Gastronomi kongrelerinde inovasyon ve verimliliklerini etkileyen faktörlerin analizi: Uygulamalı gastronomi kongresi

Öz

Günümüzde etkinlik düzenleyenler açısından, düzenli gelir elde edilmesi, katılımcı sayılarındaki artış nedeniyle kongre ve sempozyum düzenlemeye olan ilgi artmıştır. Bu durum etkinlik düzenleyicilerini, yüksek katılımcı sayılarına ulaşmak için başarılı organizasyonlar yapmaya ve etkinlikleri çeşitlendirmeye yönlendirmiştir. Uygulamalı Gastronomi Kongresi’nin yapılan diğer aşçılık, gastronomi ve mutfak sanatları kongre, sempozyum ve benzerlerinden hedefi ve farkı, alandaki akademisyenlerin yaptıkları çalışmaları kendilerinin uygulama yaparak katılımcılara anlatmaları olacaktır. Yapılan çalışmalar fotoğraflanarak renkli bir bildiri kitabı veya dosyası hazırlanabilecektir. Amacına uygun olarak uygulamacı akademisyenler yetilerini ve çalışmalarını uygulamalı olarak sunum yapabileceklerdir. Böylelikle öncelikle akademisyenler teorik ve pratik bilgilerini artırabileceklerdir. Artırılmış olan bilgi birikimleriyle öğrencilerine ve bilim dünyasına daha fazla katkıda bulunabileceklerdir. Çalışmada, üniversite ile özel sektör (sanayi) işbirliği kapsamında yapılabilecek inovatif bir çalışma olabilecek Uygulamalı Gastronomi Kongresi kavramının önemi üzerinde durulmuş, inovasyon, gastronomi, kongre, konferans, aşçılık ve yemek kültürü üzerinde detaylı bir literatür taraması yapılarak, üniversite ile özel sektör işbirliği açısından son derece önemli olan kongre, konferansların ve sempozyum turizmdeki önemi incelenmiştir. Yapılan bu çalışmayla beraber patent başvurusu yapılarak yeni bir inovatif kongre tarzının doğuşuna yardımcı olarak bundan ekonomik beklentileri hayata geçirmek amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Uygulamalı Gastronomi Kongresi
• Uygulamalı Aşçılık Kongresi
• Uygulamalı Mutfak Sanatları Kongresi
• Uygulamalı Aşçılık Gastronomi ve Mutfak Sanatları Kongresi

Analysis of factors affecting their innovation and efficiency in gastronomy congresses: Practical gastronomy congress

Öz

Nowadays, the interest in organizing congresses and symposiums has increased due to regular income generation and increase in the number of participants in terms of organizers. This situation has directed the event organizers to make successful organizations and to diversify the events to reach high number of participants. The aim and difference of the Applied Gastronomy Congress from other cookery, gastronomy and culinary arts congresses, symposiums and the like will be that the academicians in the field will explain their work to the participants. A colorful paper book or file can be prepared by photographing the studies. Practitioner academics will be able to present their skills and studies in a practical way, in line with their goals. Thus, academicians will be able to increase their theoretical and practical knowledge. With their increased knowledge, they will be able to contribute to their students and the scientific world. In this study, the importance of the concept of Applied Gastronomy Congress, which can be an innovative study that can be carried out within the scope of private sector (industry) collaboration with the university, was emphasized, and a detailed literature review on innovation, gastronomy, congress, conference, cookery and food culture was carried out in terms of cooperation with the university. The importance of congresses, conferences and symposium in tourism are examined. With this study, it was aimed to realize the economic expectations by helping the birth of a new innovative congress style by making a patent application.

