Perception of Mercury Fatigue in Midwifery Working in the Delivery Room: A Single Case Study

Öz

Objectıve: Thıs study was conducted to determıne compassıon fatıgue perceptıon ın mıdwıves workıng ın maternıty ward.
Method: It was conducted qualıtatıvely between July and September 2019. Research populatıon has created mıdwıves ın the maternıty ward of a publıc hospıtal (N=25). The number of samples was determıned by crıterıon-based sample among purposeful sample types and saturatıon poınt was reached to 13 mıdwıves. The research data were recorded to the voıce recorder by usıng ın-depth ıtervıews wıth the Introductory Informatıon and Semı-Structured Intervıew Form. Inductıve content analysıs was used for data analysıs. The raw data were read lıne by lıne ın the fırst stage, followed by open codıng and then typologıcal codıng to create categorıes and themes.
Results: When the data obtaıned are gathered under four themes, the mıdwıves defıne the concept of compassıon as empathy, the mıdwıves feel compassıon ın the face of the pregnant who comes to the servıce wıth paın, feel fatıgue ın terms of compassıon, and they are ınvolved ın dıfferent actıvıtıes (walkıng, book, etc.) at such tımes. They stated that they dıd not receıve dıagnosıs and treatment, ınstıtutıonal arrangements were not made ın terms of compassıon fatıgue, fınancıal ımprovement ın theır copıng wıth compassıon fatıgue, ıncreasıng the number of personnel and decreasıng the workıng hours would contrıbute.
Conclusıon: It was concluded that mıdwıves adopted the concept of compassıon, suffered from compassıon fatıgue and dıd not receıve psychologıcal support and ınstıtutıonal support whıle formıng theır own copıng mechanısms. Psychologıcal and ınstıtutıonal support ıs recommended to prevent mıdwıves from experıencıng fatıgue.

Anahtar Kelimeler

• Mıdwıves;
• Compassıon;
• Compassıon fatıgue;
• Qualıtatıve research.

DOĞUMHANEDE ÇALIŞAN EBELERDE MERHAMET YORGUNLUĞU ALGISI: NİTEL BİR ÇALIŞMA

Öz

Amaç: Bu çalışma, doğumhanede çalışan ebelerde merhamet yorgunluğu algısını belirlemek amacıyla yapılmıştır.
Yöntem: Niteliksel olarak Temmuz-Eylül 2019 tarihleri arasında yapılmıştır. Araştırma evrenini, bir kamu hastanesinin doğumhanesinde çalışan ebeler oluşturmuştur (N=25). Örneklem sayısı, amaçlı örneklem türlerinden ölçüte dayanaklı örneklem ile saptanmış olup 13 ebede doygunluk noktasına ulaşılmıştır. Araştırma verileri, Tanıtıcı Bilgi ve Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu ile derinlemesine görüşmeler yapılarak ses kayıt cihazına kaydedilmiştir. Verilerin analizinde tümevarımsal içerik analizi kullanılmıştır. Ham veriler satır satır okunarak ilk aşamada açık kodlama, daha sonra tipolojik kodlama yapılarak kategoriler ve temalar oluşturulmuştur.
Bulgular: Elde edilen veriler dört tema altında toplandığında, ebelerin merhamet kavramını empati olarak tanımladıkları, ağrı hissederek servise gelen gebe karşısında ebelerin üzüntü/merhamet duydukları, merhamet bakımından yorgunluk hissettikleri ve böyle zamanlarda farklı aktivitelerde (yürüyüş, kitap vb.) bulundukları, duyulan bu yorgunluk karşısında uzman tarafından psikolojik tanı ve tedavi almadıkları, merhamet yorgunluğu açısından kurumsal düzenlemelerin yapılmadığını, merhamet yorgunluğu ile baş etmelerinde maddi açıdan iyileştirme yapılmasının, personel sayısının arttırılmasının, çalışma saatinin azaltılmasının katkısı olacağını belirtmişlerdir.
Sonuç: Ebelerin merhamet kavramını benimsedikleri, merhamet yorgunluğu yaşadıkları ve kendi baş etme mekanizmalarını oluştururken psikolojik destek ve kurumsal destek almadıkları sonuçlarına varılmıştır. Ebelerin merhamet yorgunluğu yaşamasını önlemek için psikolojik ve kurumsal destek önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Ebe
• Merhamet
• Merhamet yorgunluğu
• Nitel araştırma

