Assessment of Conflict Management Strategies of Nursing Students

Öz

Objective: The objective of this study is to assess the conflict management strategies of nursing students.
Method: The study was conducted between February and March 2018, as a descriptive research. The universe of the study consists of students studying in the department of nursing at a university in the Black Sea Region (N=540). The sample was 337 students who volunteered to participate in the study were reached. In the study, the data were collected by a questionnaire form and “Scale of Conflict Management Strategies”. The data were assessed with SPSS 25 program, statistical analyses were conducted with descriptive analysis and ANOVA, t test, Mann Whitney U test.
Results: 58.5% of the students stated that they experienced conflict during clinical practices, while the group they experienced the most conflict with was other nurses with a rate of 27.3% and 40.4% stated that their clinical performance decreased after experiencing conflict. Average conflict management strategies sub-dimension scores of the students were found as 34.95±5.13 for integrating, as 28.29±3.97 for compromising, as 39.71±6.85 for avoiding, as 17.42±2.70 for obliging and as 18.87±3.36 for dominating. Statistically significant difference was found between gender and sub-dimensions of integrating and dominating. A negative association was found between age and sub-dimensions of integrating, compromising, avoiding and total score.
Conclusion:Female students were found to have significantly higher levels of integrating behaviours.

Anahtar Kelimeler

• Conflict
• Workplace violence
• Exposure to violence
• Nursing
• Nursing students

HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN ÇATIŞMA YÖNETİM STRATEJİLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Amaç: Bu araştırmada hemşirelik öğrencilerinin çatışma yönetimi stratejilerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Yöntem: Araştırma tanımlayıcı araştırma ilkelerine uygun olarak Şubat-Mart 2018 tarihleri arasında yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini Karadeniz Bölgesinde yer alan bir üniversitenin hemşirelik bölümü öğrencileri (N=540) oluşturmaktadır. Örneklem seçimine gidilmemiş olup, araştırmaya katılmaya gönüllü 337 öğrenciye ulaşılmıştır. Araştırmanın verileri tanıtıcı bilgi formu ve Çatışma Yönetimi Stratejileri Ölçeği ile toplanmıştır. Veriler SPSS 25 programı ile değerlendirilmiş, istatistiksel analizi tanımlayıcı istatistikler ve ANOVA, t testi, Mann Whitney U testi kullanılarak yapılmıştır.
Bulgular: Öğrencilerin %58.5’inin klinik uygulama süresince çatışma yaşadığı, en çok çatışma yaşadıkları grubun %27.3 ile hemşireler olduğu, %40.4’ünün çatışma sonrası klinik performanslarının düştüğü belirlenmiştir. Öğrencilerin çatışma yönetim stratejileri puan ortalamaları; bütünleştirme 34.95±5.13, uzlaşma 28.29±3.97, kaçınma 39.71±6.85, uyma 17.42±2.70, hükmetme 18.87±3.36 olarak bulunmuştur. Cinsiyet ile bütünleştirme ve hükmetme stratejileri arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlıdır. Yaş ile bütünleştirme, uzlaşma, kaçınma stratejilerini kullanma durumları arasında negatif yönlü ilişki bulunmuştur. Sonuç: Kadınların erkek öğrencilere kıyasla bütünleştirme stratejisini anlamlı düzeyde yüksek kullandığı saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Çatışma
• İşyeri Şiddeti
• Şiddete Maruziyet
• Hemşirelik
• Hemşirelik Öğrencileri

Kaynakça

1. Abbas, M. A., Fiala, L. A., Abdel Rahman, A. G., Fahim, A. E. (2010). Epidemiology of workplace violence against nursing staff in Ismailia Governorate, Egypt. J Egypt Public Health Assoc, 85, 29-43.
2. Al, B., Zengin, S., Deryal, Y., Gökçen, C., Arı Yılmaz, D., Yıldırım, C. (2012). Sağlık çalışanlarına yönelik artan şiddet. JAEM, 11,115-24.
3. Annagür, B. (2010). Sağlık çalışanlarına yönelik şiddet: risk faktörleri, etkileri, değerlendirilmesi ve önlenmesi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 2, 161-73.
4. Arslan, S., Taylan, S., Gözüyeşil, E., Küçükakça, G., Akıl, Y., İnce, S. (2018). Hemşirelerin çatışma ve şiddete yönelik farkındalık düzeylerinin belirlenmesi. Kastamonu Sağlık Akademisi, 3(1), 1-20.
5. Aydın, A. (2013). Hemşirelerin kişilerarası duyarlılık ve çatışma çözme yaklaşımları. Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya.
6. Bahar, A., Şahin, S., Akkaya, Z., Alkayiş, M. (2015). Acil serviste çalışan hemşirelerin şiddete maruz kalma durumu ve iş doyumuna etkili olan faktörlerin incelenmesi. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 6(2), 57–64.
7. Büyükbayram, A., Okçay, H. (2013). Sağlık çalışanlarına yönelik şiddeti etkileyen sosyo-kültürel etmenler. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 4(1), 46-53.
8. Cerit, K., Türkmen Keskin, S., Erdem, R. (2018). Hemşirelerin işyerinde şiddete maruz kalma durumlarının ve ilişkili faktörlerin incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 31, 231-42.

