ASIYA BAĞLI HİPOKSİK BEYİN HASARI TANILI HASTANIN HEMŞİRELİK BAKIMI

Öz

Ası, dünyada en sık kullanılan intihar yöntemlerinden biri olarak bilinmektedir. Çoğunlukla ölümle sonuçlanan ciddi sorunlara yol açmaktadır fakat bireyin hayatta kalması sonrası tedavisi, yönetimi zor ve önem arz eden bir tablodur. Bu olguda incelemiş olduğumuz 44 yaşında kadın hasta kendini boynundan asması sonucu asıya bağlı hipoksik beyin hasarı tanısıyla acil servise alınmıştır. Hastanın ilk müdahaleleri yapıldıktan sonra izlem ve tedavisi için yoğun bakıma kabul edilmiştir. Olgunun rutin olarak yapılmış olan laboratuvar bulgularının ve izlemlerin değerlendirilmesi doğrultusunda elde edilen verilerle hemşirelik tanıları belirlenmiş ve bireyin hemşirelik bakımı gerçekleştirilmiştir. Hastanın yoğun bakım ünitesine kabulünden itibaren multidisipliner bir yaklaşımla hemşirelik bakımı verilerek bireyin izlemi gerçekleştirilmiştir. Bu olguda ası sonrası hipoksik beyin hasarı oluşan hastanın, yoğun bakım ünitesinde verilen hemşirelik bakımının sonuçlarının paylaşılması ve diğer meslektaşlarımıza rehberlik etmesi hedeflenmiştir. Bu konuda yapılan çalışmalar ve deneyimlerin paylaşılması, bu konudaki literatürün genişlemesine ve etkin hemşirelik girişimlerinin belirlenmesine katkı sağlayacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Ası
• Hipoksik beyin hasarı
• Hemşirelik bakımı
• Yoğun bakım

The Caregiving Of A Patient Who Is Diagnosed As Hypoxic Brain Damage Caused By Hanging

Öz

Hanging is known as one of the most frequently used suicide methods in the world. It often causes serious problems that result in death, but the treatment of the individual after its survival is difficult and important. In this event, the 44-year-old female patient was taken to the emergency department with a diagnosis of hypoxic brain damage due to hanging of the patient's neck after the patient's first interventions. In accordance with the data obtained by evaluating the laboratory and follow-up findings of the routinely performed case, nursing diagnoses were determined and nursing care of the individual was performed. Since the admission of the patient to the intensive care unit, nursing care has been provided with a multidisciplinary approach and individual monitoring has been carried out. It is aimed to share the results of nursing care provided in the intensive care unit of a patient with hypoxic brain injury after hanging in this case and to guide our other colleagues. Sharing the studies and experiences conducted on this subject will contribute to the expansion of the literature on this issue and the identification of effective nursing initiatives.

Anahtar Kelimeler

• Hanging
• Hypoxic brain injury
• Nursing care
• Intensive care

Kaynakça

1. Acaroğlu, R., (EDS). (2020). NANDA International Inc. Hemşirelik Tanıları: Tanımlar & Sınıflandırma 2018-2020. (11.Baskı). İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri.
2. Aktaş, Y., & Baysan Arabacı, L. (2016). Yoğun bakımda hasta ve ailesiyle iletişim. İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 1(3), 39-43.
3. Çakmakcı, H., & Yıldız, S., & Bektemür, G., & Demir M. (2016). Olgu sunumu: Uzun süreli yatışlarda hemşirelik bakımı. Şişli Etfal Hastanesi Tıp Bülteni, 1(3), 244-250
4. Çelik, S. (2007). Yoğun bakım ünitesinde hasta kabul ve taburculuk kriterleri. Yoğun Bakım Hemşireliği Dergisi, 11, 96-101.
5. Ergül, Ş., & Bayık, A. (2004). Hemşirelik ve manevi bakım. C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 8, 37-45.
6. Erişen, M., & Karaca Sivrikaya, S. (2017). Manevi bakım ve hemşirelik. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 6(3), 184-190.
7. Göçmen, S., & Öcal, S., & Atabey, C., & Acar, F., & Timurkaynak, E. (2012). Nöroşirürji yoğun bakımında 6 aydan uzun hospitalize edilen olguların deskriptif çalışması. Türk Nöroşirurji Dergisi, 22, 92-9.
8. Kapucu, S., & Özden, G. (2014). Ventilatör ilişkili pnömoni ve hemşirelik bakımı. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 2014, 99-110.

9. Karakoç Kumsar, A., & Taşkın Yılmaz, F. (2013).Yoğun bakım ünitesinin yoğun bakım hastası üzerindeki etkileri ve hemşirelik bakımı. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 10, 56-60.
10. Kölgelier, S., & Küçük, A., & Aktuğ Demir, N., & Özçimen, S., & Saltuk Demir, L. (2012). Yoğun bakımlardaki hastane enfeksiyonları: Etiyoloji ve predispozan faktörler. Kafkas Journal of Medical Sciences, 2, 1-5.
11. World Health Organization. (2014). Mental health, Preventing suicide: A global imperative. Erişim tarihi 04.07.2020, https://www.who.int/mental_health/suicide-prevention/world_report_2014/en/
12. Yaya, A., & Koyuncu, A. (2006). Entübe hastalar ile iletişim deneyimlerimiz: Olgu. Gülhane Tıp Dergisi, 48, 175-9.
13. Yıldırım, M. B., & Sivri, S. (2015). Ası olgularının adli-tıbbi açıdan incelenmesi. Journal of Clinical and Experimental Investigations, 6 (4), 400-405.
14. TUIK (2019) Ölüm İstatistikleri, 2018, Sayı: 30701.