Kaynakça

1. Abendroth, M., Flannery, J. (2006). Predicting the risk of compassion fatigue. A study of hospital nurses. Journal of Hospıce and Pallıatıve Nursıng, 8, 346-356.
2. Akbaba, M., Öztaş, D., Kurt, B., Sanaç, G. (2018). Sağlık evi ebelerinin çalışma koşulları ve memnuniyet durumlarının araştırılması. Sakarya Medıcal Journal, 8(2), 344-351.
3. Aksayan, S., Emiroğlu, N. (2002). Hemşirelikte Araştırma: İlke, Süreç ve Yöntemleri (1. bs). İstanbul: Nobel.
4. Arslan, H., Karahan, N., Çam, Ç. (2008). Ebeliğin doğası ve doğum şekli üzerine etkisi. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi, 4(2), 30-36.
5. Aytaçlı, B. (2012). Durum çalışmasına ayrıntılı bir bakış. Journal of Educatıonal Scıences, 3(1), 1-9.
6. Başkale, H. (2016). Nitel araştırmalarda geçerlik, güvenirlik ve örneklem büyüklüğünün belirlenmesi. DEUHFED, 9(1), 23-28.
7. Bekru, E.T., Cherie, A., Anjulo, A.A. (2017). Job satisfaction and determinant factors among midwives working at health facilities in addis ababacity, Ethiopia. Plus One, 12(2), 16.
8. Borrelli, S.E. (2014). What is a good midwife? Insights from the literature. Midwifery, 30(1), 3-10.

