Aşçılık Eğitimi Alan Bireylerin Aşırı Yemek Yapma Korkusu (Mageirofobi) Düzeylerinin İncelenmesi

Öz

Son yıllarda artan gastronomik ilgi, aşçılık eğitimine olan talebi de beraberinde getirmiştir. Tüketicilerin yeme-içme deneyimlerine verdikleri değer, işletmelerin yüksek standartlarda ürün ve hizmet sunmasını zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda, iyi bir aşçılık eğitimi almış personel, işletmelerin rekabet gücünü artırarak karlılıklarına doğrudan katkı sağlamaktadır. Ancak aşçılık mesleğini seçen bireylerde mesleğini severek icra etmesine rağmen psikolojik faktörlerden dolayı mesleki performans açısından bazı olumsuzluklar da yaşanabilmektedir. Bu çalışmanın amacı, aşçılık eğitimi alan bireylerde mageirofobi düzeyini belirlemek, ilişkili faktörleri tespit etmek ve çözüm önerileri sunmaktır. Araştırma aşçılık programında eğitimi alan ve almış 400 bireyle yürütülmüştür. Veri toplama aracı olarak, demografik bilgileri, aşırı yemek yapma korkusunu ve kişilik özelliklerini ölçen anket kullanılarak online yöntemle veri toplama süreci yürütülmüştür. Araştırma verileri, SPSS 22.0 istatistik paket programı ile ölçeklerin geçerlik ve güvenirliği, demografik özellikler ve araştırma hipotezleri bu program ile analiz edilmiştir. Katılımcıların demografik özelliklerine göre kişilik özellikleri ile aşırı yemek yapma korkuları arasındaki ilişki, farklı demografik gruplar arasındaki aşırı yemek yapma korkusu düzeyleri ve gruplar arasındaki farklılıklar analiz edilmiştir. Yapılan çalışmadan çıkan bulgulara göre aşçılık eğitimi alan bireylerde mageirofobinin yaygın olduğu, özellikle kadınlarda, öğrencilerde ve içe dönük kişilik özelliklerine sahip bireylerde daha yüksek mageirofobi düzeylerinin görüldüğü ortaya çıkmıştır. Mageirofobinin, gıda güvenliği ve hijyen, gastronomik estetik, pişirme sürecinde kontrol kaybı ve tarif takibi korkusu gibi farklı boyutları olduğu ve bu boyutların demografik ve psikolojik faktörlerle ilişkili olduğu tespit edilmiştir. Çalışma, aşçılık eğitimi sürecinde öğrencilerin karşılaşabileceği psikolojik zorluklara dikkat çekmekte ve bu alanda daha fazla araştırma yapılmasının önemini vurgulamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Mageirofobi
• Aşçılık eğitimi
• Psikoloji
• Kişilik özellikleri
• Kaygı

Investigation of Fear of Overcooking (Mageirophobia) Levels of Individuals Receiving Cookery Training

Öz

The increasing gastronomic interest in recent years has brought along the demand for cookery education. The value that consumers place on eating and drinking experiences makes it obligatory for businesses to offer high standards of products and services. In this context, personnel with a good cookery education directly contribute to the profitability of businesses by increasing their competitiveness. However, individuals who choose the profession of cookery may experience some negativities in terms of occupational performance due to psychological factors, although they perform their profession fondly. The research aimed to determine the prevalence and severity of mageirocophobia in this population, identify related factors, and propose solutions. The study involved 400 individuals from a Culinary Arts program. Data collection was conducted online using a questionnaire assessing demographic information, fear of cooking, and personality traits. SPSS 22.0 was utilized for data analysis, examining scale validity and reliability, demographic characteristics, and research hypotheses. The relationship between personality traits and mageirocophobia was investigated, considering demographic factors. Additionally, the levels of mageirocophobia across different demographic groups were compared. Findings revealed a significant prevalence of mageirocophobia among culinary trainees, with heightened levels observed in women, current students, and individuals with introverted personality traits. Mageirocophobia was found to encompass various dimensions, including concerns about food safety and hygiene, gastronomic aesthetics, fear of losing control during cooking, and apprehension about following recipes. These dimensions were correlated with both demographic and psychological factors. The study underscores the psychological challenges culinary students may face and advocates for further research in this area.