Anahtar Kelimeler

• Practical Gastronomy Congress

Kaynakça

1. Akoğlu, A., Cansızoğlu, S., Orhan, N., Özdemir, Z. (2017). Gastronomi ve Mutfak Sanatları Eğitimi Alan Öğrencilerin Sektörde Çalışmaya Yönelik Bakış Açıları. Journal of Tourism and Gastronomy Studies (Jotags), 5(2), 146-159.
2. Akgün, M. (2013). Gözü Mutfakta, Aklı Şeflikte Olanlara. Retrived from www.radikal.com.tr (E. T. 23.03.2019).
3. Aksoy, M. ve Şahin, A. (2017). Yiyecek İçecek Eğitiminde Gastronomi ve Mutfak Sanatları ile Kulinoloji Programlarına Dair Bir Karşılaştırma. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 5 (4), 7-20.
4. Aksoy, M. (2013). Kavram Olarak Hayat Boyu Öğrenme ve Hayat Boyu Öğrenmenin Avrupa Birliği Serüveni. Milli Eğitim Bakanlığı, 64, 23-48.
5. Aydemir, B., Saylan, U., Aydoğmuş, F. (2014). Turizmde Rekabet: Seyahat ve Turizm (T&T) Rekabet Edebilirlik Raporunda Türkiye’nin ve Avrupa’nın Değerlendirilmesi. Çukurova Üniversitesi İİBF Dergisi, 18(1), 1-15
6. Aymankuy, Y. (2006). Kongre Turizmi ve Fuar Organizasyonları. Ankara. Detay Yayıncılık.
7. Babaita, C. Sipos, G. Ispas, A. and Nagy, A. (2010). Leadership style and culture for innovation in hotel industry. ISI Proceedings of the Conference Selected Topics in Economy and Management Transformation, WSEAS Press, 526-532.
8. Baloğlu, Ş. and Curtis, L. (2005). Association meeting planners' perceptions and intentions for five major us convention cities: the structured and unstructured images. Elsevier. Tourism Management, 26(5), 743-752. doi: 10.1016/j.tourman.2004.04.001

