Communication Problems Between Generation Z and Their Parents

Öz

In this study, the communication levels of Generation Z, which differs from other generations, with their parents were tried to be determined under various headings. For this purpose, data was obtained by using quantitative and qualitative research methods together. A questionnaire, a quantitative research method, was applied to 267 students studying at Adıyaman University Kâhta Vocational School to determine the communication levels of Generation Z with their parents, consisting of family relations, school and friend environment and individual freedoms factors. Additionally, a total of 14 students from the same sample group, seven female and seven male, were interviewed using semi-structured interview technique, and it was tried to determine the Generation Z’s communication problems with parents. The study revealed the communication levels of Generation Z with their parents to be strong. The communication levels of Generation Z individuals included in the study with their parents differ according to the gender. It is seen that the level of communication between women and their parents is higher than that of men. In addition, the communication levels of parents without a regular income with their children were determined to be lower than those with a regular income. As a result of the descriptive analysis conducted to determine the communication problems of Generation Z with their parents and to elaborate the research, it was determined that Generation Z experienced the most problems with their parents in terms of school achievement, comparision of achievement with others and adherence to traditions.

Anahtar Kelimeler

• Generation Z
• Family
• Communication problems
• Communication level
• Family communication

Z Kuşağı ile Ebeveynleri Arasındaki İletişim Sorunları

Öz

Bu çalışmada, diğer kuşaklardan farklılık gösteren Z kuşağının ebeveynleriyle olan iletişim düzeyleri çeşitli başlıklar altında belirlenmeye çalışılmıştır. Bu amaç doğrultusunda nicel ve nitel araştırma yöntemleri birlikte kullanılarak veriler elde edilmiştir. Z kuşağının ebeveynleriyle olan; ailevi ilişkiler, okul ve arkadaş çevresi ve bireysel özgürlükler faktörlerinden oluşan iletişim düzeylerini belirlemek için Adıyaman Üniversitesi Kâhta Meslek Yüksekokulu’nda eğitim gören 267 öğrenciye nicel araştırma yöntemi olan anket uygulanmıştır. Ayrıca, aynı örneklem grubundan yarı yapılandırılmış görüşme tekniğiyle yedisi kadın, yedisi erkek olmak üzere toplam 14 öğrenci ile görüşme yapılarak Z kuşağının ebeveynleriyle yaşadıkları iletişim sorunları belirlenmeye çalışılmıştır. Elde edilen nicel verilerin analizinde SPSS 22 paket programı kullanılmış, nitel verilerin analizinde ise betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Çalışma sonucunda, Z kuşağının ebeveynleriyle iletişim düzeylerinin güçlü olduğu belirlenmiştir. Çalışmaya dâhil edilen Z kuşağı bireylerinin ebeveynleriyle olan iletişim düzeyleri cinsiyete göre farklılık göstermektedir. Kadınların ebeveynleriyle olan iletişim düzeyinin erkeklere göre daha yüksek olduğu görülmektedir. Ayrıca, düzenli bir gelire sahip olmayan ebeveynlerin çocuklarıyla olan iletişim düzeylerinin, düzenli bir gelire sahip olan ebeveynlerin çocuklarıyla olan iletişimlerinden daha düşük olduğu belirlenmiştir. Çalışmada Z kuşağının ebeveynleriyle olan iletişim problemlerini belirlemek ve araştırmayı detaylandırmak amacıyla yapılan betimsel analiz sonucunda, Z kuşağının ebeveynleriyle en fazla okul başarısı ile bu başarının başkalarıyla kıyaslanması ve geleneklere bağlılık konularında sorun yaşadıkları belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Z kuşağı
• Aile
• İletişim problemleri
• İletişim düzeyi
• Aile içi iletişim

Kaynakça

1. Abbott, M. L. (2011). Understanding educational statistics using Microsoft Excel and SPSS. United States: John Wiley & Sons.
2. Acılıoğlu, İ. (2015). İş”te Y kuşağı (1. Baskı). Ankara: Elma Yayınevi.
3. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2007). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri: SPSS uygulamalı. Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
4. Altuntuğ, N. (2012). Kuşaktan kuşağa tüketim olgusu ve geleceğin tüketici profili. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(2), 204.
5. Baki, A. ve Gökçek, T. (2012). Karma yöntem araştırmalarına genel bir bakış. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(42), 1-21.
6. Baltacı, A. (2019). Nitel araştırma süreci: Nitel bir araştırma nasıl yapılır? Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 368-388.
7. Bauman, Z. (2014). Siyaset arayışı. Tuncay Birkan (Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
8. Demir, Z. (2021). Değişen toplumlarda ailenin değişmeyen özellikleri. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), 21(2), 770-791.

