An Evaluation of Leisure Involvement and Social Connectedness from the Perspective of Undergraduate Students

Abstract

Recent studies on social connectedness have emphasized that the sense of belonging is perceived as a basic need and might lead to psychological and physical health problems if not satisfied. It is further stressed that leisure activities might increase the sense of belonging, foster social wellbeing, and create an infrastructure for healthy generations. In this sense, this study examined the leisure involvement and social connectedness levels of undergraduate students in relation to gender, age, grade, perceived social wellbeing, difficulty with leisure assessment, and adequacy of weekly leisure. The population of the study comprises students of Necmettin Erbakan University and Karamanoğlu Mehmetbey University, while the sample group consists of 263 participants. T-test and ANOVA were conducted in data analysis. According to the results of the research, while there was a significant relationship between social addiction and leisure involvement in perceived social welfare and weekly leisure time variables, no significant relationship was found between gender variable and social addiction and leisure involvement. It was concluded that leisure involvement has an effective role on social commitment and evaluating leisure activities with typical leisure activities can positively affect social connectedness.

Keywords

• Leisure
• Connectedness
• College Students
• Belonging
• Public Health

Serbest Zaman İlgilenim ile Sosyal Bağlılığın Üniversite Öğrencileri Açısından Değerlendirilmesi

Öz

Son yıllarda sosyal bağlılık üzerine yapılan araştırmalar aidiyet duygusunun temel bir ihtiyaç olarak algılandığını, bu ihtiyacın karşılanamaması durumunda gerek psikolojik gerekse fiziksel sağlık sorunlarına yol açabileceğini vurgulamaktadır. Serbest zaman faaliyetlerinin ise aidiyet duygusunu arttırabileceği, toplumsal iyi oluşa katkı sağlayarak sağlıklı nesiller için bir alt yapı oluşturabileceği vurgulanmaktadır. Bu noktadan hareketle oluşturulan bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin serbest zaman ilgilenim ve sosyal bağlılık düzeylerini cinsiyet, yaş, sınıf, algılanan toplumsal refah düzeyi, boş zaman değerlendirmede çekilen güçlük ve haftalık boş zaman süresinin yeterliliği açısından incelemektir. Araştırmanın evrenini Necmettin Erbakan Üniversitesi ve Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi öğrencileri oluşturmakta iken örneklem grubu 263 gönüllüden oluşmaktadır. Veri analizi kısmında “t-testi” ve “ANOVA” analizleri kullanılmıştır. Araştırma sonucuna göre; algılanan toplumsal refah ve haftalık serbest zaman süresi değişkenlerinde sosyal bağımlılık ve serbest zaman ilgilenimi arasında anlamlı bir ilişki bulunurken, cinsiyet değişkeni ile sosyal bağımlılık ve serbest zaman ilgilenimi arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Serbest zaman ilgileniminin sosyal bağlılık üzerinde etkili bir role sahip olduğu, serbest zaman ilgilenim faaliyetlerinin tipik serbest zaman faaliyetleriyle değerlendirilmesinin sosyal bağlılığı pozitif yönde etkileyebileceği sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Serbest Zaman
• Bağlılık
• Üniversite Öğrencileri
• Aidiyet
• Toplumsal Sağlık

Kaynakça

1. Aksu, H.S., Güneş, S.G., ve Kaya, A. (2022). Covid-19 küresel salgını sürecinde rekreasyona aktif katılımın yalnızlık algısına etkisi. Sosyal, Beşeri ve İdari Bilimler Dergisi, 5(2), 83-97.
2. Aksu, H.S., Demirel, D.H., Kaya, A., ve Demirel, M. (2021). E-spor faaliyetlerinin rekreasyon ve spor açısından değerlendirilmesi. İçinde Kaya A. & Uslu S. (Ed.), Akademik Serbest Zaman ve Rekreasyon Araştırmaları (ss. 23-40). NEÜ Yayınevi.
3. Altunışık, R., Özdemir, Ş., ve Torlak, Ö. (2002). Modern pazarlama. Değişim Yayınları.
4. Arslan, Y., & Altay, F. (2009). İlköğretim okul takımlarındaki erkek öğrencilerin spora katılım motivasyonlarının incelenmesi. Celal Bayar Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 4(2), 59-66.
5. Bayram, A. T., & Kavlak, H. T. (2021). Rekreasyon ve teknoloji. İçinde Güneş S.G. & Varol F. (Ed.), Rekreasyon: disiplinlerarası yaklaşım ve örnek olaylar (pp. 383 -402). Nobel Kitabevi.
6. Demirel, M., & Harmandar, D. (2009). Üniversite öğrencilerinin rekreasyonel etkinliklere katılımlarında engel oluşturabilecek faktörlerin belirlenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 6(1), 838-846.
7. Dimanche, F., & Samdahl, D. M. (1994). Leisure as symbolic consumption: a conceptualization and prospectus for future research. Leisure Sciences, 16, 119–129. https://doi.org/10.1080/01490409409513224
8. Duru, E. (2007). Sosyal bağlılık ölçeğinin türk kültürüne uyarlanması. Eurasian Journal of Educational Research, 26, 85-94.