9. Behdioğlu, S. ve Çilesiz, N. (2017). Akademisyenlerin Kongre Tercih Kriterlerinin Konjoint Analizi İle Belirlenmesi. Kastamonu University Journal of faculty of Economics and Administrative Sciences. 18(1),23-37, ICEBSS 2017 Special Issue 23
10. Boyraz, M. ve Sandıkçı, M. (2018). Evaluation of Gastronomy Proceeding Papers: The Case of Tourism Congresses 2013-2017. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 6(4), 873-889. doi:10.21325/jotags.2018.338
11. Brown, J. (2013). A Brief History of Culinary Arts Education in America. Journal of Hospitality & Tourism Education, 17(4), 47-54.
12. Çakıcı, C., Çalhan, H. ve Karamustafa, K. (2016). Yiyecek ve İçecek İşletmelerinde İnovasyon ve Sürdürülebilir Rekabet Üstünlüğü İlişkisi. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2), 12-39.
13. Damanpour, F. and Evan, W. M. (1984). Organisational innovation and performance: the problem of “organisational lag”. Administrative Science Quarterly, 29(3), 392-409.
14. De Esteban, J. Cetin, G. and Antonovica, A. (2015). Theory of Knowledge of Tourism: A Sociological and Epistemological Reflection. Journal of Tourismology, 1 (1), 2-15.
15. Den Hertog, P., Gallouj, F. and Segers, J. (2011). Measuring innovation in a ‘low-tech’ service industry: The case of the Dutch hospitality industry. Service Industries Journal, 31(9), 1429-1449.
16. Ekonomi Politika Dünya, (2020). Uluslararası Gastronomi Turizmi Kongresi https://www.dunya.com/ehlikeyf/uluslararasi-gastronomi-turizmi-kongresi-haberi-393073 (E.T:01.05.2019)
17. Flynn M., Dooley, L., O’Sullivan D. and Cormican, K. (2003). Idea generation within the context of organisational development. The International Journal of Innovation Management,7(4), 417- 442.
18. Gastronomi Turkey, (2020). ‘3. Uluslararası Gastronomi Turizmi Kongresi, hem akıllarda hem damaklarda iz bıraktı.’ https://www.gastronomiturkey.com/haber/3-uluslararasi-gastronomi-turizmi-kongresi-hem-akillarda-hem-damaklarda-iz-birakti-h8446 (E.T:01.05.2020).
19. George, A. (2009). Competencıes For Graduate Culınary Management Degree Programs: Stakeholders’ Perspectıves, (Doktora Tezi), Morgan State University, Amerika Birleşik Devletleri.
20. Gillespie, C. and Cousins, J.A. (2001). European Gastronomy into the 21st Century. Butterworth-Heinemann.
21. Görkem, O. (2011). Ulusal Asçılık Meslek Standardı Çerçevesinde Mutfak Eğitimi Yeterliği: Anadolu Otelcilik ve Turizm Meslek Liselerinde Bir Uygulama. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.
22. Görkem, O. ve Sevim, B. (2016). Gastronomi Eğitiminde Geç mi Kalındı Acele mi Ediliyor? Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15-58, (977-988).
23. Görkem, O. ve Sevim, B. (2011). Gastronomi Turizmi ve Türkiye’de Yüksek Öğretim Düzeyinde Mutfak Eğitiminin Genel Görünümü, 1. Uluslararası Turizm ve Otelcilik Sempozyumu, 29 Eylül-1 Ekim 2011.
24. Grant, Y. N. J. and Weaver, P. A. (1996). The Meeting selection process: A demographic profile of attendees clustered by criteria utilized in selecting meetings. Journal of Hospitality & Tourism Research, 20(1), 57-71.
25. Kanten, S. ve Yaşlıoğlu, M. (2012). Konaklama işletmelerinde müşteri değerinin oluşumunda yeniliğin rolü: yöneticiler üzerine bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(2), 437-449.
26. Karamustafa, K. Birdir, K. ve Kılıçhan, R. (2016). Gastronomik Akımlar Çerçevesinde Gıda Tüketim Ölçeği. Tüketici ve Tüketim Araştırmaları Dergisi, 8(2), 29-69.
27. Karasu, T. (1985). Kongre Turizmi ve Türkiye. Kültür ve Turizm Bakanlığı Eğitim Dairesi Başkanlığı Yayınları. Ankara.
28. Karasu, T. (1990). Kongre Turizmi Üzerine Düşünceler. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi. Detay Yayıncılık, Ankara. 1(6-7), 32-34.
29. Keleş, M.Ç. (2017). Türkiye’de Gastronomi ve Mutfak Sanatları Eğitimi. 18. Ulusal Turizm Kongresi. Mardin Artuklu Üniversitesi, 18-22 Ekim 2017. Mardin.
30. Kır, İ. (2011). Toplumsal Bir Kurum Olarak Ailenin İşlevleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi. 10(36), 381-404.
31. Knight, K. E. (1967). A descriptive model of the intra-firm innovation process. Journal of Business, 40(4), 478-496.
32. Kocabulut, Ö. (2016). Determination of The Academics’ Participation Motivation to International Congresses. Journal of Travel and Hospitality Management, 14 (1), 48-58.
33. Kozak, N. ve Yüncü, D.K. (2011). Akademisyenlerin Kongre Tercih Unsurları. Anadolu University Journal Of Soiıal Sciences, 11(2), 19–32.
34. Lee, M. J., and Back, K. J. (2007). Effects of destination image on meeting participation intentions: empirical findings from a professional association and its annual convention. The Service Industries Journal, 27(1): 59–73.
35. Lumpe, A.T. (2007). Research-Based Professional Development: Teachers Engaged in Professional Learning Communities. Journal of Science Teacher Education, 18(1), 125-128.
36. Mei, X.Y., Arcodia, C. and Ruhanen, L. (2012). Towards tourism innovation: A critical review of public policies at National level. Tourism Management Perspectives, 4, 92-105.