9. Duman, M. Z. (2021). Üniversitede okuyan Z kuşağının değişen aile algısı ve aile içi ilişkilerde yaşanan sorunlar, Sosyolojik Bağlam Dergisi, 2(1), 20–36. https://doi.org/10.52108/2757-5942.2.1.2
10. Duygulu, S. (2018). Yeni medya teknolojilerinin K-kuşağının ebeveynleri ile olan iletişimine etkisi. TRT Akademi, 3(6), 632-652.
11. Ercan, İ. ve Kan, İ. (2004). Ölçeklerde güvenirlik ve geçerlik. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 30(3), 211-216.
12. Feiertag, J., & Berge, Z. L. (2008). Training generation N: How educators should approach the Net Generation. Education Training, 50(6), 457-464.
13. Gittins, D. (2011). Aile sorgulanıyor. Tuna Erdem (Çev.). İstanbul: Pencere Yayınları.
14. Güler, D. ve Ulutak, N. (1993). Aile kavramının tarihsel gelişimi ve Türk toplum yaşantısında aile. Kurgu, 11(1), 50-75.
15. Hair, J. J., Black, W. C., Babin, B. J. & Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis Seventh Edition. Prentice Hall.
16. Hoffman, L., Marquis, J., Poston, D., Summers, J. A., & Turnbull, A. (2006). Assessing family outcomes: Psychometric evaluation of the beach center family quality of life scale. Journal of marriage and family, 68(4), 1069-1083.
17. Igel, C., & Urquhart, V. (2012). Generation Z, meet cooperative learning: Properly implemented cooperative learning strategies can increase student engagement and achievement. Middle School Journal, 43(4), 16-21.
18. İnce, F. (2018). Z kuşağının girişimcilik eğilimi: Üniversite öğrencileri üzerinde bir araştırma. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 32, 105-113.
19. Karaman İl Milli Eğitimi Müdürlüğü. (2017). Karaman ili aile içi iletişim sorunları envanter çalışması. Karaman: Karaman İl Milli Eğitimi Müdürlüğü.
20. Kemper, E. A., Stringfield, S., & Teddlie, C. (2003). Mixed methods sampling strategies in social science research. Handbook of Mixed Methods in Social and Behavioral Research, 12(2), 273-296.
21. Kırık, A. M. (2013). Kişisel bir dünya modeli: interaktif televizyon yayıncılığı. Uluslararası Hakemli Beşeri ve Akademik Bilimler Dergisi, 2(3), 66-75.
22. Latif, H. ve Serbest, S. (2014). Türkiye’de 2000 kuşağı ve 2000 kuşağının iş ve çalışma anlayışı. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 2(4), 134–163.
23. Lower, J. (2008). Brace yourself here comes generation Y. Critical Care Nurse, 28(5), 80-85.
24. Rothman, D. (2016). A tsunami of learners called generation Z “Public safety: A state of mind” Online Journal. https://www.hsc.wvu.edu/media/15624/needs-different_learning_styles.pdf adresinden edinilmiştir.
25. Salant, P., & Dillman, D.A. (1994). How to Conduct Your Own Survey. Newyork: JohnWilley and Sons.
26. Senbir, H. (2004). Z son insan mı? İstanbul: O Kitaplar.
27. Stein, S. J. (2007). Make your workplace great: The 7 keys to an emotionally intelligent organization. Canada: John Wiley & Sons.
28. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (Sixth edition). United States: Pearson Education.
29. Tandoğan, A. (2013). 2000 yılı sonrası doğmuş internet çağı çocukları Z kuşağı çocukları. Genç Haber Dergisi, 1(1), 26-34.
30. Tashakkori, A., & Creswell, J. W. (2007). The new era of mixed methods. Journal of Mixed Methods Research, 1(1), 3-7.
31. Taş, H. Y. ve Kaçar, S. (2019). X, Y ve Z kuşağı çalışanlarının yönetim tarzları ve bir işletme örneği. OPUS–Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 11(18), 643-675. Doi: 10.26466/opus.554751
32. Tezcan, M. (1981). Kuşaklar çatışması. Ankara: Kadıoğlu.
33. Tulgan, B. (1997). The manager's pocket guide to generation X. Amherst: HRD Press.
34. Türkiye İstatistik Kurumu. (2022). Doğum istatistikleri, 2021. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Dogum-Istatistikleri-2021-45547 adresinden edinilmiştir.
35. Ünlü, G., Çiçek, H. (2019). Z kuşağının kariyer beklentileri: lise öğrencileri üzerinde bir uygulama. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 22(2), 447-458.
36. Yalçın, O., Sökmen, A.B. ve Kulak, H. (2013) Kuşakların temel özellikleri ve hava harp okulu uygulamaları. Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları, 12(24), 133-179.
37. Zemke, R., Raines, C., & Filipczak, B. (2013). Generations at work: Managing the clash of veterans, boomers. Amacom, USA: Xers and Nexters in Your Workplace, 2nd Ed.