National and Personal Traumas in Paul Auster’s Man in the Dark

Öz

Paul Auster, one of the most distinguished contemporary American writers, creates a multi-layered narrative within his novel Man in the Dark. Published in 2008, this literary work addresses essential themes and concerns relating to American history as well as social and political agendas of the late twentieth and early twenty-first century. Precisely the events of September 11, which dramatically added a new dimension to the trauma studies, lie in the core of the Auster’s narrative. The author besides focusing on the effects of a traumatic experience on a human being, creates an alternative vision of history that pushes the reader to question the essence of existence. By merging countless narratives, both personal and national, the author initiates a journey of healing for his characters, ultimately guiding them toward recovery. Thus, one of the major focuses of this article will be to follow the evolution of traumatized personalities within the frames of current trauma studies. On the other hand, investigating the subtle bond between national and personal traumas will illuminate the reciprocal relationship between collective memory and individual experience, shedding light on the profound ways in which historical events can shape personal narratives. Hence the article seeks to disentangle the intricate connections between history, memory, and healing, offering a comprehensive exploration of Auster's contribution to the understanding of the human predicament.

Anahtar Kelimeler

• American literature
• Paul Auster
• American novel
• trauma

National And Personal Traumas in Paul Auster’s Man in The Dark

Öz

Çağdaş Amerikan romanının en önemli temsilcilerinden olan Paul Auster, Karanlıktaki Adam (2008) adlı eserini çok katmanlı bir anlatı biçimi içinde oluşturarak okuyucusuna sunmuştur. Yazar, romanında travmatik bir deneyimin etkilerine odaklanmanın yanı sıra, okuyucuyu varoluşumuzun özünü sorgulamaya iten alternatif bir tarih bakış açısı da ortaya koymaktadır. Auster, bireysel ve toplumsal birçok öyküyü iç içe geçirerek oluşturduğu kurgu aracılığıyla karakterlerinin iyileşme sürecini tetiklemekte ve geçmişten beri anlatılan hikâyelerin kuşaklar üzerindeki etkilerini okuyucuya ustalıkla sergilemektedir. Travma çalışmalarına dramatik bir şekilde yeni bir boyut kazandıran 11 Eylül olayları, Auster'ın anlatısının merkezinde yer alıyor. Bu bağlamda11 Eylül saldırıları sonrasında Amerikan edebiyatında ortaya çıkan travma temalı romanların öne çıkması, ulusal travmaların edebî eserler aracılığıyla nasıl ele alındığını ve bireysel deneyimlerle nasıl etkileşime girdiğini incelemektedir. Böylece tarihsel olayların kolektif hafızayı nasıl şekillendirebileceği ve bireysel öykülere nasıl yansıdığını irdeleyerek toplumsal olayların bireysel yaşamlar üzerindeki uzun süreli etkilerini eleştirel bir bakış açısıyla incelenmektedir. Bundan dolayı makalenin ana odak noktasının güncel travma çalışmaları bağlamında karakterlerin iyileşme süreçlerini incelemesi olarak belirlenmiştir. Savaşın yıkıcılığı ve yarattığı travmanın toplumun üzerindeki etkileri ise bireysel ve toplumsal travmaların kesiştiği noktaları ortaya koymak bu makalenin diğer hedefidir. Dolayısıyla bu makale; tarih, hafıza ve iyileşme arasındaki karmaşık bağlantıları çözmeye çalışmakta ve Auster'ın insanlığın içinde bulunduğu çıkmazın anlaşılmasına yaptığı katkının kapsamlı bir incelemesini sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Amerikan edebiyatı
• Paul Auster
• Amerikan romanı
• travma

Kaynakça

1. Altındiş, H. (2022). I smell the Ellero river already: Trauma and exile in Roberto G. Fernández’s Holy Radishes! Humanitas – International Journal of Social Sciences, 10 (19), pp. 49-65.
2. Auster, P. (2008). Man in the dark. London: Faber and Faber Limited Bloomsbury House.
3. Boulter, J. (2011). Melancholy and the archive: Trauma, history and memory in the contemporary novel. New York: Continuum International Publishing Group.
4. Burns, C., & Auster, P. (2013). Off the page: Paul Auster. Interview with C. Burns. In J.M. Hutchisson (Ed.), Conversations with Paul Auster (pp. 125-131). Jackson: University Press of Mississippi.
5. Caruth, C. (1996). Experience: Trauma, narrative, and history. Baltimore: The Johns Hopkins UP.
6. Donovan, C. (2005). Postmodern counternarratives: Irony, and audience in the novels of Paul Auster, Don DeLillo, Charles Johnson, and Tim O’Brien (W. E. Cain & W. College, Eds.). New York: Routledge.
7. Gibbs, A. (2014). Contemporary American trauma narratives. UK: Edinburg UP. Grossman, D., & Scharf, O. (2007). Writing in the dark. Irish Pages, 4(1), 63–68. http://www.jstor.org/stable/30057366
8. Irwin. M., & Auster, P. (2013). Memory’s escape – inventing the music of chance: An interview with Paul Auster. Interview with M. Irwin. In J.M. Hutchisson (Ed.), Conversations with Paul Auster (pp. 40-49). Jackson: University Press of Mississippi.

9. LaCapra, D. (2014). Writing history, writing trauma. USA: John Hopkins UP.
10. McCaffery, L., Gregory, S., & Auster, P. (2013). An interview with Paul Auster. Interview with L. McCaffery and S. Gregory. In J.M. Hutchisson (Ed.), Conversations with Paul Auster (pp. 13-39). Jackson: University Press of Mississippi.
11. Morris, M., & Auster, P. (2013). A conversation with Paul Auster. Interview with M. Morris. In J.M. Hutchisson (Ed.), Conversations with Paul Auster (pp. 163-178). Jackson: University Press of Mississippi.
12. Varvogli, A. (2001). The world that is the book: Paul Auster’s fiction. UK: Liverpool UP.