37. Milli Eğitim Bakanlığı, (2020). Bolu/Mengen- Aşcılar Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi Tarihçesi’http://ascilikokulu.meb.k12.tr/meb_iys_dosyalar/14/09/133184/icerikler/tarihce_345014.html?CHK=337fdb1be8c5d1199bb686ecbb8c3ac9 (E. T: 02.04.2020).
38. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi, (2020). ‘Gastronomi ve Mutfak Sanatları Bölümü Tanıtım’ https://gastronomi.nevsehir.edu.tr/tr/tanitim (E.T: 02.05.2020).
39. Ngamsom, B. and Beck, J. (2000). A pilot study of motivations, inhibitors, and facilitators of association members in attending international conferences. Journal of Convention and Exhibition Management, 3(3): 45-62.
40. Nisagami, (2020). Odaklanmak. http://www.nisagami.com/atolye_egitim_seminerleri_nedir.asp (E. T: 28.04. 2020).
41. Oppermann, M. (1995). Professional conference attendees' and non-attendees' participation decision factors. İçinde K. S. Con (Ed.), Proceedings of the 1995 STTE Annual Conference, Society of Travel and Tourism Educators.
42. Oppermann, M., and Chon, K. S. (1997). Convention participation decision-making process. Annals of Tourism Research, 24(1), 178-191.
43. Oppermann, M. and Grant, Y. N. J. (1996). Convention destination images: analysis of association meeting planners' perceptions. Tourism Management, 17(3), 175-182.
44. Oppermann, M. (1998). Convention participation decision-making process. Annals of Tourism Research, 24(1), 178–191.
45. Oppermann, M. and Chon, K. S. (1995). Factors influencing professional conference participation by association members: A pilot study of convention tourism. Travel and Tourism Research Association Journal, 26, 254-259.
46. Orfila-Sintes, F. and Mattsson, J. (2009). Innovation bahavior in the hotel industry. Omega-The International Journal of Management Science, 37, 380-394.
47. Öney, H. (2016). Gastronomi Eğitimi Üzerine Bir Değerlendirme. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 35, 193-203.
48. Öney, H. (2016). Temel Mutfak Bilgileri. E. Zencir, (Ed.), Temel Mutfak Teknikleri içinde (2-29). Anadolu Üniversitesi Yayınları. Eskişehir.
49. Öztürk, Y., Yazıcıoğlu, İ. (2002). Gelişmekte Olan Ülkeler İçin Alternatif Turizm Faaliyetleri Üzerine Teorik Bir Çalışma. Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi. 2(10), 183-195.
50. Price, C. (1993). An empirical study of the value of professional association meetings from the perspective of attendees. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Virginia Polytechnic and State University, Blacksburg, VA.
51. Ravichandran, T. (2000). Redefining organizational innovation: towards theoretical advancements. The Journal of High Technology Management Research, 10(2), 243-274.
52. Rittichainuwat, B. N., Beck, J. A. and Lalopa, J. (2001). Understanding motivations, inhibitors, and facilitators of association members in attending international conferences. Journal of Convention & Exhibition Management, 3(3): 45-62.
53. Sarıışık, M. ve Özbay, G. (2015). Gastronomi Turizmi Üzerine Bir Literatür İncelemesi. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 26 (2), 264-278.
54. Şengün, S. (2017). Gastronomi Eğitimi ve Gastronomide Kariyer. M. Sarıışık, (Ed.), Tüm Yönleriyle Gastronomi Bilimi içinde (169-186). Ankara: Detay Yayıncılık.
55. Severt, D., Wang, Y., Chen, P.J. and Breiter, D. (2007). Examining the motivation, perceived performance and behavioral intentions of convention attendees: Evidence from a regional conference. Tourism Management, 28, 399–408.
56. Sondakika (2020). Ünlü Şefler Gastronomi Turizmi Kongresinde. https://www.sondakika.com/haber/haber-"unlu-sefler-gastronomi-turizmi-kongresinde-9043358/ (E.T: 01.05.2020).
57. Şengel, Ü. Zengin, B. Şengel, T. ve Işkın M. (2018). Kongre ve Fuar Organizasyonlarının Turizm Sektörüne Etkileri: Emitt Örneği. Journal of Tourism And Research, 7(1), 4-20.
58. Şişman, M. (2007). Eğitim Bilimine Giriş. Pegem A Yayıncılık, Ankara. 1-17.
59. Tavmergen, İ. ve Aksakal, E.G. (2004). Kongre ve Toplantı Yönetimi. Seçkin Yayıncılık, Ankara.
60. Thompson, V. A. (1965). Bureaucracy and innovation. Administrative Science Quarterly, 10(1), 1-20.
61. Tseng, C. Y., Kuo, H. Y. and Chou, S. S. (2008). Configuration of innovation and performance in the service industry: Evidence from the Taiwanese hotel industry. Service Industries Journal, 28, 1015-28.
62. Udwadia, F. E. (1990). Creativity and innovation in organizations: two models and managerial implications. Technological Forecasting and Social Change, 38, 65-80.
63. Uluslararası Gastronomi Turizmi Kongresi İzmir, (2019). Akademik Paneller ve Oturumlar. http://www.izmirgastrotourismcongress.com/dosya/60/akademik-ve-panel-oturumlari_60_4469234.pdf (E.T: 01.05.2019).
64. Urabe, K. (1988). Innovation and the Japanese management system. Innovation and management international comparisons. In Urabe, K.; Child, J.; Kagono, T.; Walter de Gruyter (eds.) Innovation and management: International comparisons. Berlin. 3-25.
65. Yüncü, D.K. ve Kozak, N. (2010). ‘Türk Akademisyenlerin Kongre Tercihleri Üzerine Bir Araştırma’ Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 21(1), 109-120.