Çeviri

HZ. PEYGAMBER’İN SAHÂBEYE İNANÇ ESASLARINI ÖĞRETMEDE İZLEDİĞİ METOT

Cilt: 15 Sayı: 2 31 Temmuz 2017
PDF İndir

HZ. PEYGAMBER’İN SAHÂBEYE İNANÇ ESASLARINI ÖĞRETMEDE İZLEDİĞİ METOT

Öz

Bu çalışma, Hz. Peygamber’in ashâbına itikadî esasları öğretmede izlediği metodu konu edinmektedir. Araştırmacı bu çalışmada, sahâbenin Hz. Peygamber’in getirdiklerine olan imanının üzerine bina edildiği iki esası, Peygamber’in ilkeleri ve ahlakı konusunu ele almaktır. Ayrıca sahâbenin inancının temel niteliklerine değinen araştırmacı, buradan hareketle Hz. Peygamber’in genel anlamda eğitimde veya dar anlamda akîde eğitiminde takip ettiği metodu ortaya koymaktadır. Araştırmacı, Hz. Peygamber’in akîde eğitimindeki yöntemi hakkında şu hususların önemine dikkat çekmektedir: Resûlullah (s.a.v.) sahâbenin cevabı kendilerine bir fayda sağlamayacak soruları sormalarını yasaklamıştır. Yine o, çok soru sorulmasını, inanca dair konularda tartışmaya girilmesini ve Ehl-i kitaba ait eserlerin okunmasını da istememiştir. Araştırmacı çalışmada bazı dikkat çekici sonuçlara ulaşmaktadır. Bunların en önemlilerinden biri müslümanlar arasında ihtilaf ve çatışma sebebi olabilecek hususları tartışmaya açmanın yasaklanmış olmasıdır. Gayr-ı müslimlerle görüşüp onlarla tartışmaya girmek ise şartlar gerektirdiğinde bir zorunluluk halini almaktadır.

Anahtar Kelimeler

Hz. Peygamber’in metodu,sahâbe,diyalog

Kaynakça

  1. Abdurrâzık, Mustafa, Temhîd li târîhi’l-felsefeti’l-İslâmiyye, Kahire: Mektebetü’n-Nahdatü’l-İslâmiyye, 1966.
  2. Abdülazîz, Cemat Emîn, et-Tağyîr alâ minhâci’n-nübüvve “İrâdetü’l-amel”, İskenderiye: Dârü’d-Da‘ve, 1996.
  3. Abdülhamîd, İrfân, Dirâsât fi’l-fırak ve’l-akâid el-İslâmiyye, Bağdât: Dâru’t-Terbiye, 1967.
  4. Akkâd, Abbâs Mahmûd, Abkariyyetü Ömer, Beyrut: Dârü’l-Kitâbi’l-Arabî, 1969.
  5. Azîmabâdî, Ebü’t-Tayyib Muhammed, Avnü’l-ma‘bud şerhu Süneni Ebî Dâvud, thk. Abdurrahman Muhammed Osman, Beyrut: Darü’l-Fikr, 1979.
  6. Bergûs, Tayyib, Menhecü’n-nebî fî himâyeti’d-da‘ve, Herndon: el-Ma‘hadü’l-âlemî li’l-fikri’l-İslâmî, 1996.
  7. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. Hüseyin, Delâilü’n-nübüvve, thk. Abdülmu‘tî Kal‘acî, Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-ilmiyye, 1985. I-VII.
  8. Beyânûnî, Muhammed Ebü’l-Feth, el-Medhal ilâ ilmi’d-deav, Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1415/1995.
  9. Beyâtî, Münîr, Muhammed Rasûlüllah sallallâhu aleyhi vesellem, Amman: Dârü’n-Nefâis, 2006.
  10. Câdü’l-Mevlâ, Muhammed Ahmed, Muhammed el-Meselü’l-kâmil, Beyrut: el-Mektebetü’l-Ümeviyye, 1972.

Kaynak Göster

ISNAD
Mavil, Kılıç Aslan. “HZ. PEYGAMBER’İN SAHÂBEYE İNANÇ ESASLARINI ÖĞRETMEDE İZLEDİĞİ METOT”. KADER Kelam Araştırmaları Dergisi 15/2 (01 Temmuz 2017): 452-492. https://doi.org/10.18317/kader.318462.