Determining the Physical Fitness Levels of Children Aged 10-14 During the Covid-19 Pandemic

Öz

Inactive lifestyle can cause a decline in the physical fitness levels of individuals in all age groups. It is thought that the inactive life caused by the Covid 19 epidemic process leads to a decline in the physical fitness levels of individuals. The aim of this research is to determine the physical fitness levels of children between the ages of 10-14 during the covid-19 epidemic. A total of 30 students (15 girls, 15 boys) who study at secondary and high schools affiliated to the Ministry of National Education in the Çayıralan district of Yozgat province in the 2020-2021 academic year voluntarily participated to this study. Within the scope of the research, in order to determine the performance-related physical fitness of the participants, triple hop, medicine ball throwing, star agility run, 50 m sprint and 9 min. endurance running tests were carried out. Descriptive statistics data were used in the analysis of the data obtained from the applications of the tests. One Sample t-Test was used to compare the means of dependent variables, One-Way ANOVA was conducted to compare the sample according to age groups, Scheffe Multiple Comparison Test was used to determine the difference between groups. As a result; the mean values expressing the physical fitness performances of the participants of our study (excluding the mean value obtained from the 50 m sprint test for 14-year-old men) were compared to the average percentage values that were performed before the epidemic and accepted as a standard in terms of physical fitness (Golle et al., 2015) were found to be below the 30% tranche. As a result of the comparison of the age groups of the participants, it was observed that there was a significant difference in the medicine ball throwing test averages in the 12-year-old and 14-year-old participants (p<0.05). In general, after the Covid 19 epidemic, it was determined that the physical fitness parameters of children in the 10-14 age group were far below the values accepted as the norm across Europe.

Anahtar Kelimeler

• Sedentary life
• Motor development
• Physical activity
• Endurance
• Agility

Covid-19 Salgını Sürecinde 10-14 Yaş Aralığındaki Çocukların Fiziksel Uygunluk Düzeylerinin Belirlenmesi

Öz

Hareketsiz yaşam tarzı, tüm yaş gruplarındaki bireylerin sahip oldukları fiziksel uygunluk düzeylerinde gerilemeye neden olabilmektedir. Covid 19 salgını sürecinin neden olduğu hareketsiz yaşamın, bireylerin fiziksel uygunluk düzeylerinde gerilemeye yol açtığı düşünülmektedir. Bu araştırmanın amacı, covid-19 salgını sürecinde 10-14 yaş aralığındaki çocukların fiziksel uygunluk düzeylerinin belirlenmesidir. Araştırmaya 2020-2021 eğitim yılında Yozgat ilinin Çayıralan ilçesinde, Millî Eğitim Bakanlığı bünyesindeki ortaokul ve lise düzeylerinde öğrenimlerine devam eden toplam 30 öğrenci (15 kız, 15 erkek) gönüllü olarak katılım göstermiştir. Araştırma dahilinde katılımcıların performansla ilişkili fiziksel uygunluklarının belirlenmesi amacıyla 3 adım sıçrama, sağlık topu fırlatma, yıldız çeviklik koşusu, 50 m sürat koşusu ve 9 dk. dayanıklılık koşusu testlerinin uygulamaları gerçekleştirilmiştir. Testlerin uygulamalarından elde edilen verilerin analizinde tanımlayıcı istatistik verilerinden, bağımlı değişkenlere ait ortalamaların karşılaştırılmasında Tek Örneklem t Testinden, örneklemin yaş gruplarına göre karşılaştırılması amacıyla Tek Yönlü Varyans Analizinden ve gruplar arası farklılığın tespit edilmesi amacıyla Scheffe Çoklu Karşılaştırma Testinden yararlanılmıştır. Sonuç olarak; araştırmamızın katılımcılarına ait fiziksel uygunluk performanslarını ifade eden ortalama değerlerin (14 yaş grubu erkeklerin 50 m. sürat testinden elde ettikleri ortalama değer hariç), salgın süreci öncesinde gerçekleştirilmiş ve fiziksel uygunluk açısından bir standart olarak kabul edilen ortalama yüzdelik değerlere göre (Golle vd., 2015) %30’luk dilimin altında kaldığı tespit edilmiştir. Katılımcılara ait yaş gruplarının kendi içerisinde karşılaştırılması sonucunda ise, 12 yaş grubu ile 14 yaş grubu katılımcıların sağlık topu fırlatma testi ortalamaları arasında anlamlı düzeyde farklılığın oluştuğu gözlemlenmiştir (p<0,05). Genel olarak, Covid 19 salgını sonrasında 10-14 yaş grubundaki çocukların fiziksel uygunluk parametrelerinin Avrupa genelinde norm olarak kabul edilen değerlerin çok altında olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Hareketsiz yaşam
• Motor gelişim
• Fiziksel aktivite
• Dayanıklılık
• Çeviklik