Anahtar Kelimeler

• Mageirofobia
• Culinary education
• Psychology
• Personality traits
• Anxiety

Kaynakça

1. Agmapisarn, C. (2016). Becoming professional female chefs in thailand: A case study of chef bo bo lan restaurant, Bangkok. Social Science Asia, 2 (2), 23-29.
2. Akoğlu, A., Cansızoğlu, S., Orhan, N., Özdemir, S. (2017). Gastronomi ve mutfak sanatları eğitimi alan öğrencilerin sektörde çalışmaya yönelikbakış açıları. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 5 (2), 146-159.
3. Akşit Aşık, N. (2018). Turizm öğrencilerinin kaygı düzeylerini belirlemeye yönelik bir araştırma. Sosyal ve Beşerî Bilimler Dergisi, 10 (2), 83-98.
4. Arslan, N., Pekerşen, Y. (2019). Aşçılık eğitimi ve sektör başarısı arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi: Beş yıldızlı otel işletmelerinde çalışan aşçılar üzerine bir araştırma. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17 (2), 93-122.
5. Aykaç, E., Buyruk, L. (2024). Mutfak çalışanlarının mesleğe yönelik tutumlarının oluşmasında örgütsel destek algısı ve lider üye etkileşiminin rolü. İşletme Araştırmaları Dergisi, 16 (3), 1935-1953.
6. Bardone-Cone, A. M., Boyd, J. L. (2008). Perfectionism, body image, and eating disorder pathology. International Journal of Eating Disorders, 41 (1), 70-74.
7. Bayram, F., Nazik, M. H. (2023). Otel ve restoran işletmeleri mutfak yöneticilerinin ticari mutfak planlama ilkeleri konusunda bilgi düzeylerinin tespit edilmesine yönelik bir çalışma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 15 (3), 2465-2479.
8. Biadnes, M. V. (2022). Teachers skills competence, learners satisfaction and psychomotor performance in cookery NC II. teachers? Skills Competence, Learners? Satisfaction and Psychomotor Performance in Cookery NC II, 94 (1), 11-11.

9. Bişiren, A., Gençer, K. (2023). Türkiye’deki üniversitelerde verilen aşçılık eğitimi ile gastronomi ve mutfak sanatları eğitiminin karşılaştırılması. Uluslararası Sosyal Bilimler ve Eğitim Dergisi, 5 (9), 337-350.
10. Blamey. A., Gordon, J., Newstead, K., McDowell, J. (2017). Strengthening adult community-based cooking skills interventions using realist principles. British Food Journal 119 (5), 1130-1146.
11. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (17. Bs.). Ankara: Pegem Akademi, 128-130. Cano, M. (2019). Masculinity in the kitchen: Gender performance in the culinary arts industry. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). University of Texas, El Paso.
12. Condrasky, M. D., Williams, J. E., Catalano, P. M., Griffin, S. F. (2011). Development of psychosocial scales for evaluating the impact of a culinary nutrition education program on cooking and healthful eating. Journal of Nutrition Education and Behavior, 43 (6), 511-516.
13. Conroy, D. E., Poczwardowski, A., Henschen, K. P. (2001). The fear of failure and perfectionism scale (FFPS): Further evidence for construct validity with high school athletes. Measurement in Physical Education and Exercise Science, 5 (3), 147-165.
14. Cullen, F. (2010). Phenomenological views andanalysis of culinary arts student attitudes to national and international internships: the “nature of being” before, during, and after international internship. Journal of Culinary Science & Technology, 8 (2-3), 87-105.
