TR
EN
Kanserli Çocuğa Sahip Annelerin Baş Etme Stratejileri ile Öz Yeterlilik Düzeyleri Arasındaki İlişki
Öz
Amaç: Kanser tanısı almış bir çocuğa sahip olmak, anneler için yoğun stres, kaygı ve belirsizlik içeren bir süreçtir. Bu süreçte kullanılan baş etme stratejileri, annenin psikolojik dayanıklılığı ve öz yeterlilik düzeyi üzerinde belirleyici bir rol oynamaktadır. Bu nedenle araştırma, kanserli çocuğa sahip annelerin kullandıkları baş etme stratejileri ile öz yeterlilik düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıylayapılmıştır.
Yöntem: Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı nitelikteki araştırma, bir üniversite hastanesinin çocuk onkoloji/hematoloji polikliniğinde kanser tanısı olan ve tedavi gören 143 çocuğun anneleri ile yürütülmüştür. Araştırma verilerinin toplanmasında Tanıtıcı Bilgi Formu, Baş etme Tutumları Ölçeği (COPE) ve Genel Öz Yeterlilik Ölçeği (GÖYÖ) kullanılmıştır. Bu formlar, araştırmaya katılmayı kabul eden annelere yüz yüze görüşme yöntemi ile uygulanmıştır.
Bulgular: Kanserli çocuğa sahip annelerin Genel Öz Yeterlilik Ölçeği puan ortalaması 24.51±5.74 olarak bulundu. Baş etme Tutumları Ölçeği puan ortalamasının dağılımı incelendiğinde sorun odaklı başa çıkma alt boyutundan 54.91±6.22, duygusal odaklı başa çıkma alt boyutundan 55.69±5.30, işlevsel olmayan başa çıkma alt boyutundan 37.41±6.05 puanını aldıkları belirlendi. Kanserli çocuğa sahip annelerin Baş etme Tutumları Ölçeği sorun odaklı başa çıkma alt boyut ile Genel Öz Yeterlilik Ölçeği puanları arasında pozitif yönde orta seviyede bir ilişki olduğu belirlendi. Ayrıca, işlevsel olmayan başa çıkma alt boyutu ile de anlamlı bir ilişki bulundu.
Sonuç ve Öneriler: Bu bulgular, annelerin genel öz yeterlilik düzeyleri arttıkça sorun odaklı başa çıkma stratejilerini daha fazla benimsediklerini ve işlevsel olmayan başa çıkma stratejilerini daha az kullandıklarını göstermektedir. Bu doğrultuda, annelerin öz yeterlilik düzeylerini artırmaya yönelik eğitim ve psikososyal destek programlarının, onların daha işlevsel başa çıkma stratejilerini kullanmalarını teşvik edeceği ve uyum süreçlerini güçlendireceği düşünülmektedir
Anahtar Kelimeler
Etik Beyan
Araştırmanın yapıldığı Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Girişimsel Olmayan Klinik Araştırmalar Etik Kurulundan (Toplantı sayısı/Kararno/Tarih:1/44/21.02.2024)etik kurul onayı ve kullanılan ölçekler için ilgili yazarlardan yazılı kullanım izinleri alınmıştır. Çalışmaya katılmayı kabul eden annelere çalışmanın amacı açıklanarak, sözlü onayları alınmıştır. Araştırmanın planlanması ve yazımı bilimsel yayın etiğine ve Helsinki Deklarasyonu prensiplerine uygun şekilde gerçekleştirilmiştir.
Teşekkür
Çalışmaya katılan tüm annelere teşekkür ederiz.
Kaynakça
- Ağargün, M.Y. (2005). COPE (Başa Çıkma Tutumlarını Değerlendirme Ölçeği) Psikometrik Özelliklere İlişkin Bir Ön Çalışma, Anadolu Psikiyatri Dergisi, 6, ss.221-226
- Ay, E., Okanli, A. (2024). The Effect of Cognitive Behavioral Approach-Based Psychoeducation on the Levels of Coping With Hopelessness and Stress of Parents of Children With Cancer. The American Journal of Family Therapy, 52(2), 193-212.
