TÜRKİYE’DE  FİRMA AÇISINDAN ESNEKLİĞE  DAYALI  İSTİHDAM  STRATEJİSİ

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

TÜRKİYE’DE  FİRMA AÇISINDAN ESNEKLİĞE  DAYALI  İSTİHDAM  STRATEJİSİ

Öz

Bu makalenin amacı, Türkiye’de işgücü piyasasında esnekliğin firma açısından kısa dönemde yeni bir istihdam stratejisi yaratmadaki etkinliğinin ortaya konulmasıdır. Makale üç bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde istihdam stratejisi ile esneklik arasındaki ilişkiyi ortaya koyan literatür taramalarına yer verilmiştir. İkinci bölümde, esneklik ve istihdam stratejisi arasındaki etkinliğin ortaya konulmasında dışsal ve içsel faktörler ele alınmıştır. Son bölüm ise sonuç ve çıkarımlardan oluşmaktadır

Anahtar Kelimeler

• firma, esneklik, Türkiye, strateji, dışsal ve içsel faktörler

Kaynakça

1. ARIKBOĞA, Şener. (2001), “Kriz Ortamlarında İşletme Yönetimi”, İktisat Dergisi; İstanbul, 2001.
2. BULUT AY, Tuncay. (1995), Employment, Unemployment and Wages in Turkey, With introduction by Edmond Malinvand and Comments by Orhan Güvenen, ILO and State Instıtute of Statistics, Ankara, 1995.
3. BOSCH, Gerhard; P, Dawkins ve F.Michon (1994) Working Time in 14 Industrilies Countries. Edited by Gerhard Bosch, Peter Dawkins and Francois Michon.International Institute for Labour Studies. Switzerland, Geneva, 1994.
4. BORJAS, George, J. (1996) Labour Economics, McGraw-Hill, International Editions, Economic Series. Singopore,1996.
5. CENTEL, Tuncay. (2003), “Türkiye’de Yeni İstihdam Türleri İle İş İlişkilerinin Esnekleştirilmesi.” Çalışma Hayatında Esneklik, Türkiye İşveren Sendikaları Konfederasyonu Yayını. 2003.
6. DİNÇER, Ömer. (1998), Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası. 5. Baskı. İstanbul:Beta Basım ve Yayım Dağıtım A.Ş.
7. DİE, (2002) Türkiye Ekonomisi: İstatistik ve Yorumlar, DİE Yayınları, Ankara, Mayıs-Haziran 2002
8. DPT,(1985) Fifth Five Year Development Plan 1985-1989. Publication No:1987.Ankara,1985. DPT, (1995) Yedinci Beş Yıllık Kalkınma Planı (1996-2000). Ankara, 1995. DPT, (2000) Uzun Vadeli Strateji ve Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı 2001-2005