15. Çakıcı, A. C., Çiçek, M. (2022). Mesleğe yönelik tutumun kariyer niyetine etkisi: İstanbul’da aşçılık eğitimi alan lise öğrencileri üzerinde bir araştırma. Turizm Akademik Dergisi, 9 (2), 393-410.
16. Çelik Gencoğlu, H. U., Kemer, U. (2021). Aşçılık programında okuyan kadın öğrencilerin mesleğe bakış açılarının değerlendirilmesi: Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi örneği. Aydın Gastronomy, 5 (2), 105-116.
17. Çelik, M., Akar Şahingöz, S. (2018). İş yaşamında cinsiyet ayrımcılığı: Kadın aşçılar örneği. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 6 (3), 370-383.
18. Dalton, S. (2020). Disrupting culinary education: making a case for a European curriculum framework for culinary higher education. Dublin Gastronomy Symposium 2020 - Food and Disruption. 73-77.
19. Demirtaş, Ş., Demirtaş, R. (2015). Mutfak çalışanlarında çalışma ortamı, psikososyal stres ve yaşam kalitesinin değerlendirilmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Mühendislik Bilimleri ve Tasarımı Dergisi, 3 (3),517-522.
20. Deutsch, J. (2016). Revolutionizing culinary education: can cooking save our food system? Dublin Gastronomy Symposium 2016 - Food and Revolution.
21. Deutsch, J. (2018). Can improvisation save culinary education? Liminalities: A Journal of Performance Studies, 14 (1), 169-182.
22. Doğan, S., Yeşiltaş, M. (2017). Aşçının kişisel özellikleri ile mesleki yetkinliklerinin tespitine yönelik bir çalışma. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 5 (4), 250-263.
23. Dovey, T. M., McManus, F. (2001). Food neophobia: A conceptual model. Appetite, 37 (1), 13-25.
24. Egan, S. J., Wade, T. D., Shafran, R. (2011). Perfectionism as a transdiagnostic process: A clinical review. Clinical Psychology Review, 31 (2), 203-212.
25. Engler-Stringer, R. (2010). Food, cooking skills, and health: a literature review. Canadian Journal of Dietetic Practice and Research, 71 (3), 141-145.
26. Erden, A. E., Gümüş, E. (2023). Son dönemdeki teknolojik gelişmeler ve gastronomideki kullanımları. Öksüz, M. (Ed.). Turizm alanında çok yönlü araştırmalar (1. Baskı, s. 115-137). Gaziantep: Özgür Yayınları.
27. Fardouly, J., Diedrichs, P. C., Vartanian, L. R., Halliwell, E. (2015). Social comparisons on social media: The impact of Facebook on young women's body image concerns and mood. Body Image, 13 (1), 38-45.
28. Farmer, N., Touchton-Leonard, K., Ross, A. (2018). Psychosocial benefits of cooking interventions: a systematic review. Health Education & Behavior, 45 (2), 167-180.
29. Field, A. (2024). Discovering statistics using IBM SPSS statistics. Sage Publications Limited.
30. Gordillo, P., Prescott, M. P. (2023). Assessing the use of social cognitive theory components in cooking and food skills interventions. Nutrients, 15 (5), 1287.
31. Gisslen, W. (2009). Professional cooking (7. edition). USA: John Wiley & Sons, Inc.
32. Goldberg, L. R. (1990). An alternative “description of personality”: the big-five factor structure. Journal of Personality and Social Psychology, 59 (6), 1216-1229.
33. Gray, E., Farrell, K. G. (2021). Perceptions of culinary education and chef apprenticeships in Ireland. Higher Education, Skills and Work-Based Learning, 11 (1), 228-240.
34. Green, J., Draper, A., Dowler, E. (2003). Short cuts to safety: risk and rules of thumb in accounts of food choice. Health, Risk ve Society, 5 (1), 33-52.
