Türkiye’de Turizm Coğrafyası Araştırmalarında Disipliner İlişkinin Sosyal Ağ Analizi ile İncelenmesi

Öz

Akademik bir disiplinin en önemli çıktıları olan tezler, ait oldukları araştırma alanının geleneklerini ve bilimsel ekosistemini yansıtır, bu yönüyle güvenilir ve geçerli kaynaklardır. Tezlerde kullanılan atıfların analizi, tezlerin ait olduğu disiplinin entelektüel gelişimini, kültürel dönüşümünü, bilgi birikimini, paradigmatik evrimini ve disiplinel bilgi akışını anlamaya yardımcı olur. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de turizm coğrafyası alanındaki lisansüstü tezlerde kullanılan atıfların alanlara/disiplinlere göre dağılımını, verilen atıfların disiplin içi ve disiplin dışı oranları ve tezlerin ulusal veya uluslararası literatürden beslenme durumunu ortaya koymak, tezlerde kullanılan atıfların disipliner etkileşimini sosyal ağ analizi ile incelemektir. Bu doğrultuda, Türkiye’de coğrafyacıların 1975-2015 yılları arası turizm konusunda hazırladığı 103 tezin kaynakçası örneklem olarak incelenmiştir. Bu tezlerde kullanılan toplam 11.110 kaynağın hangi akademik disipline/alana ait olduğu tespit edilmiş, kaynakların alanlara ve üniversitelere göre uyum (correspondence) analizi yapılmış ve sosyal ağ analizi ile tezlerde yararlanılan kaynakların ait olduğu alanlar arasındaki ilişki ve etkileşim değerlendirilmiştir. Araştırmanın sonucuna göre; Türkiye’de turizm coğrafyası alt disiplini alan dışından daha fazla beslenmektedir. Ancak tezlerin erken üretildiği dönemlere karşın son dönemde disiplin dışına daha az referans verilmesinden dolayı turizm coğrafyası disipliner etkileşim açısından içe kapanma eğiliminde olup post-disipliner bilim pratiğinden uzaklaşmakta ve tezlerde referans verme davranışının sosyal bilimlerden daha çok doğa bilimleri yönünde olması ise disiplinin sosyal bilimlerin ekosistemine mesafeli olmasına neden olmaktadır. Ayrıca incelenen tezlerde uluslararası kaynaklardan yeteri kadar beslenilmemesi, Türkiye’deki turizm coğrafyası disiplininin batıdaki turizm coğrafyasının gelişiminden kopuk olmasına yol açtığı gibi, üretilen bilginin gerek disiplin içine gerekse diğer disiplinlere katkısının sınırlı kalmasına yol açmaktadır. 

Anahtar Kelimeler

• Türkiye,Turizm Coğrafyaları,Post-Disipliner Yaklaşım,Sosyal Ağ Analizi,Uyum Analizi

Evaluation of the Disciplinary Relations in Tourism Geography Research in Turkey with a Social Network Analysis

Öz

Theses, which are the most important outcomes of an academic discipline, reflect the traditions and scientific ecosystem of the research area they belong to and are reliable and valid sources in this respect. The analysis of the references used in the theses helps to understand the intellectual development, cultural transformation, accumulation of knowledge, paradigmatic evolution and disciplinary information flow of the relevant discipline. The aim of this study is to manifest and evaluation the distribution of citations used in theses according to postgraduate theses/ disciplines in the area of tourism geography in Turkey as well as the ratio of discipline related and non-related references and the contribution of national or international literature in the theses with a social network analysis. In this respect, the bibliography of 103 theses on tourism prepared between the years 1975-2015 by geographers in Turkey have been studied as samples. The academic disciplines/fields of a total of 11.110 bibliographies used in these theses were determined, a correspondence analysis according to the fields and universities was carried out and the relation and interaction of the areas of the bibliographies used in the theses was evaluated with a social network analysis. According to the results of the study, tourism geography is sustained more by a non-area sub-discipline in Turkey. However, contrary to the earlier era when the theses were completed, due to the fact that less reference is made to non-discipline subjects in the recent period, tourism geography tends to withdraw in terms of disciplinary interaction and is moving away from post-disciplinary science practices. Moreover, an examination of the theses reveals that because providing references in thesis preparation is more oriented towards natural sciences than social sciences, the discipline of tourism geography is distanced from the ecosystem of social sciences and the discipline has a problem of articulation into the modern science system and the scientific community in which international knowledge is generated because it is not adequately sustained by international sources. 