Kaynakça

1. Akpınar, S. (2020). Nevü söyleşiler: Fiziksel aktivite ve hareketli-hareketsiz yaşam. 25 Mayıs 2020. https://sistem.nevsehir.edu.tr/.
2. Arabacı, R. (2007). 15 yaş altı kız ve erkek badmintoncularının fiziksel uygunluklarının karşılaştırılması. Sport Sciences, 3(1), 1-10.
3. Balcı, Ş.S., Pekel, H.A., Karakuş, S., Pepe, H., Revan, S. ve Bağcı, E. (2008). 9-11 yaş grubu ilköğretim öğrencilerinin performansla ilgili fiziksel uygunluklarının değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20, 103-08.
4. Bös, K., Schlenker, L., Büsch, D., Lämmle, L., Müller, H., Oberger, J. & Tittlbach, S. (2009). Deutscher Motorik Test 6-18:(DMT 6-18). Vol: 186, Hamburg: Czwalina.
5. Burtscher, J. & Burtscher, M. (2020). Run for your life: Tweaking the weekly physical activity volume for longevity. British Journal of Sports Medecine, 54(13), 759-760. http://dx.doi.org/10.1136/bjsports-2019-101350
6. Burtscher, J., Burtscher, M. & Millet, G.P. (2020). (Indoor) Isolation, stress and physical inactivity: Vicious circles accelerated by Covid-19? Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sports, 30(8), 1544-1545. https://doi.org/10.1111/sms.13706
7. Castañeda-Babarro, A., Arbillaga-Etxarri, A., Gutiérrez-Santamaría, B. & Coca, A. (2020). Physical activity change during covid-19 confinement. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(18), 6878.
8. Council of Europa (2011). Sport testing physical fitness eurofit experimental battery provisional handbook 1983. www.bitworks-engineering.co.uk. March 2011; 3, Strasbourg.

