Medical Errors Attitudes of Midwives and Affecting Factors

Öz

Objective: The research was conducted to determine midwives' medical error attitudes and influencing factors.
Methods: The study, which was carried out using a web-based online questionnaire through midwife groups on social media (Facebook), was designed in a cross-sectional type between October 1-15, 2020. The sample of the study was 991 midwives who volunteered to fill out the questionnaire. Research questionnaires were developed using the Google forms application. While collecting the data, the Attitudes Towards Medical Errors (SAME) and Personal Information Form were used.
Results: The average SAME score of midwives was 2.24±0.41, and their attitudes towards medical errors were found to be negative. Sub-dimensions of the SAME average score; "medical error perception" is 3.14±0.77, "Medical error approach" is 2.19±0.53, "medical error reasons" is 2.33±0.59. The mean total score of the SAME increased as the age got older (F=23.808; p=0.000) and those who had longer duty time (F=12.848; p=0.000). The medical malpractice attitudes of those who work as clinician midwives (t=-2.094; p=0.037) and are satisfied with their profession (F=3.889; p=0.021) were found to be statistically significant and positive.
Conclusions and Suggestions: It was determined that midwives' medical error attitudes were generally negative. It was observed that those who were older and had a long term on duty, those who profession, those who had medical errors in their colleagues, those who voluntarily worked in the service they worked, and those with a low number of seizures were less likely to make medical mistakes. Practices such as training about medical errors for midwives and programming the workload of working hours to ensure that medical errors can be prevented.

Anahtar Kelimeler

• Midwifery;
• Patient;
• Medical Errors;
• Attitude

EBELERİN TIBBİ HATA TUTUMLARI VE ETKİLEYEN FAKTÖRLER

Öz

Amaç: Araştırma, ebelerin tıbbi hata tutumları ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapıldı.
Yöntem: Sosyal medyada (Facebook) ebe grupları aracılığıyla web tabanlı bir çevrimiçi anket kullanılarak gerçekleştirilen çalışma, 1-15 Ekim 2020 tarihleri arasında, kesitsel tipte tasarlandı. Araştırmanın örneklemini anketi doldurmaya gönüllü 991 ebe oluşturdu. Araştırma anketleri Google formları uygulaması kullanılarak geliştirildi. Veriler toplanırken Tıbbi Hatalarda Tutum Ölçeği (THTÖ) ve Kişisel Bilgi Formu kullanıldı.
Bulgular: Ebelerin THTÖ toplam puan ortalaması 2.24±0.41 olup, tıbbi hatalarla ilgili tutumlarının olumsuz olduğu belirlendi. THTÖ alt boyutları puan ortalamaları; “tıbbi hata algısı” 3.14±0.77, “tıbbi hataya yaklaşım” 2.19±0.53, “tıbbi hata nedenleri” 2.33±0.59’dir. Ölçek toplam puan ortalamasının görev süresi fazla olanlarda (F=12.848; p=0.000) ve yaş ilerledikçe (F=23.808; p=0.000) arttığı belirlendi. Klinisyen ebe olarak çalışanların (t=-2.094; p=0.037) ve mesleğinden memnun olanların (F=3.889; p=0.021) tıbbi hata tutumları olumlu düzeyde ve istatistiksel olarak anlamlı bulundu.
Sonuçlar ve Öneriler: Ebelerin tıbbi hata tutumlarının genel anlamda olumsuz olduğu saptandı. Yaşı büyük ve görev süresi fazla olanların, klinisyen ebe olarak çalışanların, mesleğinden memnuniyet düzeyi yüksek olanların, meslektaşlarında tıbbi hata olanların, çalıştığı serviste isteyerek çalışanların ve nöbet sayısı az olanların tıbbi hata yapma eğilimlerinin daha düşük olduğu görüldü. Ebelere tıbbi hatalarla ilgili eğitim verilmesi ve çalışma saatlerinin iş yükünü arttırmayacak şekilde düzenlenmesi gibi uygulamalar tıbbi hataların önlenebilmesini sağlayabilir.