Anahtar Kelimeler

• Turkey,Tourism Geographies,Post-Discipliner Approach,Social Network Analysis,Correspondence Analysis

Kaynakça

1. Afifi, H. G. (2009). Tourism as the subject of doctoral theses in Egypt, 1975-2008. Anatolia: An International Journal of Tourism and Hospitality Research, 20 (2), 387-400.
2. Alpar, R. (2013). Çok Değişkenli İstatistiksel Yöntemler, Ankara: Detay Yayıncılık.
3. Argan, M.T. (2014). E-Şikayetle ilgili tanımlayıcı bir çalışma: şikâyet forumu olarak bir web sitesinin sosyal ağ analizi. İnternet Uygulamaları ve Yönetimi, 5 (1), 49-66.
4. Arı, Y. (2017). Çevresel determinizmden politik ekolojiye: Son 100 yılda Dünya’da ve Türkiye’de insan-çevre coğrafyasındaki yaklaşımlar. Doğu Coğrafya Dergisi, 22 (37), 1-34.
5. Arıkan, R. (2017). Araştırma Yöntem ve Teknikleri. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
6. Bachus, D. (1981). Dissertations on travel, recreation and leisure. Journal of Travel Research. 20 (1), 9-21.
7. Baggio, R. (2011). Collaboration and cooperation in a tourism destination: A network science approach. Current Issues in Tourism, 14 (2), 183–189.
8. Baker, D. (1990). Citation analysis: A methodological review, Social Work Research and Abstracts, 26 (3): 3–10.

9. Bao, J. (2002). Tourism geography as the subject of doctoral dissertations in China, 1989-2000. Tourism Geographies, 4 (2), 148-152.
10. Bao, J. & Chu, Y. (1999). Geography of Tourism. Beijing: Higher Education Press (in Chinese).
11. Babbie, E. (1986). The practice of social research, Belmont, CA: Wadsworth Publishing Inc.
12. Baytok, A., Boyraz, M. & Pelit, E. (2019). Turizm İşletmeciliği Alanında Yapılan Yüksek Lisans Tezlerinin Değerlendirilmesi: Afyon Kocatepe Üniversitesi Örneği. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21 (1), 287-305.
13. Bekaroğlu, E. & Sarış, F. (2017). Türkiye’de fiziki coğrafya: değişen disipliner pratiğin ampirik bir analizi, Marmara Coğrafya Dergisi, (3), 40-54.
14. Bekaroğlu, E. & Yavan, N. (2013). Modern Türk coğrafyasının tarihsel gelişiminde batılı coğrafya okullarının etkisi: ampirik bir analiz, Beşeri Coğrafya Dergisi, 1 (1), 51-66.
15. Bekaroğlu, E. & Yavan, N. (2018). Türk coğrafyacılığında dört gelenek: Ampirik bir analiz. Marmara Coğrafya Dergisi, (37), 79-93.
16. Benckendorff, P. & Zehrer, A. (2013). A network analysis of tourism research. Annals of Tourism Research, (43), 121–149.
17. Beritelli, P. & Laesser, C. (2011). Power dimensions and influence reputation in tourist destinations: Empirical evidence from a network of actors and stakeholders. Tourism Management, (32), 1299–1309.
18. Bilgili, M. (2016). Sosyal bilimler felsefesi açısından Türkiye’deki üniversitelerde bölgesel coğrafya öğretimi. Marmara Coğrafya Dergisi, (33), 114-134.
