Evaluation of the Relationship Between Social Media Addiction and Aggression

Öz

Social media has emerged as a widely used tool in the communication age. This new virtual world, where individuals freely share their views and express themselves, is also used for many different purposes including personal, corporate, and public usages. Because of using social media, social relations established in the past and face-to-face relations until today have been replaced by newly established virtual relations. This new digital world also allows individuals to easily exhibit rude and aggressive behaviors that they do not demonstrate in daily life. The correlation between social media addiction and aggression can be widely seen worldwide and in our country. Depression, being anti-social, social media addiction, which we can call mental erosion and which usually occurs with social media addiction. The data of the study were collected by a questionnaire form from 296 individuals residing in Çorum. While the scale created in Şahin and Yağcı (2017) study was used as the social media addiction scale, the scale created in the Buss and Perry (1992) study was used to measure the aggression attitude. As a result of the study, while the social media addiction level of the participants varies according to their education level and online shopping status, however it does not change according to gender and working status. While the level of aggression varied according to gender, it did not differ according to employment status, education level, and online shopping status. In addition, there is a linear moderate positive relationship between social media addiction and aggression score.

Anahtar Kelimeler

• Social media
• addiction
• aggression
• communication.

Sosyal Medya Bağımlılığı ve Saldırganlık Arasındaki İlişkinin Değerlendirilmesi

Öz

Sosyal medya iletişim çağının yaygın bir şekilde kullandığı bir araç olarak karşımıza çıkmaktadır. Bireylerin özgürce görüşlerini paylaştıkları ve kendilerini rahatça ifade ettikleri bu yeni sanal dünya ayrıca şahsi, kurumsal ve kamusal olmak üzere birçok farklı hedeflerde kullanılmaktadır. Sosyal Medya sayesinde, geçmişte kurulan sosyal ilişkiler ve günümüze kadar yüz yüze yürütülen ilişkiler artık yerini yeni kurulan sanal ilişkilere bırakmıştır. Bu yeni dijital dünya aynı zamanda bireylerin günlük hayatta pek sergilemediği kaba ve hiçbir sorumluluk almadığı agresif davranışları rahatça sergilemelerine olanak sağlamaktadır. Sosyal medya bağımlılığı ve saldırganlık arasındaki korelasyon, dünya genelinde ve ülkemizde yaygın bir şekilde kendini gösterebilmektedir. Ruhsal erozyon diyebileceğimiz ve genellikle sosyal medya bağımlılığı ile ortaya çıkan, depresyon, asosyallik, duygusal boşluk vb. durumlar, saldırganlığı tetikler özellikteki durumlar olarak karşımıza çıkmaktadır. Çalışmanın verileri Çorum ilinde ikamet eden 296 bireyden anket yoluyla toplanmıştır. Çalışmada sosyal medya bağımlılık ölçeği olarak Şahin ve Yağcı (2017) çalışmasında oluşturulan ölçek kullanılırken, saldırganlık tutumunu ölçmek içinse Buss ve Perry (1992) çalışmasında oluşturulan ölçek kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda katılımcıların sosyal medya bağımlılığı düzeyi eğitim seviyesine ve online alışveriş yapma durumuna göre değişirken, cinsiyet ve çalışma durumuna göre değişmemektir. Saldırganlık düzeyi ile ilgili de cinsiyete göre değişirken, çalışma durumu, eğitim seviyesi ve online alışveriş durumuna göre değişiklik göstermemiştir. Ayrıca, sosyal medya bağımlılığı ile saldırganlık puanı arasında doğrusal orta düzeyde pozitif bir ilişki vardır.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal medya
• bağımlılık
• saldırganlık
• iletişim.