9. Crisafulli, A. & Pagliaro, P. (2020). Physical activity/inactivity and covid-19. European Journal of Preventive Cardiology, In press, 1-4 https://doi.org/10.1177/2047487320927597
10. Darilgen, A. (2006). Tekerlekli sandalye basketbol sporu yapanlarda fiziksel uygunluğunun değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Bolu.
11. Erikoğlu, G., Özkamçı, H., Golmoghanı, N., Suveren, C., Tot, T., Şahin, N., Selçuk, Z., Zorba, E. ve Atalay Güzel, N. (2009). 7–12 yaş çocuklarda cinsiyet ve yaş gruplarına göre eurofit test bataryası ile performans parametrelerinin değerlendirilmesi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 14(4), 49-64.
12. Erkal E., Ses A., Aydın S., Çalışkan D. (2020). Covid-19’un toplumda yayılımını önlemeye yönelik ilaç dışı halk sağlığı önlemleri. ESTÜDAM Halk Sağlığı Dergisi, 5, 79-95.
13. Golle, K., Muehlbauer, T., Wick, D. & Granacher, U. (2015). Physical fitness percentiles of german children aged 9–12 years: findings from a longitudinal study. Plos One, 10(11). https://doi.org/10.1371/journal.pone.0142393
14. Grund, A., Dilba, B., Forberger, K., Krause, H., Siewers, M., Rieckert, H. & Müller, M. J. (2000). Relationships between physical activity, physical fitness, muscle strength and nutritional state in 5- to 11-year-old children. European Journal of Applied Physiology, 82(5), 425-438. https://doi.org/10.1007/s004210000197.
15. Guessogo, W., Mekoulou Ndongo, J., Assomo-Ndemba, P., Hamadou, A., Biassi, O., Tsobgny-Panka, C., Mbah, G., Honoré Mandengue, S. & Temfemo, A. (2020). Gender differences in physical fitness among cameroonian school children aged 10 to 15 years in yaounde city. International Journal of School Health, 7(3), 45-54. doi: 10.30476/intjsh.2020.86621.1086.
16. Jeszka, J., Zielke, M. & Bajerska, J. (2000). Evaluation of nutritional habits, nutritional status and physical performance in selected group of adolescents. Medycyna Wieku Rozwojowego, 4(3 Suppl 1), 65-75.
17. Kale, R., ve Kara, E. (1998). Spor, kültür ve modern endüstri dünyası. 5. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi. Ankara.
18. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi (24. baskı). Ankara: Nobel Yayıncılık.
19. Kasović, M., Štefan, L. & Petrić, V. (2021). Secular trends in health-related physical fitness among 11–14-year- old croatian children and adolescents from 1999 to 2014. Scientific Reports, 11(1), 11039. https://doi.org/10.1038/s41598-021-90745-y.
20. Kayıhan, G. (2007). Ankara polis koleji öğrencilerinin fiziksel uygunluk düzeylerinin değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
21. Kayıhan, G. ve Ersöz, G. (2010). Türk polis teşkilatında vücut kompozisyonunun fiziksel uygunluk ve performans açısından değerlendirilmesi. Polis Bilimleri Dergisi, 12(3), 67-82.
22. Koşar, Ş.N., Kin, A. & Aşçı, F.H. (1998). 10 haftalık fiziksel etkinlik programına katılım fiziksel uygunluğa etkisi. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 9(2), 3-11.
23. Memiş, A.U. (2007). Çocukluk ve ergenlikteki fiziksel aktivite deneyimleri ile yetişkinlikteki fiziksel aktivite düzeyi arasındaki ilişki. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
24. Mikkelsen, K., Stojanovska, L., Polenakovic, M., Bosevski, M. & Apostolopoulos, V. (2017). Exercise and mental health. Maturitas, 106, 48-56. https://doi.org/10.1016/j.maturitas.2017.09.003.
25. Muratlı, S. (1997). Antrenman bilimi ışığı altında çocuk ve spor. Ankara: Bağırgan Yayın Evi.
26. Nieman, D.C. & Wentz, L.M. (2019). The compelling link between physical activity and the body's defense system. Journal of Sport and Health Science, 8(3), 201-217. https://doi.org/10.1016/j.jshs.2018.09.009.
27. Ortega, F.B., Artero, E.G., Ruiz, J.R., Espana-Romero, V., Jimenez-Pavon, D., Vicente-Rodriguez, G. et al. (2011). Physical fitness levels among European adolescents: the helena study. British Journal of Sports Medicine, 45(1), 20-29. https://doi.org/10.1136/bjsm.2009.062679.
28. Ortega, F.B., Ruiz, J.R., Castillo, M.J & Sjöström, M. (2008). Physical fitness in childhood and adolescence: A powerful marker of health. International Journal of Obesity (2005), 32, 1-11. https://doi.org/10.1038/sj.ijo.0803774.
29. Özer, D.S. ve Özer, M.K. (1998). Çocuklarda motor gelişim. Ankara: Nobel Yayıncılık.
30. Özer, M.K. (2006). Fiziksel uygunluk (2. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
31. Özgür, B. (2020). 10-14 yaş türk badminton oyuncularının bazı antropometrik ve motorik performans özellikleri. Spor Hekimliği Dergisi, 55(3), 222-230.
32. Peçanha, T., Goessler, K. F., Roschel, H. & Gualano, B. (2020). Social isolation during the covid-19 pandemic can increase physical inactivity and the global burden of cardiovascular disease. American Journal of Physiology. Heart and Circulatory Physiology, 318(6), H1441–H1446. https://doi.org/10.1152/ajpheart.00268.2020