19. Boniface, B.G. & Cooper, C.P. (1991). The Geography Of Travel And Tourism, Oxford.
20. Borgatti, S. P. & Everett, M. G. (1997). Network analysis of 2-mode data. Social networks, (19), 243-269.
21. Botterill, D., Haven, C. & Gale, T. (2002). A Survey of Doctoral Theses Accepted By Universities in The UK and Ireland For Studies Related to Tourism, 1990–1999. Tourist Studies, 2 (3): 283-311.
22. Butler, R. (2015). The Evolution of Tourism and Tourism Research. Tourism Recreation Research, 40(1), 16–27.
23. Casanueva, C., Gallego, A. & García-Sánchez, M.R. (2014). Social network analysis in tourism. Current Issues in Tourism, 19 (12), 1190-1209.
24. Christakis, N.A. & Fowler, J.H. (2012). Sosyal ağların şaşırtıcı gücü (D. Yüksel, Çev.), İstanbul: Varlık yayınları.
25. Coles, T. & Hall, M.C. (2006). Editorial: the geography of tourism is dead. long live geographies of tourism and mobility. Current Issues in Tourism, 9 (4-5), 289-292.
26. Coles, T., Hall, M.C. & Duval, D.T. (2005). Mobilizing tourism: a post-disciplinary critique. Tourism Recreation Research, 30(2), 31-41.
27. Coles, T., Hall, M.C. & Duval, D.T. (2006). Tourism and post-disciplinary enquiry. Current Issues in Tourism, 9(4-5), 293-319.
28. Cooper, C., Fletcher, I., Gilbert, D. & Wanhill, S. (1993). Tourism: principles and practices. London: Pitman.
29. Cricthon, K. (1978). Dissertations on travel, recreation and leisure. Journal of Travel Research, 17(1): 14-22.
30. Cronin, B. (1981). The need for a theory of citing. Journal of Documentation (37): 16‐24.
31. Çiçek, D. & Kozak, N. (2012). Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi’nde yayımlanan hakem denetimli makalelerin bibliyometrik profili. Türk Kütüphaneciliği, 26 (4), 734-756.
32. Demirbulat, G.Ö. & Dinç, T.N. (2017). Sürdürülebilir turizm konulu lisansüstü tezlerin bibliyometrik profili. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, S: 14 (2), 20-30.
33. Demirci, A. (2014). Literatür Taraması. Y. Arı & İ. Kaya. (Ed.), Coğrafya Araştırma Yöntemleri, 73-108, Balıkesir: Coğrafyacılar Derneği.
34. Erkus-Öztürk, H. & Eraydın, A. (2010). Environmental governance for sustainable tourism development: Collaborative networks and organization building in the Antalya tourism region. Tourism Management, (31), 113–124.
35. Frandsen, T.F. & Nicolaisen, J. (2012). Effects of academic experience and prestige on researchers' citing behavior. Journal of the American Society for Information Science and Technology, (63), 64-71.
36. Gilbert, D.C. (1990). Conceptual issues in the meaning of tourism. Cooper, C.P. (Ed.). Progress in tourism, recreation and hospitality management, 4–27.
37. Glanzel, W. & Schoepflin, U. (1999). A bibliometric study of reference literature in the sciences and social sciences, Information Processing and Management, (35), 31-44.
38. Goeldner, C. R. (1988). The evaluation of tourism as an ındustry and a discipline. International Conference For Tourism Educators Mimeo. Guildford: University of Surrey.
39. Greenacre, M. (1993). Correspondence analyses in practice, Londra: Academic Press.
40. Gürsakal, N. (2009). Sosyal ağ analizi: Pajek, Ucinet ve Gmine uygulamalı. Bursa: Dora Yayınları.
41. Hall, C. M. (1991). Tourism as the subject of post-graduate dissertations in Australia, Annals of Tourism Research, 18 (3), 520–523.
42. Hall, C. M. (2011). Publish and perish? Bibliometric analysis, journal ranking and the assessment of research quality in tourism. Tourism Management, 32 (1), 16-27.