9. Campbell, L. (2007). Utilizing compassion fatigue education in hurricanes Ivan and Katrina. Clınıcal Socıal Work Journal, 35, 165-171.
10. Circenis, K., Millere, I. (2011). Compassion fatigue, burnout and contributory factors among nurses in Latvia. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 30, 2042-2046.
11. Corolan, M., Hodnett, E. (2007). ‘With woman’ philosophy: Examining the evidence, answering the questions. Nursing Inquiry, 14, 140-152.
12. Creedy, D.K., Sidebotham, M., Gamble, J., Pallant, J., Fenwick, J. (2017). Prevalence of burnout, depression, anxiety and stress in Australian midwives: A cross-sectional survey. BMC Pregnancy Chıldbırth, 17(1), 13.
13. Çankaya, S., Ak, A., Polat, Y., Filiz, F., Künduro, F., Mızrak, F. ve diğerleri. (2014). Doğum için başvuran gebelerin empatik iletişim beklentilerinin ebeler tarafından karşılanma durumu. Journal of General Medıcıne, 24, 7-14.
14. Doherty, M.E. (2010). Voices of midwives: A tapestry of challenges and blessings. The American Journal of Maternal/Child Nursing, 35(2), 96-101.
15. Fenwick, J., Lubomski, A., Creedy, D.K., Sidebotham, M. (2018). Personal, professional and workplace factors that contribute to burnout in Australian Midwives. Journal of Advanced Nursıng, 74(4), 852-863.
16. Figley, C.R. (1995). Compassion fatigue: Coping with sekondary traumatic stres disorder in those who treat the traumatized. New York: Brunner-Routledge.
17. Goetz, J., Keltner, D., Simon-Thomas, E. (2010). Compassion: An evolutionary analysis and empirical review. Psychologıcal Bulletın, 136(3), 351–374.
18. Goleman, D. (2007). Sosyal zeka insan ilişkilerinin yeni bilimi (2. bs.). İstanbul: Varlık.
19. Gök, G.A. (2015). Merhamet etmenin dayanılmaz ağırlığı: Hemşirelerde merhamet yorgunluğu. The Journal of Faculty of Economıcs and Admınıstrarıve Scıences, 20, 299-313.
20. Halperin, O., Goldblatt, H., Noble, A., Raz, I., Zvulunov, I., Liebergall, Wischnitzer, M. (2011). Stressful childbirth situations: A Qualitative study of midwives. Journal of Midwifery&Women’s Health, 56(4), 388-394.
21. Huggard, P. (2003). Compassion fatigue: How much can I give?. Medical Education, 37(2), 163-164.
22. Joinson, C. (1992). Coping with compassion fatigue. Nursing, 22, 118-120.
23. Jonsson, A., Segesten, K. (2004). Guilt, shame and need for a container:a study of post-traumatic stress among ambulance personel. Accident and Emergency Nursıng, 12, 215-223.
24. Kirkham, M. (2007). Traumatised midwives. AIMS Journal, 19.
25. Leinweber, J., Rowe, H.J. (2010). The costs of ‘being with the woman’: Secondary traumatic stres in midwifery. Mıdwıfery, 26, 76-87.
26. Lombardo, B., Eyre, C. (2011). Compassion fatigue: A nurse’s primer. The Onlıne Journal of Issues in Nursıng, 16(1), 3.
27. Maytum, J.C., Heiman, M.B., Gardic, A.W. (2004). Compassion fatigue and burnout in nurses who work with children with chronic conditions and their families. Journal Pedıatrıc Health Care,18, 171-179.
28. Najjar, N., Davis, L.W., Beck-Coon, K., Carney, Doebbeling, C. (2009). Compassion fatigue: A review of the research to date and relevance to cancer-care providers. Journal of Health Psychology, 14, 267-277.
29. Pınar, G., Pınar, T. (2009). Yeni doğum yapmış kadınların empatik iletişim beklentilerinin ebe/hemşireler tarafından karşılanma durumu. Turk Medlıne, 7(3), 132- 140.
30. Raingruber, B., Kent, M. (2003). Attending to embodied responses: A way to identify practice-based and human meanings associated with secondary trauma. Qualıtatıve Health Research,13, 449-468.
31. Rice, H., Warland, J. (2013). Bearing witness: Midwives experiences of witnessing traumatic birth. Midwifery 29, 1056-1063.
32. Roter, D. (2004). Patient-centered communication. British Medical Journal, 328, 303-304.
33. Serçekus, P., Okumus, H. (2009). Fears associated with childbirth among nulliparous women in Turkey. Mıdwıfery, 25(2), 12-20.
34. Sosa, G.A., Crozier, K.E., Stockl, A. (2018). Midwifery one-to-one support in labour: More than a ratio. Mıdwıfery 62, 230-239.
35. Stamm, B.H. (2005). The ProQOL Mannual. He professional quality of life scale: Compassion satisfaction, burnout&compassion fatigue/secondary trauma scales. Sidran Press, 1-13.
36. Türk-Dil Kurumu (TDK). (2019) Türkiye: T.C. Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, https://tdk.gov.tr/ (Erişim Tarihi: 02.06.2019).
37. Uludağ, E., Mete, S. (2014). Doğum Eyleminde Destekleyici Bakim. Cumhurıyet Nursıng Journal, 3(2), 22-29.
38. Yıldırım, A., Şimşek, H. (2018). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Nitel Araştırma Desenleri (11. Bs.). Ankara: Seçkin.
39. Yılmaz, G., Üstün, B. (2018). Hemşirelerde profesyonel yaşam kalitesi: Merhamet memnuniyeti ve merhamet yorgunluğu. Journal of Psychıatrıc Nursıng, 9(3), 205-211.