcılarının Serbest Zaman İlgilenim Düzeylerinin İncelenmesi

Abstract

Bu araştırma, fitness katılımcılarının serbest zaman ilgilenim düzeylerinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma verileri anket yöntemiyle elde edilmiştir. Araştırmanın evrenini Bingöl ilinde bulunan altı ayrı fitness salonuna giden 810 katılımcı oluştururken örneklem grubu ise evrenden basit tesadüfi örnekleme yöntemiyle seçilen 28’si kadın 213’ü erkek olmak üzere toplam 241 katılımcı oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak, birinci bölümde kişisel bilgiler, ikinci bölümde Kyle ve ark. (2007) tarafından geliştirilen Gürbüz, Çimen ve Aydın (2018) tarafından Türkçeye uyarlanan “Serbest Zaman İlgilenim Ölçeği (SZİÖ)” kullanılmıştır. Araştırmanın hipotezlerini test etmek amacıyla, verilerin analizinde aritmetik ortalama, standart sapma ve frekans/yüzde gibi betimsel istatistiklerin yanında, normal dağılım (Kolmogorov-Smirnov) testi, t-testi (Mann-Whitney U), varyans analizi (Kruskal Wallis H) testi ve ilişki testi (Spearman correlation test) yapılmıştır. Araştırma sonucunda cinsiyet, meslek, eğitim durumu ve medeni durum değişkenlerine göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilememiştir.

Keywords

• serbest zaman
• fitness
• ilgilenim

Investıgatıon Of Free Tıme Interest Levels Of Fıtness Partıcıpants

Abstract

This study was conducted to investigate the free time levels of fitness participants. The research data were obtained by questionnaire method. The population of the study consisted of 810 participants attending six different fitness centers in Bingöl, while the sample group consisted of 241 participants, 28 of whom were women and 213 were men. As a data collection tool, personal information in the first section, Kyle et al. (2007) developed by Gürbüz, Cimen and Aydin (2018) adapted to Turkish "Free Time Involvement Scale (SZİÖ)" was used. In order to test the hypotheses of the study, in addition to descriptive statistics such as arithmetic mean, standard deviation and frequency / percentage, normal distribution (Kolmogorov-Smirnov) test, t-test (Mann-Whitney U), variance analysis (Kruskal Wallis H) test and Spearman correlation test was performed. As a result of the research, no statistically significant difference could be determined according to the variables of gender, occupation, education level and marital status.

Keywords

• free time
• ınterested
• fitness

References

1. Assael, H. (2005). A demographic and psychographic profile of heavy internet users and users by type of internet usage. Journal of advertising research, 45(1), 93-123. https://doi.org/10.1017/S0021849905050014
2. Aydın, İ. (2016). Fitnes Katılımcılarının Rekreasyonel Etkinliklere Yönelik İlgilenim ve Mutluluk Düzeylerinin Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
3. Bektaş, M. (2015). İstanbul’da zincir fitness merkezlerinde sunulan hizmetlerin üye memnuniyeti açısından değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Haliç Üniversitesi, İstanbul.
4. Broadhurst, R. (2002). Managing environments for leisure and recreation. Routledge.
5. Çakır, V. (2007). Tüketici ilgilenimini ölçmek. Selçuk İletişim, 4(4), 163-180. https://dergipark.org.tr/en/pub/josc/issue/19014/200748
6. Culp, RH (1998). Ergen kızlar ve açık hava rekreasyonu: Kısıtlamaları ve etkili programlamayı inceleyen bir vaka çalışması. Boş Zaman Araştırmaları Dergisi, 30 (3), 356-379.
7. Demir, Ş. Ş., Yeşiltepe, B., & Demir, M. (2013). Kamu kurumu ile otel yöneticilerinin serbest zaman algilamasi ve değerlendirmesine yönelik bir karşilaştirma. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, (39), 1-17. https://dergipark.org.tr/en/pub/abuhsbd/issue/32923/365754
8. Gürbüz, B., Çimen, Z., & Aydın, İ. (2018). Serbest Zaman İlgilenim Ölçeği: Türkçe Formu Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 16(4), 256-265. https://doi.org/10.33689/spormetre.480235