9. Er, Y., Çuhadar, A., Demirel, M., Kaya, A., & Aksu, H. S. (2021). Examination of the relationship between the university students' course-leisure conflict and curiosity. PJMHS, 15(3). 929-934.
10. Güldür, B. B. (2020). Hentbol sporcularının serbest zaman ilgilenim ve benlik algısı düzeyleri arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi, Bartın Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Bartın.
11. Gültekin, F., & Arıcıoğlu, A. (2017). Üniversite öğrencilerinde bağlanma stilleri ve sosyal bağlılık ilişkisi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Dergisi, 7(2), 373-384. https://doi.org/10.19126/suje.296046
12. Gürbüz, B., Güngörmüş, H.A., Aydın, İ., & Çimen, Z. (2019). Serbest zaman ilgilenimi ve mutluluk: Macera rekreasyon katılımcıları örneği. 2. Uluslararası Rekreasyon ve Spor Yönetimi Kongresi, 10-13 Mayıs, 2019. Bodrum-Muğla.
13. Gürbüz, B., Çimen, Z., & Aydın, İ. (2018). Serbest zaman ilgilenim ölçeği: Türkçe formu geçerlik ve güvenirlik çalışması. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 16(4), 256-265.
14. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. Anderson, R. E., & Tatham, R. L. (2013). Multivariate data analysis. Pearson education limited.
15. Havitz, M. E., & Dimanche, F. (1999). Leisure involvement revisited: Drive properties and paradoxes. Journal of Leisure Research, 31, 122-149. https://doi.org/10.1080/00222216.1999.11949854
16. Havitz, M.E., Kaczynski, A.T., & Mannell R.C. (2013). Exploring relationships between physical activity, leisure involvement, self-efficacy, and motivation via participant segmentation. Leisure Sciences: An Interdisciplinary Journal, 35(1), 45-62. https://doi.org/10.1080/01490400.2013.739890
17. Kapıkıran, Ş., & Kapıkıran, N. A. (2008). Sosyal bağlılığın psikolojik iyi olmayı oluşturan değişkenler bakımından yordanması. XVIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı. Ege Üniversitesi. Sözlü Bildiri.
18. Kara, F.M., Gürbüz, B., Kılıç, S.K., & Öncü, E. (2018). Beden öğretmeni adaylarının serbest zaman sıkılmaları, yaşam alanları ve sosyal bağlılık düzeylerinin incelenmesi. Bilgisayar ve Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(12), 342-357. https://doi.org/10.18009/jcer.466740
19. Karaboğa, M.T. (2018). Üniversite öğrencilerinin bir sosyalleşme alanı olarak sosyal medya hakkındaki görüşleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(3), 912-936. https://doi.org/10.17860/mersinefd.475515
20. Karaş, B. (2019). Boş zaman aktivitesi olarak sosyal medya kullanımını tercih eden bireylerin gelişmeleri kaçırma korkusu, sosyotelizm, kişilik ve sosyal bağlılık düzeylerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Spor Yönetimi ve Rekreasyon Anabilim Dalı, Eskşehir.
21. Kavlak, H.T., Bayram, A.T., & Çelen, O. (2020). K kuşağının rekreasyona katılımı ve yaratıcı düşünme eğilimi arasındaki ilişki. İçinde Bayazıt B., Karaçar E., & Yılmaz O. (Ed.), Spor ve Rekreasyon Araştırmaları Kitabı-3 (pp. 44-56). Çizgi Kitabevi.
22. Kaya, A., Demirel, M., & Demirel, D. H. (2021). Ciddi serbest zaman ve rekreasyon uzmanlığı arasındaki ilişkinin kavramsal açıdan incelenmesi. İçinde Kaya A. & Uslu S. (Ed.), Akademik Serbest Zaman ve Rekreasyon Araştırmaları (ss 4-22). NEÜ Yayınları.
23. Koçak, F. (2017). The relationship between leisure constraints, constraint negotiation strategies and facilitators with recreational sport activity participation of college students. College Student Journal, 51(4), 491-497.
24. Kouthouris, C. (2009). An examination of the relationships between motivation, involvement and intention to continuing participation among recreational skiers. International Journal of Sport Management Recreation & Tourism, 4,1-19. https://doi.org/10.5199/ijsmart-1791-874X-4a
25. Kyle, G.T., Absher J., Norman, W., Hammit, W. & Jodice, L. (2007). Modified involvement scale. Leisure Studies, 26(4), 398-427. https://doi.org/10.1080/02614360600896668
26. Lee, R. M., & Robbins, B. S. (1995). Measuring belongingness: The Social connectedness and social assurance scales. Journal of Counseling Psychology, 42(2), 232-241.