35. Harbalıoğlu, M., Ünal, İ. (2014). Aşçılık programı öğrencilerinin mesleki tutumlarının belirlenmesi: Ön lisans düzeyinde bir uygulama. Turizm Akademik Dergisi, 1 (1), 57-67.
36. Harrington, R. J., Mandabach, K. H., Thibodeaux, W., VanLeeuwen, D. (2005). The ınstitutionalization of culinary education: An initial assessment. Journal of Culinary Science ve Technology, 4 (4), 31-49.
37. Harun, H., Rahman, A. W. A., Noorazman, A. S., Noor, S. N. F. M., Sahak, A. A. M. (2018). The effectiveness of cognitive and psychomotor domain of culinary art students’ performance after internship in private colleges. In MATEC Web of Conferences (Vol. 150, p. 05021). EDP Sciences.
38. Hegarty, J. A. (2011). Achieving excellence by means of critical reflection and cultural imagination in culinary arts and gastronomy education. Journal of Culinary Science ve Technology, 9 (2), 55-65.
39. Heimberg, R. G., Liebowitz, M. R., Hope, D. A., Schneier, F. R. (1995). Social phobia: Diagnosis, assessment, and treatment. New York: Guilford Press.
40. Herkes, E., Redden, G. (2017). Misterchef? Cooks, chefs and gender in MasterChef Australia. Open Cultural Studies, 1 (1), 125-139.
41. Holland, G., Tiggemann, M. (2016). A systematic review of the impact of the use of social networking sites on body image and disordered eating outcomes. Body Image, 17, 100-110.
42. Horng, J.-S., Hu, M.-L. (2009). The impact of creative culinary curriculum on creative culinary process and performance. Journal of Hospitality, Leisure, Sport and Tourism Education, 8 (2), 34-46.
43. İçigen, M., Geçgin, E. (2021). Gastronomi ve mutfak sanatları bölümü öğrencilerinin meslek seçimlerinde etkili olan aile ve yakın çevre faktörlerinin incelenmesi. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (9), 391-414.
44. Jang, J., George, R. T. (2012). Understanding the influence of polychronicity on job satisfaction and turnover intention: A study of non-supervisory hotel employees. International Journal of Hospitality Management, 31 (2), 588-595.
45. Jang, M. H. (2005). The current state of the management of culinary education and measures to educate human resources in the culinary field. The Korean Journal of Culinary Research, 11 (2), 48–66.
46. Johnson, E. (2023). What is the mageirocophobia?, CDP Pnline College, menthal Health, Erişim Tarihi: 28.08.2024, https://cpdonline.co.uk/knowledge-base/mental-health/what-is-mageirocophobia/
47. Johnston, N. E., Phelan, K. V. (2016). Assessing objective and subjective factors of culinary career success: Exploring the influence of industry certifications. Journal of Culinary Science & Technology, 14 (1), 36-58.
48. Kabil, E. N. (2022). Toplumsal cinsiyet eşitsizliklerinin kadınların motivasyon ve verimliliği üzerindeki rolü: Mutfak departmanı çalışanları üzerine bir araştırma. Journal of New Tourism Trends, 3 (1), 70-85.
49. Kaçar Başaran, S. (2023). Perfectionism and intolerance of uncertainty as triggers of depression, anxiety and obsessive- compulsive symptoms: A structural model based on transdiagnostic approach. Dokuz Eylül Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 10 (2), 675-700.
50. Kanık, İ. (2017). Gastro-endişe ve yeni toplumsal hareketler. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 5 (4), 599-620.
51. Kayaalp, B. Z. U., Bakan, R., Öztürk, E., Metin, E., Avcıkurt, A. S. (2022). Aşırı yemek yapma korkusu (Mageirocophobia) ölçeği’nin geliştirilmesi. Uluslararası Türk Dünyası Turizm Araştırmaları Dergisi, 7 (2), 60-71.
52. Kim, T. H., Kim, W.-M. (2005). A study on the learning model for efficient culinary practice. The Korean Journal of Culinary Research, 11 (1), 1–17.