9. DPT, (2001) Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı İşgücü Piyasası Özel İhtisas Komisyonu Raporu. Yayın No: DPT:2548-ÖİK: 564.Ankara.2001.
10. DPT, (2001a) Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, Kayıt Dışı Ekonomi Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Yayın No:2603-ÖİK:614, Ankara, 2001.
11. DPT.(2001b) Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, İşgücü Piyasası Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Yayın No: 2548-ÖİK564, Ankara, 2001.
12. EKİN, Nusret, (2002) Ekonomik ve Hukuksal Boyutları İle Alt İşveren. İstanbul Ticaret Odası Yayın No:2002-34.İstanbul, 2002.
13. ELLİOT, Robert, (1997) Labour Economics, A Comparative Text. Published by McGRAW-HILL Book Company Europe. England, 1997.
14. ERGİN, Erol. (1992) İşletme Politikası. Der Yayınları İstanbul, 1992.
15. FELSTEAD, Alan. (1999), Global Trends in Flexible Labour.Edited by Alan Felstead and Nick Jewson. Mac Millan Critical Perspectives on Working and Organization Series. U.K., Londan, 1999.
16. İŞKUR, (2003) “ İstihdam Durumu Raporu.”, Türkiye’de İşgücü Piyasası ve İstihdam Araştırması. Ankara Üniversitesi Basımevi. Ankara, 2003.
17. KAZGAN, Gülten. (2002) “1990 Sonrası Yıllarda Türkiye’de Krizler ve Yarattığı Sonuçlar (İşçiler ve Sosyal Önlemler Açısından Bir İrdeleme)”. Ekonomik Krizin İş Hukuku Uygulamasına Etkisi. İstanbul Barosu, Galatasaray Üniversitesi, İstanbul Barosu Yayınları. İstanbul, 2002.
18. KÖSTEKLİ, Şener. (2000) ”Esneklik ve Sendikal Politikalar.” Türk-iş Yıllığı 1999, Cilt 1, Ankara, 2000.
19. KUZGUN, Kayhan, İnci .(1994), Hacettepe Üniversitesi Yarı Zamanlı İşgücü Piyasasının Oluşturulması ve İşlerliği. Araştırma ve Bulgular. Ankara, 1994.
20. KUZGUN, Kayhan, İnci. (2004), Türkiye’de Bireysel İş İlişkilerinin Düzenlenmesinde Yeni Yaklaşımlar. T.C.Muğla Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi. Tartışma Tebliğleri No: 2004/06.
21. KUZGUN, Kayhan, İnci, (2005), Türkiye’de Kısa Çalışma Uygulaması Hacettepe Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi.s.33-52. Cilt, 23 Sayı 2. Ankara, 2005.
22. KUZGUN, Kayhan, İnci, (2005a), Türkiye’de İş Güvencesi ve İşgücü Piyasasına Etkisi.T:C: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Hakemli Dergisi Öner.i s. 181-190. Cilt, 6, Sayı 23. Ocak, 2005.
23. LİEMT, V.G, (1997) “Labour in the Global Economy: challenges, adjustment and policy responses in the EU”. Globalization of Labour Market Challenges, Adjustment and Policy Response in The European Union and Less Developed Countries. Edited by Olga Memedovic, Arie Kuyvenhoven and Willem T. M. Molle. Netherland Economic Institute. Kluwer Acedemic Publishers. U.S.A. 1997..
24. OECD, (1990) Labour Market Policies for The 1990’s .Paris, 1990.
25. REYNOLDS, Lloyd, G; Masters, S, H and Mosser, C, H.(1982) ”Worktime: The Traditional Workweek, and Its Alternatives “, Readings in Labour Economics and Labour Relations. Edited by Lloyd G Reynolds, Stanley H, Masters and Colette H. Mosser. Prentice-Hall Inc., Englewood Cliff, N. J. 07632.UK, 1982.
26. RODRİGUEZ, Miguel. (2003), Rodriguez Miguel, Pinero Bravo-Ferrer ve Miguel RodriguezPinore Roya. “ İş Yaratma Politikalarında İş Hukukunun ve Endüstriyel İlişkilerin Rolü” İş Yaratma ve İş Hukuku Korumadan Öngörülü Eyleme. (Job Creation and Labour Law. Kluwer Law International Edited by Prof. Marco Biagi, 2000) MESS, Türkiye Metal Sanayicileri Sendikası. Çevirenler Zülfü Dicleli ve Ahmet Kardan. İstanbul, 2003.
27. TİSK, (1999) Türkiye İşveren Sendikaları Konfederasyonu. Çalışma Hayatında Esneklik.
28. Türkiye İşveren Sendikaları Konfederasyonu Yayın No: 190. Ankara. Kasım, 1999.
29. TİSK, (2003) Türkiye İşveren Sendikaları Konfederasyonu. 4857 Sayılı İş Kanunu ve Gerekçesi (Kabul Edilen Değişiklik Önergeleri İle Birlikte) Türkiye İşveren Sendikaları Konfederasyonu Yayın No:234. Ankara. Temmuz, 2003.
30. TUNCAY, Can. (1995) “Çalışma Süreleri ve İstihdam Türlerinde Esnekleştirme.”Çalışma Hayatında Yeni Gelişmeler (Esneklik), Ankara, 1995, 57-74.
31. TUSİAD, (2002) Türkiye’de İşgücü Piyasası ve İşsizlik. Yayın No:TUSİAD-T/2002/12-354. İstanbul, 2002