27. Lee, R.M., & Robbins, S.B. (1998). The relation between social connectedness and anxiety, self esteem, and social identity. Journal of Counseling Psychology, 45, 338– 345.
28. Lin, J., & Hsieh, P. (2007). The influence of technology readiness on satisfaction and behavioral intentions toward self-service technologies. Computers in Human Behavior, 3(23), 1597-1615.https://doi.org/10.1016/j.chb.2005.07.006
29. Litwiller, F., White, C., Hamilton-Hinch, B., & Gilbert, R. (2022). The impacts of recreation programs on the mental health of postsecondary students in North America: An Integrative review. Leisure Sciences, 44(1), 96-120. https://doi.org/10.1080/01490400.2018.1483851
30. Maslow, A. H. (1943). A Theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370-396. Moore, T.L. (2006). Social connectedness and social support of doctoral students in counselor education. Doctoral Dissertation, Idaho State University, Dissertation Abstracts International.
31. Nagata, S., McCormick, B.P., & Piatt, J. (2021). The impact of decreased capacity to experience pleasure on leisure coping strategies among individuals with major depressive disorder. Leisure Sciences. https://doi.org/10.1080/01490400.2018.1458667
32. Olcay, S. (2018). Sosyalleşmenin dijitalleşmesi olarak sosyal medya ve resimler arasında kaybolma bozukluğu: Photolurking. Yeni Medya Elektronik Dergi, 2(2), 90-104. https://doi.org/10.17932/IAU.EJNM.25480200.2018.2/2.90-104
33. Özen, Y., & Gül, A. (2007). Sosyal ve eğitim bilimleri araştırmalarında evren-örneklem sorunu. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 15, 394-422.
34. Pala, A., & Kolayiş, H. (2016). Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin boş zaman değerlendirme alışkanlıklarının ve mesleki doyumlarının incelenmesi. International Journal of Human Sciences, 13(1), 1887-1896.
35. Reyes Uribe, A.C. (2018). The influence of psychological needs in mexican older adults’ leisure motivations. Leisure Sciences. https://doi.org/10.1080/01490400.2017.1325797
36. Roberts, K. (2018). Writing about leisure. World Leisure Journal, 60(1), 3-13. https://doi.org/10.1080/16078055.2016.1261645
37. Saka, N.B. (2019). Beden eğitimi öğretmen adaylarının sosyal görünüş kaygısı ve sosyal bağlılık düzeylerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Trabzon Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Trabzon.
38. Samuel, N. (1996). Technology invades leisure. World leisure and recreaction, 38(3), 12-18. https://doi.org/10.1080/10261133.1996.9674019
39. Schryer, E., Mock, S. E., Hilbrecht, M., Lero, D., & Smale, B. (2016). Use of leisure facilities and wellbeing of adult caregivers. Leisure Sciences, 38(1), 17–33. https://doi.org/10.1080/01490400.2015.1038373
40. Serdar, E., Demirel, M., Demirel, D. H., & Kaya, A. (2022). The relationship between leisure attitude and smart phone addiction: example of sports science students. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 21(1), 180-186.
41. Seviç, M. (2019). Serbest zaman engelleri ve ilgilenimleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi: Sakarya Üniversitesi örneği. Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Eğitimi Anabilim Dalı, Sakarya.
42. Soyer, A. (2020). Serbest zaman ilgilenimi ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişki: yerel yönetimlerde bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı, Sakarya.
43. Wiley, C. G., Shaw, S. M., & Havitz, M. E. (2000). Men's and women's involvement in sports: An examination of the gendered aspects of leisure involvement. Leisure Sciences, 22(1), 19-31. https://doi.org/10.1080/014904000272939
44. Yetim, G. (2014). Boş zaman ilgileniminin boş zaman tatmini ve sadakati üzerine etkisi: Eskişehir’deki fitness merkezleri üzerine araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Eskişehir.
45. Yücenur, G. N., Demirel, N. Ç., Ceylan, C., & Demirel, T. (2011). Hizmet değerinin müşterilerin davranışsal niyetleri üzerindeki etkisinin yapısal eşitlik modeli ile ölçülmesi. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 12(1), 156- 168.