53. Kinman, G., Jones, F. (2008). A life beyond work? Job demands, work-life balance, and wellbeing in UK academics. Journal of Human Behavior in the Social Environment, 17 (1-2), 41-60.
54. Kowalkowska, J., Poínhos, R., Rodrigues, S. (2017). Cooking skills and sociodemographics among Portuguese university students. British Food Journal, 120 (3), 563-577.
55. Kozak, M. (2014). Bilimsel araştırma: Tasarım, yazım ve yayım teknikleri. Ankara: Detay Yayıncılık.
56. Kurnaz, A., Akyurt Kurnaz, H., Kılıç, B. (2014). Ön lisans düzeyinde eğitim alan aşçılık programı öğrencilerinin mesleki tutumlarının belirlenmesi. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 32 (1), 41-61.
57. Lavelle, F., Benson, T., Hollywood, L., Surgenor, D., McCloat, A., Mooney, E., Caraher, M., Dean, M. (2019). Modern transference of domestic cooking skills. Nutrients, 11 (4), 870.
58. Lee, J., Graham, A. V. (2001). Students perception of medical school stress and their evaluation of a wellness elective. Medical Education, 35 (7), 652-659.
59. Limburg, K., Watson, H. J., Hagger, M. S., Egan, S. J. (2017). The relationship between perfectionism and psychopathology: A meta‐analysis. Journal of Clinical Psychology, 73 (10), 1301–1326.
60. Maslach, C., Leiter, M. P. (2022). The burnout challenge: Managing people's relationship with their jobs. Londan: Harvard University Press.
61. McDowell, D., McMahon-Beattie, U., Burns, A. (2015). Schoolinary art: practical cooking skills issues for the future. British Food Journal, 117 (2), 629-650.
62. McGowan, L., Caraher, M., Raats, M., Lavelle, F., Hollywood, L., McDowell, D., Spence, M., McCloat, A., Mooney, E., Dean, M. (2017). Domestic cooking and food skills: A review. Critical Reviews in Food Science and Nutrition, 57 (11), 2412–2431.
63. Melamed, S. (2009). Burnout and risk of regional musculoskeletal pain-a prospective study of apparently healthy employed adults. Stress and Health: Journal of the International Society for the Investigation of Stress, 25 (4), 313-321.
64. Mesleki Yeterlilik Kurumu, (2024). Ulusal meslek standardı: Aşçı-Seviye 4. Erişim Tarihi: 05.12.2024, http://mtod.mebnet.net/sites/default/files/Asci.pdf
65. Mitchell, R., Woodhouse, A., Heptinstall, T., Camp, J. (2013). Why use design methodology in culinary arts education?. Hospitality ve Society, 3 (3), 239–260.
66. Morsünbül, Ü. (2014). Hızlı büyük beşli kişilik testi Türkçe versiyonu geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Düşünen Adam The Journal of Psychiatry and Neurological Sciences, 27 (1), 316-322.
67. Mutlu, Ç., Esen, D. (2022). Turizm eğitimi alan öğrencilerin kariyer kaygıları. International Journal of Contemporary Tourism Research, 6 (1), 1-19.
68. Müller, K. F., VanLeeuwen, D., Mandabach, K., Harrington, R. J. (2009). The effectiveness of culinary curricula: A case study. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 21 (2), 167–178.
69. Oğan, Y. (2022). Üniversite öğrencilerinin iş hayatına hazır bulunma düzeyi: Aşçılık programı üzerine bir araştırma. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Turizm Fakültesi Dergisi, 25 (1), 1-18.
70. Okumus, B. (2021). A meta-analysis of evolution of gastronomy and culinary education research published in top-tier culinary, hospitality, and tourism journals. Journal of Foodservice Business Research, 24 (1), 101–120.
