TÜRKİYE’DE YAZILI BASINDA KADINALRIN SİYASAL TEMSİLİ: 03 KASIM 2002 VE 22 TEMMUZ 2007 GENEL SEÇİMLERİ

Öz

Anahtar Kelimeler

• -

TÜRKİYE’DE YAZILI BASINDA KADINALRIN SİYASAL TEMSİLİ: 03 KASIM 2002 VE 22 TEMMUZ 2007 GENEL SEÇİMLERİ

Öz

Kamusal alan/özel alan ayrımı temelinde meşrulaştırılan ataerkil söylem, kadınları özel alanın aktörü olarak tanımlarken, kamusal alanı ise erkeklere ayırmıştır. Tarihsel süreçte siyasal kuramcılar kadınları içermeyen eksik kamusal katılımı, çeşitli gerekçelerle meşrulaştırarak makbul bir durum gibi sunmuşlardır. Bu durum demokratik bir sistemde kadınların yurttaşlığı açısından bir sorunun varlığına işaret etmektedir. Kadın hakları sorununun sadece yasal düzenlemelerden ibaret olmadığı aslında kültürel mekanizmalarla işletilen toplumsal bir olgu olduğu gerçeği ikinci dalga feminist hareketle birlikte ortaya çıkmıştır. Medyanın kadın siyaset ilişkisini ele alış biçimi de bu nedenle önem taşımaktadır. Medya toplumsal değişimi sağlamada önemli bir araçtır. Bu nedenle bu çalışma, 2002 ve 2007 genel seçimlerinde Cumhuriyet, Hürriyet, Zaman gazeteleri örneğinde yazılı basında kadının siyasal açıdan nasıl edildiğini incelemeyi amaçlamaktadır

Anahtar Kelimeler

• Toplumsal cinsiyet, kadın, medya, siyaset, söylem analizi

Kaynakça

1. BEK, Mine Gencel - BİNARK, Mutlu. (2000), Medya ve Cinsiyetçilik, Ankara: Ankara Üniversitesi Kadın
2. Sorunları Araştırma ve Uygulama Merkezi. BELGE, Burçin. (2007), “Bianet ve Kadın Odaklı Habercilik”, Kadın Odaklı Habercilik, Haz. Sevda Alankuş,
3. İstanbul: IPS İletişim Vakfı Yayınları. BULUT Selda - YAYLAGÜL, Levent. (2004), “Türkiye’deki Yazılı Basında Yargıtay ve Mafya İlişkisine
4. Yönelik Haberler”, Ankara: Gazi İletişim Dergisi, Sayı 19. DİJK, Teun A. Van (2001), “Critical Discourse Analysis”, Handbook of Discourse Analysis, Eds. Schiffrin
5. D., Tanen D., Blackwell Publishers: Hamilton H.E. DİJK, Teun A. Van. (1988), News as Discourse, , Hillsdale: Lawrence Earlbaum Associates Publishers.
6. “Dünya Sıralaması”, Uluslararası Parlamenter Birliği, http://www.ipu.org/wmn-e/classif.htm, ( 27.04. ) KESKİN, Zerrin Ertan. (2004), “ Türkiye’de Haber İncelemelerinde van Dijk Yöntemi”, Haber, Hakikat ve İktidar İlişkisi, Der. Çiler Dursun, Ankara: Elips Yayınları.
7. KÖKER, Eser. (2007), “Kadınların Medyadaki Hak İhlalleriyle Baş Etme Stratejileri”, Kadın Odaklı
8. Habercilik, Haz. Sevda Alankuş, IPS İletişim Vakfı Yayınları, İstanbul, 2007.

9. MİNİBAŞ, Türkel. (1996), “Siyasal Partiler Yelpazesinde Kadının Konumu”, Kadın Gerçeklikleri, ed. Necla
10. Arat, İstanbul: Say Yayınları. NORRİS, Pippa. (2004), Electoral Engineering: Voting Rules and Political Behavior, New York:
11. Cambridge University Press. “Participation of Women in Political Life”. (1999), Inter Parliamentary Union, http://www.ipu.org/PDF/publications/womenplus5_en.pdf , (15.07.2008).
12. SAKTANBER, Ayşe. (1995), “Türkiye’de Medyada Kadın: Serbest, Müsait Kadın veya İyi Eş, Fedakâr
13. Anne”, Kadın Bakış Açısından 1980’ler Türkiye’sinde Kadınlar, Der. Şirin Tekeli, İstanbul: İletişim Yayınları. .
14. TANRIÖVER, Hülya Uğur. (2007), “Medyada Kadınların Temsil Biçimleri ve Kadın Hakları İhlalleri”, Kadın
15. Odaklı Habercilik, Haz. Sevda Alankuş, İstanbul: IPS İletişim Vakfı Yayınları. TREMBLAY, Manon. (2007), “Democracy, Representation and Women: A Comparative Analysis”,
16. Democratization, Vol. 14., Issue.4, s. 533–536. TUNCER, Erol. (2006), Siyasette Kadın, Ankara: Sosyal Demokrasi Derneği Yayınları.
17. YARAMAN, Ayşegül. (1999), Türkiye’de Kadınların Siyasal Temsili, İstanbul: Bağlam Yayınları.