This study examined the dental and jaw pathologies of a group of skeletons dating back to the Late Roman-Byzantine period, obtained from rescue excavations conducted near the Demirci Pond in Gelibolu District, Çanakkale province, with the aim of understanding the diet, and oral and dental health. In the study, a total of 490 teeth - including 425 permanent and 65 deciduous teeth- as well as 358 teeth sockets and 37 jaws belonging to 30 skeletons (12 males, 10 females, 4 children and 4 infants) were examined for dental and jaw pathologies. The analyses revealed that among the permanent teeth of Demirci Pond skeletons, the prevalence of dental caries was 18.3%, tooth wear was 89% (average wear score 2,95), calculus was 42.9%, hypoplasia was 40%, alveolar bone loss was 87.9%, abscess was 2.4%, and ante-mortem tooth loss was 3.3%; among the deciduous teeth, dental caries was 4.5%, tooth wear was 38.6% (average wear score 1,66), and hypoplasia was 3.1%. The findings reveal that the skeleton group primarily consumed carious, soft foods, while the high rate of hypoplasia suggests that individiuals were affacted by stress factors during their developmental periods. The low incidence of pathologies in deciduous teeth suggest that infant and child deaths may have occured before pathologies reached advanced phases. Comparison of rates of dental and jaw pathologies determined in the Demirci Pond skeletons with those of Roman, Byzantine, and Medieval populations in Anatolia, revealed that the Demirci Pond skeletons generally resemble those of agricultural populations.
Late Roman-Byzantine Dental and jaw pathology Nutritional structure Oral and dental health
Çalışma kapsamında, Çanakkale İli, Gelibolu İlçesi, Demirci Göleti yakınında gerçekleştirilen kurtarma kazılarından elde edilen, Geç Roma-Bizans Dönemi’ne ait iskelet topluluğunun diş ve çene patolojileri, beslenme yapısı ile ağız ve diş sağlığının anlaşılması amacıyla incelenmiştir. Çalışmada, 30 iskelete (12 erkek, 10 kadın, 4 çocuk ve 4 bebek) ait 425 adet daimi diş ve 65 adet süt dişi olmak üzere toplam 490 adet diş, 358 adet soket ve 37 adet çene, diş ve çene patolojisi açısından incelenmiştir. Analizler sonucunda, Demirci Göleti iskeletlerinde daimi dişlerde diş çürüğü %18,3, diş aşınması %89 (aşınma derecesi ortalaması 2,95), diş taşı %42,9, hipoplazi %40, alveol kemik kaybı %87,9, apse %2,4, antemortem diş kaybı %3,3 oranında; süt dişlerinde de diş çürüğü %4,5, diş aşınması %38,6 (aşınma derecesi ortalaması 1,66), hipoplazi %3,1 oranında belirlenmiştir. Elde edilen bulgular, iskelet topluluğunun ağırlıklı olarak çürük yapıcı, yumuşak besinler tükettiğini işaret ederken, yüksek oranda gözlenen hipoplazi oranı bireylerin gelişim dönemlerinde stres faktörlerinden etkilendiklerini göstermektedir. Süt dişlerinde patolojilerin düşük oranda gözlenmesi ise patolojilerin ileri aşamalara ulaşmadan bebek ve çocuk ölümlerinin gerçekleşmiş olabileceğine işaret etmektedir. Demirci Göleti iskeletlerinde gözlenen diş ve çene patolojilerinin görülme oranlarının Anadolu’da bulunan Roma, Bizans ve Orta Çağ toplumlarıyla karşılaştırılması sonucunda, Demirci Göleti iskeletlerinin genel olarak tarım toplumlarına benzerlik gösterdiği belirlenmiştir.
Geç Roma-Bizans Diş ve çene patolojisi Beslenme yapısı Ağız ve diş sağlığı
Demirci Göleti Geç Roma-Bizans Dönemi iskelet materyallerinin Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Antropoloji Bölümü Paleoantropoloji Laboratuvarı’nda incelenmesine izin veren T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğüne, Çanakkale Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne ve Çanakkale Troya Müze Müdürlüğüne teşekkür ederiz.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Arkeoloji Bilimi |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 4 Şubat 2026 |
| Kabul Tarihi | 2 Mart 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Nisan 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.21547/jss.1881563 |
| IZ | https://izlik.org/JA87SY58RW |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Cilt: 25 Sayı: 2 |