71. Orido, C. O. (2017). Challenges faced by female chefs in the Kenyan hospitality industry: A study through an African oral tradition of storytelling. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Auckland University of Technology, Auckland.
72. Özbay, G., Karaca, E. (2021). Türkiye'deki aşçılık örgütlenmesine yönelik ulusal ve uluslararası düzeyde değerlendirme. Gastroia: Journal of Gastrononmy and Travel Research, 5 (1), 1-22.
73. Özdemir, S., Mankan, E. (2022). Aşçılık öğrencilerinin pişirme ve yiyecek hazırlama cecerileri. Journal of Tourism Intelligence and Smartness, 5 (2), 154-168.
74. Öztürk, H. M. (2020). Teknolojik gelişmeler ve gastronomi alanına yansımaları: Gastronomi 4.0. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 4 (2), 222-239.
75. Öztürk, Y., Görkem, O. (2011). Mutfak dalı öğrencilerinin mesleki yeterliklerinin değerlendirilmesi: Otelcilik ve turizm meslek lisesi öğrencilerine yönelik bir uygulama. İşletme Araştırmaları Dergisi, 3 (2), 69-89.
76. Pala, K. (2023). Çoklu görev ve kariyer uyum yeteneklerinin pişirme yetkinlikleri üzerindeki etkisi: Aşçılık eğitimi alan öğrenciler üzerine bir araştırma. (Yayımlanmamış Yüksek Lisns Tezi). Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Nevşehir.
77. Platzer, R. (2011). Woman not in the kitchen: A look at gendere quality in the restaurant industry. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). California Polytechnic State University, California.
78. Pratten, J. D. (2003). The training and retention of chefs. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 15 (4), 237-242.
79. Qin, J., Yang, Z. (2015). Perception of gender equality among female employees in Beijing five star hotel. Tourism Tribune, 30 (9), 63-71.
80. Robinson, R. N., Beesley, L. G. (2010). Linkages between creativity and intention to quit: An occupational study of chefs. Tourism Management, 31 (6), 765-776.
81. Rozin, P., Fallon, A. E. (1987). A perspective on disgust. Psychological Review, 94 (1), 23.
82. Sarı, Ö., Çavuş, Ş. (2021). Turizm meslek lisesi öğrencilerinin kişilik özelliklerinin kariyer çapalarına etkisi. Sosyal, Beşerî ve İdari Bilimler Dergisi, 4 (3), 231-251).
83. Shani, A., Belhassen, Y., Soskolne, D. (2013). Teaching professional ethics in culinary studies. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 25 (3), 447-464.
84. Spotts, R. L., Massare, B. A., Matzelle-Zywicki, M., Sun, A., Yoder, L. R., Schaefer, E. W., Sekhar, D. L. (2024). Cooking with the community: Addressing food insecurity through equipment provision and professional instruction. AJPMF Focus, 3 (1), 1-6.
85. Short, F. (2003). Domestic cooking skills-what are they. Journal of the HEIA, 10(3), 13-22.
86. Şahin Ören, T., Arman, A. (2017). Aşçılık programı ön lisans seviyesinde verilmesi gereken derslerin kategorilerine göre ilişkin değerlendirme. Yükseköğretim Dergisi, 7 (3), 179-185.
87. Şat, R., Sezen, T. S., Doğdubay, M. (2023). Türkiye'de gastronomi eğitiminin tarihi ve gelişimi. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 34 (3), 318-334.
88. Telman, C. (2000). Başarıya giden yolda meslek seçimi. İstanbul: Epsilon Yayıncılık.
89. Ternier, S. (2010). Understanding and measuring cooking skills and knowledge as factors influencing convenience food purchases and consumption. SURG Journal, 3 (2), 69-76.
90. The Culinary Institute of America. (2013). Techniques of healthy cooking (4. edition). New Jersey: John Wiley & Sons, Inc.