Kaynakça

1. Anderson, C. A. & Bushman, B. J. (2001). Effects of violent video games on aggressive behavior, aggressive cognition, aggressive affect, physiological arousal, and prosocial behavior: A meta-analytic review of the scientific literature. Psychological Science, 12(5), 353-359. doi: 10.1111/1467-9280.00366.
2. Anderson, C. A. & Huesmann, L. R. (2003). Human aggression: A social cognitive view. In M. A. Hogg & J. Cooper (Eds.), The sage handbook of social psychology (p. 221- 248). Sage Publications.
3. Anderson, C. A., & Bushman, B. J. (2002). Human aggression. Annual Review of Psychology, 53(1), 27-51.
4. Andreassen, C. S., Billieux, J., Griffiths, M. D., Kuss, D. J., Demetrovics, Z., Mazzoni, E., & Pallesen, S. (2016). The relationship between addictive use of social media and video games and symptoms of psychiatric disorders: alarge-scale cross-sectional study. Psychology of Addictive Behaviors, 30, 252–262. https://doi.org/10.1037/adb0000160
5. Asan, A., (2012). Eğitimde bir yeni yönelim alanı: Sosyal medya. Hepimiz Globaliz Hepimiz Yereliz Dutenberg Galaksi’den Zuckerberg Galaksi’ye(Edibe Sözen, Ed.).( s. 127-146). Alfa Yayınları.
6. Balcı, Ş., & Baloğlu, E. (2018). Sosyal Medya Bağımlılığı ile Depresyon Arasındaki İlişki: Üniversite Gençliği Üzerine Bir Saha Araştırması. İletişim, (29), 209-233.
7. Başaran, A. S.; Yazgan, A. E., & Baiturova, K. (2017). Tüketicilerin İnternet Bağımlılığının Sosyal Medya Reklamlarına Yönelik Genel Algı ve Tutumları Üzerindeki Etkisi. Journal Of Suleyman Demirel University Institute of Social Sciences, 29(4), 287-310
8. Berkowitz, L. (1989). Frustration-aggression hypothesis: examination and reformulation. Psychological bulletin, 106(1), 59-73