43. Hall, C. M. (2013). Framing tourism geography: Notes from the underground. Annals of Tourism Research, (43), 601–623.
44. Hall, C. M. & Page, S. J. (2009). Progress in tourism management: From the geography of tourism to geographies of tourism – A review. Tourism Management, (30), 3–16.
45. Hall, C. M. & Page, S. J. (2014). The Geography of Tourism and Recreation (4. ed.). London: Routledge.
46. Hall, C. M. & Pedrazzini, T. (1989). Australian higher degree theses in tourism, recreation and related subjects. Occasional Paper No. 2. Lismore: Australian Institute of Tourism Industry Management, University of New England, Northern Rivers.
47. Hirst, P. (1993). Education, Knowledge and Practices. R. Barrow & P. White (Ed)., In Beyond Liberal Education, 184-199. London: Routledge.
48. Howey, R., Savage, K., Verbeeten, M. & Van Hoof, H. (1999). Tourism and hospitality research journals: Cross-citations among research communities, Tourism Management, (20), 133–139.
49. Huang, S. S. (2011). Tourism as the subject of China’s doctoral dissertations. Annals of Tourism Research, 38 (1), 316–319.
50. Hwang, Y., Gretzel, U. & Fesenmaier, D. R. (2006). Trip patterns. tourists to the United States. Annals of Tourism Research, 33 (4), 1057–1078.
51. Jafari, J. & Aaser, D. (1988). Tourism as the subject of doctoral dissertations. Annals of Tourism Research, 15 (3), 407–429.
52. Jafari, J. & Ritchie, R. B. (1981). Towards a framework for tourism education. Annals of Tourism Research, (8), 13-33.
53. Jogaratnam, G., Chon, K., McCleary, K., Mena, M. &Yoo, J. (2005). An analysis of institutional contributors to three major academic tourism journals: 1992–2001. Tourism Management, (26), 641–648.
54. Karagöz, D. & Yüncü, H.R. (2013). Sosyal ağ analizi ile turizm alanında yazılmış doktora tezlerinin araştırma konularının incelenmesi, Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (15), 205-232.
55. Kaya, İ. (2010). Değişen sosyal ve bilimsel bağlam ve coğrafyanın sorumlulukları. R.Özey & S.İncekara (Ed.). Coğrafya eğitiminde kavram ve değişimler, 227-242, Ankara: Pegem Akademi.
56. Kelman, I., Luthe, T., Wyss, R., Tørnblad, S.H., Evers, Y., Curran, M.M., Williams, R.J. & Berlow, E.L. (2016). Social network analysis and qualitative ınterviews for assessing geographic characteristics of tourism business networks. PLoS ONE, 11 (6), 1-14.
57. Kervankıran, İ. & Şardağ, A. (2019). Tourism geography researches in Turkey: A content analysis for graduate theses. International Journal of Geography and Geography Education, (39), 151-170.
58. Kervankıran, İ. (2013). Coğrafya eğitimi ve turizm ilişkisi. 21.Yüzyılda Değişen Yaklaşımlar ve Yükseköğretimde Coğrafya Eğitimi, Pegem Akademi Yayıncılık, Ankara.
59. Kervankıran, İ., Sert Eteman, F. & Çuhadar, M. (2018). Türkiye’de iç turizm hareketlerinin sosyal ağ analizi ile incelenmesi. Turizm Akademik Dergisi, 5 (1), 29-50.
60. Kozak, M. (2014). Bilimsel Araştırma: Tasarım, Yazım ve Yayım Teknikleri. Ankara: Detay Yayıncılık.
61. Kozak, M. (2018). Akademik Yazım: İlkeler-Uygulamalar-Örnekler. Detay Yayıncılık: Ankara.
62. Kozak, N. (1995). 1963-1992 Yıllarında Türkiye’de turizm konulu lisansüstü tezlerin bibliyografik verileri üzerine bir inceleme. Hasan Zafer Doğan Anı Kitabı, 173-180, Boğaziçi Üniv. Turizm İşletmeciliği Uygulama ve Araştırma Merkezi ve Adnan Menderes Üniv. Yayını.
