Relationship Between Influence Levels of Parents Participating in Care Pediatric Intensive Care Unit and Care and Family Centered

Öz

Aim: This study aimed to determine the relationship between the level of caregiving effect of parents participating in care in pediatric intensive care units and family-centered care. Method: This descriptive study was conducted with 110 volunteer parents in Medipol Mega university hospital's pediatric intensive care unit. Data were collected by questionnaire method between January 2020 and August 2020, using the "BAKAS Caregiver Scale" and the "Family-Centered Care Scale. Results: 86.4% of the parents participating in the study were mothers, and 13.6% were fathers. A statistically significant difference was determined between the Family-Centered Care Scale's Significance section and the number of parents and children; Between the consistency section and the diagnosis of the child and the length of stay in the intensive care unit; Between the matching section and the length of stay of the child in the intensive care unit; Between the age of the child, diagnosis, length of stay in the intensive care unit, the age of the parents and BAKAS Scale (p<0.05). Conclusion: As the BAKAS caregiving affect levels of the parents participating in the caregiving in the pediatric intensive care units increase, the levels of Family-Centered Care Consistency and Matching are negatively affected.

Anahtar Kelimeler

• Family-Centered Nursing
• Maternal-Child
• Hospital Housekeeping
• Nursing Care

Pediatrik Yoğun Bakım Ünitelerinde Bakıma Katılan Ebeveynlerin Etkilenme Düzeyleri ile Aile Merkezli Bakım Arasındaki İlişki

Öz

Amaç: Bu çalışma; pediatrik yoğun bakım ünitelerinde bakıma katılan ebeveynlerin bakım verme etki düzeyleri ile aile merkezli bakım arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacı ile yapıldı. Yöntem: Bu tanımlayıcı araştırma Medipol Mega üniversitesi hastanesinin çocuk yoğun bakım ünitesinde gönüllü 110 ebeveyn ile gerçekleştirildi. Veriler “BAKAS Bakım Verme Ölçeği” ve “Aile Merkezli Bakım Ölçeği” kullanılarak, 2020 Ocak-Ağustos tarihleri arasında anket yöntemi ile toplandı. Bulgular: Araştırmaya katılan ebeveynlerin %86,4’ü anne, %13,6’sı baba olarak dağılım gösterdi. Aile Merkezli Bakım Ölçeği Önemlilik bölümü ile ebeveyn ve çocuk sayısı arasında; Tutarlık bölümü ile çocuğun teşhisi ve yoğun bakımda yatış süresi arasında; Eşleşme bölümü ile çocuğun yoğun bakımda yatış süresi arasında; BAKAS Ölçeği ile çocuğun yaşı, teşhisi, yoğun bakımda yatış süresi, ebeveyn ve ebeveyn yaşı arasında istatistiksel anlamlı farklılık belirlendi (p<0.05) Sonuç: Pediatrik yoğun bakım ünitelerinde bakıma katılan ebeveynlerin BAKAS bakım etki düzeyleri arttıkça Aile Merkezli Bakım Tutarlılık ve Eşleşme düzeyleri negatif yönde etkilenmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Aile-Merkezli Hemşirelik
• Anne-Çocuk
• Hastane Bakımı
• Hemşirelik Bakımı

Kaynakça

1. Altıparmak, D., Arslan F.T. (2016). Aile Merkezli Bakım Ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması geçerlik ve güvenirlik çalışması. Pediatr Journal Research, 3(2):97-103.
2. American Academy Of Pediatrics Committee On Hospital Care., “Family-Centered Care And The Pediatrician’s Role”, Pediatrics, 2003;112(3):690-7.
3. Arias Y., Taylor Ds., Marcin Jp. (2004). Association Between Evening Admissions And Higher Mortality Rates İn The Pediatric İntensive Care Unit. Pediatrics.113:E530-4.
4. Aydoğdu, F., Dilekmen, M. (2016). Ebeveyn Tutumlarının Çeşitli Değişkenler Açısından Değerlendirilmesi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi,11(2):1-17.
5. Boztepe, A. G. H., Çavuşoğlu, H. (2009). Bir Üniversite Hastanesindeki Uygulamaların Aile Merkezli Bakım Yönünden İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 16(1), 11-24.
6. Byers J.F, Lowman L.B, Francis J, et al. (2006). A Quasi Experimental On Individualized, Developmentally Supportive Family-Centered Care. Journal of Obstetric, Gynecologic & Neonatal Nursing 35:105-15.
7. Can, T. (2010). BAKAS caregiving outcomes scale’in (BAKAS bakım verme etki ölçeği) Türkçe’ye uyarlanması, geçerlilik ve güvenirliği. Pamukkale Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi,7:1-77.
8. Çalışkan, Z., Oğul, G. (2019). Çocuğu Yoğun Bakım Ünitesinde Yatan Annelerin Gereksinimlerinin, Kaygı Düzeylerinin ve Başetme Tarzlarının Belirlenmesi. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi.8(2):1-57.