9. Bilgin, N. (1995). Sosyal psikolojiye giriş. İzmir kitaplığı yayınları.
10. Buss, A. H., & Perry, M. (1992). The aggression questionnaire. Journal of personality and social psychology, 63(3), 452.
11. Castells, M. (2003). Kimliğin Gücü, Enformasyon Çağı: Ekonomi, Toplum ve Kültür, (çev. s.s.326). Bilgi Üniversitesi Yayınları.
12. Cengiz, S. (2010). Ergenlerde saldırganlık ve problem çözme. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi.
13. Çam, E. & İşbulan, O. (2012). A new addiction for teacher candidates: Social networks. The Turkish Online Journal of Educational Technology (TOJET), 11 (3), 14-19.
14. Davenport, K., Houston, J., & Griffiths, M. D. (2012). Excessive eating and compulsive buying behaviors in women: An empirical pilot study examining reward sensitivity, anxiety, impulsivity, self-esteem, and social desirability. International Journal of Mental Health and Addiction, 10, 474–489. https://doi.org/10.1007/s11469-011-9332-7
15. Demirhan, M. (2004). Kendini açma düzeyleri farklı genel lise öğrencilerinin bazı değişkenler açısından saldırganlık düzeylerinin incelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi.
16. Donat Bacıoğlu, S., & Özdemir, Y. (2012). İlköğretim öğrencilerinin saldırgan davranışları ile yaş, cinsiyet, başarı durumu ve öfke arasındaki ilişkiler. Eğitim Bilimleri Araştırması Dergisi, 2,169-187
17. Düvenci, A. (2012). Ağ neslinin internet kullanımı üzerindeki sosyal medya etkisinin sosyal sapma yaklaşımı ile incelenmesi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Marmara Üniversitesi.
18. Eraslan, L. (2015). Sosyal Medya Toplum Araştırma. BETA Yayıncılık.
19. Eraslan, L. (2018). Sosyal Medya ve Algı Yönetimi: Sosyal Medya İstihbaratına Giriş. Anı Yayıncılık.
20. Erdoğdu, M. T. (2005). Suça Yönlendirilen ve Yönlendirilmeyen Çocukların Aile İlişkileri ile Saldırganlık Davranışlarının Karşılaştırılması. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 12 (3), 106-114.
21. Eron, L. D. (1994). Theories of aggression: From drives to cognitions. L. R. Huesmann (Ed.),Aggresive behavior: Current perspectives (pp.3-11). Plenum Press.
22. Eşitti, Ş. (2015). Bilgi Çağinda Problemli İnternet Kullanımı ve Enformasyon Obezitesi: Problemli İnternet Kullanımı Ölçeğinin Üniversite öğrencilerine Uygulanması. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (49), 75-97.
23. Fengqiang, G., Jie, X., Yueqiang, R., & Lei, H. (2016). The relationship between internet addiction and aggression: multiple mediating effects of life events and social support. Psychology research, 6(1), 42-49.
24. Gezginci, G. (2022). İletişim Psikolojisi Açısından Yeni Medyada Şiddet. (Yayınlanmamış Doktora Tezi), İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
25. Güngör, N. (2016). İletişim Kuram ve Yaklaşımlar. Siyasal Kitabevi.
26. Hou, X. L., Wang, H. Z., Guo, C., Gaskin, J., Rost, D. H., & Wang, J. L. (2017). Psychological resilience can help combat the effect of stress on problematic social networking site usage. Personality and Individual Differences, 109, 61-66. https://doi.org/10.1016/j.paid.2016.12.048
27. Kaplan, M. (2019). Üniversite öğrencilerinin sosyal medya bağımlılık düzeyleri, sosyal medya kullanım amaçları ve bağlanma stilleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Hasan Kalyoncu Üniveritesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
28. Kesen, N.F., Deniz, M. E. ve Durmuşoğlu, N. (2007). Ergenlerde Saldırganlık ve Öfke Düzeyleri Arasındaki İlişki: Yetiştirme Yurtları Üzerinde Bir Araştırma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17, 353- 364.
29. LaRose, R., Lin, C. A., & Eastin, M. S. (2003). Unregulated Internet usage: Addiction, habit, or deficient self-regulation? Media Psychology, 5(3), 225-253.
30. Madran, H., (2012). Buss-Perry Saldırganlık Ölçeği’nin Türkçe Formunun Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması, Türk Psikiyatri Dergisi, (23); 1-6.
31. Maigret, E. (2012). Medya ve İletişim Sosyolojisi. Halime Yücel (çev.). İletişim Yayınları.
32. Melchers, M., Li, M., Chen, Y., Zhang, W., & Montag, C. (2015). Low empathy is associated with problematic use of the Internet: Empirical evidence from China and Germany. Asian journal of psychiatry, 17, 56-60.
33. Mengü, M., & Mengü, S. (2015). Violence and social media. Athens Journal of Mass Media and Communications, 1(3), 211-227
34. Michaud, Y. (1994). Şiddet, (Çev. C. Muhtaroğlu). İletişim yayınları.
35. Myers, R. (2015). “Deliberate Indifference” to bullying: what schools need to know. Bullying, Teen Aggression & Social Media, Civic Research Institute, 4, 49–52.
36. Nadkarni, A. & Hofmann, S. G. (2012). Why do people use Facebook? Personality and individual differences, 52(3), 243-249.
37. Ocak, S. (2008). Öğretmenlerin duygusal taciz (mobbing)'e ilişkin algıları (Edirne ili örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
38. Pelling, E. L., & White, K. M. (2009). The theory of planned behavior applied to young people's use of social networking web sites. CyberPsychology & Behavior, 12, 755–759. https://doi.org/10.1089/ cpb.2009.0109
39. Seabrook, E.M., Kern, M.L. & Rickard, N.S. (2016). Social networking sites, depression, and anxiety: a systematic review. JMIR mental health, 3(4).
40. Shensa, A., Escobar-Viera, C. G., Sidani, J. E., Bowman, N. D., Marshal, M. P., & Primack, B. A. (2017). Problematic social media use and depressive symptoms among US young adults: A nationallyrepresentative study. Social Science & Medicine, 182, 150–157. https://doi.org/10.1016/j.socscimed.2017.03.061
41. Sökmen, N. (2010). Akran Zorbalığı. Arel Eğitim Kurumları Eğitimde Yansımalar Dergisi 28, 9-12
42. Şahin M. (2003). Sporda Şiddet ve Saldırganlık. Nobel Yayın Dağıtım
43. Şahin, C., & Yağcı, M. (2017). Sosyal medya bağımlılığı ölçeği-yetişkin formu: geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 523-538.
44. Tok, Y. (2001). Cinsiyet rolleri ile ilgili farklı kalıp yargılara sahip üniversite öğrencilerinin saldırganlık düzeyleri, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Hacettepe Üniversitesi.
45. Tufan, İ. (2003). Medya ve Şiddet: Medyanın Sunduğu Saldırganlık Sahneleri İnsanları Şiddet Eylemine Sürükler Mi? Polis Bilimleri Dergisi, 5(3-4), 131-142.
46. Tutgun-Ünal, A. (2015). Sosyal Medya Bağımlılığı: Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma. (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Marmara Üniversitesi.
47. Vishwanath, A. (2014). Habitual Facebook use and its impact on getting deceived on social media. Journal of Computer-Mediated Communication, 20, 83–98. https://doi.org/10.1111/jcc4.12100
48. Vogel, E. A., Rose, J. P., Okdie, B. M., Eckles, K., & Franz, B. (2015). Who compares and despairs? The effect of social comparison orientation on social media use and its outcomes. Personality and Individual Differences, 86, 249–256. https://doi.org/10.1016/j.paid. 2015.06.026
49. Yengin, D. (2012). Yeni Medya ve Dokunmatik Toplum. Derin Yayınları.
50. Yıldız, S.A. (2004). Ebeveyn Tutumları ve Saldırganlık. Polis Bilimleri Dergisi, 6 (3-4), 132.
51. Zeybek, I. (2012). İnternet mucizesi olarak yaşam alanı bulan sanal benliklerin önlenemez yükselişi!. In Yengin, D. (Eds.). Yeni medya ve… (s. 276-290). Anahtar Kitaplar Yayınevi.