9. Gürbüz, B. & Karaküçük, S. (2007). Boş Zaman Engelleri Ölçeği-28: Ölçek Geliştirme, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 12(1), 3-10.
10. Havitz, M. E., & Dimanche, F. (1999). Leisure involvement revisited: Drive properties and paradoxes. Journal of leisure research, 31(2), 122-149. https://doi.org/10.1080/00222216.1999.11949854
11. Havitz, M. E., & Mannell, R. C. (2005). Enduring involvement, situational involvement, and flow in leisure and non-leisure activities. Journal of Leisure Research, 37(2), 152-177. https://doi.org/10.1080/00222216.2005.11950048
12. Jamrozy, U., Backman, S. J., & Backman, K. F. (1996). Involvement and opinion leadership in tourism. Annals of Tourism Research, 23(4), 908-924. https://doi.org/10.1016/0160-7383(96)00022-9
13. Krugman, H. E. (1965). The impact of television advertising: Learning without involvement. Public opinion quarterly, 29(3), 349-356. https://doi.org/10.1086/267335
14. Kyle, G., Absher, J., Norman, W., Hammitt, W., & Jodice, L. (2007). A modified involvement scale. Leisure studies, 26(4), 399-427. https://doi.org/10.1080/02614360600896668
15. Lin, H. C., Chen, K. Y., & Kuo, K. P. (2014). Relationship between leisure involvement and subjective well-being: moderating effect of spousal support. South African Journal for Research in Sport, Physical Education and Recreation, 36(1), 131-146.
16. Lloyd, K. M., & Auld, C. J. (2002). The role of leisure in determining quality of life: Issues of content and measurement. Social indicators research, 57(1), 43-71. https://doi.org/10.1023/A:1013879518210
17. Tezcan, M. Boş Zamanların Değerlendirilmesi Sosyolojisi. Ankara: Atilla Kitabevi, 1994.
18. Mansuroğlu, S. (2002). Akdeniz üniversitesi öğrencilerinin serbest zaman özellikleri ve dış mekân rekreasyon eğilimlerinin belirlenmesi. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 15(2), 53-62. https://dergipark.org.tr/en/pub/akdenizfderg/issue/1586/19703
19. Oktay, E. (2016). Fıtness Sektöründe Tüketici Memnuniyetine Etki Eden Unsurların İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Bahçeşehir Üniversitesi, İstanbul.
20. Öztürk Akçalar, S. (2007). Ortopedik engellilerin sosyalleşmesine sporun etkisi, Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.
21. Pearson, S. K., Bowen, W. H., Rosalen, P. L., Mıguel, J. C., & Shıh, A. Y. (1997). Assessing the cariogenic potential of some infant formulas, milk and sugar solutions. The Journal of the American Dental Association, 128(7), 865-871. https://doi.org/10.14219/jada.archive.1997.0336
22. Rothschild, M. L., & Houston, M. J. (1980). Individual differences in voting behavior: Further investigations of involvement. ACR North American Advances.
23. Sarıkaya, M., Avcı, P., Kılınçarslan, G., Bayrakdar, A., & Kayantaş, İ. (2023). Does Acute Fatigue in Fitness Athletes Have an Effect on Balance Performance? Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 6(2), 694-702. https://doi.org/10.38021/asbid.1212280
24. Selvi, Ö., & Altan, S. (2014) Popüler Kültür ve Spor İlişkisi Üzerine Bir Araştırma. Erciyes İletişim Dergisi, 3(3). https://doi.org/10.17680/akademia.v3i3.1005000210
25. Shaw, S. M., Kleiber, D. A., & Caldwell, L. L. (1995). Leisure and identity formation in male and female adolescents: A preliminary examination. Journal of leisure research, 27(3), 245-263. https://doi.org/10.1080/00222216.1995.11949747
26. Siegenthaler, K. L., & O'Dell, I. (2000). Leisure attitude, leisure satisfaction, and perceived freedom in leisure within family dyads. Leisure Sciences, 22(4), 281-296. https://doi.org/10.1080/01490409950202302
27. Karaküçük, S. (2014). Rekreasyon: boş zamanları değerlendirme. Gazi Kitabevi.
28. Taşdemir, B. (2015). Fıtness Merkezlerinde Üye Beklentileri Üzerine Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi. Bahçeşehir Üniversitesi, İstanbul.
29. Omay, U. (2008). Boş zamanın manipülasyonu ve çalışma. ISGUC The Journal of Industrial Relations and Human Resources, 10(3), 122-147. https://dergipark.org.tr/en/pub/isguc/issue/25498/268883
30. Uz, İ. (2015). Fitness Merkezine Düzenli Katılan Bireylerde Egzersiz Bağımlılığının İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.
31. Voigt, E., Szendrey, G., & Mikulas, J. (1998). Integrated pest management in grapevines in Hungary.
32. Yetim, G., & Argan, M. (2018). Boş zaman ilgilenim faktörleri ile fitness merkezine yönelik tatmin ve sadakat arasındaki ilişki. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(1), 49-62. https://doi.org/10.18037/ausbd.550625
33. Yetim G. (2014). Boş zaman ilgileniminin boş zaman tatmini ve sadakati üzerine etkisi: eskişehir’deki fitness merkezleri üzerine araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
34. Yönet, E. (2018). Lise Öğrencilerinin Sportif Serbest Zaman İlgilenim, Dijital Oyun Bağımlılığı ve Yaşam Kalitesi Düzeylerinin Araştırılması. Yüksek Lisans Tezi. Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
35. Zaichkowsky, J. L. (1986). Conceptualizing involvement. Journal of advertising, 15(2), 4-34.
36. Wang, E. S. T., Chen, L. S. L., Lin, J. Y. C., & Wang, M. C. H. (2008). The relationship between leisure satisfaction and life satisfaction of adolescents concerning online games. Adolescence, 43(169), 177-185.
37. Wiley, C. G., Shaw, S. M., & Havitz, M. E. (2000). Men's and women's involvement in sports: An examination of the gendered aspects of leisure involvement. Leisure sciences, 22(1), 19-31. https://doi.org/10.1080/014904000272939