63. Kozak, N. (1997). Türkiye Turizm Tezleri Bibliyografyası (1952-2995). Ankara: MNA Ajans ve Matbaacılık.
64. Kozak, N. (1998). The development of tourism and hospitality in Turkey: An examination of bibliographic ınputs of dissertations written between 1952–1995. Anatolia: An International Journal of Tourism and Hospitality Research, 9(2), 117-121.
65. Köseoğlu, M.A., Rahimi, R., Okumus, F. & Liu, J. (2016). Bibliometric studies in tourism, Annals of Tourism Research, (61), 180–198.
66. Lee, S.H., Choi, J.Y., Yoo, S.H. & Oh, Y.G. (2013). Evaluating spatial centrality for ıntegrated Tourism Management in rural areas using GIS and network analysis. Tourism Management, (34), 14-24.
67. Leung, X.Y., Wang, F., Wu, B., Bai, B., Kurt A. Stahura, K. A. & Xie, Z. (2012). A Social network analysis of overseas tourist movement patterns in Beijing: The ımpact of the olympic games. International Journal of Tourism Research, (14), 469–484.
68. Lian, T., Yu, C., Wang, W., Yuan, Q. & Hou, Z. (2016). Doctoral dissertations on tourism in China: A Co-Word Analysis. Knowledge Organization, 43 (6): 440-461.
69. Luo, Q. & Zhong, D. (2015). Using social network analysis to explain communication characteristics of travel-related electronic word-of-mouth on social networking sites. Tourism Management, (46), 274-282.
70. McKercher, B. (2008). A citation analysis of tourism scholars, Tourism Management, (29), 1226–1232.
71. Medaglia, J.D. & Bassett, D.S. (2017). Network Analyses and Nervous System Disorders, United Kingdom: Oxford University Press.
72. Meyer-Arendt, K. (2000). Commentary: Tourism geography as the subject of North American doctoral dissertations and master’s theses, 1951-98. Tourism Geographies, (2), 140–156.
73. Meyer-Arendt, K. & Justice, C. (2002). Tourism as the subject of North American doctoral dissertations, 1987–2000. Annals of Tourism Research, 29 (4), 1171–1174.
74. Milojeviç, S. (2012). How Are academic age, productivity and collaboration related to citing behavior of researchers? PLoS ONE, 7 (11), 1-22.
75. Müller, D. K. (2014). Tourism geographies are moving out– A comment on the current state of institutional geographies of tourism geographies. Geographia Polonica, 87 (3), 353–365.
76. Müller, D.K. (2018) Time to reconsider tourism geographies? Tourism Geographies, 20 (1), 172-174, DOI: 10.1080/14616688.2017.1399442
77. Nergiz, G.H. (2014). Türkiye’de lisansüstü turizm tezlerinin bibliyometrik profili (1990-2013), VII. Lisansüstü Turizm Öğrencileri Araştırma Kongresi: 212-221.
78. Opsahl, T. (2013). Triadic closure in two-mode networks: Redefining the global and local clustering coefficients. Social Networks, 35, doi: 10.1016/j.socnet.2011.07.001.
79. Opsahl, T. & Panzarasa, P. (2009). Clustering in weighted networks. Social Networks, (31), 155-163.
80. Özel, Ç.H. & Kozak, N. (2012). Turizm pazarlaması alanının bibliyometrik profili (2000-2010) ve bir atıf analizi çalışması. Türk Kütüphaneciliği, 26 (4), 715-733.
81. Özgüç, N. (2017). Turizm Coğrafyası, (9. Baskı), İstanbul: Çantay Kitabevi.
82. Özgür, E.M. & Yavan, N. (2013). Türk coğrafyacılarının iç hesaplaşması: Neden başaramadık? Nasıl başarabiliriz? Beşeri Coğrafya Dergisi, 1 (1), 14-38.