- Ay Kaatsız, M. A., Öz, F. (2020). Kanser tanısı alan çocuk hastaların annelerine verilen psikoeğitimin etkinliği. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 11(2), 129-140.
- Aypay, A. (2010). Genel öz yeterlik ölçeği'nin (GÖYÖ) Türkçe'ye uyarlama çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 113-132.
- Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W.H. Freeman.
- Bayram, H., Yıldız, S. (2018). Kanserli Çocukların Annelerinin Yaşam Kalitesi ve Psikolojik İyi Olma Durumu. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, 52(1), 26-32.
- Canarslan, H., Ahmetoğlu, E.(2015). Engelli çocuğa sahip ailelerin yaşam kalitesinin incelenmesi. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(1), 13-31.
- Carver, C.S., Scheier, M.F., Weintraub, J.K.(1989). Assessing coping strategies: A theoretically based approach. Journal of Personality and Social Psychology, 56(2), 267–283. https://doi.org/10.1037/0022-3514.56.2.267
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Ruh Sağlığı Hemşireliği
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
25 Aralık 2025
Gönderilme Tarihi
19 Ağustos 2025
Kabul Tarihi
17 Ekim 2025
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2025 Cilt: 10 Sayı: 3
APA
Yalçınkaya, N., & Ay, E. (2025). Kanserli Çocuğa Sahip Annelerin Baş Etme Stratejileri ile Öz Yeterlilik Düzeyleri Arasındaki İlişki. Samsun Sağlık Bilimleri Dergisi, 10(3), 377-391. https://doi.org/10.47115/jshs.1768453
AMA
1.Yalçınkaya N, Ay E. Kanserli Çocuğa Sahip Annelerin Baş Etme Stratejileri ile Öz Yeterlilik Düzeyleri Arasındaki İlişki. JSHS. 2025;10(3):377-391. doi:10.47115/jshs.1768453
Chicago
Yalçınkaya, Nermin, ve Eda Ay. 2025. “Kanserli Çocuğa Sahip Annelerin Baş Etme Stratejileri ile Öz Yeterlilik Düzeyleri Arasındaki İlişki”. Samsun Sağlık Bilimleri Dergisi 10 (3): 377-91. https://doi.org/10.47115/jshs.1768453.
EndNote
Yalçınkaya N, Ay E (01 Aralık 2025) Kanserli Çocuğa Sahip Annelerin Baş Etme Stratejileri ile Öz Yeterlilik Düzeyleri Arasındaki İlişki. Samsun Sağlık Bilimleri Dergisi 10 3 377–391.
IEEE
[1]N. Yalçınkaya ve E. Ay, “Kanserli Çocuğa Sahip Annelerin Baş Etme Stratejileri ile Öz Yeterlilik Düzeyleri Arasındaki İlişki”, JSHS, c. 10, sy 3, ss. 377–391, Ara. 2025, doi: 10.47115/jshs.1768453.
ISNAD
Yalçınkaya, Nermin - Ay, Eda. “Kanserli Çocuğa Sahip Annelerin Baş Etme Stratejileri ile Öz Yeterlilik Düzeyleri Arasındaki İlişki”. Samsun Sağlık Bilimleri Dergisi 10/3 (01 Aralık 2025): 377-391. https://doi.org/10.47115/jshs.1768453.
JAMA
1.Yalçınkaya N, Ay E. Kanserli Çocuğa Sahip Annelerin Baş Etme Stratejileri ile Öz Yeterlilik Düzeyleri Arasındaki İlişki. JSHS. 2025;10:377–391.
MLA
Yalçınkaya, Nermin, ve Eda Ay. “Kanserli Çocuğa Sahip Annelerin Baş Etme Stratejileri ile Öz Yeterlilik Düzeyleri Arasındaki İlişki”. Samsun Sağlık Bilimleri Dergisi, c. 10, sy 3, Aralık 2025, ss. 377-91, doi:10.47115/jshs.1768453.
Vancouver
1.Nermin Yalçınkaya, Eda Ay. Kanserli Çocuğa Sahip Annelerin Baş Etme Stratejileri ile Öz Yeterlilik Düzeyleri Arasındaki İlişki. JSHS. 01 Aralık 2025;10(3):377-91. doi:10.47115/jshs.1768453