9. Çavuşoğlu H. (2013). Çocuk Sağlığı Hemşireliği, Ankara: Cilt 1, Sistem Ofset Matbacılık 280-2.
10. Çelik, M.Y. (2018) Çocuk Hastalarda Aile Merkezli Bakım ve Hemşirelik. Sağlık ve Toplum, 28(1):26-31.
11. Dunst, C.J., Trivette, C.M., Hamby, D.W. (2007). Meta-Analysis Of Family-Centered Helpgiving Practices Research. Mental Retardation And Developmental Disabilities Research Reviews, 13(4):370-8.
12. Garlı, E., Çınar, N. Hastanede Çocuğu Yatan Ebeveynlerin Hemşirelerin Aile Merkezli Hemşirelik Bakımıyla İlgili Deneyimleri. (2018). Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 36(1), 35-44.
13. Hudson, P., Trauer, T., Kelly, B., O'Connor, M., Thomas, K., Summers, M., White, V.(2013). Reducing the psychological distress of family caregivers of home-based palliative care patients: short-term effects from a randomisedcontrolled trial. Psycho-oncology, 22(9):1987-93.
14. Khilnani, .,, Sarma, D., Singh, R. Et Al (2004). Demographic Profile And Outcome Analysis Of A Tertiary Level Pediatric İntensive Care Unit. Indian Journal Pediatr. 71:587-91.
15. Koraltan, A. (2017). Eve bağımlı hastalara bakım verenlerin genel sağlık algısı ile kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin araştırılması. Doğuş Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 17(1):1-69.
16. Melnyk, B. M., Alpert-Gillis, L., Feinstein, N. F., Fairbanks, E., Schultz-Czarniak, J., Hust, D., Bender, N. (2001). Improving Cognitive Development Of Low-Birth-Weight Premature İnfants With The Cope Program: A Pilot Study Of The Benefit Of Early Nıcu İntervention With Mothers. Research İn Nursing & Health,24(5):373-89.
17. Oflaz, F. (2008). Hasta Çocuk ve Ebeveynlerinin Pediatrik Yoğun Bakım Deneyimi ve Travmatik Stres. Cumhuriyet Üniversitesi Hemsirelik Yuksekokulu Dergisi 12(1):1-7.
18. Özcan, F.G. (2017) Pediatri servislerinde uygulanan hemşirelik yaklaşımının aile merkezli bakım açısından değerlendirilmesi (Okan Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü)
19. Shields, L., Pratt, J., Davis, L., & Hunter, J. (2007). Family-centred care for children in hospital. Cochrane Database of Systematic Reviews, 1:CD004811.
20. Şahin, Z. A., Polat, H., Ergüney, S.(2019). Kemoterapi Alan Hastalara Bakım Verenlerin Bakım Verme Yüklerinin Belirlenmesi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi,12(2):1-9.
21. Tosun, A. (2015). Hastanede Yatan Çocuklara Verilen Bakımın Aile Merkezli Bakım Yönünden İncelenmesi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi,18(2):131-9.
22. Tosun, A., Tüfekci, F. G. (2015). Çocuk Kliniklerinde Aile Merkezli Bakım Uygulamalarının İncelenmesi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi,18(2):131-9.
23. Tutkun, C., Dinçer, Ç. (2010). İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi Çocuk Gelişimi Lisans Programı Fiziksel Büyüme ve Motor Gelişim Ders Modülü. Erişim Adresi:http://auzefkitap.istanbul.edu.tr/kitap/ cocukgelisimilisans_ ao/fizikselbuyumevmotorg.pdf Erişim Tarihi:10.9.20
24. Tutanç, M., Başarslan, F., Karcıoğlu, M., Servet, Y. E. L., Kaplan, M., Arıca, S., Arıca, V. (2011). Çocuk Yoğun Bakım Ünitesine Yatan Hastaların Değerlendirilmesi. Düzce Tıp Fakültesi Dergisi. 13(3):18-22.