83. Özgür, E.M. (2014). Beşerî coğrafya üzerine. E. Bekaroğlu, A. R. Özdemir (Ed.). Bir disiplinin iç dünyası: Modern Türk coğrafyası üzerine söyleşiler, 143-161, İstanbul: İdil.
84. Özgür, E.M. (2018). Türk beşeri coğrafyasında yenileşme eğilimleri: Değişim aktörlerinin perspektifinden bir değerlendirme. lnternational Journal of Geography and Geography Education, (38), 142-170. DOI: 10.32003/iggei.440888
85. Pavlovich, K. (2003). The evolution and transformation of a tourism destination network: The Waitomo Caves, New Zealand. Tourism Management, 24 (2), 203–216.
86. Pizam, A. & Chacko, E.M. (1982). Tourism and hospitality related dissertations 1976-1980. Annals of Tourism Research, (9), 587-620.
87. Poynter, J.M. (1993). How to research and write a thesis in hospitality and tourism, USA: John Wiley &Sons, Inc.
88. Racherla, P. & Hu, C. (2010). A Social network perspective of tourism research collaborations. Annals of Tourism Research, 37 (4), 1012–1034.
89. Romeiro, P. & Costa, C. (2010). The potential of management networks in the innovation and competitiveness of rural tourism: A case study on the Valle del Jerte (Spain). Current Issues in Tourism, 13 (1), 75–91. http://dx.doi.org/10.1080/13683500902730452.
90. Ryan, C. (2005). The ranking and rating of academics and journals in tourism research. Tourism Management, (26), 657–662.
91. Saarinen, J., Rogerson, M.C. & Hall, C.M. (2017). Geographies of tourism development and planning. Tourism Geographies,19(3), 307-317.
92. Samdahl, D. M. & Kelly, J. J. (1999). Speaking only to ourselves? Citation analysis of journal of leisure research and leisure sciences, Journal of Leisure Research, 31 (2), 171–180.
93. Schaffer, V. & Lawley, M. (2012). An analysis of the networks evolving from an artificial reef development. Current Issues in Tourism, 15 (5), 497–503.
94. Scott, J. P. (2000). Social network analysis A handbook. (2. bs.). Sage Publications.
95. Scott, N., Baggio, R. & Cooper, C. (2008). Network analysis and tourism: From theory to practice. England: Channel View Publications.
96. Shih, H. Y. (2006). Network characteristics of drive tourism destinations: An Application of network analysis in tourism. Tourism Management, (27), 1029–1039.
97. Small, H. (2010). Referencing through history: How the analysis of landmark scholarly texts can inform citation theory. Research Evaluation (19), 185-193.
98. Şardağ, A. (2016). Türkiye’de Coğrafya Alanında Turizm ile İlgili Yapılan Lisansüstü Tezler Üzerine Bir İçerik Analizi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
99. Tayfun, A., Küçükergin, G.F., Aysen, E., Eren, A. & Özekici, K.Y. (2016). Turizm alanında yazılan lisansüstü tezlere yönelik bibliyometrik bir analiz. Gazi Üniversitesi Turizm Fakültesi Dergisi, (1), 50-69.
100. Terkenli, T.S. (2018). Tourism: Beyond the pleasure of practicing geography. Tourism Geographies, 20 (1), 170–171.
101. Timur, S. & Getz, D. (2008). A network perspective onmanaging stakeholders for sustainable urban tourism. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 20 (4), 445–461.
102. Tribe, J. (1997). The İndiscipline of Tourism. Annals of Tourism Research, 24 (3), 638–657.
103. Tunalı, V. (2016). Sosyal ağ analizine giriş. Ankara: Nobel Yayıncılık.
104. Turan, A. (2014). Turizm konulu yüksek lisans tezlerinin bibliyometrik özellikleri (1984-2013), VII. Lisansüstü Turizm Öğrencileri Araştırma Kongresi, 3-15.