Anahtar Kelimeler

• Ebelik
• hasta
• tıbbi hata
• tutum

Kaynakça

1. Alcan, Z., Tekin, D.E., & Civil, S.Ö. (2012). Hasta Güvenliği. İstanbul: Nobel Tıp Kitapevleri.
2. Andsoy, I., Kar, G., & Öztürk, Ö. (2014). Hemşirelerin tıbbi hata eğilimlerine yönelik bir çalışma. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi, 1(1), 17-27.
3. Aydemir, İ. (2017). Sağlık kurumlarında sistem kaynaklı tıbbi hataların analizi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(4), 665-681.
4. Caymaz, M. (2015). Sağlık personelinin tıbbi uygulama hataları üzerine bir araştırma. Uluslararası Yönetim ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(4), 1-14.
5. Cebeci, F., Gürsoy, E., & Tekingündüz, S. ( 2012). Hemşirelerin tıbbi hata yapma eğilimlerinin belirlenmesi. Anadolu Hemşirelik Ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 15(3), 188-196.
6. Çakmak, C., Konca, M., & Teleş, M. (2018). Türkiye ulusal güvenlik raporlama sistemi (GRS) üzerinden tıbbi hataların değerlendirilmesi. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 21(3), 423-448.
7. Dean, A.G., Sullivan, K.M,. & Soe, M.M. (2013). OpenEpi: Open Source Epidemiologic Statistics for Public Health, Version. https://www.openepi.com/Menu/OE_Menu.htm.
8. Durmuş, S.Ç. (2018). Tıbbi hatalar: Nedenleri ve çözüm önerileri. Social Sciences Studies Journal, 4(23), 4388-4396.

9. Er, F., & Altuntaş, S. (2016). Hemşirelerin tıbbi hata yapma durumları ve nedenlerine yönelik görüşlerinin belirlenmesi. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 3(3), 132-139.
10. Esencan, T.Y., & Ergül, A. (2015). Jinekoloji ve obstetride tıbbi hatalar ve hasta güvenliği. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 3(2), 152-161.
11. Gök, D., & Sarı, H.Y. (2017). Reporting of medication errors by pediatric nurses. Journal of Nursing Education and Practice, 7(9), 24-33.
12. Güleç, D., & İntepeler, Ş.S. (2013). Tıbbi hatalarda tutum ölçeğinin geliştirilmesi. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi, 15(3), 26-41.
13. Güven, Ş., Şahan, S., & Ünsal, A. (2019). Hemşirelerin tıbbi hata tutumları. İzlek Akademik Dergi, 2(2), 75-85.
14. Karataş, M., & Yakıncı, C. (2010). Tıbbi hata nedenleri ve çözüm yolları. İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 17(3), 233-236.
15. Kavlu, İ., & Pınar, R. (2009). Acil servislerde çalışan hemşirelerin tükenmişlik ve iş doyumlarının yaşam kalitesine etkisi. Turkiye Klinikleri Journal of Medical Sciences, 29(6), 1543-1555.
16. Kıymaz, D., & Koç, Z. (2018). Identification of factors which affect the tendency towards and attitudes of emergency unit nurses to make medical errors. Journal of Clinical Nursing, 27(5-6), 1160-1169.
17. Koçak, D.Y., & Yaman, Ş. (2015). Kadın doğum kliniklerinde çalışan hemşirelerin yaptıkları ilaç hataları ve etkileyen faktörler. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 12(2), 99-104.
18. Korhan, E.A., Dilemek, H., Mercan, S., & Yılmaz, D.U. (2017). Determination of attitudes of nurses in medical errors and related factors. Internation Journal Of Caring Sciences, 10(2), 794-801.
19. Metin, B. (2018). Hemşirelik hizmetlerinde hasta güvenliği ve tıbbi hata (Malpraktis). Sağlık Akademisyenleri Dergisi, 5(1), 76-78.
20. Özata, M., & Altunkan, H. (2010). Frequency of medical errors in hospitals, determination of medical error types and medical errors: Konya sample. The Journal of Medical Research, 8(2), 100–111.
21. Rodziewicz, T.L., & Hipskind, J.E. (2019). Medical error prevention. StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing.
22. Soydemir, D., Intepeler, Ş.S., & Mert, H. (2017). Barriers to medical error reporting for physicians and nurses. Western Journal of Nursing Research, 39(10), 1348-1363.
23. Şahin, E., Yeşilçınar, İ., Geriş, R., & Çukurlu, G.N. (2020). Ebelik öğrencilerinin tıbbi hatalar ve hasta güvenliğine yönelik tutumlarının belirlenmesi. Life Sciences, 15(3), 9-18.
24. Uğurlu, M., & Vural, G. (2020). Medical error status of nurses and midwives work in gynecology and obstetrics clinics and their opinions about the reasons. Bezmialem Science, 8(4), 403-410