91. The Culinary Institute of America. (2024). The professional chef (10. edition). New Jersey: John Wiley & Sons, Inc.
92. Thomas, J. J., Dittmar, H. (2011). I'm not a domestic goddess: The interplay of cooking skills, gender roles and food attitudes. Appetite, 57 (2), 406-413.
93. Turpcu, E., Akyurt, H. (2018). Turizm eğitimi alan öğrencilerin kariyer streslerinin belirlenmesi: Giresun Üniversitesi lisans öğrencileri üzerine bir araştırma. International Journal of Social Science, 5 (69), 365-380.
94. Türkmendağ, T., Karaman, N. (2024). Gender inequality in the culinary profession in tourism from the perspective of university students with working experiences in culinary. Frontiers in Sociology, 9 (1), 1-19.
95. Üner, M. H., Ayberk, H. S. (2019). Düzce ilindeki mutfak çalışanlarının genel bilgileri ile kaza geçirme oranlarının incelenmesi. Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, 7 (1), 849-860.
96. Üst Can, Ç. (2021). Aşçılık bölümü tercih nedenleri ile kişilik ilişkisi. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 5 (2), 1122-1137.
97. Villapaz, M. J. (2024). Effect of immersion program on the cookery skills og grade nine students. Nexus International Journal of Science and Education, 1 (2), 139-145.
98. Wang, C.-Y., Tsai, M.-J. (2017). Students self-efficacy and attitudes toward web-based recipe learning in Taiwan culinary education. Asia-Pacific Education Researcher, 26 (3–4), 193–204.
99. Woodhouse, A. (2016). Critical self-reflection: A means to instigate a culinary education revolution. Dublin Gastronomy Symposium 2016- Food and Revolution.
100. Yorgancı, E., Sungur, B. (2023). Yiyecek içecek hizmetleri alanında aşçılık eğitimi alan öğrencilerin temel mutfak yeterliliklerinin belirlenmesi: İstanbul ili örneği. Gastroia: Journal of Gastronomy and Travel Research, 7 (1), 108-123.
101. Yeniçeri, N., Mevsim, V., Özçakar, N., Özan, S., Güldal, D., Başak, O. (2007). Tıp eğitimi son sınıf öğrencilerinin gelecek meslek yaşamları ile ilgili yaşadıkları anksiyete ile sürekli anksiyetelerinin karşılaştırılması. Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 21 (1), 19-24.
102. Yetiş, Ardıç, Ş., Çalışkan, N. (2020). Turizm sektöründe kadın istihdamı: Mevcut duruma ilişkin bir değerlendirme. Manisa Celal Bayar Sosyal Bilimler Dergisi, 18 (3), 105-119.
103. Yıldırım, A. Z., Uyar, U. (2024). Dijital çağda aşçılığın evrimi: Sosyal medya ve yemek videoları üzerine inceleme. Anasay 8 (29), 152-162.
104. Yılmaz, A., Tanrıverdi, H. (2017). Aşçıların meslek uyumu ve meslek algısı düzeyleri üzerine bir araştırma. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (2), 621-639.
105. Yılmaz, H., Çemrek, F. (2019). Aşçılık programı ile gastronomi bölümünde okuyan kadın öğrencilerin aşçılık mesleğine yönelik tutumları: Afyon Kocatepe Üniversitesi örneği. Journal of Gastronomy Hospitality and Travel, 2 (2), 141-156.
106. Yurt, İ., Sarı, Ö. (2022). Teknolojik gelişmeler ve insan kaynağına etkisi: Yiyecek içecek sektörüne yönelik bir inceleme. Journal of Gastronomy Hospitality and Travel, 5 (4), 1575-1588.
107. Yükseköğretim Kurulu. (2024). Yükseköğretim 2023-2024 öğretim yılı bölüm bazlı sayısal veriler. Erişim Tarihi: 28.08.2024, https://istatistik.yok.gov.tr/
108. Zopiatis, A. (2010). Is it art or science? Chef’s competencies for success. International Journal of Hospitality Management, 29 (3), 459–467.