33. Pekel, H. A., Balci, Ş. S., Arslan, Ö., Bağci, E., Aydos, L., Tamer, K. ve Kalemoğlu, Y. (2007). Atletizm yapan çocukların performansla ilgili fiziksel uygunluk test sonuçlarının ve bazı antrepometrik özelliklerinin değerlendirilmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 15(1), 427-438.
34. Perry, A.C., Okuyama, T., Tanaka, K., Signorile, J., Kaplan, T.A. & Wang, X. (2002). A comparison of health and fitness–related variables in a small sample of children of japanese descent on 2 continents. Archives of Pediatrics and Adolescent Medicine, 156(4), 362-368. https://doi.org/10.1001/archpedi.156.4.362
35. Polat, Ç. (2009). 12-14 yaş eğitilebilir zihinsel engelli çocukların fiziksel aktivite yoğunluğunun fiziksel uygunluk düzeylerine etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Erciyes Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kayseri.
36. Rice, S.M., Purcell, R., De Silva, S., Mawren, D., McGorry, P.D. & Parker, A.G. (2016). The mental health of elite athletes: a narrative systematic review. Sports Medicine (Auckland, N.Z.), 46(9), 1333-1353. https://doi.org/10.1007/s40279-016-0492-2.
37. Roberts, C., Gill, N. & Sims, S. (2020). The ınfluence of covıd-19 lockdown restrictions on perceived nutrition habits in rugby union players. Frontier in Nutrition, 7, 589737. doi: 10.3389/fnut.2020.589737.
38. Şahin, T. (2021). Covid-19 pandemi sürecinde sporcu beslenmesi: Beslenme alışkanlığı değişimleri ve öneriler. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 4(1), 1-9.
39. Şahiner, İ. (2009). Çocuklarda uygulanan farklı otur-uzan esneklik testlerinin karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya.
40. Salimov, G’. M. (2021). 7-10 yaş erkek ve kız çocuklarinin hazırlık ve fiziksel gelişiminin gösterge ve analizleri. International Journal on Economics, Finance and Sustainable Development, 3(5), 59-69. https://doi.org/10.31149/ijefsd.v3i5.1894.
41. Şardan, Y.Ç. (2008). Hastane salgınlarının incelenmesi. İÜ Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Sürekli Tıp Eğitimi Etkinlikleri Sempozyum Dizisi, 60(53), 61.
42. Saygın, E., Karacabey, K. ve Saygın, Ö. (2011). Çocuklarda fiziksel aktivite ve fiziksel uygunluk unsurlarının araştırılması. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(2), 921-35.
43. Schmidt, S., Anedda, B., Burchartz, A., Eichsteller, A., Kolb, S., Nigg, C., Niessner, C., Oriwol, D., Worth, A. & Woll, A. (2020). Physical activity and screen time of children and adolescents before and during the COVID-19 lockdown in Germany: a natural experiment. Scientific Reports, 10(1), 21780. https://doi.org/10.1038/s41598-020-78438-4.
44. Schyns, G., Roefs, A. & Jansen, A. (2020). Tackling sabotaging cognitive processes to reduce overeating; expectancy violation during food cue exposure. Physiology & Behavior, 222, 112924. https://doi.org/10.1016/j.physbeh.2020.112924.
45. Sönmez, E. (2006). Adölesan dönemi voleybolcu çocukların antropometrik ölçümlerinin belirlenmesi ve sedanter çocuklarla karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Elâzığ.
46. Stark, G. (2000). Jugend trainiert für Olympia: Wettkampfprogramm für Grundschulen im Land Brandenburg. Jugend und Sport, Potsdam: Ministerium für Bildung.
47. T.C. Sağlık Bakanlığı (2020a). Covid-19 nedir? Covıd-19 Bilgilendirme Platformu. https://covid19.saglik.gov.tr/TR-66300/covid-19-nedir-.html, Erişim tarihi: 03 Haziran 2020.
48. T.C. Sağlık Bakanlığı (2020b). Pandemi. Covid-19 bilgilendirme platformu. https://covid19.saglik.gov.tr/TR- 66494/pandemi.html, Erişim tarihi: 02 Temmuz 2020.
49. Tetik, S. (2021). Covid-19 Pandemi sürecinin spor bilimleri öğrencilerinde fiziksel aktivite ve yaşam kalitesine etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale 18 Mart Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Çanakkale.
50. Vandongen, R., Jenner, D.A., Thompson, C., Taggart, A.C., Spickett, E.E., Burke, V. & Dunbar, D. L. (1995). A controlled evaluation of a fitness and nutrition intervention program on cardiovascular health in 10-year-old to 12-year-old children. Preventive Medicine, 24(1), 9-22.
51. Yan, Y. (2007). 10-13 yaş çocuklarda sosyo-ekonomik yapının fiziksel aktivite ve fiziksel uygunluk düzeyine etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
52. Yanci, J., Cámara, J., Vizcay, J. J. & Young, W. B. (2016). Examining age and gender effects in physical performance in young athletes aged 12–16 years. International Journal of Sports Science & Coaching, 11(4), 538-544.
53. Yıkılmaz, A. (2014). 8-12 yaş grubu ilkokul ve ortaokul öğrencilerinin performansla ilgili fiziksel uygunluklarının değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gaziantep Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Gaziantep.