9. Coşkun, S., Öztürk, A. T. (2010). Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi hemşirelerinde şiddete maruz kalma durumlarının incelenmesi. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi, 3(3), 6-23.
10. Çamcı, O., Kutlu, Y. (2011). Kocaeli’nde sağlık çalışanlarına yönelik işyeri şiddetinin belirlenmesi. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 2, 9-16.
11. Demiroğlu, T., Kılınç, E., Atay, E. (2015). Sağlık Çalışanlarına Uygulanan Şiddet: Kilis İli Örneği. Sağlık Bilimleri Dergisi, 24, 49-55.
12. Franz, S., Zeh, A., Schablon, A., Kuhnert, S., Nienhaus,, A. (2010). Aggression and violence against health care workers in Germany-a cross sectional retrospective survey. BMC Health Serv Res, 10(51), 1-8.
13. Gillespie, G. L., Gates, D. M., Miller, M., Howard, P. K. (2010). Workplace violence in healthcare settings: risk factors and protective strategies. Rehabil Nurs, 35, 177-84.
14. Günaydın N, Kutlu Y. Experience of workplace violence among nurses in health-care settings. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 2012(3), 1-5.
15. Iglesias, M., Vallejo, R. (2012). Conflict resolution styles in the nursing profession. Contemperary Nurse, 43(1), 73-80.
16. İntepeler, Ş. S., Harmancı, A. K. (2011). Cerrahi kliniklerinde çalışan hemşire ve hekimlerin çatışma nedenleri, çatışma çözme becerileri ile kullandıkları stratejiler. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 8(2), 38-43.
17. Kıngır, S., Şimsek, Ş. (2006). Çağdas Yönetim Araçlarından Seçmeler (1. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım. s.50-63.
18. Özdelikara, A., Taştan, A., Arslan, B. (2019). Hemşirelik öğrencilerinin çatışma çözme stillerinin belirlenmesi. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 3(6), 187-95.
19. Özgan, H. (2006). İlköğretim okulu öğretmenlerinin çatışma yönetimi stratejilerinin incelenmesi (Gaziantep örneği). Doktora Tezi, Gaziantep Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Gaziantep.
20. Öz, F., Hiçdurmaz, D. (2012). Hemşirelik öğrencilerinin kişilerarası çatışmaları çözme yaklaşımları. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Dergisi, 1-15.
21. Sağlık çalışanlarına yönelik artan şiddet olaylarının araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla kurulan meclis araştırması komisyonu raporu. Türkiye Büyük Millet Meclisi 2013; Yasama Dönemi:24; Yasama Yılı:3; Sıra Sayısı: 454 Erişim adresi: https://www.tbmm.gov.tr/arastirma_komisyonlari/saglik_calisanlari/docs/ss454.pdf
22. Sargın, N. (2010). Öğretmen adaylarının çatışma ve şiddete ilişkin farkındalık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 16(4), 601-16.
23. Ünsal Atan, Ş., Dönmez, S. (2011). Hemşirelere karşı işyeri şiddeti. Adli Tıp Dergisi, 25(1), 71-80.
24. Ünsal Atan, S, Baysan Arabaci, L., Şirin, A., İşler, A., Dönmez, S., Ünsal Güler, M., ve diğerleri. (2013). Violence experienced by nurses at six university hospitals in Turkey. J Psychiatr Ment Health Nurs, 2013, 20(10), 882–9.
25. Ylitörmanen, T., Kivist, T., Turunen, H.A. (2015). A web-based survey of finnish nurses’ perceptions of conflict management in nurse-nurse collaboration. International Journal of Caring Sciences, 8(2), 263-273.