105. Tuysuz, S. & Yavan, N. (2012). Bölgesel coğrafya yaklaşımı ve Türk coğrafyasındaki etkileri üzerine kritik bir değerlendirme, TÜCAUM VI. Coğrafya Sempozyumu Bildiriler Kitabı içinde, s. 390- 405. TÜCAUM, Ankara.
106. Tümertekin, E. (1998). Beşerî coğrafya, Cumhuriyet Döneminde Türkiye’de Bilim: Sosyal Bilimler II, 187-216, Türkiye Bilimler Akademisi.
107. Van der Zee, E. & Vanneste, D. (2015). Tourism networks unravelled; A Review of the literature on networks in Tourism Management Studies. Tourism Management Perspectives, (15), 46–56.
108. Van Doren, C. S., Koh, Y. K. & McCahill, A. (1994). Tourism research: A state-of-the-art citation analysis (1971–1990). İçinde A. Seaton, C. Jenkins, R. Wood, P. Dieke, M. Bennett, MacLellan, & R Smith (Ed.), Tourism: The state of the art, 308–315. New York: John Wiley and Sons.
109. Varnacı Uzun, F. (2018). Beşerî ve iktisadi coğrafya alanında yapılan lisansüstü tezlerin değerlendirilmesi: 2008-2017. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (16), 253-281.
110. Warde, A., Tampubolon, G. & Savage, M. (2005). Recreation, informal social network and social capital. Journal of Leisure Research, 37 (4), 402–425.
111. Wasserman, S. & Faust, K. (1994) Social network analysis: Methods and applications, New York: Cambridge University Press.
112. Weiler, B., Moyle, B. & McLennan, C.L. (2012). Disciplines that ınfluence tourism doctoral research: The United States, Canada, Australia and New Zealand. Annals of Tourism Research, (39), 1425-1445.
113. Williams, S. (2009). Tourism Geography- A New Synthesis, Londra: Roudledge.
114. Xiao, H. & Smith, S. L. J. (2005). Source knowledge for tourism research, Annals of Tourism Research, (32): 272–275.
115. Xiao, H. & Smith, S. L. J. (2006). The maturation of tourism research: Evidence from a content analysis. Tourism Analysis, (10), 335–348.
116. Yakar, M. & Sert Eteman, F. (2017). Türkiye’de iller arası göçlerin NodeXL ile sosyal ağ analizi. Göç Dergisi, 4 (1), 82-109.
117. Yavan, N. & Kurtar Anlı, C. (2018). (Un)Making human geography in turkey under th dominance of environmental determinism, Düşünme Dergisi / Journal Of Thinking, (13), 77-98.
118. Yavan, N. (2005). SCI ve SSCI bağlamında Türkiye’nin coğrafya biliminde uluslararası yayın performansının karşılaştırmalı analizi: 1945-2005. Coğrafi Bilimler Dergisi, 3 (1), 27-55.
119. Yavan, N. (2019). Türkiye’deki coğrafyacıların uluslararası yayın performansı (1945-2015): Son 10 yılda (2005-2015) ne değişti?. International Journal of Geography and Geography Education, 39, 121-150.
120. Yazan, S. & Bekaroğlu, E. (2018). Türk coğrafyacılığının disipliner ilişkileri üzerine ampirik bir araştırma. Coğrafi Bilimler Dergisi, 16 (1), 37- 67.
121. Ye, Q., Li, T. & Law, R. (2013). A coauthorship network analysis of tourism and hospitality research collaboration. Journal of Hospitality & Tourism Research, 37 (1), 51–76.
122. Ying, T. & Xiao. H. (2012). Knowledge linkage: A Social network analysis of tourism dissertation subjects. Journal of Hospitality & Tourism Research, (36), 450-477.
123. Zhao, W. & Ritchie, J. R. B., (2007). An Investigation of academic leadership in tourism research: 1985–2004. Tourism Management, (28), 476–490.
124. Zoğal, V. & Emekli, G. (2017). Yaratıcı Turizme Kavramsal ve Coğrafi Bir Yaklaşım, Ege Coğrafya Dergisi, 26 (1), 21-34.