Trafik Kazalarının İncelenmesinde Uyum Analizinin Kullanımı

Öz

Uyum analizi, satırlar ve sütunlar arasındaki uyumun ölçülmesi ile elde edilen çok boyutlu veya iki boyutlu çarpımsal (olumsallık, çapraz sınıflandırılmış, ki-kare) tablolarının daha az boyutlu bir düzlemde grafiksel olarak gösterimini sağlayan geometrik temelli bir istatistik tekniğidir. Uyum analizi, değişken gruplarına ait düzeyler arasındaki ilişkiyi görsel olarak sunması açısından son yıllarda kategorik verilerin analizinde sıklıkla yararlanılan tekniklerden biridir. Özellikle pazar araştırmalarında kullanımına çok rastlanan uyum analizi bu çalışmada trafik kazalarının incelenmesinde kullanılacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Çarpımsal Tablolar
• SVD
• Trafik Kazaları Uyum Analizi

The Usage of Correspondence Analysis in Investigating Traffic Accidents

Öz

Correspondence analysis is a statistical technique based on geometric foundations that provides a graphical demonstration of multi-dimensional or two dimensional contingency tables in less dimensional plane handed by measuring correspondence between rows and columns. It is one of the most popular techniques that is frequently used in categorical data analysis for the aim of providing visual presentation between levels relating to variable groups. Specially, correspondence analysis that is frequently encounter in usage of sample surveys will be used in investigating traffic accidents in this study.

Anahtar Kelimeler

• Contingency Tables
• Correspondence Analysis
• SVD
• Traffic Accidents

Kaynakça

1. ANNA TORES&MICHAEL GREENACRE, Measuring Asymmetries in Brand Associations Using Correspondence Analysis, Journal of Economic Literature classification: C19, C88.
2. BENDIXEN, M.T. (1995), Compositional Perceptual Mapping Using Chi-squred Trees Analysis and Correspondence Analysis, Journal of Marketing Management, Vol 11, No.6, syf.571-581.
3. BENZÈCRI J.P. (1992), Correspondence Analysis Handbook, Marcel Dekker New York, Inc.
4. Ç.A. SEYFULLAHOĞULLARI, (1996), En Çok İşlem Hacmine Sahip On Şirketin Getiri ve Risklerine Göre Uygunluk Analizi ile Sınıflanması, Ulusal Ekonometri ve İstatistik Sempozyumu Bildirileri, syf:511-21.
5. GIFI A. (1990), Nonlinear Multivarite Analysis, New York, John Wiley&Sons.
6. GREENACRE, M.J. (1984), Theory and Applications of Correspondence Analysis, Academik Press, London.
7. GREENACRE M., BLASIUS J. (1994), Correspondence Analysis in the Social Sciences, Academic Press, London.
8. HOFFMAN. D.L. and FRANKE, G.R. (1986), Correspondence Analysis Graphical Representation of Categorical Data in Marketing Research, Journal of Marketing Research, Vol. 13, syf:213-227.

9. KURT FELLENBERG, NICOLE C. HAUSER, BENEDIKT BRORS, ALBERT NEUTZNER, JORG D. HOHEISEL and MARTIN VINGRON, (2001), Correspondence Analysis Applied to Microarray Data, PNAS Vol.98, No.19. syf:10781-10786.
10. NURAN BAYRAM, MUSTAFA AYTAÇ, (2002), Çoklu Karşılık Getirme Analizi ile Akademisyenlerin Akademik Niteliğinin Değerlendirilmesi, İstatistik Araştırma Dergisi, Cilt 01 No.02, Özel Sayı, syf:39-54.
11. ÖZDAMAR, K. (1999), Paket Programlarla İstatistiksel Veri Analizi II. 2. Baskı, Kaan Kitabevi, Eskişehir.
12. PRESS W.H., TEUKOLSKY S.A., VETTERLING W.T.,FLONNERY B.P., (1995), Numerical Recipes, Cambridge University Press, USA.
13. STEN-ERIK CLAUSEN (1998), Applied Correspondence Analysis, Sage University Paper.
14. Trafik İstatistik Yıllığı 2001, Emniyet Genel Müdürlüğü Trafik Hizmetleri Başkanlığı Yayını, Ankara.