A Phase-Based Analysis of Silent Arguments in Turkish

Öz

The present study analyzes null (silent) argument phenomenon in Turkish through intra-sentential structures adopting a phase-based approach. The structures containing null arguments in Turkish may cause different interpretations as strict and sloppy readings. In the related cross-linguistic literature, this variability is associated with two structural analyses of the phenomenon. While strict reading is considered to be an indication of “silent pro”, the availability of sloppy reading is considered to be an indication of “ellipsis”. Based on the mentioned interpretations, the depictions of the structures with null arguments in Turkish are discussed in previous studies. Among those, Şener and Takahashi (2010) and Kornfilt (2024) comprise the major axis of the present work. The former one states that the null argument phenomenon in Turkish can be explained via scrambling property of Turkish due to the related cross-linguistic literature proposing that argument ellipsis is a major property of scrambling languages. Besides agreeing with some of their observations, Kornfilt (2024) discusses some other outcomes obtained by Şener and Takahashi (2010) by indicating that the derived interpretations may not be certain and thus further study is needed to explain null arguments in Turkish. At this point, the present study aims at developing the argument by examining null arguments in Turkish intra-sentential constructions adopting Sakamoto (2016)’s phase-based approach. As a result, it has been observed that phase-based analysis is capable of explaining the mechanism behind the null argument phenomenon in Turkish, and has the potential for further examination.

Anahtar Kelimeler

• null argument
• ellipsis
• silent pro

A Phase-Based Analysis of Silent Arguments in Turkish

Öz

Bu çalışma, Türkçedeki sessiz üye olgusunu tümce içi yapıları evre-temelli yaklaşımı ele alarak incelemektedir. Türkçede sessiz üye içeren yapılar katı ve dağınık olarak adlandırılan iki farklı yorumlamaya sebep olabilirler. Diller-arası ilgili literatürde bu çeşitlilik olgunun iki yapısal açıklamasıyla ilişkilendirilir. Katı yorumlama “sessiz adıl” belirtisi olarak ele alınırken, dağınık yorumlamanın mümkün olması ise “eksiltili yapı” varlığına işaret ediyor olarak yorumlanır. Türkçedeki sessiz üye içeren yapıların incelenmesi ve tanımlanmasını konu alan önceki çalışmalar, analizlerinde üstte bahsedilen iki tür yorumlamayı esas almışlardır. Bunlar arasında Şener ve Takahashi (2010) ve Kornfilt (2024)’teki bulgular ve önermeler mevcut çalışmanın ana eksenini oluşturmaktadır. Bunlardan ilki, Türkçedeki sessiz üye olgusunun, ilgili diller-arası literatürde öne sürülen eksiltili yapının çalkalamaya izin veren dillerin belirgin bir özelliği olduğu varsayımını temel alarak, Türkçenin çalkalama özelliğiyle açıklanabileceğini belirtir. Bazı gözlemlerine katılmakla birlikte, Kornfilt (2024), Şener ve Takahashi (2010)’un bazı sonuçlarını, bunlarla ilgili elde edilen yorumlamaların kesin olmayabileceklerini ve sonuç olarak Türkçe sessiz üyelerin açıklanmasında yeni çalışmalara ihtiyaç duyulduğunu öne sürerek tartışır. Bu noktada, mevcut çalışma, tartışmayı Türkçe tümce içi yapılardaki sessiz üye olgusunu Sakamoto (2016)’da ele alınan evre-temelli yaklaşımı benimseyerek geliştirmiş ve sonuç olarak, evre-temelli analizin Türkçe sessiz üye olgusunun ardındaki mekanizmayı açıklama konusunda işlevsel olduğu ve tartışmayı ileriye götürebilecek potansiyelinin bulunduğunu gözlemlemiştir.

Anahtar Kelimeler

• sessiz üye
• eksiltme
• sessiz adıl

Kaynakça

1. Abe, J. (2009). Identification of Null Arguments in Japanese. In H. Hoshi (Ed.), The dynamics of the language faculty: Perspectives from linguistics and cognitive neuroscience. 135-162. Tokyo: Kuroshio Publishers.
2. Bošković, Ž., Şener, S. (2014). The Turkish NP. Crosslinguistic studies on noun phrase structure and reference. 102-140. Brill.
3. Chomsky, N. (1982). Some concepts and consequences of the theory of government and binding. Cambridge, MA: MIT Press.
4. Chomsky, N. (1995). The minimalist program. Cambridge, MA: MIT Press.
5. Chomsky, N. (2000). Minimalist inquiries: the framework. In R. Martin, D. Michaels, and J. Uriagereka (Eds.), Step by Step: Essays on Minimalist Syntax in Honor of Howard Lasnik. 89-155. Cambridge, MA: MIT Press.
6. Chomsky, N. (2001). Derivation by phase. In M. Kenstowicz (Ed.), Ken Hale: A life in language. 1–52. Cambridge, MA: MIT Press.
7. Erguvanlı-Taylan, E. (1984). The function of word order in Turkish grammar. Berkeley, California: University of California Press.
8. Kornfilt, J. (2024). Further Thoughts and Observations About Silent Arguments in Turkish. Gaziantep University Journal of Social Sciences. 23-1, 1217-1224.

9. Kural, M. (1993). Scrambling and Mixed Positions in Turkish. The Proceedings of the NELS Conference 22. 259-271. University of Massachusetts at Amherst: GLSA Publications.
10. Oku, S. (1998). A theory of selection and reconstruction in the minimalist perspective (Unpublished PhD thesis). University of Connecticut.
11. Saito, M. (2007). Notes on East Asian Argument Ellipsis. Language Research, 43, 203-227.
12. Sakamoto, Y. (2016). Phases and Argument Ellipsis in Japanese. Journal of East Asian Linguistics, 25, 243-274.
13. Şener, S., Takahashi, D. (2010). Argument ellipsis in Japanese and Turkish. In: H. Maezawa and A. Yokogoshi (Eds), Proceedings of the 6th Workshop on Altaic Formal Linguistics. 325-339. Cambridge, MA: MIT Working Papers in Linguistics 61.