Study of The Relationship Between Emotional Intelligence and Goal Commitment Levels in Athletes

Abstract

The aim of the study is to investigate the relationship between emotional intelligence and goal commitment levels in athletes doing individual and team sports. The study group of the research consists of 427 licensed athletes who study at Sports Sciences Faculties of 6 universities in Aegean Region of Turkey in 2018-2019 academic year. In order to measure the level of goal commitment and emotional intelligence in athletes ‘Emotional Intelligent Scale’ and ‘Goal Commitment Scale’ were used in the current study. In order to find answers to the sub-problems of the study, t-Test, Pearson correlation coefficient analysis and Cohen’s d analysis were used. The results obtained from the analyses revealed that the goal commitment and emotional intelligence mean scores of the female athletes doing individual or team sports are higher than those of the male athletes. Moreover, the mean scores of the athletes doing team sports were found to be higher than those of the athletes doing individual sports and the emotional intelligence mean score of the professional athletes doing individual sports was found to be higher than that of the amateur athletes. According to the results of the correlation analysis, there is a significant correlation between the goal commitment and emotional intelligence mean scores of both the athletes doing individual sports and the athletes doing team sports. As a conclusion, regardless of being engaged in an individual sport or a team sport, increasing emotional intelligence was found to be leading an increase in goal commitment in both of the groups. This positive correlation is believed to make important contributions to literature and academicians working in this field, coaches, conditioners and sports psychologists to achieve high level of achievement and performance.

Keywords

• Emotional Intelligence
• Goal Commitment
• League Status
• Team
• Individual

Sporcularda Duygusal Zekâ ve Hedef Bağlılığı Düzeyleri Arasındaki İlişkinin Araştırılması

Öz

Çalışmanın amacı, sporcularda duygusal zeka ve hedef bağlılığı düzeyleri arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2018-2019 eğitim öğretim yılında Ege Bölgesi’nde bulunan 6 üniversitenin spor bilimleri fakültesi ‘nde öğrenim gören, aktif lisanslı olarak bireysel veya takım sporu yapan toplam 427 öğrenci oluşturmaktadır. Sporcularda duygusal zekâ ve hedef bağlılığı düzeyini ölçmek amacıyla araştırmada ‘sporda duygusal zekâ envanteri ' ve 'hedef bağlılığı ölçeği' kullanılmıştır. Çalışmanın problem cümlesine ve alt problemlerine cevap bulmak için t-testi, Pearson korelasyon katsayısı analizi ve Cohen d analizi kullanılmıştır. Elde edilen verilerden sonuçla, bireysel ve takım sporu yapan kadın sporcuların hedef bağlılığı ve duygusal zekâ puan ortalamaları, erkek sporculara göre yüksek çıkmıştır. Takım sporcularının, hedef bağlılığı düzeyi bireysel sporculara kıyasla daha yüksek olup, bireysel-profesyonel sporcuların ise amatör sporculara göre daha yüksek duygusal zekâya sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Hem bireysel sporcuların hem de takım sporcularının korelasyon analizine göre sporcuların hedefe bağlılıkları ile duygusal zekâ puanları arasında anlamlı bir ilişkinin olduğu görülmektedir. Sonuç olarak sporcularda bireysel veya takım fark etmeksizin her bir grupta duygusal zekâ ile hedefe bağlılığın arttığı görülmekte olup, bu pozitif ilişkinin literatüre ve alanında uzman akademisyenlere araştırmalarda; Antrenör, kondisyoner ve spor psikologlarına yüksek başarı ve performans için önemli düzeyde katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Duygusal zeka
• Hedef Bağlılığı
• Lig statüsü
• Takım
• Bireysel

Kaynakça

1. Adiloğulları, İ. & Görgülü, R. (2015). Sporda duygusal zekâ envanterinin uyarlama çalışması. Uluslararası Spor, Egzersiz ve Antrenman Bilimi Dergisi, 1(2),83-94. DOI: 10.18826/ijsets.05333.
2. Aydoğdu, C., Şahan A. K. & Erman A. (2017). Genç tenisçilerde spora özgü başarı motivasyon düzeyinin müsabaka performansı üzerine etkisinin incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 655-666. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2018..-431408.
3. Aube, C. & Roussea, V. (2005). Team goal commitment and team effectiveness: The role of task interdependence and supportive behaviors. Group Dynamics Theory Research and Practice, 9(3),189-204. DOI: 10.1037/1089-2699.9.3.189.
4. Büyüköztürk, Ş. (2017). Sosyal bilimler için veri analizi Kitabı (23. Baskı). Pegem Akademi: Ankara.
5. Civanoğlu, S. P. (2015). Duygusal zekâ ile tükenmişlik ve örgütsel bağlılık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi üzerine bir araştırma. Yükseklisans Tezi. Beykent üniversitesi, İstanbul.
6. Cooper, R. K. & Sawaf, A. (1997). Executive EQ: Emotional intelligence in business. London: Orion Business Books.
7. Garland, D.J. & Barry, J.R. (1988). The effects of personality and perceived leader behaviors on performance in collegiate football. The Psychological Record, 38(2), 237-247.
8. Hollenbeck, J. R., Klein, H. J., O'Leary, A. M. & Wright, P. M. (1989). Investigation of the construct validity of a self-report measure of goal commitment. Journal of Applied Pyschology,74(6), 951-956. http://dx.doi.org/10.1037/0021-9010.74.6.951.

9. Jackson, D. N. (1974). Personality Research Form Manual. Port Huron, MI: Research Psychologist Press.
10. Jiang, Z. (2016). Emotional intelligence and career decision-making self-efficacy: Mediating roles of goal commitment and professional commitment. Journal of Employment Counseling, 53(1), 30-47. Doi:10.1002/joec.1202.
11. KED. (2014). Goals vs. commitment: which matters most?. KED. Retrieved from: http://www.kelbyergodesign.com/blog/2014/06/23/goals-vs-commitment-which-mattersmost.
12. Klein, H. J., Wesson, M. J., Hollenbeck, J. R. & Alge, B. J. (1999). Goal commitment and the goal-setting process: Conceptual clarification and empirical synthesis. Journal of Applied Psychology,84(6),885-896. http://dx.doi.org/10.1037/0021-9010.84.6.885.
13. Klein, H. J., Wesson, M. J., Hollenbeck, J.R., Wright, P.M. & Deshon, R.P. (2001). The assessment of goal commitment: A measurement model meta-analysis. Organizational Behavior and Human Decision Processes,85(1), 32-55. Doi: 10.1006/obhd.2000.2931.
14. Klein, H.J. & Wright, P. (1994). Antecedents of goal commitment: An empirical examination of personal and situational factors. Journal of Applied Social Psychology, 24(2), 95-114. DOI: 10.1111/j.1559-1816.1994.tb00560.x.
15. Lane, A.M., Devonport, T.J., Davies, K.A., Wilson, M., Meyer, B.B., Diehl, C.D.P., Thelwell, R. & Weston, N.(2009).Validity of the emotional intelligence scale for use in sport. Journal of Sport Sciences & Medicine, 8(2), 289–295.Acquired from.https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3761491/.
16. Larsen, D.W. (1983). Coach inspires more than winning. Seattle, Washington, U.S: Seattle Times.
17. Latham, G.P. & Locke, E.A. (1991). Self regulation with goal setting. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 212-247. https://doi.org/10.1016/0749-5978(91)90021-K.
18. Locke, E.A., Shaw, K.N., Saari, L. M. & Latham, G.P. (1981). Goal setting and task performance: 1969-1980. Psychological Bulletin, 90(1), 125-152. DOI:10.1037//0033-2909.90.1.125.
19. Salman, M. N., Toros T. ve Soylu Y. (2018). Elit sporcuların duygusal zekâ yönünden karşılaştırılması: Takım ve bireysel sporlar. Turkish Studies, 13(26), 1021-1036. DOI: 10.7827/TurkishStudies.14442.
20. Salovey, P. & Mayer, J. D. (1990). Emotional Intelligence. Imagination, Cognition and Personality, 9, 185-211. http://dx.doi.org/10.2190/DUGG-P24E-52WK-6CDG.
21. Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2015). Çok değişkenli istatistiklerin kullanımı (Çev. Ed. M. Baloğlu). Ankara: Nobel Akademik.
22. Taghizadeh, F. & Shojaie, M. (2012). Comparing emotional intelligence and team cohesion of elite and amateur table tennis players. Advances in Applied Science Research, 3(6), 3633-3639.
23. Tok, S. (2008). Performans sporcusu ve spor yapmayan üniversite öğrencilerinde duygusal zekâ ile kişilik özelliklerinin karşılaştırılması. Doktora tezi. Ege Üniversitesi, Sağlık Bilimler Enstitüsü, İzmir.
24. Walliman, N. (2001). Your Research Project: A Step by Step Guide for the First Time Researcher. London: Sage, Thousand Oaks.